Ακόμα με τους συμβολισμούς παίζουμε;

Λοιπόν είναι απορίας άξιο το πως λειτουργούμε σε οτι αφορά την επιλεκτική μας ευαισθησία.
Μόνο για το πρόβλημα του μολυσμένου νερού στα Οινόφυτα θα έπρεπε να είχε πέσει η κυβέρνηση. Κι όμως δεν άνοιξε ρουθούνι, προφανώς επειδή δεν μένουμε όλοι στα Οινόφυτα οπότε και δεν θεωρούμε απαραίτητο να ξεσηκωθούμε.

Παρ όλα αυτά έχουμε όλοι την ίδια κυβέρνηση που επιτρέπει σε ένα τέτοιο θέμα να υφίσταται και να χρονίζει, έχουμε όλοι το ίδιο κράτος και τις ίδιες υπηρεσίες που «επιτρέπουν» μέσα στο γενικό τους μπάχαλο να παρουσιαστεί το ίδιο πρόβλημα που σήμερα έχουν τα Οινόφυτα, στο Παγκράτι ή την Κυψέλη αύριο.
Σκεφτείτε το για λίγο. Σε μια χώρα της ευρω-ζώνης εδώ και... πόσο; Ένα χρόνο τώρα, κανονικός καρκίνος φτάνει στις βρύσες των κατοίκων για οικιακή χρήση και δεν ανοίγει μύτη!

Να μιλήσουμε για το θέμα της ακρίβειας που ποτέ δεν αξιώθηκε να δει ένα οργανωμένο μποϋκοτάζ της προκοπής;

Να πιάσουμε το οτι έχουμε τους χειρότερους δρόμους-κανονικές καρμανιόλες και συνεχίζουμε όχι μόνο να πληρώνουμε διόδια για να σκοτωνόμαστε αλλά και να προ-πληρώνουμε για χρηματοδοτήσουμε την κατασκευή νέων (παγκόσμια πρωτιά!).

Να πιάσουμε το γεγονός οτι πρέπει να είμαστε η μοναδική χώρα της υπερ-σαχάριας ζώνης που ο Πρωθυπουργός της βγαίνει σε πανεθνική σύνδεση για να πει μέσες –άκρες οτι σε μια εποχή που τα σκάνδαλα είναι σε καθημερνή διάταξη, δεν βλέπει κανένα πρόβλημα και τίποτε περίεργο;
Κι εμείς αντί να είμαστε στην τσίλια για να τσακώσουμε στα πράσα το επόμενο σκάνδαλο, αντί να συσπειρωνόμαστε σε κινήματα επιτήρησης και συναγερμού, απλά εκδηλώνουμε τη δυσαρέσκειά μας σε δημοσκοπήσεις και δηλώνουμε προτίμηση στον αμέσως επόμενο που περιμένει στη σειρά να μας κλέψει (και που μας έκλεβε λίγο πριν).

Κι όμως παρ όλα αυτά, η κινητοποίηση που προβλήθηκε απο τα Μέσα αλλά και από το κοινό των οθονών και των πληκτρολογίων, προωθεί τα μηνύματα – προσκλητήρια σε δεκάλεπτο συμβολικό σβήσιμο των φώτων! Για να επιδείξει την επιλεκτική του ευαισθησία; Για να δείξει οτι συμμετέχει σε κάτι παγκόσμιο και «υπερ-τοπικό»;

Ξεπερνάμε δηλαδή τα υπαρκτά προβλήματα που μας ροκανίζουν καθημερινά την ψυχή για να παραμείνουμε -ακόμα σήμερα που η άμεση δράση και η παρέμβαση είναι πιο αναγκαία από ποτέ- σε κινήσεις συμβολικές και ρομαντικές;

Τόσο πολύ συνηθίσαμε αδέρφια τη συμβίωση με τα προβλήματα που δεν τα βλέπουμε καν εκτός κι αν είναι πρώτο θέμα στις οχτώ;

Και ποιός θα φωνάξει για εμας; Ποιός θα κατέβει στους δρόμους; Θα προλάβουμε μετανάστες να το κάνουν για εμάς;

Υ.Γ. Βλέπω κι εγώ ο ίδιος τη θεματολογία μου, έχει καταντήσει βαρετή, μιλάω συνεχώς για τα ίδια, αλλά, συμπαθάτε με, δεν μπορώ να τα συνηθίσω, να κάνω πως δεν τρέχει μία...

Όταν όλη η Ελλάδα βγάζει λεφτά από οικόπεδα γιατί οι καλόγεροι να μείνουν απέξω;

Ο Δήμαρχος Ζαχάρως με τη λίμνη Καιάφα, τώρα ο κοινοτάρχης που θα χτίσει την Ελαφόνησο, απο άκρη σε άκρη ανοίξανε οι ορέξεις του κάθε λαμόγιου, που έβαλε στο στόχαστρο την κάθε περιοχή natura, τον κάθε βιότοπο, τον κάθε αρχαιολογικό χώρο (άλλωστε με τους αρχαιολογικούς χώρους τα Αθωνικά μοναστήρια δεν τα πήγαν ποτέ καλά και είναι πολύ διαφωτιστοκός ο Αλεξάκης με το "μ.χ.").

Και οι κυβερνώντες δεν κάνουν τίποτε για να προστατεύσουν περιοχές, να φρενάρουν τις άνομες μπίζνες, να υπερασπισθούν νόμο και τάξη. Αντίθετα τις διευκολύνουν κιόλας, με ιδιαίτερο ζήλο, με τρόπο που δεν είχε την τιμή να γνωρίσει η καθημερινή επιχειρηματικότητα από απλούς υπηκόους του σουλτανάτου του τζατζικιστάν!

Τελευταίοι στη λίστα του ΟΟΣΑ (πίσω από την Αλβανία στο συγκεκριμένο θέμα), με γραφειοκρατικές διαδικασίες που φρενάρουν για μήνες τη δημιουργία μιας επιχείρησης. Εκτός αν...

Εκτός αν παρεμβαίνουν οι «δικοί μας» και καθαρίζουν. Τότε οι υποθέσεις καθαρίζονται με συνοπτικές διαδικασίες, μπαίνουν στη μέση τα σόγια, περνάνε τροπολογίες με βαποράκια «μπουνταλάδες» πολιτικούς που δεν κατάλαβαν, δεν άκουσαν (δεν το λεω εγώ ο εισαγγελέας το λεει και ο ίδιος ο κ. Γεροντόπουλος για τον εαυτό του), αλλάζουν νόμοι και εξαφανίζεται ως δια μαγείας η υποχρέωση δημοσίευσης αποφάσεων στην «Εφημερίδα της Κυβερνήσεως», ότι δεν είναι παράνομο γίνεται και ηθικό. Αλλά είναι και τεράστια η σπουδή με την οποία το παράνομο γίνεται επίσης εν κρυπτώ οριακά νόμιμο με ένα μικρό πηδηματάκι έτσι ώστε να γίνει το τεράστιο ηθικό άλμα!

Ίσως δηλαδή άρχισαν οι κυβερνώντες να συνειδητοποιούν οτι η μόνη οικονομική ανάπτυξη μπορεί να προέλθει από τα αναξιοποίητα οικοπεδα στην υπηρεσία του νεόπλουτου ονείρου και του μετρητού.

Ανάπτυξη όχι του τόπου, όχι της οικονομίας, αυτή άλλωστε θα την φροντίσουν οι φορολογικές εισφορές των υπηκόων (αυτών που δεν μπορούν να φοροδιαφύγουν). Αλλά ανάπτυξη των οικονομικών του σογιού, των φίλων, των κολλητών, έτσι που και να επανεκλεγεί ο πολιτικός διαμεσολαβητής (με τη βοήθεια της επιρροή και του χρήματος), αλλά και να μείνει και σχετικά καθαρό το «πόθεν έσχες» αφού ο κονομημένος της οικογένειας θα είναι τα τέκνα, η σύζυγος και άλλοι αλλά ποτέ ο ίδιος.

Μια οι κοινοτάρχες και οι δήμαρχοι, μια οι CEO των μοναστηριών με τα σουλτανικά φιρμάνια, φτάνουμε να ξεμένουμε από χώρους που μπορούν να καταπατηθούν. Οπότε προβλέπεται κύμα επιδρομής σε ότι έχει απομείνει για να μην προλάβουν άλλοι. Θα πάρει πολλές παρατάσεις το κτηματολόγιο...

Υ.Γ. : Πως γίνεται να μη μπορούν να συντάξουν ένα προυπολογισμό, να μη ξέρουν πως να πιάσουν την παραοικονομία, να μη μπορούν να φέρουν επενδύσεις, αλλά σ' αυτά τα "αβαβά" να βρίσκουν μια χαρά λύσεις και να διαπρέπουν;

Υ.Γ.2: Μήπως να αναλάβει κανένα υπουργείο ο επαγγελματίας μοναχός Εφραίμ;

Υ.Γ. 3: Σκάνδαλο με σεξ και ναρκωτικά στο υπουργείο εσωτερικών των ΗΠΑ. Μακάρι κι εδώ να είχαμε τέτοια και όχι απο τα άλλα τα "αβαβά".

Ασχολίαστο (και άπαιχτο!!!)

Στην απάντηση του αποκάτω χρήστη υποβόσκει μια απέραντη μελαγχολία...

Γιατί κανείς δεν μιλάει για τους Stateless?

Ισως απο τα καλύτερα πρόσφατα ακούσματα trip hop, κι όμως δεν είδα να γράφεται τίποτα, δεν τους άκουσα να "παίζονται" πουθενά



Εσείς τι λέτε, που οφείλεται αυτό;

Πολιτικοί "απο τζάκι" απο εδώ και στο εξής

Όσο περισσότερο βλέπω Βουλγαράκη σε εθνικό δίκτυο να υπερασπίζεται τη νομιμότητα του κόλπου του (ναι, έκανα κόλπο αλλά δεν απαγορεύεται), όσο περισσότερο βλέπω τους λειτουργούς της εξουσίας, τόσο περισσότερο νοσταλγώ του παλιούς πολιτικούς, τους ευπατρίδηδες που δεν περίμεναν να πλουτίσουν από την πολιτική, που δεν λιγουρεύτηκαν ποτέ τη μίζα και την προμήθεια.

Αναρωτιέται ο Στάθης για τα ασυμβίβαστα, για όλους αυτούς τους λειτουργούς-κομματάρχες που λυμαίνονται το χώρο της πολιτικής. Μόνο κάποιος που έχει παραστεί σε κομματικές διαδικασίες και εκδηλώσεις μπορεί να καταλάβει την σημερινή κατάντια Ο Θεός να σε φυλάει δηλαδή από πολιτικό που έχει «αναδειχτεί από το λαό». Αυτόματα ξέρεις με τι όρους έχει διαπραγματευτεί και τι λαϊκές κατουρημένες ποδιές έχει φιλήσει για να φτάσει στο στόχο του.

Άρα μήπως πρέπει να πούμε: Ζήτω οι πολιτικοί «από τζάκι» που έχουν την πολυτέλεια να συνδιαλέγονται ακόμα με καθαρά πολιτικούς όρους, που μπορούν ακόμα να λένε τα πράγματα με το όνομά τους; Μήπως να αποδεχτούμε τους σνομπ, που μπορούν να είναι μακριά από την πλέμπα με τα ρουσφέτια της; Μήπως να εκτιμήσουμε τους πλούσιους πολιτικούς που δεν έχουν ανάγκη την εκλογή τους και το υπουργικό τους αξίωμα, όχι για να επιβιώσουν αλλά για να πλουτίσουν;

Άντε παιδιά ξεχάστε γρήγορα γιατί έχουμε και δουλειές

Ποιος ο λόγος όλης αυτής της φασαρίας με τους καλόγερους και τα μοναστήρια, τις αλλαξο-οικοπεδιές με το κράτος;

Μήπως θα αλλάξουν τώρα νοοτροπία οι "άνθρωποι του Θεού" και θα σταματήσουν να αυγατίζουν τα λεφτάκια τους;
Μήπως θα αλλάξει το κράτος και θα αποφασίσει να δουλέψει και άλλους τομείς εκτός από αυτούς που παράγουν μίζες και μαύρο χρήμα;
Μήπως πρόκειται να ακυρωθεί η ήδη τελειωμένη αγορά του Ολυμπιακού οικοπέδου που από τη μονή Βατοπεδίου πέρασε στην εταιρία real estate "Βουλγαράκη" και μετά σε offshore εταιρία του ΙΑΣΩ;
Μήπως δεν θα γίνει σταδιακά η αλλαγή χρήσης που είναι απαραίτητη για να οικοδομηθεί η κλινική;
Μήπως δεν θα ξεχαστεί το θέμα έτσι ώστε να λυθούν τα χέρια του Σουφλιά και να υπογράψει την αλλαγή χρήσης (που ήδη περιμένει στο γραφέιο του);

Γι αυτό λέμε ότι πρέπει σύντομα να έρθει στην επιφάνεια το επόμενο θέμα, σκάνδαλο, κάτι τέλος πάντων (που να αφορά άλλο υπουργείο) γιατί όσο συνεχίζεται η φασαρία χάνονται λεφτά, μίζες, προμήθειες...
Ευτυχώς που έχουμε μνήμη χρυσόψαρου και κινείται το χρήμα!

Το φτηνότερο δόλωμα είναι ο εθνικισμός

Η σοβιετική αρκούδα κατάφερε μέσα σε δέκα χρόνια ότι δεν κατάφερε η ιμπεριαλιστική πολιτική των Αμερικάνων μετά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο. Ήταν τέτοια η ορμή των αποσχισθεισών χωρών να απομακρυνθούν από τη Σοβιετική αγκαλιά που έπεσαν χωρίς καμία διαπραγμάτευση στην αγκαλιά των ΗΠΑ. Από Βαλκάνια μέχρι Βακτριανή, ένα σωρό χώρες κατέληξαν περιφερειακά πιόνια στα γεωπολιτικά παιχνίδια των ΗΠΑ. Που φυσικά παρείχε αφειδώς χρήματα και όπλα σε αντίθεση με την ταχύτατα παρακμάζουσα Ρωσία της δεκαετίας του 90.

