Οι εθνικοί μας κλέφτες (του Κώστα Γιαννακίδη)

Τα πράγματα είναι σχετικά απλά: Η φοροδιαφυγή μας γονάτισε. 


Ο Κ. Γιαννακίδης λέει πως είναι "εξοργιστικά απλά". Και μάλλον έχει περισσότερο δίκιο.


Σε αντίθεση με τους φίλους μου της φανατικής αριστεράς πτέρυγας (κοινοβουλευτικής ή μη) που θεωρούν πως το "μαζί τα φάγαμε" είναι ταξικό θέμα και πως το "φάγαμε" πρέπει να παραπέμπει υποχρεωτικά σε πούρα και κότερα, τα νούμερα είναι αμείλικτα και δείχνουν πως το θέμα είναι διαταξιακό.


Διαβάστε το άρθρο του Γιαννακίδη κι εδώ είμαστε να το συζητήσουμε.

Η περίεργη παραίτηση του Δ. Σπινέλλη.

Η παραίτηση του Διομήδη Σπινέλλη απο την κεφαλή της Γραμματείς Πληροφοριακών Συστημάτων προκάλεσε αρκετή δυσαρέσκεια, γιατί επρόκειτο για έναν άνθρωπο που έκανε τη δουλειά του σωστά και αποτελεσματικά.
Την ιστορία ξεκίνησε η εφημερίδα "Παρασκευή και 13" με ανυπόγραφο άρθρο.

Ακολούθησε η "Καθημερινή" με ένα άρθρο του Σωτήρη Νίκα που κάνει ξεκάθαρα λόγο για "φάγωμα του Δ. Σπινέλλη απο τους λαθρέμπορους πετρελαιοειδών που έχουν απ ότι φαίνεται ερίσματα και στο "βαθύ Πασόκ"

Σημερινό άρθρο του Κυριάκου Μητσοτάκη στο protagon.gr (με τίτλο "Καπελέρης-Σπινέλλης : Σημειώσατε 1"), επίσης κάνει λόγο για φάγωμα του δεύτερου απο τον πρώτο τον οποίο δείχνει και σαν "βαθύ Πασοκικό φορολογικό κατεστημένο" (που εξυπηρέτησε τη μαφία των πετρελαιάδων).

Με δεδομένο οτι την εφημερίδα που ανακίνησε το θέμα εκδίδει ο όμιλος Βαρδινογιάννη (απ ότι τουλάχιστον φαίνεται εδώ), οι συσχετισμοί και οι ευθείες που ενώνουν τις τελείες δείχνουν πως μπορούν να προκύψουν εξαιρετικά ενδιαφέρουσες αποκαλύψεις για όλοιπον έχει τα άντερα να ασχοληθεί.
Και ιδιαίτερο το ενδιαφέρον όταν ένας πολιτικός της ΝΔ δείχνει τους σκοτεινούς συνδέσμους!

3/3 - Συνέταιρος στην τσέπη μας η εφορία (του Θάνου Τσίρου - Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία)

Να σας γνωρίσουμε τον κ. Μιχάλη. Τίμιος φορολογούμενος, οικογενειάρχης με ένα παιδί. Μισθωτός στον ιδιωτικό τομέα με 20 χρόνια προϋπηρεσίας στην πλάτη του, κατόρθωσε να ανεβάσει το μισθό του στα 2.500 ευρώ μεικτά ή περίπου 1.770 ευρώ καθαρά, αν αφαιρεθεί φόρος εισοδήματος και ασφαλιστικές εισφορές. Είναι «προνομιούχος» για τα ελληνικά δεδομένα, καθώς με αυτό το μισθό κατατάσσεται στους 626.000 πλουσιότερους (βάσει δηλωθέντος εισοδήματος) Ελληνες.

(Συνέχεια...)

2/3 - Η Ελλάδα του μπαρμπα-Κώστα φεύγει… (του Θανάση Παπανδρόπουλου)

Τον συνάντησα στην Ανδραβίδα, τον μπαρμπα-Κώστα, ύστερα από 20 και πλέον χρόνια. Ήταν στο καφενείο όπου είχαμε πρωτοβρεθεί. Κομματάρχης στην περιοχή ο ογδοντάρης σήμερα αγρότης και, όπως μού είπε, οι καιροί αλλάζουν.

Ο ίδιος έκανε μια μικρή περιουσία με τις γεωργικές επιδοτήσεις από την ΕΟΚ. Η μία κόρη του διορίστηκε από τοπικό βουλευτή στην Αγροτική Τράπεζα και η άλλη εργάζεται σε μία Εφορία του Πύργου. Τον γιό του κατάφερε να τον βάλει στην ΔΕΗ της Πάτρας, όπου, μού είπε, ότι «διαπρέπει ως συνδικαλιστής». Οι δύο γαμπροί του είναι δικηγόρος ο ένας και γεωπόνος ο άλλος με απασχόληση στο πρώην υπουργείο Γεωργίας. Η δε νύφη του είναι δασκάλα στο Δημοτικό Σχολείο της Γαστούνης.

(συνέχεια...)

1/3 - Der Spiegel: Πελατειακή οικονομία και νεποτισμός κατέστρεψαν την Ελλάδα (απο το "Βημα")

Άρθρο στο περιοδικό DER SPIEGEL φέρει τον τίτλο «Φεουδαρχικοί δημοκράτες» και τον υπότιτλο «Με την απόφαση της Αθήνας για το πρόγραμμα λιτότητας τα κράτη της Ευρωζώνης κέρδισαν χρόνο. Αλλά έτσι οι Έλληνες δύσκολα θα καταφέρουν να σταθούν στα πόδια τους: Τρεις οικογένειες κατέστρεψαν τη χώρα»:

"Είκοσι ερωτήσεις για τον ΓΑΠ"

Για σήμερα το ανάγνωσμα που θα σας προτείνω είναι αυτό του Φώτη Κ.

Να το διαβάσετε απαραιτήτως!

200 εκατομμύρια για μια πλάκα!

200 εκατομμύρια ευρώ έφυγαν απο τις ελληνικές τράπεζες λόγω του μαϊμουδένιου email που έστειλαν ένας ψαράς, ένας φαναρτζής και δύο - τρεις άλλοι.

200 εκατομμύρια φοβισμένων συμπατριωτών που πίστεψαν οτι μπορεί και να είναι αλήθεια η κακοστημένη και χοντροκομμένη φήμη.