Για παράδειγμα, ο εκλεκτός των Αμερικανών στη Γεωργία, πολύ μικρή διαφορά έχει ουσιαστικά από τους γραφικούς αλλά και επικίνδυνους δικτάτορες του Ουζμπεκιστάν, του Καζακστάν και των άλλων ...ιστάν.

Στην πράξη, οι Αμερικάνοι κατάφεραν να επιβάλλουν τοπικούς φύλαρχους με συνοπτικές διαδικασίες για να μπορέσουν να παίξουν με αξιώσεις στα πετρέλαια και το φυσικό αέριο της περιοχής. Ένα στυλ που τους ταιριάζει απόλυτα όπως φαίνεται σε όλες τις χώρες από τις οποίες τροφοδοτούνται με πετρέλαιο. Δημοκρατία και πετρέλαια δεν πάνε μαζί. Η όταν «πάνε», το κόστος δεν είναι και τόσο ελκυστικό.

Ο Σαακασβίλι -για παράδειγμα- δεν είχε κανένα πρόβλημα να ρίξει στη φυλακή τον εραστή της Ολλανδέζας συζύγου του με αστείες κατηγορίες, μιμούμενος το στυλ των ανατολικών δικτατόρων συναδέλφων του. Πάνω σε μια τέτοια κρίση αυτοκρατορικής αμετροέπειας πίστεψε οτι μπορούσε να λύσει και το χρόνιο πρόβλημα με την Οσετία και την Αμπχαζία κι εκεί ακριβώς την πάτησε.

Αν κάποιος δει τον χάρτη των μειονοτήτων ή των εθνικοτήτων που κατοικούν στην ευρύτερη περιοχή του Καυκάσου, θα ζαλιστεί. Το Ταγκεστάν μόνο περιλαμβάνει πέντε εθνικότητες.
Αυτή η πολυδιασπορά των μειονοτήτων σε συνδυασμό με την απολυταρχική διακυβέρνηση που συνηθίζεται (επιβάλλεται) δεν προαναγγέλλει τίποτε θετικό. Οι ΗΠΑ θεωρητικά μπορούν εύκολα να ξυπνήσουν κοιμισμένους εθνικισμούς για να προκαλέσουν προβλήματα στην αυλή της Ρωσίας έτσι ώστε η τελευταία να έχει τα χέρια της απασχολημένα και να στριμωχτεί από το επεκτατικό σχέδιο του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη.

Τώρα όμως είναι λίγο αργά αφού προηγήθηκε η απέραντα αδέξια και αδικαιολόγητη κίνηση του Σαακασβίλι, που έδωσε μια πρώτης τάξης ευκαιρία στους Ρώσους να οργανώσουν την άμυνά τους απέναντι στον προφανή σχεδιασμό των Αμερικανών. Η Ρωσία τώρα απαλλαγμένη και από το βραχνά της Τσετσενίας (που σημειωτέον προμηθευόταν όπλα από τη Γεωργία) δεν έχει απολύτως κανένα πρόβλημα να δείξει ποιος είναι το πραγματικό αφεντικό στην περιοχή.

Είναι όμως ενδιαφέρουσες αυτές οι εξελίξεις και για ένα ακόμα λόγο: Η πρόσφατη σύρραξη είναι τόσο απαλλαγμένη από ιδεολογίες, μάχη καλού-κακού και άλλες τέτοιες τρίχες που θα είναι απορίας άξιο να δούμε αν ο κόσμος θα εξακολουθήσει να «τσιμπάει» στο φτηνό δόλωμα του εθνικισμού.

Και θα είναι που λετε τεκμήριο τα δίδακτρα των ιδιωτικών σχολείων!

Δηλαδή το ότι στέλνεις το παιδί σου σε ιδιωτικό σχολείο (Και γυμνάσιο; Και λύκειο;) θα είναι ένδειξη πλούτου; Σημάδι οτι κερδίζεις πολλά χρήματα;
Εσείς δηλαδή κύριε Αλογοσκούφη γιατί προτιμήσατε για τα παιδιά σας το ιδιωτικό σχολείο;

Επειδή έχετε πάρα πολλά χρήματα;
Επειδή δεν επιθυμείτε τα παιδιά σας να συναναστρέφονται με το πόπολο;
Η επειδή ξέρετε αυτό που ξέρει και ο τελευταίος κάτοικος αυτής της χώρας, οτι δηλαδή η δημόσια εκπαίδευση έχει χρεοκοπήσει προ πολλού;

Ποιο είναι σήμερα το ποσοστό των παιδιών των δημοσίων σχολείων που δεν καταφεύγουν σε ιδιαίτερα μαθήματα; Ελάχιστο έως μηδαμινό. Φυσικά πληρώνοντας χρήματα που δεν αναγνωρίστηκαν ποτέ ως έξοδα.

Άλλοι αποφάσισαν να προτιμήσουν τη λύση του ιδιωτικού που σε κάποιο βαθμό αναιρεί την αναγκαιότητα του «ιδιαίτερου», πληρώνοντας χρήματα που επίσης δεν αναγνωρίζονται ως έξοδα απ’ την εφορία. Τώρα θα αποτελέσουν ΚΑΙ τεκμήριο.

Αν λοιπόν η επιλογή του ιδιωτικού σχολείου εξισώνεται με την κατοχή πισίνας ή υπερπολυτελούς αυτοκινήτου ή σκάφους, τότε ο υπουργός δεν έχει όχι μόνο επαφή με την πραγματικότητα αλλά ούτε και με τους συναδέλφους του υπουργούς.

Σήμερα κιόλας στο ΒΗΜΑ διαβάζουμε: «Παραμένουν απλήρωτοι όσοι καθηγητές εργάστηκαν πέρυσι στην ενισχυτική διδασκαλία στα γυμνάσια». Δεν έχει λοιπόν παρά να ρωτήσει τον συνάδελφό του της Παιδείας ο κύριος Αλογοσκούφης για να σχηματίσει μια εικόνα για το ποια είναι η κατάσταση στη δημόσια παιδεία αν του είναι ιδιαίτερα δύσκολο να μιλήσει με το «πόπολο».

Περι διαφάνειας και διαφθοράς

Βρήκα αυτό το ενδιαφέρον άρθρο στο Capital.gr με τον υπότιτλο
"Αν Τούρκοι επιστήμονες ανακαλύψουν το «φάρμακο» για τη διαφθορά, οι Έλληνες πολιτικοί θα θέλουν να το πάρουν;"

Κύριε Αλογοσκούφη πιάστηκες κορόιδο

Διότι αν χρειάστηκες τόσο καιρό σπουδές και London school of economics και κολέγια και της Παναγιάς τα μάτια, για να εφαρμόσεις το απλό «μου λείπουν λεφτά, αυξάνω τους φόρους», τότε συγγνώμη αλλά... τζάμπα τα χρήματα η ενέργεια και ο χρόνος για τα τόσα χρόνια σπουδών.

Είναι σαν τον marketeer που μετά από χρόνια σπουδών και μετά από διπλώματα, εφαρμόζει απλά και μόνο το: «αν μειώσω την τιμή αυξάνω τις πωλήσεις».

Δηλαδή απλά πράματα που μπορεί να εφαρμόσει και ο μπακάλης στη γειτονιά μου (καλά άντε το mini market όπως λέγεται) που με το ζόρι τέλειωσε το δημοτικό.

Αν αυτός δηλαδή ήταν υπουργός οικονομικών αντί για σένα τι διαφορετικό θα έκανε;

Φυσικά και σου αναγνωρίζουμε (και με συμπαθάς για τον ενικό αλλά το επίπεδο "μπακάλης" με προδιαθέτει για μια-κάποια οικειότητα) ότι σου είναι εξαιρετικά δύσκολο να πιάσεις τη φοροδιαφυγή, την παραοικονομία, το μαύρο χρήμα που διακινούν οι πολιτικοί σου φίλοι και συνάδελφοι, να καταρτίσεις ρεαλιστικό προϋπολογισμό (ήδη έχεις ένα ανάπηρο κράτος χωρίς προσωπικό και εξοπλισμό παρά το γεγονός οτι διαθέτεις στρατιές δημοσίων υπαλλήλων και εκατομμύρια ευρώ σε προμήθειες).

Αναγνωρίζεται καθολικά επίσης οτι δεν έγινε τίποτε απολύτως που να αποτελεί κίνητρο για επενδύσεις νέων κεφαλαίων, τίποτα που να ευνοεί την ανάπτυξη, αλλά και την ίδια στιγμή τίποτα που να φρενάρει ή να φορολογεί παραπάνω τα υπερκέρδη των τραπεζών / καρτέλ / πετρελαϊκών εταιριών που λυμαίνονται το μέσο εισόδημα.

Αντίθετα η παρανοϊκή φορολόγηση όλων των μερισμάτων ανεξαρτήτως μεγεθών είναι αντικίνητρο για κάθε δραστηριότητα, μικρή ή μεσαία.
Με δυο λόγια δεν έγινε τίποτα που να αλλάζει ένα βαθύτατα προβληματικό οικονομικό status quo που προφανέστατα θα εξανεμίσει και το όποιο πρόσθετο κρατικό έσοδο από αυτή την φοροκαταιγίδα. Όπως δεν άλλαξε τίποτα εδώ και τρία χρόνια που αύξησες το ΦΠΑ και για να χρυσώσεις το χάπι ανακοίνωσες και την ίδρυση του «σώματος ελεγκτών δημοσίων δαπανών» (αλήθεια τι έγινε μ' αυτό; τι "λαυράκια" έπιασαν; τίποτα πάλι ε;).

Αμ χρειάζονται πολύ περισσότερα για να είσαι υπουργός οικονομίας και όχι εισπράκτορας κύριε Αλογοσκούφη μου. Γι αυτό σου λέω, τζάμπα οι σπουδές!

Η φωτο απο το e-forologia

Η "άγονη" και η γόνιμη γραμμή

Πάρκαρε τη υπερμεγέθη τζιπούρα δίπλα στο κύμα και κατέβηκε με τη κυρία του, την ανατολικοευρωπαία «υπερέτρια» και την επίσης υπερμεγέθη και θορυβούσα κομπολογάρα.
Με τη μπάκα μέχρι απέναντι και το ύφος του «τι δουλειά έχετε εδώ, στη δική μου παραλία», περιεργάστηκε τους υπόλοιπους στην παραλία, βόλεψε τα κρέατά του στην πρώτη διαθέσιμη ξαπλώστρα, άρχισε τα κραυγαλέα τηλεφωνήματα στους προφανώς υπαλλήλους του ή εξαρτώμενους (για να πουλήσει και το «εγώ είμαι το αφεντικό») κι αφού ξελύσαξε άρχισε να ψήνει την ανατολική να μπούνε στη θάλασσα να παίξουν βόλεϊ (σκατούλες βόλεϊ , ήθελε αφορμή να τη χουφτώσει μακριά από την κυρία του).
Κάπου εκεί την έκανα.

Γαμωτηνκαταδίκημου έπρεπε να πάω διακοπές για να τον συναντήσω το μαλάκα;
Τι να κάνω που έπρεπε να περάσω κι από την Πάρο όμως...
Δεν είχα καμία διάθεση να φύγω από εκεί που ήμουν προηγουμένως, με τον λίγο, ήσυχο κόσμο, τις συμπαθείς φάτσες, από το καθαρό τακτοποιημένο νησί της «άγονης» γραμμής. Οι υποχρεώσεις βλέπετε...

Τι να περιμένεις όμως από το alter ego της Μυκόνου, τον πρώτο και βολικότερο σταθμό από τον Πειραιά που μέσα σε δέκα χρόνια γέμισε εξοχικά διαμερίσματα (μιλάμε για εκατοντάδες!) για να αποκτήσει ο κάθε χλιμίτζουρας το εξοχικό του στο νησί;

Έτσι ήρθε η «ανάπτυξη» - τέρας, το εκτός κάθε κλίμακας χτίσιμο και αποίκηση, τα σκυλάδικα, τα δεινοσαυρικά νεολαιίστικα κλαμπ (βλ. Πούντα) όπου οι μπάκουροι και μπανίζοντες έφηβοι καλούνται να βρέξουν τον κώλο τους σε μια λίμνη από κουτάκια μπύρας, υλικά συσκευασίας και γόπες (όχι ψάρια).

Ότι ήταν γραφικό έγινε τετριμμένα εμπορικό, ότι σου έδινε την εντύπωση οτι ήσουν διακοπές σε νησί, τώρα σου δίνει τη βεβαιότητα οτι είσαι στη Γλυφάδα. Η κίνηση στους λιγοστούς δρόμους είναι χειρότερη από ποτέ. Πως να είναι διαφορετικά με τόσο κόσμο να έχει «σπίτι στο νησί»;

Και πως να μη φαίνεται όλος αυτός ο κόσμος, πως να μην σε πλακώνει όταν όλοι σχεδόν είναι οι τύποι με τις τζιπούρες και τις κομπολογάρες του «ξέρεις ποιος είμαι εγώ;»

Όταν πρέπει να διαγκωνίζονται στο ποιος θα φανεί περισσότερο, ποιος θα κάνει την περισσότερη φασαρία, ποιος θα φωνάξει περισσότερο στο κινητό, ποιος θα σκάσει με την μεγαλύτερη βάρκα, το μεγαλύτερο τζιπ, το πρώτο τραπέζι στην «γνήσια νησιώτικη ψαροταβέρνα» (και στο δίπλα τραπέζι τα κακομαθημένα κραυγάζοντα παιδιά με την άμοιρη Φιλιππινέζα), στο κοσμικό ρεστωράν με ρεζερβέ τραπέζια, με ρεζερβέ ακόμα και στα νυχτερινά καφέ, στα μπαρ, ρεζερβέ ξαπλώστρες στην παραλία, ρεζερβέ πάρκινγκ.

Ευχαριστώ πολύ, αλλά θα προτιμήσω την άγονη γραμμή των επιδοτούμενων σαπιοκάραβων απο τη γόνιμη (και πηδημένη).

Κι άλλα κρεμασμένα χέρια!

Ετούτο είναι κρεμασμένο με χάρη απο ένα οδηγό που ή ήρθε σε επαφή με τη θηλυκή πλευρά του, ή δεν έφτανε η μασχάλη δίπλα στο παράθυρο.

Αν έχετε κι εσείς τέτοιες φωτο στείλτε τις να γελάσουμε.

Απο εδώ και πέρα θα αφήνω και τους αριθμούς των αυτοκινήτων.


Να και η φωτογραφία της Silia. Σπαει όλα τα μέχρι σήμερα δεδομένα!

Η κατάρα του κρεμασμένου χεριού

Ποια είναι άραγε η σημειολογία του κρεμασμένου χεριού;

-Μου πέφτει στενό το αυτοκίνητο στις μασχάλες;
-Μου αναλογεί περισσότερος χώρος; (και θέλω και τρεις καρέκλες στην καθισιά μου);
-Μπορώ και οδηγώ με το πόδι; (αφού το άλλο χέρι είναι ή στις ταχύτητες ή στο τηλέφωνο;
-Το αριστερό μου χέρι βρωμάει και δεν θέλω να μυρίσει το αμάξι;

Εγώ πάντως ψάχνω να βρω τέτοια αυτοκόλλητα χέρια στα καταστήματα με αξεσουάρ για να στείλω στους φίλους μου στο εξωτερικό αντί για τσολιαδάκια ως νέο ελληνοπρεπές σουβενίρ.

Το φίδι τρώει την ουρά του

Ξέρει κανείς τι απέγινε με εκείνο το περίφημο μποϋκοτάζ που θα γινόταν στα σουπερμάρκετ κάθε Πέμπτη; Μήπως με το άλλο για τα γάλατα με τιμή πάνω από 1€ το λίτρο; Όχι;
Μήπως δοθήκαν τίποτα απαντήσεις για το πώς γίνεται να έχουμε τόσο (πολύ πιο) ακριβή βενζίνη στο Ελλάντα και δεν το πήραμε χαμπάρι;

Οι Έλληνες αστοί φεύγουν για διακοπές και βάζουν τα προβλήματα σε θέση pause, αλλά η διάθεση κάθε άλλο παρά ευοίωνη είναι. Το βλέπεις στο βλέμμα που είναι συννεφιασμένο και εκτός από μερικούς χλιδοχλιμπίκουλες (που σαφώς δεν έχουν οικονομικά προβλήματα και το επιδεικνύουν όπως μπορούν), οι περισσότεροι ξέρουν ότι τα έξοδα είναι πια πολύ μεγάλα για να γίνονται ανέμελα. Η διάθεση είναι σαφώς βαριά, σα να πηγαίνουν σε υποχρέωση και όχι σε διακοπές.

Κι όμως ελάχιστοι δείχνουν τη διάθεση να πολεμήσουν αυτή τη φοβερή αρπαγή των εισοδημάτων από μια «καρτελοποιημένη» αγορά που κάνει κανονικό πάρτι αισχροκέρδειας. Τα ακριβότερα γάλατα είναι ακόμα ανάρπαστα (λες και είναι φτιαγμένα από πιο αγνά υλικά), οι τιμές πληρώνονται αδιαμαρτύρητα και τα τούρμπο αυτοκίνητα με την αυξημένη κατανάλωση βενζίνης αυξάνονται σταθερά.

Το περίεργο της ιστορίας είναι ότι αυτοί που απαιτούν αύξηση μισθών και είναι (και σωστά) πρόθυμοι να κατέβουν σε διαδήλωση δείχνουν μια αντίστροφα ανάλογη διάθεση να κάνουν θυσίες, να αγωνισθούν για τα μποϋκοτάζ, για καταναλωτική συσπείρωση. Λες και δεν έχει το ίδιο αποτέλεσμα αυτή η δράση με τη διεκδίκηση του μισθού (την αύξηση δηλαδή του διαθέσιμου κεφαλαίου).

Τι σημαίνει αυτό; Πιθανότατα ότι έχουμε αποδεχτεί μέσα μας ότι όλα πάνε καλά με τις τιμές, ότι τα καρτέλ και οι τακτικές τους αποτελούν μια φυσιολογική κατάσταση, ίσως ότι πιο εύκολο είναι να πιέσεις για μεγαλύτερους μισθούς από μια ευημερούσα (και αισχροκερδούσα) επιχείρηση παρά να βρεις μια γραμμή ισορροπίας σε χαμηλότερα μεγέθη.

Και στην ουσία αυτό που θα επιτύχουμε με αυτό τον τρόπο, είναι να στεγνώσει η «πιάτσα» από μετρητό, να αυξηθούν τα δάνεια και τα κέρδη των τραπεζών, να γίνει ακόμα λιγότερο ανταγωνιστική η ελληνική οικονομία, να φύγουν ακόμα περισσότερες γραμμές παραγωγής για γειτονικές φτηνότερες χώρες. Και μετά να πρέπει τα καταναλωτικά αγαθά να παράξουν τα ίδια κέρδη αλλά με λιγότερους αγοραστές, άρα ακόμα μεγαλύτερη ακρίβεια και πάει λέγοντας. Όπως γίνεται πάντα σε μια οικονομία σε συρρίκνωση. Άλλωστε ο όρος "ουροβόρος" που χρησιμοποιείται παγκόσμια για το φίδι που τρώει την ουρά του είναι 100% ελληνικός.

Αλλά τι λέμε τώρα, με τη θάλασσα να μας περιμένει… κι αύριο μέρα είναι, σωστά;

Μια μαγική βραδιά με την Omara

Χτες πέρασα μια υπέροχη βραδιά στο Veghera στο Λαγονήσι, με την Omara Portuondo.

Το ίδιο και καμιά 200ριά περίπου άτομα, που απόλαυσαν μια εκπληκτική μουσική παράσταση. Μαζί της εμφανίστηκαν πέντε μουσικοί που έκαναν θαύματα, πήραν τα γνωστά boleros και μαζί όλο το ρεπερτόριό της και δεν τα αναπαρήγαγαν απλά (άλλωστε έλειπαν τα πνευστά και οι μεγάλες πλούσιες ενορχηστρώσεις με το λάτιν χρώμα), αλλά τα ανακατασκεύασαν, τα απογείωσαν σε ρυθμικούς τζαζ χρωματισμούς, έπαιξαν μαζί με τα τραγούδια και βγήκε ένα εκπληκτικό αποτέλεσμα που έκανε τα γνώριμα και κλασσικά να ακούγονται πρωτόγνωρα.
Ψώνιο σας λεω!

Κρίμα μόνο που η Omara είχε ένα ατύχημα. Καθώς επιχείρησε για πολλοστή φορά να κατέβει κάτω από τη σκηνή για να τραγουδήσει και να χορέψει δίπλα στο κοινό, παραπάτησε (κάποιος που της κρατούσε το χέρι νόμισε πως είχε πατήσει ενώ ακόμα ήταν στη «διαδικασία» -80 σχεδόν χρόνων είναι η γυναίκα-) και το αποτέλεσμα ήταν να πέσει και να χτυπήσει άσχημα απ’ ότι φάνηκε μετά.

Παρ όλα αυτά, μετά την πτώση, ξαναπήρε το μικρόφωνο και με υποδειγματικό επαγγελματισμό τέλειωσε το τραγούδι για να αποσυρθεί μετά. Κρίμα γιατί μόλις είχε ξεκινήσει το δεύτερο μέρος κι απ ότι φάνηκε στερηθήκαμε αρκετό πρόγραμμα.

Φυσικά αυτό που φοβάμαι πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις συνέβη και πάλι. Παρέες (κυρίως γυναικοπαρέες) που απλά «τυχαίνει» να βρίσκονται εκεί επειδή δεν είχαν κάτι καλύτερο να κάνουν, θορυβούσαν κουβεντιάζοντας ενώ η Omara τραγουδούσε με αποτέλεσμα και πάλι σε κάποια σιγανά κομμάτια να φαίνεται ογκώδης και εκτός αναλογιών η ιδιαίτερη αγένεια του «κοινού». Άκουσα τις διπλανές μου ώριμες κυρίες να συζητάνε για το τι διάβασαν και τις έπεισε να πάνε μέχρι το Λαγονήσι χωρίς να έχουν την παραμικρή περιέργεια να ακούσουν αυτό για το οποίο πήγαν!

Ήμουν πάντα λίγο ψιλοεπιφυλακτικός με όλους όσους αναλαμβάνουν στα ΜΜΕ να διαφημίσουν της συναυλίες αυτές, αλλά τώρα πια είμαι φανατικός υπέρμαχος του να ανακαλύπτονται οι εμφανίσεις απ’ όσους ξέρουν και αγαπάνε το αντικείμενο, ας λείπουν επιτέλους οι αγενείς «τουρίστες».

Μύθος η ελληνική κουζίνα;

Λοιπόν είναι παρατηρημένο: Όλοι οι φίλοι και γνωστοί που πρόκειται να πάνε διακοπές ρωτάνε για «καλά μαγαζιά» εννοώντας φυσικά... τι;
Καλό φαγητό! Η αναζήτηση του μαγαζιού "που τρώνε οι ντόπιοι" έχει γίνει ο απόλυτος στόχος.

Μη μου πείτε οτι είναι διαφορετικά τα πράγματα στο δικό σας κύκλο για τι δεν θα σας πιστέψω. Ο μέσος έλληνας έχει αναπτύξει γαστριμαργικές ανησυχίες εδώ και κάποια χρόνια, την εποχή των μεζεδοπωλείων και των «κουτουκιών» διαδέχτηκε η εποχή των γκουρμέ ρεστοράν ή τουλάχιστον των «ψαγμένων» συνταγών.

Και δεν οφείλεται αυτό τόσο πολύ σε νεοπλουτισμό και προσπάθεια επίδειξης. Δεν το πιστεύω αυτό γιατί το καλό φαγητό είναι πολύ ιδιαίτερη και προσωπική υπόθεση που δεν εντοπίζεται κατ ανάγκη σε χλιδάτα και κοσμικά μέρη.

Γίνεται γιατί προσπαθούμε να ξεφύγουμε από μια βαρετή και ανούσια κουζίνα που προσπαθεί να αποκτήσει προσωπικότητα με το σαφράν, το κύμινο, τον κουρκουμά και άλλα μπαχαρικά και μυρωδικά. Και πολύ αλάτι!

Πρόσφατα είχα την ευτυχία να επισκεφτώ την Τοσκάνη. Το να κάνεις εκεί την ερώτηση για προτεινόμενο εστιατόριο θα είναι τουλάχιστον αστείο. Γιατί απλούστατα παντού στην περιοχή η μαγειρική, τα πιάτα, είναι καταπληκτικά, πεντανόστιμα χωρίς ιδιαίτερα μπαχάρια και μυρωδικά. Απλά τα υλικά είναι φρεσκότατα και ιδιαίτερα. Για πρώτη φορά μετά από χρόνια θυμήθηκα το άρωμα από το αληθινό αγγούρι αντί για το υδαρές άγευστο πράγμα που σερβίρεται εδώ. Για να μη μιλήσω για την τομάτα, τα μανιτάρια...
Με δυο λόγια, τα ζαρζαβατικά που τρωμε εμείς, οι Ιταλοί της Τοσκάνης δεν τα δίνουν ούτε στα γουρούνια τους.

Συζητούσαμε με ιδιοκτήτη διάσημης ταβέρνας σε κυκλαδίτικο νησί. Ο άνθρωπος θέλει να υποστηρίζει τους τοπικούς παραγωγούς (το νησί έχει αρκετή γεωργία και κτηνοτροφία). Τους είπε οτι δεν έχει αντίρρηση να αγοράζει όλη τους την παραγωγή και σε ανεβασμένες τιμές, φτάνει τα υλικά να είναι πολύ καλής ποιότητας. Ε, λοιπόν, αυτά που του παραδίδουν είναι τα μισά για πέταμα (30% σάπιες τομάτες), ενώ απαιτούν να ισχύσει η υψηλή τιμή επειδή «τα φύλαξαν γι αυτόν».

Για τους ίδιους ακριβώς λόγους ο έλληνας που πληρώνει 6 ευρώ για κεράσια, έχει περισσότερες πιθανότητες να βρει περισσότερη γεύση κερασιού σε ζελέ και σε παγωτό, παρά στο άνοστο φρούτο που αγόρασε.

Ίσως ο λόγος πρέπει να αναζητηθεί στις διαδικασίες παραγωγής, στην ζήτηση και την προσφορά, ακόμα και το σπόρο (χάσαμε την παλιά γενιά της ελληνικής τομάτας επειδή ο αγρότης βολεύτηκε με τον έτοιμο ολλανδικό σπόρο), αλλά η κατάσταση δεν βλέπω να αλλάζει σύντομα (αν αλλάξει ποτέ).

Οι λίγοι μικροί παραγωγοί που είναι διατεθειμένοι να κάνουν το κάτι παραπάνω είναι «καπαρωμένοι» απ’ τους επίσης λίγους έξυπνους σεφ που αποφάσισαν να γυρίσουν στη νοστιμιά του υλικού παρά να συνεχίσουν να πειραματίζονται με «εξωτικές συνταγές» (ο Καραμολέγκος στο «Απλά» της Ερυθραίας, ο Μπαξεβάνης στη «Γιορτή» στο Χαϊδάρι, ο Αγοραστός στο Γέρακα και ίσως ακόμα δυο-τρεις που κρατάνε την ποιότητα σε προσιτές τιμές).

Ευτυχώς δηλαδή γιατί όπως οι Ιταλοί έρχονται εδώ για νησιά (η Σαρδηνία έχει γίνει πανάκριβη), εμείς θα έπρεπε να κάνουμε διακοπές εκεί να φαμε ένα πιάτο της προκοπής.

Ο ΟΣΕ (δηλαδή ΕΣΥ) θα πληρώσει πρόστιμο!

Και ενώ δεν προλάβαμε καλά-καλά να μιλήσουμε για τον ΟΣΕ (δύο posts πιο κάτω), η διάλυση του «Οργανισμού» επιβεβαιώθηκε με ένα καινούριο ατύχημα.