Οτι μπορεί και να τυπώνονται δραχμές στο Χολαργό, οτι θα δεσμευτούν οι καταθέσεις τους και θα μπορούν να παίρνουν απ' το λογαριασμό τους μόνο 100 ευρώ το μήνα.

Θα μου πεις: δύσκολο είναι να συμβεί; Έτσι απρόβλεπτη όπως είναι σήμερα η κατάσταση δε θέλει και πολύ.

Ναι, ίσως αλλά απο την άλλη, αν αυτός ο κόσμος που τρομοκρατήθηκε φρόντιζε να ενημερωθεί για τις εξελίξεις, να παρακολουθήσει λίγο περισσότερο τι τι λέγεται και γράφεται για την Ελλάδα στα διεθνή Μέσα, θα έβλεπε πως η ολική κατάρρευση δεν είναι και το πιο απλό πράγμα να συμβεί.

Αλλά για μια στιγμή... εδώ δεν είναι που ακόμα ευδοκιμεί το φρούτο όσων επαναπροωθούν το chain mail με τη Microsoft και την Intel που για κάθε αποστολή θα στείλουν 1.800€;

Εδώ δεν είναι που ευδοκιμούν οι πρόθυμοι να στηρίξουν ολόκληρη κοσμοθεωρία τους στην κάθε μαλακία που θα πει ο Λαζόπουλος κι ο Λιακόπουλος; Εδώ δεν είναι που όλοι ψοφάμε για χαβαλέ και επικοινωνούμε με σλόγκαν διαφημιστικών σποτ ενώ είναι αδύνατον να βρούμε το ζητούμενο σε κάθε προκύπτον θέμα;

Εδώ δεν είναι που επιμένουμε να μαθαίνουμε την ιστορία μας μέσω των πατροπαράδοτων μύθων κι όχι μέσα απο ιστορικά συγγράμματα (και ξεσηκωνόμαστε όταν οι μύθοι μας τρίζουν επικίνδυνα απο μια επιστημονική άποψη);

Εδώ δεν είναι που εξαντλούμε όλη μας την ώρα να κάνουμε "like" την κάθε μαλακία στο facebook αλλά είμαστε ανίκανοι να κάνουμε ένα κλίκ παραπάνω και διαβάσουμε ένα άρθρο σε μια ξένη εφημερίδα; Το εθνικό μας κουσούρι δεν είναι που για να επισκεφτούμε ξένη ιστοσελίδα θα πρέπει εκεί να διεξάγεται δημοσκόπηση και να κινδυνεύουμε να χάσουμε απο Τούρκους;

Το έχουμε ξαναπεί: Αυτή τη στιγμή πολύ κόσμος τζογάρει πάνω σε συναλλαγματικές ισοτιμίες (Forex). Ο ανίδεος και ακαλλιέργητος έλληνας, αυτή η μάζα που συνηθίζει να αδειάζει τα ράφια των σουπερμάρκετ μόλις κάποιος υπαινιχθεί απλά έναν υποτιθέμενο κίνδυνο, είναι το καλύτερο υλικό για χειραγώγηση, για να επιτύχουν οι επιτήδειοι εύκολους στόχους.

Πως είπατε; Ναι γίνονται κι αλλού αυτά. Αλλά κατά παράδοση σε άλλες βαλκανικές χώρες όπου ο απαίδευτος κόσμος έχει να καταλογίσει ευθύνες στον κομμουνιστικό πατερναλισμό, στη φτώχεια και την αμορφωσιά.

Εμείς οι ευημερούντες νεοέλληνες με τις 4 τηλεοράσεις και τα τρία πισιά, τι δικαιολογία έχουμε;

Τα κορδόνια των παπουτσιών του ΓΑΠ (μια ιστορία τρόμου)

Συγγνώμη που ξαναστέλνω τους λίγους αλλά εκλεκτούς φίλους μου στην Athens Voice αλλά μετά την ανάγνωση αυτού του κειμένου θα αναθεωρήσουν (ή θα επιβεβαιώσουν) πολλές αντιλήψεις τους.

ΠΡΟΣΟΧΗ:

1. Πριν κάνετε κλικ στο σύνδεσμο, πάρτε μερικά ηρεμιστικούλια. αφήστε τα να επιδράσουν και μετά διαβάστε το.

2. Μετά την ανάγνωση ελάτε και συνεχίστε για να καταλάβετε τη συνέχεια.

...............................................

Το οτι ο Γιώργος Παπανδρέου είναι ανεπαρκής το γνωρίζαμε. Ίσως δεν φταίει ο ίδιος. Ίσως ανήκει σε μια γενιά που by default δεν παράγει ισχυρές προσωπικότητες Γιατί λίγο-πολύ το φαινόμενο είναι παγκόσμιο. Μετά το περίφημο "τέλος της ιστορίας", με την κατάρρευση της Σοβιετίας, σταμάτησαν να εμφανίζονται ισχυρές προσωπικότητες στην πολιτική. Τρέχα γύρευε τώρα το γιατί.

Στην Ελλάδα το φαινόμενο είναι λίγο πιο εύκολο να ερμηνευτεί. Η συντεχνιακή και πελατειακή σχέση των πολιτικών με τους ψηφοφόρους τους εδώ και πολλά χρόνια, προσελκύει επαγγελματίες της πολιτικής που ψάχνουν να πλουτίσουν ή να αποκομίσουν άλλα σχετικά οφέλη. Μερικοί το κάνουν απλά επειδή πείστηκαν οτι είναι οι συνεχιστές μιας δυναστείας. Όπως ο ΓΑΠ ή ο Καραμανλής. Το αποτέλεσμα δεν αλλάζει. Είτε απο ανικανότητα και ανεπάρκεια είτε απο το μικροσυμφέρον, κρατάνε όμηρο μια ολόκληρη χώρα.

Οι λίγοι ιδεολόγοι που πέρασαν απο τα δύο μεγάλα κόμματα ή έφυγαν νωρίς απο μόνοι τους ή μπήκαν στο περιθώριο απο τους καπάτσους και τους δικτυωμένους στο σύστημα νομής της εξουσίας που τρώμε στη μάπα εδώ και δεκαετίες.

Μικρή σημασία έχουν τα ονόματα Βενιζέλος, Παπουτσής, Καστανίδης κλπ. Το θέμα είναι οτι όλοι αυτοί οι και οι επόμενοι (που επίσης θα έχουν γαλουχηθεί απο το ίδιο κομματικό κατεστημένο) θα έχουν προτεραιότητα τις εξουσίες τους, το τσιφλίκι τους, το πολιτικό όφελος, την αποφυγή του πολιτικού κόστους.