34 βαγόνια έσερνε αντί για 20 (που ήταν το όριο) ο συρμός που προκάλεσε τη σύγκρουση. Κάποια απο τα υπεράριθμα βαγόνια «ξεκόλλησαν» χωρίς να το πάρει είδηση ο μηχανοδηγός(!) και έμειναν στις γραμμές μέχρι που -φυσικά- έπεσε επάνω τους το επόμενο τραίνο.

Πως το βλέπετε εσείς το θέμα; Γιατί εγώ που υποστηρίζω οτι ο ΟΣΕ είναι ανίκανος και ανάπηρος οργανισμός αφού κατάφερε να μετατρέψει το στατιστικά πιο ασφαλές μεταφορικό μέσο σε extreme sport, πρέπει να ομολογήσω οτι έκανα λάθος.

Διότι ο ΟΣΕ μπορεί να μην είναι σε θέση να δουλέψει τα τραίνα, αλλά είναι ικανός να βγάλει κωμωδία επιπέδου Μπάστερ Κίτον, με τραίνα να κουτουλάνε σε βαγόνια με μουσική υπόκρουση ragtime πιάνου. Από το “Go West” των αδελφών Μarx έχω να δω τέτοια σιδηροδρομική πλάκα.

Και θα ήταν κανονική ελαφρά καλοκαιρινή κωμωδία δηλαδή αν δεν υπήρχαν τόσοι τραυματίες και αν ο ΟΣΕ δεν «έμπαινε μέσα» 2 εκατομμύρια ευρώ κάθε μέρα!
Μάλιστα! Αυτή είναι η πραγματικότητα που αγνοούμε, που δεν διάβασα και δεν άκουσα σε κανένα Μέσο, αφού φαίνεται οτι οι δημοσιογραφία ταξιδεύει μόνο με αεροπλάνο.

Ασχολούμαστε λοιπόν με το χάλι της Ολυμπιακής αλλά αγνοούμε το χάλι του ΟΣΕ παρά το γεγονός οτι με την τιμή του πετρελαίου θα βλαστημάμε που ουδόλως επεκτείναμε το σιδηροδρομικό δίκτυο από τη εποχή του Τρικούπη! Ακόμα φυσικά δεν το βλέπουμε, διότι αντέχουμε να είμαστε εξαρτημένοι από το ΙΧ μας αλλά σε λίγο καιρό...

Και πως το αντιμετωπίζει ο αρμόδιος υπουργός; Διότι καλές οι διαπιστώσεις αλλά πρέπει να υπάρξει και μέριμνα. Ακούστε: Θα επιβληθούν -λεει- βαρύτατα πρόστιμα. Στον κρατικό ΟΣΕ που δεν πρόκειται (όπως είπε) να ιδιωτικοποιηθεί (γιατί, ποιος τρελός θα πάρει ένα πτώμα;) θα επιβάλλει πρόστιμα. Δηλαδή θα βγουν από τη μία τσέπη για να μπουν στην άλλη. Μάλιστα! Λύθηκε το πρόβλημα!
Δεν είναι όμως και για πέταμα η πρόταση των προστίμων. Ας τη δώσει στο Υπουργείο Ναυτιλίας μπας και επιβάλλουν πρόστιμα στις εταιρίες που ρίχνουν τα σαπιοκάραβα στις ξέρες προσπαθώντας να εξοικονομήσουν καύσιμα ακολουθώντας επικίνδυνες διαδρομές.
Η απειλή του προστίμου μπορεί ίσως να λειτουργήσει σε μια ιδιωτική εταιρία (άσχετο που δεν εισπράττεται) ενώ σε μια δημόσια επιχείρηση μπορεί να «εισπράττεται», αλλά είναι σίγουρο οτι δεν έχει την παραμικρή πιθανότητα να λειτουργήσει εκπαιδευτικά.

Μπερδευτήκατε; Κι ο υπουργός επίσης!

(photo απο flickr)

Για το Ξεblogάρισμα, με εκτίμηση

Έχει δίκιο η Αθηνά (που μου τα ψέλνει), έχω παραλείψει να συνταχθώ με το σκοπό του «Ξεμπλογκαρίσματος» παρά το ότι το υποσχέθηκα.

Λίγο τα άστατο πρόγραμμα των τελευταίων εβδομάδων, λίγο το καλοκαίρι, να που βρέθηκα στη θέση των εκατομμυρίων συμπολιτών που αγνοούν ή και παραβλέπουν ένα δράμα (κι ένα γαμώτο) που εξελίσσεται δίπλα τους (κυριολεκτικά).

Αφορά γυναίκες που (για οποιοδήποτε λόγο) βρέθηκαν στις φυλακές με μωρά παιδιά, χωρίς πόρους και που η ελληνική πολιτεία «ξέχασε» σ’ αυτές τις αποθήκες ψυχών με την αμέριστη βοήθεια των ελλειμματικών δημοσιονομικών και της δικής μας αδιαφορίας (εδώ αδιαφορούμε που η πολιτεία «ξέχασε» τα δημόσια νοσοκομεία και όλα τα άλλα που μας αφορούν «άμεσα», θα ξεσηκωθούμε για τις φυλακισμένες;).

Κι όμως μας αφορά ως κοινωνία, ο πολιτισμός μας εκτός των άλλων έχει κριθεί και από το επίπεδο των αισχρών συνθηκών κράτησης σ' αυτά τα "σωφρονιστικά" κολαστήρια σε όλη την Ελλάδα.

Ένα μπράβο λοιπόν σε όσους πλαισιώνουν την προσπάθεια αλλά επιτρέψτε μου και μια παρατήρηση: Η όλη οργάνωση έχει στηθεί έτσι που φαίνεται να αφορά όσους έχουν χρόνο να συμμετέχουν από κοντά, αποθαρρύνοντας τις περιπτώσεις ανθρώπων που θα μπορούσαν να συνεισφέρουν πρακτικά ακόμα κι αν για οποιοδήποτε λόγο δεν προλαβαίνουν (ή δεν επιλέγουν) να παραβρεθούν.

παρακαλώ όσοι έχετε δύο λεπτά κάντε μια βόλτα για να ενημερωθείτε για το θέμα.

Ακόμα κι αν αποφασίσετε πως δεν σας αφορά (που δεν το πιστεύω), τουλάχιστον ας το γνωρίζετε.

Βγαίνουμε απο την εποχή του "ταρίφα";

Ε, ας πούμε και ένα καλό λόγο για τον υπουργό Χατζηδάκη (παρά το οτι τα έχω σούρει παλιότερα).

Ας παραδεχτούμε πως έκανε ένα απλό αλλά ουσιαστικό βήμα στο να βελτιώσει την άθλια εικόνα της κίτρινης λαίλαπας (των ταξί) και να καλυτερέψει τη σχέση μας μαζί τους.

Το θέμα είναι πονεμένο για πολλούς, σχεδόν όλοι έχουμε να αφηγηθούμε ιστορίες φρίκης και τρόμου από την εμπειρία μας με τους οδηγούς τους. Και κυρίως το πρόβλημα ξεκινάει απ’ το χαμηλό επίπεδο κατάρτισης και εκπαίδευσης των οδηγών ταξί, ενώ συμπληρώνεται από την ανοχή των συνδικαλιστών της πολιτείας και της τροχαίας (όσο πιο πολλοί απαρτίζουν μια τάξη τόσο μεγαλύτερη η ασυλία λόγω του πιθανού «πολιτικού κόστους».

Τα μέτρα που ανακοινώθηκαν λοιπόν σχετικά με τα ταξί, περιλαμβάνουν:

την υποχρεωτική «παροχή» κλιματιστικού χωρίς επιπλέον χρέωση,

την υποχρεωτική ανάρτηση στα ελληνικά και αγγλικά των τιμών και των επιβαρύνσεων (για να μη κλέβουν τους τουρίστες).

Την υποχρεωτική ανάρτηση σε ελληνικά και αγγλικά των στοιχείων του οδηγού (για να σταματήσουν -επιτέλους- να υπάρχουν θρασύδειλοι νταήδες απέναντι σε τουρίστες και γυναίκες!).

Τη λειτουργία τετραψήφιου αριθμού για παράπονα (γιατί θα συνεχίσουν να υπάρχουν για πολύ καιρό ακόμα).
Τη δυνατότητα πληρωμής με πιστωτική κάρτα (για να έχεις και κάποιο αποδεικτικό πληρωμής αφού οι ταμειακές μηχανές προς το παρόν δεν «παίζουν»).

Απλά και βασικά πράγματα που υπάρχουν σχεδόν παντού, απλή κοινή λογική.
Κι όμως όχι και τόσο «κοινή» όπως φαίνεται. Γιατί αν είχαμε ένα-δύο τέτοια απλά πράγματα από κάθε υπουργό στο χώρο που εποπτεύει, θα ήταν αρκετό για να κάνει αυτή η χώρα σημαντικά βήματα προς το καλύτερο.

Μακάρι λοιπόν να δούμε στο μέλλον και υποχρεωτική περίοδο εκπαίδευσης των οδηγών ταξί (κοινωνική και οδηγική συμπεριφορά), να δούμε υποχρεωτική γνώση ξένης γλώσσας ή δωρεάν υπηρεσία μετάφρασης μέσω κινητού για περιπτώσεις οδηγών που δεν μιλούν ξένη γλώσσα, να δούμε ταξί-βανάκια για περισσότερους επιβάτες, να δούμε εταιρίες να ανταγωνίζονται σε επαγγελματισμό, να δούμε το συνδικαλιστικό τους όργανο να βοηθάει την τιμωρία των νταήδων.
Πολλά ζητάμε;

Δεν εμπιστεύεστε τον ΟΣΕ;

Διαβάζω στη lucha libre το θέμα και δανείζομαι και τη σχετική φωτογραφία:

Έφριξε ο κόσμος με τα 71 δέντρα που κόπηκαν στην Κωνσταντινουπόλεως από τον ΟΣΕ. Μα τι υστερία είναι αυτή με τα δέντρα πιά;
Αφού ο ΟΣΕ λεει πως θα γίνει ανάπλαση του χώρου και θα φυτευτούν 20.000 δέντρα που θα «αποδοθούν» στους κατοίκους της περιοχής.
Δηλαδή έκοψαν τα δέντρα για να φυτέψουν άλλα...
Άρα τι φωνάζουν οι κάτοικοι; Δεν εμπιστεύονται τη υπόσχεση ενός οργανισμού που σύμφωνα με τον προϊστάμενο υπουργό είναι βαθύτατα προβληματικός (Χατζηδάκης στο ΣΚΑΙ); Δεν εμπιστεύονται ένα οργανισμό που κόβει κερδοφόρα και γεμάτα δρομολόγια επειδή δεν διαθέτει ανταλλακτικές ρόδες για τα βαγόνια; Δεν εμπιστεύονται ένα οργανισμό που τόσα χρόνια τώρα δεν έχει καταφέρει να ηλεκτροδοτήσει τις γραμμές και ακόμα λειτουργεί με ντήζελ;
Δεν έχετε πειστεί ακόμα οτι ο ΟΣΕ θα παρατήσει όλα αυτά τα σχέδια για να ασχοληθεί με το φύτεμα είκοσι χιλιάδων δέντρων;
Ειλικρινά βρε παιδιά μερικές φορές δεν σας καταλαβαίνω.

Ανθρώπινες συναυλίες!

Τυχεροί όσοι πατριώτες θα μπορέσουν να βρεθούν στο Sani Festival στις 11 Ιουλίου. Εμφανίζεται μια παρέα καταπληκτικών Κουβανών. Ο Roberto Fonseca, ο Omar Sosa και ο θρύλος Chucho Valdes.
Επιτρέψτε μου να ξεχωρίσω τον πρώτο, τον νεαρό Fonseca δηλαδή που θεωρώ οτι είναι ότι από τα πιο ελπιδοφόρα ονόματα που παρουσιάστηκαν τελευταία στη Jazz με λατινοαμερικάνικα χρώματα.

Παραθέτω εδώ κάποια τεμάχια για να τα αξιολογήσετε και μόνοι σας (στο πανέμορφο El Niejo ακούγεται και ο μακαρίτης μεν -θεός δε- Ibrahim Ferrer).




Οι εμφανίσεις αυτές που οργανώνονται από το Sani Resort (και αυτών που ακολουθούν: Amadou & Mariam, Tinariwen και Marta Sebastyen) αλλά και οι εμφανίσεις των Madeleine Peyroux και Omara Portuondo στο Lagonisi Resort είναι ένα μεγάλο και ποιοτικό βήμα στη διοργάνωση συναυλιών αλλά και τον διαχωρισμό -επιτέλους- του κοινού των συναυλιών.

Ποιοτικά ονόματα (για μυημένους φυσικά που δεν «έτυχε» απλά) σε λογικότατες τιμές (ακόμα και στο Lagonisi) με ανθρώπινες συνθήκες.

Για να μη διαμαρτύρεται και ο Khlysty, αν και το θεωρώ απίθανο να παίξουν οι Unkle σε κάποιο resort!

Και σ’ ανώτερα λοιπόν! Οι υπόλοιποι, be my guest, καλή διασκέδαση με τη Madanna! (με “a”).

Υ.Γ. Ένα φοβάμαι μόνο: Είναι γνωστή η παραδοσιακή αγένεια του έλληνα ως ακροατή συναυλίας. Ιδιαίτερα σε μικρούς χώρους, άνθρωποι που απλά ήθελαν να βγουν με την παρέα και να πουν τα τελευταία κουτσομπολιά τυχαίνει (πως;) να βρεθούν σε χώρους όπου άλλοι προσπαθούν να ακούσουν και να απολαύσουν. Οι φωνές τους ανταγωνίζονται την ένταση της μουσικής. Γιατί ρε παιδιά; Παίξτε με τα κινητά σας, αλλά κάντε ησυχία που να πάρει η ευχή.

Εκπτώσεις!

Δεν έχω καμία περιέργεια να ακολουθήσω τις «διαδρομές του μαύρου χρήματος» και τα άλλα λαϊκά ρομάντζα που καταναλώνονται αυτό τον καιρό.

Στο κάτω-κάτω σ’ αυτή τη χώρα ζούμε όλοι εμείς και ξέρουμε οτι αν δεν ήταν «αυτός» θα ήταν ένας «άλλος». Δεν είναι θέμα προσώπων αλλά θέμα αρμοδιότητας και "πόστου".

Και μια που μιλάμε για «μαύρο χρήμα», για σταθείτε ρε παιδιά... τι παπάρες είναι τούτες; Θα ενοχοποιήσουμε τώρα το μαύρο χρήμα;
Μήπως το «μαύρο χρήμα» δεν είναι αυτό που κινεί αυτή τη στιγμή την ελληνική οικονομία;

Τα αδήλωτα μειωμένα μεροκάματα του μετανάστη εργάτη οικοδομής, του εργάτη στα φραουλοχώραφα;

Το φακελάκι του γιατρού;

Τα ιδιαίτερα του καθηγητή;

Το δεκάρικο του παρκαδόρου;

Η φιάλη στο μπουζουξίδικο;

Το λαδάκι του εφοριακού που έρχεται να μου ελέγξει την σωστή τήρηση των λογιστικών μου; Το «γρηγορόσημο» του δημοσίου υπαλλήλου;

Του πολεοδόμου;
Η περίφημη φράση «αν δε θες απόδειξη θα κοστίσει λιγότερα»;

Αυτά δεν είναι που φτάνουν την παραοικονομία στο 40% περίπου;

Αυτά και άλλα πολλά, που δεν θα πειράξει ποτέ κανείς προϊστάμενος υπηρεσίας, υπουργός, πρωθυπουργός, γιατί στην περίπτωση αυτή η εθνική οικονομία θα καταρρεύσει.

Το οικογενειακό εισόδημα θα μειωθεί στο μισό, η κατανάλωση θα παγώσει και οι επιχειρήσεις θα κλείσουν η μία πίσω από την άλλη. Τα παιδιά δεν θα μπορούν να στηρίξουν τους ηλικιωμένους γονείς με τις συντάξεις των 300 ευρώ με αποτέλεσμα μια τεράστια κοινωνική κρίση.

Η παραοικονομία είναι που κρατάει σήμερα ζωντανή τη μηχανή.

Και καλά όλα αυτά...
Έλα όμως που σχεδόν όλοι, έχουν κανονίσει να βγάζουν χιλιάδες μικρά και μεγάλα «κατιτίς», έχουν βρει τις άκρες κι εγώ ο μισθωτός δηλώνω μέχρι και το τελευταίο μου ευρώ! Εγώ δεν έχω τρόπο να φοροδιαφύγω.

Εγώ είμαι λοιπόν που πληρώνω στον κάθε Αλογοσκούφη το μερίδιο που του λείπει από την παραοικονομία, εγώ είμαι που κάθε χρόνο συμπληρώνοντας τη στήλη «φόρος που αναλογεί στο εισόδημα» στη δήλωση, είναι σα να γράφω «Είμαι μαλάκας!».

Γιατί αν όλοι πλήρωναν αυτά που έπρεπε, εγώ θα είχα περισσότερα χρήματα, για να μη σου πω οτι θα είχα και σωστή υγεία (και εξοπλισμένα δημόσια νοσοκομεία αλλά και γιατρούς που δεν θα έψαχναν το φακελάκι μέσα από αντιδεοντολογικές διαδικασίες), σωστή παιδεία (με δασκάλους που θα έκαναν αληθινό μάθημα και δεν θα το φύλαγαν για να το κάνουν ιδιαίτερο), θα είχα πυρασφάλεια και δρόμους, υποδομές και ένα σωρό άλλα που αποτελούν υποχρέωση του κράτους να παρέχει στους φορολογούμενους πολίτες.

Εκπτώσεις λοιπόν!
Έκπτωση στη διάθεση του κράτους να μειώσει την παραοικονομία, έκπτωση στο φορολογητέο εθνικό προϊόν, έκπτωση στις υποχρεώσεις του κράτους... ε, του κερατά! Ως εδώ και μη παρέκει. Δεν μπορώ να είμαι μόνο εγώ συνεπής στις υποχρεώσεις μου ενώ όλοι οι άλλοι σφυρίζουν αδιάφορα!

Θα ψάξω κι εγώ να βρω ένα παράθυρο να μπω στον κύκλο της παραοικονομίας, να συμπληρώσω τον πολύ-παραπάνω-φόρο που πρέπει να πληρώσω, ακόμα κι αν...

Ακόμα κι αν αυτό σημαίνει οτι για να κερδίσω το "κατιτίς" θα κάνω έκπτωση στη δική μου δεοντολογία και αρχές, θα κάνω τα «στραβά μάτια» ή το χαριστικό «κάτι παραπάνω».

Κι εκεί ακριβώς είναι που αρχίζει ο φαύλος κύκλος της διαφθοράς!

Το καταναλωτικό κίνημα ακόμα μπουσουλάει

ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ

Πρόσκληση προς τους πολίτες – καταναλωτές
Δημοσιεύθηκε την Ιούνιος 30, 2008 από newinka
Η ακρίβεια, η φτώχεια, η αισχροκέρδεια, μας συντροφεύουν στην καθημερινότητα μας. Για αυτό, γινόμαστε ενεργοί πολίτες και αντιδρούμε. Το ΝΕΟ ΙΝΚΑ καλεί τους πολίτες, μέλη του και μη, να δημιουργήσουν και να στελεχώσουν Επιτροπές Δράσης και Συμβούλια Γειτονιάς.
Οι επιτροπές δράσης θα λειτουργούν με πλήρως δημοκρατικές διαδικασίες που θα αποφασίζουν τα μέλη τους.
Καλούμε τους ενδιαφερόμενους να δηλώσουν συμμετοχή:
Με σχόλιο – δήλωση στο: http://newinka.wordpress.com/
Μέσω fax: 210 6469982
Mέσω e-mail: inka@newinka.gr

Οι μετέχοντες εκτός Αθηνών, μπορούν για την μεν Θεσσαλονίκη να συγκροτήσουν τις επιτροπές δράσης με την συνδρομή του ΙΝ.ΚΑ. Μακεδονίας (fax: 2310 535263), για δε τα Ιωάννινα με την συνδρομή του ΙΝΚΑ Ιωαννίνων (τηλ. / fax: 26510 65178), είτε στους τόπους τους με την συνδρομή μας. Οι πρώτες επιτροπές που προτείνονται, χωρίς τούτο να σημαίνει ότι οι ίδιες οι επιτροπές και τα μέλη δεν μπορούν να προτείνουν νέες, είναι οι ακόλουθες:
• Επιτροπή παρακολούθησης τιμών και ποιότητας διατροφικών αγαθών.
• Επιτροπή παρακολούθησης τιμών και ποιότητας υπηρεσιών από ιδιώτες.
• Επιτροπή παρακολούθησης και ελέγχου υπηρεσιών Δημοσίου και ΔΕΚΟ.
• Επιτροπή ηλεκτρονικών αγαθών, υπηρεσιών και μέσων.
Κάθε φίλος ή φίλη μπορεί να μετάσχει σε περισσότερες από μία επιτροπές του ενδιαφέροντός του ή να προτείνει περαιτέρω επιτροπές.
Με την συγκέντρωση πέντε (5) τουλάχιστον συμμετοχών θα ειδοποιηθούν οι μετέχοντες για την πρώτη συνάντηση γνωριμίας και οργάνωσης της επιτροπής.
Με τους ίδιους τρόπους και διαδικασίες το ΝΕΟ ΙΝΚΑ καλεί τους φίλους και μέλη του να συγκροτήσουν συμβούλια γειτονιάς στα όρια των δήμων τους, ανεξάρτητα από την συμμετοχή τους στις ανωτέρω επιτροπές. Η σύσταση των συμβουλίων γειτονιάς θα γίνει επίσης με την συγκέντρωση πέντε (5) δηλώσεων συμμετοχής ανά περιοχή ή δήμο.

Ζητώ συμμετοχή.

Το κείμενο αυτό ήρθε από τον φίλο Δημήτρη (Διάλογος για την Κοινωνία) και το αναπαράγω αφού νομίζω μόνο θετικές εξελίξεις μπορεί να φέρει. Τόσο για την αντιμετώπιση της ακρίβειας όσο και για την κοινωνικοποίηση σε επίπεδο γειτονιάς που είναι επίσης ζητούμενο.

Αναλογιστείτε πόσους ξέρετε από αυτούς που μένουν δίπλα σας, πόσες «καλημέρες» έχετε ανταλλάξει. Το να έρθουν σε επαφή μερικά άτομα με κοινό προβληματισμό είναι ευχής έργο, μπορεί έτσι να συζητηθούν και άλλα περισσότερα.

Αλλά ας έρθουμε στο θέμα: Από το κείμενο αυτό που μου λείπει είναι το πως έχει στηθεί (αν έχει στηθεί) η «υποδοχή» αυτών των δράσεων. Δηλαδή άντε και αναφέρουν οι πολίτες τις τιμές ή τις προβληματικές υπηρεσίες. Μετά τι γίνεται; Για ποια δράση δεσμεύεται το Νέο ΙΝΚΑ; Πως εξασφαλίζει τη διάχυση της πληροφορίας στα άλλα «κύτταρα» και πως αξιοποιείται η συσσωρευμένη πληροφορία;

Θα δημιουργηθεί π.χ. ένα site όπου θα αναρτώνται οι τιμές των διαφόρων supermakets σε ημερήσια βάση;

Θα επιληφθούν οι νομικές υπηρεσίες του Ν.ΙΝΚΑ όταν υπάρξουν καταγγελίες για αθέμιτες και καταχρηστικές πρακτικές; Θα ασκηθεί πίεση στο Υπουργείο Ανάπτυξης και με ποιό τρόπο;

Συγγνώμη αγαπητοί φίλοι αν είμαι ολίγον σκεπτικιστής αλλά οι πρόσφατες ενέργειες των συναδέλφων σας με τα «γενικά μποϋκοτάζ κάθε Πέμπτη» και τις άλλες γελοιότητες*, δείχνουν οτι οι ιθύνοντες των καταναλωτικών οργανώσεων είναι μάλλον ακατάλληλοι για το ρόλο τους αφού περνάνε την δική τους οργανωτική αδυναμία σε αμήχανες και χωρίς αποτέλεσμα δράσεις που χαραμίζουν και σπαταλάνε την ήδη σπάνια διάθεση δράσης από μέρους των καταναλωτών.

Θα πρέπει λοιπόν πριν κινητοποιήσετε τον κόσμο να είστε έτοιμοι να υποδεχτείτε και να διαχειριστείτε σωστά αυτή την καταναλωτική συνείδηση που προσπαθείτε να δημιουργήσετε.

*Η λογική λέει οτι οι "μη αγορές" των ίδιων ακριβών προιόντων της Πέμπτης θα γίνονται την Τετάρτη και την Παρασκευή. Ένα μποϋκοτάζ για να είναι αποτελεσματικό δεν μπορεί παρα να έχει συγκεκριμένο στόχο: Προϊόντα αδικαιολόγητα ακριβότερα απο τον μέσο ευρωπαϊκό όρο.

Υ.Γ. Προχθές είδα στην TV τηλεοπτική διαφήμιση για κεράσια!!! Η πλήρης ήττα του έλληνα καταναλωτή που πληρώνει ακριβά κεράσια ώστε να διφημίζεται στην TV ο μεσάζων!
Απίστευτο;

Ο στραβός γιαλός του ΠΑΣΟΚ

Δεν ξέρω αν το προσέξατε, δημοσιεύτηκε σε εφημερίδες την Κυριακή που μας πέρασε, η νομαρχία Αθηνών, ενέκρινε την χρηματοδότηση με 500.000€ του συνεδρίου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς που οργανώνει το ΠΑΣΟΚ στο Λαγονήσι Resort για την αντιμετώπιση της φτώχειας.
Δεν θα σχολιάσω τίποτα, όπως δεν είχα και τίποτε να σχολιάσω όταν άκουσα τον βασιλιά της Σαουδικής Αραβίας την περασμένη εβδομάδα να κατακεραυνώνει τους κερδοσκόπους που ανεβάζουν την τιμή του «μαύρου χρυσού», από το υπερπολυτελές και τεράστιο βασιλικό μέγαρο αμύθητης αξίας στη Τζέντα.

Το μόνο που μου κάνει εντύπωση είναι η χορηγία της νομαρχίας που μονίμως γκρινιάζει οτι δεν μπορεί να ανταποκριθεί στο ρόλο της επειδή η δεξιά κυβέρνηση δεν της δίνουν τα χρήματα που δικαιούται. Φαντάζομαι οτι ο κύριος Νομάρχης αν ξαναπάρει την εξουσία το ΠΑΣΟΚ (που δεν το βλέπω να συμβαίνει σύντομα), θα ανταμειφθεί με υπουργικό πόστο έτσι ώστε να αρχίσει να τον αφορά το αποκάτω post πολύ πιο άμεσα.

Άντε σύντροφοι και του χρόνου εδώ, με χορηγία της ΚΕΔΚΕ

Ακόμα μας κάνει ενύπωση η διαφθορά!

Βούιξε ο κόσμος πια με την υπόθεση της Siemens και των χρημάτων που αυτή έδωσε στο ΠΑΣΟΚ (και που χάθηκαν στην πορεία).

Τα ρέστα τους έχουν δώσει και στο συγκρότημα Καθημερινής – Σκάι με τα λεφτά που έδωσε η γερμανική εταιρία στον Τσουκάτο. Ευτυχώς που το αρχείο τους είναι μικρό και δεν περιλαμβάνει ιστορίες του αφεντικού τους με «συνδρομές» Mayo και λοιπά off shore γλέντια, διαφορετικά θα είχαν κι άλλες πολλές δυσάρεστες στιγμές να θυμούνται και όσο να’ ναι η έκπληξη και ο σαρκασμός τους θα μετριαζόταν.

Κι εμείς κάθε μέρα πέφτουμε από τα σύννεφα ε;
Και ο Στάθης και ο Khlysty ασχολούνται σήμερα με το θέμα «διαφθορά». Έχουμε πλέον συνειδητοποιήσει ότι ζούμε με τη διαφθορά και το μαύρο χρήμα. Όλοι εμείς.