Γιατί το να αρνείσαι ένα σχήμα που μπορεί να πατάξει τη φοροδιαφυγή, τις απάτες, τα σκάνδαλα και που θα αυξήσει τα κρατικά έσοδα απλά και μόνο επειδή δεν θα μπορείς να το ελέγχεις είναι εθνική προδοσία. Ή κάνω λάθος;

Το να κοιτάς (ως πρωθυπουργός) τα κορδόνια των παπουτσιών σου ενώ γύρω σου γίνεται η μάχη αυτή, τι άλλο δείχνει απο την ελάχιστη προσωπικότητά σου σε τέτοιες κρίσιμες στιγμές;

Είναι φαίνεται πολύ πιο εύκολο να ληστέψεις τη σύνταξη ενός ανθρώπου που δούλεψε μια ζωή πληρώνοντας ένα ανεπαρκές σύστημα περίθαλψης και ασφάλισης, είναι πιο εύκολο να κάνεις μια χώρα αιχμάλωτη των λογιστών του ΔΝΤ, απο το να χωρίσεις δυό γαϊδουριών άχυρα και να βάλεις τάξη στα λαμόγια.

Ότι ακριβώς θα έκανε ένας ελάχιστος, που δεν θέλει να ρισκάρει το κεφάλι του και έχει προτεραιότητα την τήρηση ισορροπιών

Γιατί το να κάνεις ρήξεις, τομές, μπορεί να φέρει πολιτικό κόστος. Η λεηλασία του μικρομεσαίου όμως είναι ανέξοδη. Χωρίς κόστος. Γιατί απο καιρό χάθηκε η ικανότητα αυτού του λαού να απαιτεί, να φωνάζει, να γκρεμίζει.

Γιατί το ίδιο το διακομματικό κατεστημένο απαιτεί να έχεις προσκυνήσει κόμμα για

να έχεις δικαίωμα να οργανώνεσαι. Γιατί ακόμα και για μια διαμαρτυρία, για μια διαδήλωση, θα πρέπει να αποφασίσεις σε τίνος το πανό αποκάτω θα μαντρωθείς. Η ίδια η αριστερά που πλασάρεται ως μοναδικό καταφύγιο διαμαρτυρίας και αντίστασης (και ίσως είναι), έχει προτεραιότητα το να σε κάνει πελάτη της (και όπως αποδείχτηκε προχτές, όποιος είναι έξω απο το μαντρί, τον τρώνε τα δακρυγόνα).

Διαβάστε λοιπόν σήμερα τα μαντάτα απο το μέτωπο της οικονομίας:

Πρόσθετα μέτρα, αδιέξοδη η μέχρι σήμερα οικονομική πολιτική, ακόμα να δούμε αναπτυξιακά μέτρα, ακόμα να παταχθεί η φοροδιαφυγή, η γραφειοκρατία.

Κανένας απο τα ανθρωπάκια που φρουρούν τα μικρά τους βασίλεια δε θα διαμαρτυρηθεί, δεν θα εναντιωθεί, δε θα παραιτηθεί, δε θα βρει λύσεις. Κανείς δεν θα βρει τρόπο να πάρει τα χρήματα πίσω απο Άκηδες, απο το διευθυντή της πολεοδομίας που βρέθηκε με 27 εκ.€ στον προσωπικό του λογαριασμό, απο τους ελεγκτές του ΥΠΟΙΚ που "καθάρισαν" χρέη 1 δις ευρώ με το αζημίωτο, να τους χώσει φυλακή.

Για άλλο λόγο είναι εκεί: είναι υπουργοί. Γιατί υπάρχεις εσύ που πληρώνεις μαλάκα!

Γλίτωσα χρόνο για ένα post

Επειδή λοιπόν πολύ κουβέντα έγινε στο πρηγούμενο post για τις ρήσεις του Πάγκαλου, κι επειδή δεν εξαντλούνται τόσο σύνθετα θέματα σε σχόλια και ανταπαντήσεις, να ένα σημερινό άρθρο του Πάσχου Μανδραβέλη που με γλιτώνει απο το να επιχειρηματολογώ ξανά για τα προφανή και τα γνωστά.

Ξέρω, ξέρω, "νεοφιλελεύθερος" ο Μανδραβέλης, η ετικέτα είναι πολύ βολικό πράγμα όταν θες να απαλλαγείς απο το μπελά να ερμηνεύσεις την πραγματικότητα γύρω σου. Αλλά προσπαθήστε να δείτε αν υπάρχει λάθος στα γραφόμενα.

Εγώ δεν μπόρεσα...

Αν δεν κλέψαμε όλοι μαζί...
Tου Πασχου Mανδραβελη

Η αλήθεια είναι ότι στην υπόθεση Siemens «δεν τα κλέψαμε όλοι μαζί». Κάποιοι λίγοι, πολιτικοί, στελέχη του δημόσιου τομέα και επιχειρηματίες, βούτηξαν το δάχτυλο στο μέλι. Και στην υπόθεση του Βατοπεδίου δεν ανταλλάξαμε τα οικόπεδα όλοι μαζί. Ηταν ρασοφόροι, υπουργοί και ανώτεροι δημόσιοι υπάλληλοι που έκαναν τις ανταλλαγές και τους νυχτερινούς αποχαρακτηρισμούς. Ούτε στην υπόθεση των δομημένων ομολόγων τα φάγαμε μαζί. Ηταν οι «άπληστοι χρηματιστές και οι ανίδεες διοικήσεις», που θα ’λεγε και ο κ. Αλογοσκούφης. Ούτε στην «υπόθεση των κουμπάρων» λαδωθήκαμε όλοι μαζί, αλλά ούτε στην υπόθεση Κοσκωτά (για να πάμε λίγο παλιότερα) συμμετείχαμε στο πάρτι όλοι μαζί.

Αν και δεν υπάρχει Ελληνας που να δήλωσε την πραγματική τιμή στα συμβόλαια αγοραπωλησίας ή γονικής παροχής ακινήτων· αν και δεν πρέπει να υπάρχει επαγγελματίας που να δηλώνει όλα του τα εισοδήματα στην εφορία· αν και δεν πρέπει να υπάρχει αγρότης που να μην δήλωσε πλασματική παραγωγή για να πάρει επιπλέον επιδοτήσεις· αν και δεν πρέπει να υπάρχει δημόσιος υπάλληλος που να μην έχει λάβει πλασματικές υπερωρίες και εκτός έδρας, υποθέτουμε για την οικονομία του λόγου ότι δεν κλέψαμε όλοι μαζί. Υποθέτουμε πως οι μόνοι που έκλεψαν ήταν οι βδελυροί πολιτικοί και κάποιοι καταχθόνιοι επιχειρηματίες.