Εκτός από τους κομματικούς φίλους του ενός ή του άλλου κόμματος που φαντάζονται οτι το δικό τους είναι το καλύτερο ή το πιο τίμιο. Δηλαδή πόσους πολιτικούς δηλαδή ξέρετε που να πέφτουν να κοιμηθούν ικανοποιημένοι το βράδυ επειδή ευεργέτησαν την πατρίδα; Αν αυτές οι συναλλαγές δεν είναι ο τελικός στόχος του κάθε πολιτευόμενου τότε ποιος είναι; Ο κοινοβουλευτικός έλεγχος;

Κάνουμε πως δεν βλέπουμε τους βουλευτές που ήθελαν να ταξιδέψουν με έξοδα ΟΠΑΠ να δουν τους αγώνες της Εθνικής ομάδας στην Αυστρία; για τα ακριβά αυτοκίνητα που θέλουν να τους παρέχει το ελληνικό κράτος; για τις αυξήσεις των αποδοχών που μόνοι τους εγκρίνουν; Με ποιο μαγικό τρόπο λοιπόν όλη αυτή η διάθεση της επιχορηγούμενης καλοπέρασης μπορεί να εξαφανιστεί με το που ένας βουλευτής θα γίνει κυβερνητικό στέλεχος;

Ή μήπως πρέπει να αγνοήσουμε τη διαφθορά που βασιλεύει στους ΟΤΑ (από τους οποίους αναρριχώνται πολλοί βουλευτές και υπουργοί) επειδή αυτή η διαφθορά είναι «χαμηλόβαθμη» και πιο «κοινωνική» επειδή βολεύει εμάς και το σόι μας που θέλουμε να χτίσουμε/ να πάρουμε άδεια/ να προσληφθούμε/ να καταφέρουμε;
Να την αγνοήσουμε αυτή τη διαφθορά; Δεν αφορά αιρετούς αυτή; Η είναι πιο εντυπωσιακή αυτή η μεγάλη των προβεβλημένων που εξυπηρετεί το «μεγάλο κεφάλαιο» και τα «συμφέροντα»;

Όσο δε, η οποιαδήποτε κυβέρνηση αρνείται να χαρακτηρίσει αυτή την δημόσια διαφθορά «έσχατη προδοσία» με βαρύτατες ποινές και μη παραγραφή, τότε είμαστε σίγουροι ότι είναι η και ίδια διεφθαρμένη και προστατεύει την δική της διαφθορά και τα δικά της λαμόγια.

Τα ακριβά πίτουρα και το φτηνό αλεύρι της ΕΡΤ

Λίγο το ταξίδι στην Ελβετία, λίγο η «ραστώνη» (τρομερή λέξη) του τριημέρου… όσο να’ ναι, που μυαλό…
Ωραία η Ελβετία! Τα πάντα στη θέση τους, μελετημένα και καθαρά. Έρχεται το μάτι το ελληνικό το συνηθισμένο από τις χαοτικές παραστάσεις της δικής μας πραγματικότητας και παθαίνει ένα πολιτιστικό σοκ.
Αυτό που ζήλεψα όμως ήταν που οι κερατάδες απολαμβάνουν το Euro σε HD! Μάλιστα… Η ανάλυση 1080 σε όλη της τη μεγαλοπρέπεια με τέτοια εικόνας που λες ότι δεν έχεις κανένα λόγο να πας στο γήπεδο.

Για όσους δεν βρήκαν εισιτήριο στα μικρής χωρητικότητας στάδια της Ελβετίας, δωρεάν ατμόσφαιρα γηπέδουσε ψηφιακές γιγαντοοθόνες.


(κι απ΄ότι είδατε ειδικά σ’ αυτό το Euro έχουμε ίσως μια από τις καλύτερες τηλεοπτικές καλύψεις που έχουν γίνει ποτέ. Αμέτρητες κάμερες που καλύπτουν κάθε φάση, γκριμάτσα, τα πάντα! Και οι τηλεσκηνοθέτες δίνουν ρέστα, σε κάθε ευκαιρία σου ρίχνουν σκηνές not to be missed. Τηλεοπτική κάλυψη για σεμινάριο.

Εδώ φυσικά αγοράσαμε επίπεδες τηλεοράσεις HD ready ή και Full HD οι πιο χουβαρντάδες αλλά βλέπουμε την ίδια εικόνα που βλέπουμε από τότε που η ΕΡΤ γύρισε από το Secam του θείου Καραμανλή στο PAL!
Άλλες επιλογές για HD εικόνα; Να δεις παλιές και χιλιοπαιγμένες ταινίες σε Blue ray ή να κατεβάσεις υλικό σε υψηλή ανάλυση από το «γρήγορο» ADSL του 1Mbps (θα χρειαστείς ένα 24ωρο).
Παρεμπιπτόντως, μιλάμε για ακρίβεια σε όλα εκτός από τα ηλεκτρονικά είδη που πάνω-κάτω έχουν ίδια τιμή σε όλη την Ευρώπη. Να όμως που όταν αγοράζεις ένα προϊόν του οποίου οι δυνατότητες είναι άχρηστες στη χώρα σου, τότε είσαι ακριβός ΚΑΙ σ’ αυτά τα είδη. Πληρώνουμε δηλαδή λεφτά για δυνατότητες που δεν θα χρησιμοποιήσουμε (και που δεν ξέρουμε πότε θα…).

Στις περισσότερες Ευρωπαϊκές χώρες (και στη Σκανδιναβία και φυσικά στην Ελβετία) οι τηλεοπτικοί σταθμοί έχουν ήδη γίνει ψηφιακοί, έχουν εγκαταλείψει την αναλογική αναμετάδοση σε χρόνο DT. Και όταν μιλάμε για την Ελβετία, μιλάμε για μια χώρα 7,5 εκ. κατοίκων με τέσσερις (άντε τρεις) επίσημες γλώσσες, άρα για ένα πολυδιασπασμένο τηλεοπτικό τοπίο με αδύναμες οικονομίες κλίμακας και άρα με ασύμφορες επενδύσεις και πολύ ακριβή διαφήμιση.
Εδώ η καλή μας και επιδοτούμενη -ας μη το ξεχνάμε- ΕΡΤ έφτιαξε τρία κανάλια (σαν άλλοθι προφανώς, με πρόγραμμα που δεν βλέπεται) και τα ξέχασε. Μάλιστα οι εκπομπές των καναλιών αυτών τις περισσότερες φορές δεν είναι καν προσαρμοσμένες σε πλαίσιο 16:9. Από τότε που άρχισαν την μετάδοση του πρόγράμματος αυτά τα 3 ψηφιακά κανάλια ουδείς ξανασχολήθηκε μαζί τους, ουδείς φρόντισε να τα αναβαθμίσει (ακόμα και η δημοσίευση του προγράμματος είναι εξαφανισμένο απο τα περισσότερα έντυπα) και τίποτε δεν δείχνει οτι είναι μια μεταβατική κατάσταση.

Ξόδεψε όμως η ΕΡΤ (ο πρόεδρος;), 1,2 εκ. ευρώ (απ' ότι διαβάζω), για να ανανεώσει τους λογότυπους των καναλιών της (με τα ίδια χρήματα πρέπει να στήνεται ένας νέος τηλεοπτικός σταθμός!) και έκανε και μια πανάκριβη διαφημιστική καμπάνια με τίτλο «θα τα δεις όλα…» που δεν κατάλαβα ακόμα τι ακριβώς διαφημίζει εκτός από την αλλαγή των πολύ ακριβών λογοτύπων, ανατρέποντας κιόλας τη βασική αρχή του marketing που λέει οτι πρώτα πρέπει να έχεις ΠΡΟΪΟΝ και μετά να το διαφημίσεις.

Σύμφωνα με την ευρωπαϊκή οδηγία μέχρι το 2012 όλοι οι τηλεοπτικοί σταθμοί θα πρέπει να περάσουν σε ψηφιακή αναμετάδοση. Δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι και μέχρι τότε θα έχει τηρηθεί αυτή η προϋπόθεση. Το πιο πιθανό είναι πως όχι μόνο θα εξαντλήσουμε και αυτό το χρονικό όριο.

Ποιος είναι όμως ο λόγος; Είναι ότι τα κανάλια προσπαθούν να αποφύγουν την επένδυση που απαιτείται; Ή μήπως είναι ότι προσπαθούν να αποφύγουν να βάλουν σε νέα «δοκιμασία» το γερασμένο και τεχνοφοβικό κοινό που αποτελεί και το ακροατήριό τους;

Έχω μια ελαφρά υποψία ότι ισχύει το δεύτερο αφού το μοντέλο προγράμματος που ακολουθείται σχεδόν καθολικά είναι κομμένο και ραμμένο στις προδιαγραφές ενός γερασμένου κοινού που δεν έχει τίποτε καλύτερο να κάνει με τον διαθέσιμο χρόνο του.

Ο αξιότιμος κύριος Παπαγιαννάκης

Επιτρέψτε μου για μια ακόμα φορά να δηλώσω από εδώ την απόλυτη εκτίμησή μου στο πρόσωπο του κυρίου Μιχάλη Παπαγιαννάκη.

Καταδίκασε τα επεισόδια στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και έριξε ευθύνες στη νεολαία του ΣΥΝ (που συμμετείχε στα επεισόδια).

Είπε «Δεν καταλαβαίνω πώς με τέτοιες δράσεις προωθείται η μεταρρύθμιση της Ανώτατης Παιδείας και της έρευνας».

Μη ρωτάτε γιατί ο Μ. Παπαγιαννάκης δεν είναι επικεφαλής του ΣΥΝ (δηλαδή και να ρωτάτε δεν είμαι σε θέση να σας απαντήσω), αλλά κατά πάσα πιθανότητα έχει να κάνει με αυτούς τους περίεργους συσχετισμούς τάσεων, ροπών, πτερύγων και συνιστωσών (είναι στον ΣΥΡΙΖΑ αλλά όχι στο ΣΥΝ αν δεν κάνω λάθος. Ποτέ δεν τα πήγα καλά με αυτά τα εσωστρεφή κομματικά που τελικά δεν ενδιαφέρουν την κοινωνία αλλά όσους υποτίθεται οτι ασχολούνται με την ιδεολογική καθαρότητα).

Τα καθαρά μυαλά, οι άνθρωποι που βλέπουν πέρα από το μικροκομματικό συμφέρον και άρα μπορούν να είναι χρήσιμοι στην κοινωνία, αλλά και να δικαιώσουν τις προσδοκίες που αυτή έχει από την αριστερά, είναι σπάνιοι και συνήθως δεν βρίσκονται επικεφαλής των κομματικών σχηματισμών.

Εκεί είναι πιο εύκολο να βρίσκονται οι «ξύλινοι», οι «χαρισματικοί» και «μηντιακοί» που πουλάνε ευκολότερα (και θέτουν σε μαθητικές εφημερίδες και θέματα αποποινικοποίησης των «μαλακών» λες κι αυτό είναι το ζήτημα σήμερα!).

2 ειδήσεις σε μια μέρα είναι πάρα πολλές

Υπόθεση άγριου βασανισμού κρατουμένου από αστυνομικούς
Όπως έγινε γνωστό από την Αστυνομία, δύο αρχιφύλακες προσήγαγαν τα ξημερώματα της Δευτέρας, έπειτα από παράπονα πολιτών, ένα Ρουμάνο, 35 ετών, τον οποίον όμως κακοποίησαν βάναυσα και σύμφωνα με καταγγελία του τού πήραν τα χρήματα που είχε πάνω του και δύο κινητά τηλέφωνα.
Στις 10 το πρωί της Δευτέρας κανονίσθηκε έκτακτη μεταγωγή του Ρουμάνου στις φυλακές Ναυπλίου αλλά σύμφωνα με καταθέσεις ο διοικητής του τμήματος έδωσε εντολή στους τέσσερις αστυνομικούς που θα συνόδευαν τους κρατούμενους να πετάξουν τον 35χρονο σε ερημική περιοχή. Αυτό και έγινε αλλά μία ημέρα αργότερα, γύρω στις 11 το πρωί της Τρίτης, βρέθηκε ο 35χρονος σε κακή κατάσταση σε χωράφι στη περιοχή Ανυθίου Αργολίδας από συμπατριώτη του που είχε πάει εκεί για δουλειά ο οποίος ειδοποίησε ασθενοφόρο και τον μετέφερε στο νοσοκομείο του Άργους.
(Απο το Flash.gr)

Ευρωκαταδίκη της Ελλάδας για διάκριση εις βάρος 11 Τσιγγάνων μαθητών
Ομόφωνα καταδίκασε χθες την Ελλάδα το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για την άρνηση της Πολιτείας να εγγράψει Τσιγγανόπουλα σε σχολεία της περιοχής του Ασπροπύργου.
Επιπλέον το Δικαστήριο επιδίκασε το ποσό των 6.000 ευρώ για ηθική βλάβη σε καθέναν από τους 11 γονείς που προσέφυγαν στο δικαστήριο και 2.000 ευρώ για τα δικαστικά τους έξοδα.
Το θέμα είχαν αποκαλύψει Τα Νέα τον Οκτώβριο του 2005, όταν «αγανακτισμένοι» γονείς από τον Ασπρόπυργο είχαν απαιτήσει και πετύχει 18 μαθητές Ρομά να μη βρίσκονται στο ίδιο σχολείο με τα παιδιά τους.
Η απάντηση της πολιτείας ήταν να προχωρήσει στη δημιουργία ενός σχολείου-γκέτο. Οι πολίτες της περιοχής αρχικά έσπασαν τα τζάμια του σχολείου αυτού και έγραψαν υβριστικά συνθήματα εις βάρος των παιδιών και στη συνέχεια το πυρπόλησαν
(Απο το In.gr)

Δυό ειδήσεις σε μια μέρα!
Δεν είναι σύμπτωση, είναι η πραγματικότητα όπως καταγράφεται σήμερα 5/6/08.
Φυσικά όταν προκύπτουν οι αναφορές των διεθνών οργανισμών για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη χώρα μας, εμείς μιλάμε για διεθνείς συνομωσίες. Διότι όπως είναι γνωστό, "όχι δεν είμαστε ρατσιστές, απλά οι άλλοι είναι μαύροι".