Υπάρχει όμως μια διαφορά μεταξύ του «κλέψαμε όλοι μαζί» και του «φάγαμε όλοι μαζί». Για παράδειγμα: τα 500 εκατομμύρια που πήραν με τον «δίκαιο αγώνα» τους οι αγρότες από τον κ. Σωτήρη Χατζηγάκη, τον Φεβρουάριο του 2009, δεν τα έκλεψαν. Απλώς συνέβαλαν να δημιουργηθεί το υπέρογκο έλλειμμα 15,8% του 2009 που μας χαντάκωσε. Ούτε τα πανεπιστήμια σε κάθε ραχούλα - «δίκαιο αίτημα κάθε τοπικής κοινωνίας» - ήταν κλοπή. Ηταν απλώς επενδύσεις στο βρόντο με στόχο να δημιουργηθεί τοπική «ανάπτυξη», δηλαδή ιδιωτικά εισοδήματα σε καφετέριες, γκαρσονιέρες κ. λπ.

Επίσης: όσοι διορίστηκαν προεκλογικά στο μετρό το 2009 δεν έκλεψαν κανέναν. Σύμφωνα με το πόρισμα του Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης κ. Ρακιντζή, από 1.139 άτομα που απασχολούνταν την 31/3/2004, έφθασαν τα 1.688 άτομα στις 21/10/2009, αύξηση δηλαδή σχεδόν κατά 50%. Η ΑΜΕΛ για πρώτη φορά στην ιστορία της παρουσίασε ζημιές και μαντέψτε ποιος θα τις πληρώσει. Το αστείο δε είναι ότι όλοι εκείνοι που ψέγουν τον κ. Πάγκαλο για την αποστροφή «μαζί τα φάγαμε» είναι οι ίδιοι που ζητάνε επαναπρόσληψη των «απολυμένων» συμβασιούχων του μετρό.

Ενα πράγμα που θέλουμε να ξεχνάμε είναι ότι το πελατειακό κράτος δεν έχει μόνο πάτρωνες. Εχει και πελάτες. Και είναι να απορεί κανείς με τη λογική της παλαβής αριστεράς, η οποία από τη μια μεριά ορθώς καταγγέλλει το πελατειακό κράτος και από την άλλη ζητάει περισσότερο. Οι 100.000 προσλήψεις στο Δημόσιο που πρότεινε ο κ. Τσίπρας «για να αντιμετωπιστεί η κρίση» είναι 100.000 νέοι «πελάτες» του ίδιου κράτους που καταγγέλλει.

Είχαμε φτιάξει ένα σύστημα που όποιος προλάβαινε και μπορούσε, έπαιρνε. Είτε κλείνοντας τους δρόμους, είτε λαδώνοντας πολιτικούς. Κάποιοι λίγοι πήραν πολλά, αλλά αυτά ήταν λιγότερα από τα λίγα που πήραν οι πολλοί. Το να συνεχίσουμε να κοροϊδεύουμε εαυτούς και αλλήλους ότι γλίστρησαν κάτω από τη μύτη μας 300 δισ., ενώ εμείς απλώς κοιτάζαμε την δουλειά μας, ενέχει τον κίνδυνο να διαιωνίσουμε ένα σύστημα κλεπτοκρατίας, αυτό ακριβώς που πρέπει να περιγράψουμε σωστά ώστε να το αλλάξουμε.

Οι αναπλάσεις, οι εργολάβοι, η Monopoly

Σύμφωνα με δημοσίευμα στο "ΒΗΜΑ" της Κυριακής ετοιμάζεται να δρομολογηθεί μεγάλης κλίμακας ανάπλαση στην ευρύτερη περιοχή της Πατησίων.

Δε λέω, χρειάζονται αυτά, ολόκληρο το λεκανοπέδιο θα πρέπει να αναβαθμιστεί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, αλλά έχω μερικές ερωτήσεις:

Πότε αποφασίστηκε αυτή η μεγάλης κλίμακας παρέμβαση; Απο πότε βρίσκεται στα συρτάρια του Υπουργείου Περιβάλοντος;

Σε ποιους έγινε γνωστή αυτή η ανάπλαση του άξονα της Πατησίων;

Ποιοι εργολαβικοί όμιλοι έκαναν ΠΡΟΣΦΑΤΑ μεγάλες αγορές ολόκληρων οικοδομικών τετραγώνων στην ευρύτερη περιοχή "Αγγελοπούλου - ΟΤΕ";

Γατί ανακοινώνεται τώρα που "ολοκληρώθηκε" το κύμα αγορών;

Δε λέω πως πρόκειται σώνει και καλά για σκάνδαλο, πως έγινε κάτι εν κρυπτώ, πιθανά να ήταν γνωστό στους ευρύτερους κατασκευαστικούς κύκλους αλλά τυχαίνει να έχω ακούσει τα σενάρια για την περιοχή εδώ και καιρό ως "φήμη". Ξέρω πως τα "φιλέτα" έχουν ήδη αλλάξει χέρια. Και ξέρω πως στην πιάτσα του real estate ΔΕΝ ήταν γνωστή η ανάπλαση πριν απο εναμιση χρόνο που έγιναν οι επενδύσεις.

Αν κάποιος ξέρει κάτι παραπάνω ας συνεισφέρει.

Οι τράπεζες τώρα και ως κυβερνητική εξουσία.

Διαβάστε αυτό εδώ.

Λέει πως από φέτος δεν θα μπορούμε να κάνουμε αγορές με μετρητά για ποσά άνω των 1.500€.

Επίσης λέει πως θα είναι πλέον υποχρεωτικό να γίνεται πληρωμή μισθών σε τραπεζικό λογαριασμό.

Γιατί όλα αυτά;

Μα προφανώς επειδή οι Trapεζες θα πρέπει να ενισχυθούν με μετρητά.

Ταυτόχρονα (κυριολεκτικά) ήρθε στο email μου το παρακάτω κείμενο που κρίνω ως αξιόπιστο. Κάντε τον κόπο α το διαβάσετε για να καταλάβετε που πάμε. 'Η μάλλον: που μας πάνε.

..........................................................................

Το πρωί βρέθηκα στην εμπορική τράπεζα για την κατάθεση των μισθών δύο υπαλλήλων μου και αφού τελείωσα και πήγα να φύγω, με φωνάζει ο υπεύθυνος καταθέσεων και παρουσία άλλων δύο άρχισε να μου λέει...
για μια ενημέρωση που πρέπει να μου γίνει όσον αφορά τους νέους όρους που θα διέπουν την διαχείριση των καταθέσεων των πελατών όλων των τραπεζών. Όταν είπα ότι θα ήθελα να τους διαβάσω και εάν έχω χρόνο να υπογράψω, μου είπε ότι είτε τους αποδεχθώ είτε όχι θα μπουν σε ισχύ από την αρχή του χρόνου. Πριν προλάβω να συνέλθω από αυτά που άκουσα, άρχισε να μου λέει τα εξής:

- Ξέρετε, θα πρέπει η πληρωμή μισθοδοσίας να γίνεται πλέον μέσω τράπεζας.

- Ναι, το ξέρω. Οι δύο υπάλληλοί μου έχουν λογαριασμούς και πηγαίνω και τους τα καταθέτω στο λογαριασμό τους. Τον άλλο τον πληρώνω με μετρητά.

- Όχι. Δεν πρέπει να γίνεται έτσι. Πρέπει τα χρήματα που αφορούν πληρωμή μισθοδοσίας, να βρίσκονται σε μία τράπεζα και από εκεί με εντολή δική σας να πληρώνονται οι υπάλληλοί σας.

- Μα σπάνια χρησιμοποιώ το λογαριασμό μου. Τα έσοδά μου είναι σχεδόν μία η άλλη με τα έξοδά μου, οπότε δεν υπάρχει λόγος να τρέχω συνεχώς στις τράπεζες. Είμαι μικρή επιχείρηση με τρεις υπαλλήλους και τον έναν μάλιστα τον πληρώνω κατευθείαν.

- Δεν έχει σημασία. Πρέπει τα λεφτά που του δίνετε να τα καταθέτετε στην τράπεζά μας σε λογαριασμό σας, να εκδίδεται μία εντολή με το ποσό που πληρώνεται ο υπάλληλος, να την στέλνετε σε εμάς και κατόπιν να βάζουμε το ποσόν στο λογαριασμό του υπαλλήλου που θα μας έχετε δώσει.

- Μα τι μου λέτε; Τι είναι αυτά τα πράγματα; Για να πληρώσω δηλαδή τον υπάλληλό μου πρέπει να βάλω εσάς μεσάζοντα;

- Πρέπει όλα να ελέγχονται. Πρέπει πλέον να σταματήσει το μαύρο χρήμα.

- Ποιο μαύρο χρήμα ρε παιδιά; Μαύρο χρήμα είναι ο μισθός του υπαλλήλου μου που του έχω κάνει τις κρατήσεις για το ΙΚΑ, την παρακράτηση και απόδοση του ΦΜΥ και κάθε χρόνο δηλώνονται τα πάντα στην εφορία;

- Εσείς μπορεί να το κάνετε έτσι, οι άλλοι όμως;

- Δηλαδή για να καταλάβω, όλοι οι Έλληνες ξαφνικά απόκτησαν μία στάμπα που λέει «ΑΠΑΤΕΩΝΑΣ»; Όλοι μας καλούμαστε να αποδείξουμε στις τράπεζες ότι δεν είμαστε απατεώνες καταθέτοντας τα χρήματα των υπαλλήλων μας σε εσάς; Γιατί δηλαδή να παίρνετε εσείς χρήματα που δεν θα βλέπατε ποτέ;

- Είπαμε, για να είναι όλα τακτοποιημένα πρέπει όλα να περνούν από την τράπεζα. Εάν δεν το κάνετε θα έχετε πρόστιμο!

- Γιατί; Ποιος ο λόγος; Δηλαδή η τράπεζα ανέλαβε καθήκοντα ελεγκτού του υπουργείου οικονομικών; Και γιατί τα χρήματά μου θα πρέπει να έρχονται σε σας;

- Εσείς γιατί δεν το θέλετε; (Ήταν βρε παιδιά σα να μου έλεγε ότι δεν το θέλω γιατί είμαι απατεώνας και θέλω να κρύψω κάτι)

- Γιατί μου μιλάτε με αυτό τον τόνο; Δηλαδή ξαφνικά για εσάς έγινα απατεώνας;

- Όχι, όχι. Απλά εφόσον είστε νομοταγής τι έχετε να φοβηθείτε;

- Από εσάς και το σκεπτικό σας πολλά! Δηλαδή τα χρήματα των εργοδοτών προς τους μισθωτούς, θα πρέπει να βρίσκονται όλα σε εσάς, σωστά; Και για να τα πάρει ο μισθωτός θα πρέπει να έχει και την κάρτα του πολίτη, σωστά;

- Ε βέβαια. Αυτό θα μπει σύντομα σε ισχύ.

- Και εάν ο μισθωτός δεν θέλει να πάρει την κάρτα;

- Γιατί να μην θέλει να την πάρει; Τι είναι φακελωμένος στην αστυνομία ή καταζητούμενος;

- Δηλαδή εάν κάποιος αρνηθεί να πάρει την κάρτα, κατευθείαν εντάσσεται στα ύποπτα στοιχεία;;!!

- Μα γιατί άλλο να μην τη θέλει; Με την κάρτα του πολίτη όλα μπαίνουν σε τάξη. Θα μπορεί να έχει αφορολόγητο αφού όλες οι αποδείξεις θα καταγράφονται αυτόματα στην εφορία και δεν θα έχει ο φορολογούμενος όλο εκείνο το φόρτο καταγραφής τους. Για σκεφτείτε τους μεγάλους ανθρώπους πόσο θα διευκολυνθούν!

- Δηλαδή θέλετε να μου πείτε ότι γίνεται επειδή σκέφτηκαν και πόνεσαν τους ηλικιωμένους!!!

- Και όχι μόνον αυτό. Σκέφτεστε ότι μέσα σε μία οικογένεια χωρίς την ατομική κάρτα, θα ανταλλάσσουν αποδείξεις μέχρι να τακτοποιηθεί το αφορολόγητο όλων των μελών;

- Δηλαδή;

- Είδατε που δεν τα έχετε σκεφτεί όλα; Δηλαδή, εάν ο σύζυγος είχε μαζέψει τις απαιτούμενες αποδείξεις, το πλεόνασμα θα το έδινε στην σύζυγο. Οπότε άδικα η σύζυγος θα αποκτούσε αφορολόγητο. Ενώ με την κάρτα η απόδειξη από την εκάστοτε αγορά αφορά τον κάτοχο και μόνο!