Μπορεί να κάνει τη διαφορά ο Obama;

Ήταν Φεβρουάριος όταν έκανα μια «ασφαλή» πρόβλεψη (εδώ).

Πως ο Ομπάμα είναι ο σίγουρος νικητής του χρίσματος των Δημοκρατικών. Αφορμή τότε για το σκεπτικό μου ήταν πως είχε πάρει με άνεση το προβάδισμα στη «λευκή» και «χριστιανική» πολιτεία της Nebraska.

Επιβεβαιώθηκε αυτή η σκέψη την Τρίτη. Η δυναμική του Ομπάμα, αν και σε ορισμένες στιγμές φάνηκε να χλωμιάζει, ειδικά σε κοινά λευκών προνομιούχων (Ανατολικές πολιτείες) και λατίνων (που έχουν παραδοσιακές κόντρες με τους αφροαμερικανούς), ήταν τελικά αρκετή για να υπερισχύσει της Ρόνταμ-Κλίντον που κατάφερε να πυροβοληθεί στο πόδι με άστοχα τηλεοπτικά μηνύματα και απαράδεκτες δηλώσεις (που απλά φανέρωναν ότι τα έπαιζε όλα για όλα και με πολύ άγχος).

Και τώρα;

Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα! Τώρα ο Ομπάμα θα κληθεί να τα βάλει με ένα πανίσχυρο σύστημα που χτιζόταν οκτώ χρόνια τώρα από τους ρεπουμπλικάνους. Ένα σύστημα που δεν είναι πολύ πρόθυμο να παραδοθεί άνευ όρων γιατί έχει στήσει πολλές και καλές δουλειές ενώ ταυτόχρονα με τον πατριωτικό νόμο κατάφερε να έχει και τα «σκυλιά δεμένα», να μη δίνει και λογαριασμό.

Και όταν τα λεφτά είναι πολλά, οι εκλογές παραείναι ακριβές για να αφήνονται στο λαό.
Κι επειδή αυτό τον καιρό που πέρασε πολύ κουβεντιάσαμε το αν μια πιθανή προεδρία Ομπάμα μπορεί να κάνει διαφορά για όλους εμάς τους παρατηρητές της υπερδύναμης, ας έχουμε υπόψη μας οτι ένα μεγάλο μέρος των ήδη παγκόσμια εγκατεστημένων και παγιωμένων συμφερόντων των ΗΠΑ είναι που σε μεγάλο βαθμό εξασφαλίζει την επιβίωση της εύθραυστης οικονομίας τους.

Έτσι, μια ενδεχόμενη αλλαγή πολιτικής από ένα πιο «φιλελεύθερο» πρόεδρο, με απόσυρση στρατευμάτων από διεθνή πεδία, με πιο ήπια εξωτερική πολιτική και «μαλάκωμα» των σκληρών γεωπολιτικών παιχνιδιών, πιθανά να σημαίνει ζημιά και ελλείμματα της οικονομίας τους που αυτή τη στιγμή δεν έχουν την πολυτέλεια να αντέξουν. Ειδικά όταν έχουν αναληφθεί αξιώσεις έναντι της ραγδαία αυξανόμενης αναξιοπαθούσας κοινωνικής τάξης.

Άρα ας μην έχουμε υπέρμετρες αξιώσεις. Πιθανά η διαφορά που θα μπορούσε να υπάρχει σε επίπεδο πολιτικής με την Χίλαρυ ή τον Μακέιν να μην είναι και τόσο θεματική (όπως υπαινίσεται και το σχετικό photoshop!).

Πιθανότατα αν ο Ομπάμα συμβιβαστεί με αυτή την πραγματικότητα το σύστημα να μην τον πολεμίσει τόσο σκληρά.

"Σιχάθηκα τον εαυτό μου"

Το όνομα του ποδοσφαιριστή είναι το "δε με νοιάζει" όπως το προφέρουμε την Ήπειρο!

Αυτή η "εξομολόγηση" του φοιτητή που δημοσιεύεται στο "ΠΑΡΟΝ" είναι ίσως το πιο εύγλωττο ντοκουμέντο για την κατάσταση όχι μόνο στα ελληνικά πανεπιστήμια, αλλά στην κοινωνία ολόκληρη έτσι όπως διαμορφώνεται τριαντατέσσερα χρόνια μετά την αντιπολίτευση.Πλήρης κομματοκρατία σε όλα τα επίπεδα. Κι αν αυτή είναι η κατάσταση στα ΑΕΙ, σκεφθείτε τι γίνεται σε άλλα "οχυρά" κομματικών παιχνιδιών όπως οι Δήμοι και οι κοινότητες (που σύμφωνα με αναφορές είναι τα βασίλεια της απόλυτης διαφθοράς).Άκουσα και τον κ. Αλαβάνο σήμερα στη ΝΕΤ να προσπαθεί να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Άδικος κόπος, είχε προηγηθεί ο Στρατούλης μερικές μέρες πριν, που αρνήθηκε να καταδικάσει την αποκρουστική βία που έστειλε ανθρώπους στα νοσοκομεία. Φυσικά και κανείς δεν επιθυμεί να χάσει το προνομιακό πεδίο στο οποίο "παίζει μπάλα". Όταν οι επαγγελματίες της πολιτικής και τους συνδικαλισμού έχουν βρει τους χρυσούς κανόνες που τους κρατάνε στα «κόλπα», γιατί να νοιαστούν για το αν θα μπει μπουρλότο στο μέλλον της χώρας, όταν βλέπουν να απειλούνται οι επενδύσεις τους τόσων χρόνων;

Κι επειδή είμαστε πια σε ένα σημείο που οτιδήποτε δεν λειτουργεί υπέρ της κοινωνίας λειτουργεί εναντίον της, έχω να σας κάνω μια πρόταση: Όταν ακούτε διάφορα μεγαλόστομα για "δημοκρατικές ελευθερίες", για "φοιτητικό κίνημα" (ποιο;;;), για "συνδικαλιστικά δικαιώματα", να ξέρετε ότι κάτω από εκεί κρύβονται πολλά "φράγκα".

Ξέρω, είναι σκληρές αυτές οι αφοριστικές κουβέντες, ειδικά για την αριστερά και τους αγώνες της (που κάποιοι από εμάς κάποτε εκτίμησαν και στελέχωσαν), αλλά σε περίπτωση που δεν καταλάβατε ακόμα, μια χούφτα περιθωριακά μειράκια παίζουν μπιλιάρδο στην πλάτη των παιδιών που βλέπουν το μέλλον τους να χάνεται.

Να που συμβαίνουν και μερικά θετικά...

Επειδή μερικές φορές κι εγώ ο ίδιος προβληματίζομαι με τον εαυτό μου που ασχολούμαι με τα αρνητικά και ψυχοφθόρα της καθημερινότητας, αποφάσισα σήμερα να σημειώσω και μερικά θετικά που δεν ξέρω και πόσοι τα σημειώσατε και τα σχολιάσατε:

1ον.
Το Mega προχθές μετέδωσε πρώτη είδηση την προσγείωση του σκάφους στον Άρη, δίνοντας και τη σωστή διάσταση του γεγονότος. Να σημαίνει αυτό οτι επιτέλους ένα Μέσο πήρε την πρωτοβουλία να ιεραρχήσει τις ειδήσεις σύμφωνα με την πραγματική και αντικειμενική τους σημασία και όχι με βάση τον επαρχιωτισμό μας; Θα δείξει...

2ον
Ο τρισκατάρατος Βγενόπουλος που τόλμησε να σηκώσει το δάχτυλο στη Βουλή των ανέγγιχτων (φρίκαρε ο Γιακουμάτος που τον είπε «υπηρέτη», άρα λέει ψέματα όταν λεει «ψηφίστε με να σας υπηρετήσω»), αυτός ο καπιταλιστής και πλουτοκράτης, μείωσε τις τιμές του γάλακτος της Vivartia και πάγωσε τα ναύλα της Blue Star προκαλώντας την οργή του εφοπλιστικού καρτέλ και των γαλατάδων.
Τι λεει ο κύριος Καζάκος επ’ αυτού;

3ον
24 εταιρίες θα πληρώσουν(;) μερικά εκατομμύρια ευρω πρόστιμα που επιβλήθηκαν από το ΥΠΕΧΩΔΕ για ρύπανση του Ασωπού. Να’ ναι η προσπάθεια του Σουφλιά να αποκαταστήσει το φιλοπεριβαλοντικό του προφίλ; Ας μη το συζητήσουμε αφού ούτε τις προθέσεις του Βγενόπουλου αμφισβητήσαμε πιο πάνω...

Και τέλος...


Τα νεογέννητα χελιδόνια πέταξαν για πρώτη φορά, γέμισαν τον τόπο με κουτσουλιές και με το πρώτο φτέρωμα που πέφτει, την έκαναν σαν άρχοντες στο καλώδιο, ενώ οι γονείς τρέχουν σαν τρελοί να βρουν να τα ταίσουν. Ένα τέταρτο τα χάζευα...

Να κατουρήσει ή να σκάσει;

Κάτσε να το βάλω λίγο πιο κομψά το ερώτημα:

Να κάνουμε ιδιωτικά πανεπιστήμια ή όχι;

Και αν κάνουμε, μήπως το «ιδιωτικό» του πράγματος σημαίνει ότι θα πουλάνε πτυχία, αντί αυτά να κατακτώνται με το σπαθί του κάθε σπουδαστή όπως γίνεται σήμερα στα αδιάβλητα και αξιόπιστα δημόσια εκπαιδευτικά ιδρύματα;

(Όχι, τώρα δεν υπάρχει καμία συναλλαγή φοιτητών με πρυτανικές αρχές, όλα είναι ιδανικά!)

Να κάνουμε καινούριους ΧΥΤΑ; Και αν ναι, πού;

Τι είναι πιο επιτακτικό; Η αποσυμφόρηση των υπαρχόντων και η κατάργηση των παράνομων χωματερών ή το πολιτικό κόστος από τους νέους ΧΥΤΑ; Και έλα λύσε μου εσύ το γρίφο πως κάνεις χωματερές ή βιολογικούς καθαρισμούς χωρίς να ενοχληθεί κανείς, χωρίς να θιγεί καμία αξία ακινήτου (θέμα που φυσικά με ένα κανονικό χωροταξικό σχέδιο που να απαγορεύει την εκτός σχεδίου δόμηση θα είχε λυθεί!).

Τέτοιας φύσεως διλλήματα αντιμετωπίζει σήμερα η ισχυρή Ελλάς.

Να σηκωθεί η χώρα να πάει για κατούρημα;

Να το συζητήσουμε το θέμα… Που θα πάει για κατούρημα; Η τουαλέτα είναι παλιά και πολυχρησιμοποιημένη και μπορεί να κολλήσει καμιά αρρώστια. Άρα μην πάρουμε αβασάνιστα την απόφαση!

Άσε που είναι τουρκικού τύπου και η Ελλάδα είναι πολύ γριά και με προχωρημένη οστεοπόρωση για να μπορέσει να ξανασηκωθεί.

Να φτιάξουμε τότε νέα τουαλέτα «ευρωπαϊκή». Θα κατηγορηθούμε όμως ότι χαρίζουμε έργα στον «κακό» ιδιώτη που φτιάχνει λεκάνες και θα ξεσηκωθούν οι τοπικοί κατασκευαστές τουρκικών λεκανών για να καταγγείλουν τα οργανωμένα συμφέροντα που λυμαίνονται το χώρο της καθιστού κατουρήματος. Και τι χαρτί θα χρησιμοποιήσει; Μήπως το λευκασμένο έχει χλωριωμένες ενώσεις που πιθανόν να προκαλέσουν της γριάς καρκίνο μετά από πενήντα χρόνια; Μήπως να περιμένουμε να ωριμάσει κάποια νέα τεχνολογία και μετά βλέπουμε;

Ε, ας σκάσει η κουφάλα, ποτέ μη σώσει και κατουρήσει.

Θέματα που αλλού έχουν λυθεί εδώ και αιώνες μέσω του θαυμαστού όρου «κοινή λογική» που έχει αποδείξει την χρησιμότατη ύπαρξή του πρακτικά και φιλοσοφικά. Εδώ ακόμα το πώς (και ΑΝ κυρίως) θα λυθεί ένα θέμα, είναι προϊόν μακράς και μάλλον μόνιμης διαβούλευσης παραγόντων, φορέων και πολιτικών. Που συνεχίζεται στο διηνεκές. Τίποτα δεν είναι απλό, τίποτα δεν λύνεται με ένα σαφές και πλήρες νομοθέτημα. Τα πάντα ξεσκίζονται στη μελέτη, την υπερβολή και την αναβολή σαν να πρέπει να γεμίσουν άπειρες ώρες συζήτησης σε καφενεία, σαν να πρέπει να περάσουν τουλάχιστον τρείς ή τέσσερις γενιές για να «χωνευτεί» το θέμα.

Τι θα πει «ποιος φταιει»; Μα ποιος άλλος; Εσύ ο ίδιος! Που ποτέ δεν έκρινες με βάση του ποιος έκανε κάτι (μικρό, λίγο αλλά κάτι! Μια αρχή...), αλλά πάντα έκρινες με γνώμονα το λάθος που περιμένει στη γωνία όποιον κάνει οτιδήποτε!

Σαν το σλόγκαν που είδα πριν χρόνια σε μια δημόσια υπηρεσία: «Όποιος δουλεύει, κάνει λάθη. Όποιος δουλεύει λιγότερο κάνει λιγότερα λάθη. Όποιος δεν δουλεύει δεν κάνει κανένα λάθος οπότε και προάγεται!». Όποιο κόμμα και πολιτικός λοιπόν δεν κάνει τίποτα, επανεκλέγεται. Επιτυχημένος ο επικοινωνιακός Αβραμόπουλος που έβαλε κάγκελα και φώτα; Ακόμα πιο επιτυχημένος ο επίσης επικοινωνιακός Κακλαμάνης που έχει εξαφανιστεί. Όποιος κρυφτεί περισσότερο κερδίζει (και η Γιαννάκου χάνει).