- Και το βρίσκεται αυτό άδικο; Μία οικογένεια είναι. Οικογενειακό εισόδημα δηλώνουν. Οι αγορές γίνονται για το σπιτικό τους, για τα παιδιά τους … Μα τι μου λέτε τώρα, τι είναι αυτά που μου λέτε; Και τα θεωρείται και δίκαια; Όσο περνάει από το χέρι μου δεν θα βγάλω ούτε κάρτα, ούτε και θα πληρώνω μέσω τράπεζας τον υπάλληλό μου.

- Να δούμε τότε πως θα δικαιολογεί τα χρήματά του!! Διότι όταν θα ισχύσουν οι νόμοι αυτοί, δεν θα μπορεί να εμφανίσει κάποιος χρήματα που δεν έχουν περάσει από τράπεζα. Θα χτυπάει σε κάθε αγορά που θα ξεπερνάει το ποσόν που έκανε ανάληψη!!!!!!!!!
Και παρεμπιπτόντως όταν τα συζήτησα με έναν γνωστό στην ALPHA μου είπε ότι όλα τα δάνεια θα πληρώνονται αυτόματα από τους λογαριασμούς, χωρίς να ερωτηθούμε και ότι θα μένει μέσα το ποσόν των 600,00€ το οποίο έχουν κρίνει οτι με αυτό καλύπτουμε τις απαιτούμενες ανάγκες διαβίωσης του μήνα. Εάν νομίζετε ότι λέω ψέματα πηγαίνετε και ρωτήστε σε μία τράπεζα.

ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ. Εάν όμως είναι έτσι και δεν γίνει κάτι να αλλάξουν αυτά που έχουν δρομολογηθεί, πέστε αντίο στην αξιοπρέπεια του Έλληνα. Πέστε αντίο στην ευμάρεια της οικογένειάς σας και κλείστε καλά πίσω σας την πόρτα που γράφει «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ». Θα είναι μία λέξη που θα την διαβάζουμε στα παιδιά μας και θα λέμε ότι κάποτε κάποιοι παππούδες μας την είχαν γιατί θα ντρεπόμαστε να τους πούμε ότι την είχαμε εμείς και τη χάσαμε.

.................................................................................................

Δεν ξέρω αν όλα αυτά θα γίνουν έτσι ακριβώς. Ελπίζω αν πράγματι ετοιμάζεται τέτοιο έκτρωμα να κριθεί αντισυνταγματικό. Ελπίζω να βρεθεί ένας τρόπος να στρώσουν τον κώλο τους κάτω οι υπουργοί και να βρουν τρόπο να λειτουργήσουν τους κρατικούς ελεκγτικούς μηχανισμούς ΕΝΤΟΣ των πλαισίων του συντάγματος.

Διαφορετικά προβλέπω μεγάλες συγκρούσεις.

Η ιστορία του παγκόσμιου βιοτικού επιπέδου σε 4 λεπτά.

Και μια που κάναμε αυτή τη συζήτηση με τους φίλους Δήμο και Xavier στο προηγούμενο post και ήρθε η κουβέντα στα περί ανάπτυξης, βιοτικού επιπέδου κλπ, θεωρώ πως καλό είναι να δούμε κι αυτό το πολύ καλό βίντεο που προβάλει τα σχετικά ιστορικά στατιστικά.

Νομίζω δείχνει με το καλύτερο τρόπο την αλλαγή που σταδιακά επέρχεται.

Enjoy!

Δεν υπάρχει φως στην άκρη του τούνελ.

Δείτε καλά αυτή την εικόνα. Είναι η ανάπτυξη ανα χώρα για το 2010-2011.

Προσέξτε οτι η Ευρώπη, εκτός Γερμανίας, Πολωνίας, Σουηδίας, Φινλανδίας κλπ, θα έχει το ίδιο επίπεδο ανάπτυξης με τη Μαδαγασκάρη!

Εμείς δε, θα έχουμε την τιμή με τη Ρουμανία και τη Βενεζουέλα να είμαστε στον παγκόσμιο πάτο.

Αν δείχνει ένα πράγμα λοιπόν αυτός ο πίνακας είναι το ότι η κρίση δεν θα ξεπεραστεί ούτε σε τρία ούτε σε πέντε χρόνια όπως προσπαθούν να μας πείσουν οι διάφοροι "γιατροί" (εδώ κολλάει το "παρηγοριά στον άρρωστο μέχρι να βγει η ψυχή του"). Η κρίση είναι εδώ για να μείνει και θα επηρεάσει δραματικά την Ευρωζώνη.

Φυσικό δεν είναι αυτό; Χρηματοδοτήσαμε την ύφεση απο τότε που οι παραγωγές μεταφέρθηκαν στην Κϊνα των χαμηλών μεροκάματων για να μεγιστοποιηθούν τα κέρδη των επιχειρήσεων.

Μπορεί λοιπόν ο άνεργος της καταργημένης γραμμής παραγωγής να καταναλώνει το προϊόν που δεν παράγει; Μπορεί να καταναλώνει αγοράζοντας προϊόντα σε τιμές με την υπεραξία που θέλουν να παράγουν οι πολυεθνικές; Να θυμίσω πως το κόστος παραγωγής ενός iPhone είναι απο 180 δολάρια μέχρι 250. Ένα ζευγάρι παπούτσια Nike που κοστίζουν περίπου 130€, παράγονται με περίπου 20 δολάρια.

Αυτή την πραγματικότητα δεν έχουν καταφέρει να την αντιληφθούν ακόμα ούτε οι ηγέτες των λεγόμενων "πλούσιων χωρών", ούτε τα ίδια τα χρηματιστήρια Πόσω μάλλον η κοινωνία.

Το ίδιο το χρηματιστήριο που υποτίθεται οτι είναι η "δημοκρατικοποίηση του κέρδους" είναι η ίδια μας η θηλιά, αφού υποχρεώνει τις εταιρίες να παράγουν βραχυπρόθεσμα υπερκέρδη με κάθε δυνατό τρόπο, παραμερίζοντας το "κοινό συμφέρον" ακόμα κι αν αυτό σημαίνει πως σιγά-σιγά σκοτώνουν την αγελάδα απο την οποία παίρνουν γάλα.

Άλλη μια παράμετρος που δεν έχει αναλυθεί όσο θα έπρεπε είναι οτι η φρενίτιδα αγοράς πρώτων υλών απο την Κίνα, οδηγεί σε μια εξασφαλισμένη κρίση ανόδου τιμών σε βασικά προϊόντα όπως το πετρέλαιο.

Τα τρόφιμα επίσης τα επόμενα χρόνια θα είναι ένα πολύ ακριβό αγαθό.

Ήδη ο φίλος μου ο Α. που πλέον έκλεισε τη βιοτεχνία του των τουριστικών ειδών, ασχολείται τώρα με το να τζογάρει σε διακυμάνσεις συναλλάγματος (Forex). Προς το παρόν ποντάρει σε πτώση του Ευρώ όπως και χιλιάδες άλλοι "παίκτες" (για όποιον ψάχνει τα σκοτεινά συμφέροντα που επιτίθενται στις ευρωπαϊκές οικονομίες). Προσπαθεί δηλαδή να κερδίσει απο την πρόβλεψη οτι το νόμισμά του θα απαξιωθεί!

Τρελό ε; Αλλά έτσι δε λειτουργεί ο καπιταλισμός;

Άλλωστε όταν η βιομηχανική παραγωγή στις πάλαι ποτέ δυτικές μητροπόλεις έχει σταματήσει με τι θα απασχοληθούν τα μεσαία στελέχη; Φυσικά με τζόγο και σχήματα - πυραμίδες σαν τις φούσκες που έσκασαν με κρότο το 2008.

Καταλαβαίνετε λοιπόν πως δε χρειάζεται να είσαι μυαλό τύπου Ρουμπινί για να προβλέψεις τις άσχημες μέρες που έρχονται. Απλά οι κυβερνήσεις προτιμούν να μη μιλάνε γι αυτό, σε μια τεχνοκρατική προσέγγιση "ξορκίσματος του κακού".

Που φτάσαμε...

Χωρίς άλλα σχόλια.

"Λεφτά υπάρχουν" και "μαζί τα τρώνε".

Κι επειδή δύο posts πρίν κάναμε κουβέντα για τη δημόσια περιουσία και τον τρόπο που γίνεται η (αδιαφανής) διαχείρησή της. Μιλούσαμε για τα ακίνητα του Υπουργείου Πολιτισμού που ρημάζουν. Κάντε τώρα ένα κόπο να διαβάσετε αυτό το ιδιαίτερα εμπεριστατωμένο κείμενο του Φώτη Γεωργελέ στην Athens Voice.

Καταλάβατε τώρα γιατί κάθε θεωρητική προσέγγιση περι οργάνωσης, χρηστής διαχείρησης, κοινωνικού κράτους κλπ είναι άχρηστη; Διότι δυστυχώς στη χώρα μας επί 35 χρόνια μετά τη χούντα, δεν οργανώσαμε κράτος. Όχι επειδή ήταν δύσκολο, αλλά επειδή η οργάνωση δεν έφερνε κρυφά ωφέλη. Οργανώθηκε όμως μια χαρά μαγαζάκι-γωνία με μαύρο χρήμα, με διορισμούς και μίζες. Διακομματικά.

Όταν λοιπόν υπάρχει αυτής της κλίμακας μπάχαλο δεν μπορεί να το προσεγγίζεις με θεωρήματα και ιδεολογήματα. Η πραγματικότητα τα αχρηστεύει.

Το "όλοι μαζί τα φάγαμε" που ξεσήκωσε και τις πέτρες δεν ήταν ψέμμα, απλά το είπε λάθος πρόσωπο. Αλλά στο σωστό ακροατήριο.

Το σκάνδαλο Siemens, οι Κινέζοι και η πριμοδότηση της ανεργίας μας.

Πριν από χρόνια (και πριν η Ε.Ε. εφαρμόσει τους κανόνες για τον ανταγωνισμό), την εποχή δηλαδή που οι δυτικές κυβερνήσεις προσπαθούσαν να βοηθήσουν την εγχώριά τους βιομηχανία συνέβαινε το εξής: Οι κρατικές προμήθειες Γαλλίας, Γερμανίας κλπ ήταν πάντα σε υψηλότερες τιμές των κανονικών, αγόραζαν ακριβότερα δηλαδή, για να χρηματοδοτήσουν τις εταιρίες που με αυτό τον τρόπο μπορούσαν να μειώσουν τις τιμές τους στις διεθνείς πωλήσεις.

Αυτός ήταν ένας ιδιαίτερα κοινός τρόπος για να βοηθηθούν οι εξαγωγές, να αυξηθούν οι πωλήσεις, οι θέσεις εργασίας, τα κρατικά έσοδα από φόρους (τζίρων και εργαζομένων) και με δύο λόγια όλοι ήταν ευχαριστημένοι. Το δημόσιο χρήμα έφερνε μεγαλύτερα οφέλη στην κρατική μηχανή.

Για πολλούς λόγους , σήμερα αυτές οι τακτικές δεν υπάρχουν. Τουλάχιστον στην Ευρώπη, όπου επιβλήθηκαν «κανόνες ανταγωνισμού» (λέγε με Μακ Γκρίβι), αλλά και οι περισσότεροι κρατικοί οργανισμοί ιδιωτικοποιήθηκαν και μπήκαν στα χρηματιστήρια, οπότε και άρχισαν να αναζητούν το φθηνότερο και όχι το «εθνικά συμφέρον».

Η παραγωγή όμως στην Ευρώπη σταμάτησε να είναι προ πολλού οικονομική και συμφέρουσα. Οι διεθνείς εμπορικές συμφωνίες και το ξύπνημα του Κινέζου γίγαντα, σήμαινε πως μπορούσε εύκολα πια να μεταφερθεί εκεί η οποιαδήποτε παραγωγή, το κόστος να μειωθεί και να επιτυγχάνονται πωλήσεις χωρίς όμως τώρα να εργάζεται ο πολίτης της χώρας που αγόραζε.


Και το πιο σημαντικό: Τώρα ακόμα και στην υψηλή τεχνολογία (π.χ. τηλεπικοινωνίες) ξεπήδησαν Κινέζικες φίρμες που πωλούν φθηνά και μάλιστα με κρατική επιχορήγηση έτσι που να μπορέσουν να μηδενίσουν το δυτικό ανταγωνισμό. Η Κίνα δηλαδή εφαρμόζει την πολιτική που δεν έχει πια δικαίωμα να εφαρμόσει η Ευρώπη, γιατί η Κίνα έχει εθνικούς στόχους και έχει και τα μέσα και τη θέληση να τους πετύχει.