Μα πώς χαμηλώσαμε τόσο πολύ χαμηλά τον πήχη των προσδοκιών και των απαιτήσεών μας; Πώς παραμυθιαστήκαμε ότι όλα είναι τόσο ιδανικά και ισορροπημένα που τίποτα δεν πρέπει να αλλάξει; Υπάρχει ψυχαναλυτής να καταφέρει να βρει τι στο διάολο φταίει που απεμπολήσαμε τόσο εύκολα το μέλλον το δικό ας και των παιδιών μας;

Προσωπικά -αν με ρωτάτε- δεν θα είχα κανένα πρόβλημα να ψηφίσω υπέρ της ανάθεσης της διακυβέρνησης της χώρας σε ιδιωτική εταιρία. Ακόμα και στους Γερμανούς του ΟΤΕ!

Τουλάχιστον το κατούρημα θα γινόταν στην ώρα του.

Ένα ενδιαφέρον σχόλιο...

... κατατέθηκε απο "ανώνυμο" σχολιογράφο, σε ένα παλαιότερο post μάλλον επειδή εκεί υπάρχει -απο σπόντα- ο όρος "δυσλεξία".
Το σχόλιο είναι πραγματικά ότι πρέπει για να σε φέρνει στα πρόθυρα εγκεφαλικού.

Αντί άλλου post, νομίζω πως πρέπει να σας παρακινήσω να διαβάσετε αυτή την περιπέτεια που φωτίζει με το πιο μελανό ύφος το επίπεδο του "κοινωνικού κράτους".
Παρακαλείται όποιος έχει γνώση και μπορεί να συνεισφέρει ας το κάνει υπο μορφή σχολίου.

Έπεσα στα χέρια ειδικών που με απροσανατόλισαν και με ξεπουπούλιασαν οικονομικά.

Έχω μια κόρη 14 ετών που έχει μαθησιακές δυσκολίες. Δεν γράφει στραβά ή ανάποδα, διαβάζει κανονικά, δεν μπορεί να μάθει/ αποστηθίσει/ συλλέξει σημαντικά στοιχεία/ συνοψίσει/ επιλέξει κυριότερά του (ο,τιδήποτε φανταστείτε) μπροστά σε μια σελίδα βιβλίου του σχολείου, κυρίως ιστορίας ή γεωγραφίας.
Λόγω της δυσκολίας της σε κάθε σχολείο επιλέγει να κάνει παρέα μόνο με προβληματικά/ παραβατικά παιδιά και μας φέρνει πάντα μπροστά σε τετελεσμένα γεγονότα που μας σπρώχνουν σε απελπισμένες πράξεις (αλλαγή σχολείου, αλλαγή "ειδικών" κλπ). Ότι χαρίσματα έχει φροντίζει με κάθε τρόπο να τα εξαφανίσει, προκειμένου να μη διαφέρει στην προβληματική φίλη της (φρόντισε να ξεχάσει τα πορτογαλικά της, αποπειράται να κάνει το ίδιο στα γαλλικά της, στράβωσε τα μπροστινά της δόντια για να βάλει σιδεράκια όπως η φίλη της, καθόταν με τα γόνατα να συγκλίνουν προς τα μέσα και να ενώνονται ώστε να στραβώσουν ενώ η ίδια παλιάέτρεχε με τα δυνατά πόδια της σαν δρομέας, προσπαθεί σε πάρτυ να τρώει τούρτα ενώ τη σιχαίνεται κλπ).

Έχει μεγάλη κλιση στο μπαλέτο και στο πιάνο (όπου μαθαίνει και προετοιμάζει περισσότερα από ότι της δίνεται κλπ) Μακάρι να υπήρχε ένας κόσμος που να μπορούσε να αξιοποιήσει αυτά τα ταλέντα χωρίς να χρειάζονται και οι λοιπές γνώσεις. Δυστυχώς έχω παρακολουθήσει προφορικές εξετάσεις του ΑΣΕΠ για πρόσληψη καθαριστριών από το δημόσιο και για λόγους συναγωνισμού τις ρώταγαν τι γνωρίζουν για τη Συνθήκη της Λωζάνης.

Οι θεραπευτικές εισηγήσεις των ειδικών στα χέρια των οποίων έπεσα και με αφαίμαξαν ήσαν (δεν είναι όλες οι απόψεις του ίδιου ατόμου):

- Δεν έχει δυσλεξία (Λες και υπάρχει ένας διαχρονικά ισχύων ορισμός της δυσλεξίας.Και εγώ είχα δυσλεξία τα χρόνια μου και την αντιμετώπισαν με το ξύλο και τον εξευτελισμό).

- Θα ασχοληθούμε με την προσωπικότητά της μόνο. (Δεν μου απαντάνε όμως στο ερώτημά μου "Δέστε δημοσίευμα της Καθημερινής υπάρχουν ορισμένες μέθοδοι για να μαθαίνουν τα δυσλεκτικά παιδιά. Γιατί αυτές τις μεθόδους να τις ανακαλύψουμε εμείς -μαζί με τους κατάλληλους ειδικούς - όταν η κόρη μου θα είναι 26 ετών και όχι τώρα;

- Αφήστε τη να μείνει στην ίδια τάξη. Καλό θα της κάνει( Όμως εγώ έχει διαβάσει διάφορα βιβλία και άρθρα για τη δυσλεξία, και πουθενά δεν λέει ότι θεραπεύεται με το να μείνει το παιδί στην ίδια τάξη).

- Πηγαίνετε στον τάδε που είναι ειδικός στο να προετοιμάζει δυσλεκτικά παιδιά στο σχολείο και στο τέλος τους περνάει η δυσλεξία. Πήγα και πέρασα τη χρονιά με άθλιες συνθήκες. Ο ειδικός κάθε φορά απήύδηζε προσπαθώντας να της μάθει κάτι, δεν τα κατάφερνε, έλεγε ότι η κόρη μου κουράστηκε και "έχει κατεβάσει τα ρολλά" και μου έδινε μερικές σελίδες γεμάτες με κείμενο το οποίο εγώ ο μή ειδικός θα αναλάμβανα να της τα περάσω στο μυαλό -σαν να ήταν ένα φάξ - προτού κοιμηθεί το βράδυ.

- Να κάνετε οικογενειακή θεραπεία. Εσείς η κόρη σας και η γυναίκα σας. Θα είμαι εγώ και ένας άλλος συντονιστής. Γιατί ο άλλος (ο μπακαλόγατος); Γιατί έτσι γίνεται η ομαδική θεραπεία. Μπορείτε κυρία μου να μου δείξετε σε ένα από τα βιβλία της ομαδικής θεραπείας που έχετε στη βιβλιοθήκη σας να αναφέρει ότι θα υπάρχει και δεύτερος θεραπευτής; Έτσι γίνεται στην Ελλάδα. Και τι με αυτό; Και στη Βραζιλία σε ορισμένες περιοχές κάνουν βουντού. Πόσο θα κοστίσει; 140 η συνεδρία (70 αυτή και 70 ο ειδικευόμενος μπακαλόγατος). Τι λέτε κυρία μου;(Και η θεραπεύτρια καπνίζει σαν φουγάρο μπροστά στην κόρη μου χωρίς να ζητάει συγγνώμη ή άδεια, παρόλο που απαγορεύεται από το Υπουργείο Υγείας. Σκέψου να προστεθεί και ο μπακαλόγατος που να καπνίζει τσιμπούκι!)
- (στη γυναίκα μου) Να μετάσχετε σε ομαδική θεραπεία (σε ένα κατερειπωμένο σπίτι). Θα είναι γονείς παιδιών; Όχι αποκλειστικά, μπορεί μερικοί να είναι γονείς αλλά μπορεί και να μην είναι. Θα το σκεφτώ. Προτού φύγετε, παρακαλώ να με πληρώσετε. 150 Ευρώ. Θα σας ετοιμάσουμε την απόδειξη την επόμενη βδομάδα, να τη ζητήσετε από την κυρία Βάνα.

- Δεν έχει μαθησιακά προβλήματα. Είναι ιδιοφυϊα η κόρη σας. Εσείς οι γονείς έχετε πρόβλημα. Θα πρέπει να κάνετε ατομικές θεραπείες ο καθένας σας. Και η κόρη μας; Η κόρη σας δεν έχει τίποτα. 120 Ευρώ. Θα μου δώσετε απόδειξη; Όχι, δεν δίνω αποδείξεις, είμαι πανεπιστημιακός. τότε και εγώ δεν πληρώνω. Μα μου φάγατε την ώρα.. Λυπάμαι. Ωραία θα σας δώσω απόδειξη για 30 ευρώ. Τότε και εγώ θα σας πληρώσω 30 ευρώ.

Σας παρακαλώ, μπορείτε να μου δώσετε κάποια κατεύθυνση ως προς το τι να κάνω; Η κόρη μου με τόσες επισκέψεις και τέτοια παραπληροφόρηση δεν ξέρει τι ακριβώς συμβαίνει. Ακόμα και αν είμαστε φοβεροί εγκληματίες η γυναίκα μου και εγώ (φανταστείτε με να είμαι σαν τον Αυστριακό!), πάλι υπάρχει υποχρέωση των ειδικών να τη βοηθήσουν σήμερα και όχι όταν γίνει 26 ετών. Οι ειδικοι της έχουν βάλει στο μυαλό ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα στις σχέσεις μας και γι' αυτό εκείνη δεν μπορεί να μάθει τη μετάφραση των Αρχαίων.

Φυσικά (στην Ελλάδα πάντα έχουμε συμβουλές και επιχειρήματα) μπορεί να πεί κανείς «γιατί δεν πάτε σε κάποιο ειδικό κέντρο του δημοσίου για τα παιδιά που έχουν μαθησιακά προβλήματα;» Σε αυτούς τους φορείς αν δοκιμάσετε να τηλεφωνήσετε για να κλείσετε ραντεβού, θα πάρετε την απάντηση ότι έχετε σειρά προτεραιότητας για να σας δουν μετά από ένα χρόνο. Δοκιμάστε!

Αν προσφύγετε στο Συνήγορο του Πολίτη σας απαντούν ότι α) "ναι μεν η ιατρική περίθαλψη είναι συνταγματικό σας δικαίωμα, αλλά εδώ υπάρχει αντικειμενική αδυναμία, όπως δηλώνουν οι συγκεκριμένοι φορείς", β)"μπορείτε να κάνετε αγωγή αποζημίωσης κατά του δημοσίου για παραλείψεις των οργάνων του, με βάση το άρθρο 105 του Εισαγωγικού Νόμου του Αστικού Κώδικα εάν θεμελιώσετε τη βλάβη που υπέστη η κόρη σας από την παράλειψη...

Η αγωγή εκδικάζεται μετά από 3 1/2 με 4 χρόνια και αν υπολογίσουμε ότι στην καλύτερη περίπτωση κερδίσετε, το δημόσιο θα κάνει έφεση και αναίρεση οπότε μπορείτε να έχετε την απόφαση που θα σας δικαιώνει τελεσίδικη μετά από 7-8 περίπου χρόνια.

Βέβαια δεν είναι εύκολο να έκτέλέσετε απόφαση κατά του δημοσίου, οπότε μπορείτε να προσφύγετε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Στρασβούργο), αλλά θα πρέπει να προσέξετε να ασκήσετε την προσφυγή εντός 6 μηνών από την έκδοση της τελεσίδικης απόφασης (μετά από αναίρεση κλπ). Η εκκρεμοδικία κρατάει περίπου 8-10 χρόνια και μάλλον θα κερδίσετε την υπόθεση με μια συμβολική αποζημίωση, εκτός αν στο μεταξύ ο αρμόδιος φορέας αποφασίσει να καλέσει την κόρη σας για εξέταση..".

Αγαπητή/έ ανώνυμε
Μιά πρώτη λύση που σκέφτομαι: Τη μετανάστευση! Για χώρες όπου ο όρος "κοινωνικό κράτος" δεν είναι ανέκδοτο.
Δεύτερη προτιμότερη λύση:
Να απευθυνθείτε σε κάποιο ειδικευμένο -ιδιωτικό- κέντρο (ξέρω οτι στον "Εγκέφαλο" κάνουν κάποια προγράμματα για παιδιά με δυσλεξία "ρυθμού Α" όπως φαίνεται οτι αντιμετωπίζει το παιδί, που αφορά την έλλειψη συγκέντρωσης, ανάλυσης και απομνημόνευσης).
Το να επιθυμείτε όμως να αντιμετωπίσετε τη δυσλεξία ταυτόχρονα ΚΑΙ με την έκδοση αποδείξεων ΚΑΙ με τις νομικές ευθύνες ΚΑΙ με το οτι όλες οι βοήθειες που σας είναι διαθέσιμες είναι ιδιωτικές...

ε! αυτό είναι ακραίος μαζοχισμός!

Σώστε το παιδί και μετά ζητήστε τις όποιες ευθύνες.

Ανέστης

Απίστευτη προώθηση πωλήσεων αυτοκινήτων!

Αυτό πρέπει να το δείτε για να το πιστέψετε...

Τα δύο πρόσωπα της ΕΡΤ (πριν λίγο)

Αυτή είναι η εικόνα της κρατικής τηλεόρασης πριν λίγα λεπτά όπως αποτυπόνωνται από το P&P της τηλεόρασής μου.

Αριστερά μια μητέρα που αγωνίζεται να φέρει βόλτα τα οικονομικά της, όπως παρουσιάζεται στην τελευταία (ήδη κομένη) εκπομπή του Κούλογλου για τη γενιά των 700 Ευρώ.

Δεξιά η σεξοβόμβα από την Ουκρανία όπως εμφανίζεται στη Γιουροβίζιον.

Η αριστερά εκπομπή είναι η τηλεόραση που δεν χρειάζετε να βλέπετε για να μη μου ταράζεστε και σας ανεβαίνει η πίεση.

Δεξιά η τηλεόραση που πρέπει να βλέπετε για να ξεχνιέστε (και να σας ανεβαίνει η πίεση).

Γειά σου ρε Παναγόπουλε με τα ωραία σου…