Τώρα τα αγαθά είναι φθηνότερα, παράγεται περισσότερο (ιδιωτικό) κέρδος αφού οι τιμές δεν έπεσαν σε κανένα τομέα, η ανεργία θερίζει και τα κράτη δεν βάζουν στην τσέπη τους τίποτε περισσότερο από το ΦΠΑ που επιβάλλουν στα εκτός ΕΕ προϊόντα. Που όμως δεν αρκεί να εξομοιώσει τις τιμές των Κινέζικων προϊόντων με τα Ευρωπαϊκά. Ούτε να ταίσει τις στρατιές των ανέργων. Ευνοήθηκε δηλαδή ένα "άνοιγμα της αγοράς" που άφηνε απ έξω την Ευρώπη ως παραγωγική δύναμη.

Τα θυμήθηκα αυτά τώρα με τη διερεύνηση του σκανδάλου Ζίμενς. Η εταιρία διατηρούσε εργοστάσιο στη Θεσσαλονίκη με περίπου πεντακόσιους εργαζόμενους αν δεν κάνω λάθος. Σήμερα το εργοστάσιο είναι κλειστό. Η κάποτε ακμάζουσα Ιντρακόμ που υπερηφανευόταν πως απασχολούσε ανώτατου επιπέδου μηχανικούς και επιστήμονες, σήμερα μαραζώνει και το προσωπικό έχει μειωθεί στο ελάχιστο. Ο ΟΤΕ αγοράζει από την Κινέζικη Huawei που τώρα έχει και την οικονομική άνεση να παράγει ακόμα και καταναλωτικά προϊόντα (υπολογιστές ταμπλέτες). Κι είναι σίγουρο πως θα πουλήσουν πολύ φτηνό πράμα όταν θα μάθουν και marketing.
Προς το παρόν μπορεί να παράγουν για λογαριασμό δυτικών εταιριών και να εισπράτουν το αντίτιμο της παραγωγής αλλά σταθερά αναπτύσουν δικές τους μάρκες έτσι που να καρπώνονται και την υπεραξία, το κέρδος.

(photo:JASPER JUINEN/GETTY IMAGES)

Και λέω τώρα εγώ με το φτωχό μου το μυαλό: Αδίκημα ναι οι μίζες, ειδικά στην Ελλάδα όπου η διαφθορά των πολιτικών μας είναι αρκετή για να στρεβλώσει το όποιο εθνικό σχέδιο, τα όποια οφέλη από τη λειτουργία εθνικής βιομηχανίας, αλλά μήπως έπρεπε να συνεχιστεί η αντίστροφή πορεία του χρήματος; Να δίνει «μίζες» το κράτος για να κρατήσει σε λειτουργία την όποια τοπική βιομηχανία;

Υ.Γ. Χρησιμοποιήστε το κείμενο για προβληματισμό, άλλωστε οι δικοί μου προβληματισμοί είναι, χωρίς να έχω καταλήξει κι εγώ σε συμπέρασμα.

Επενδυτές, να φύγετε! Να πάτε αλλού!

Άκου να δεις τώρα...

Στη Σιγκαπούρη -λέει- αποφάσισαν να προσφέρουν 50% έκπτωση στη φορολογία σε όποιες εταιρίες έκαναν επενδύσεις για ξεκίνημα νέων εταιριών στο χώρο της υψηλής τεχνολογίας και της βιοτεχνολογίας!

Έχουν φυσικά κι άλλους μηχανισμούς για να βοηθηθεί ένας νέος επιχειρηματίας, όπως για παράδειγμα αν είσαι μέχρι 26 ετών και θες να ξεκινήσεις δική σου εταιρία, για κάθε δολάριο που θα επενδύσεις στη δουλειά σου, το κράτος σου δίνει άλλα 4!

Που μπορείς να χρησιμοποιήσεις για προσλήψεις, για προώθηση κλπ. Δηλαδή για να κάνεις έξοδα που θα πέσουν και πάλι στην οικονομία της χώρας!

Κι άντε να καταλάβω πως την επιδότηση σαν πλούσιο κράτος η Σιγκαπούρη μπορεί να την κάνει για να χρηματοδοτήσει την αναζωογόνηση της οικονομίας της και ειδικά σε νέους "καθαρούς" κλάδους όπως είναι η τεχνολογία.

Εμείς λοιπόν ας πούμε πως δεν έχουμε τα χρήματα αυτά, ούτε ως "κοινοτικούς πόρους".

Αλλά εκεί στην κυβέρνηση δεν έχουν ακούσει για αυτές τις καλές πρακτικές ("good practices" είναι κοινός όρος για στρατηγικές που μπορούν και αξίζει να αντιγραφούν από άλλους), για να κάνουν κάτι αντίστοιχο με την πρώτη ενέργεια που θα φέρει δουλειές και δραστηριότητα;

Μα φυσικά και τα ξέρουν!
Και φυσικά ξέρουν πως η Ελλάδα σαν κόμβος ανάμεσα σε Ευρώπη,, Αφρική και Ασία, σαν κόμβος μεταξύ Βαλκανίων και Μέσης Ανατολής θα μπορούσε στο χώρο των υπηρεσιών να διαπρέψει, να δημιουργήσει βιομηχανία στην εκπαίδευση, βιομηχανία σε τεχνολογία, σε νέους κλάδους, να προσφερθούν και κίνητρα και υποδομές.

Όπως επίσης ξέρουν πως αν τολμήσουν τώρα να ανακοινώσουν μέτρα που να προβλέπουν οποιαδήποτε ελάφρυνση φόρων, αν προσφερθούν δηλαδή "κίνητρα", θα γίνει ο κακός χαμός από όσους φωνάζουν κατά των εταιριών και του ασύδοτου κεφαλαίου την ώρα που σφάζονται μισθοί και συντάξεις. Κι όμως ξέρουμε πολύ καλά πως αυτό το κακό κεφάλαιο "που δεν έχει πατρίδα", πως μεταφέρεται πολύ εύκολα όπου υπάρχει ευκαιρία κέρδους, προσφέρει και δουλειές, και δημόσια έσοδα.

Εδώ όμως δεν θέλουμε τους κεφαλαιοκράτες και τις δουλειές τους. Δε θέλουμε τους Κινέζους που θα μας πάρουν τα λιμάνια, δε θέλουμε τους Γερμανούς στα ναυπηγεία, δεν θέλουμε να μπουν τα φρουτάκια και να εκδοθούν άδειες στοιχήματος, δεν θέλουμε να ιδιωτικοποιηθεί καμία ΔΕΚΟ, δε θέλουμε ιδιωτικά πανεπιστήμια, δε θέλουμε να μειωθούν οι δημόσιοι υπάλληλοι, δε θέλουμε να μειωθούν οι μισθοί, δεν θέλoυμε να μειωθούν οι συντάξεις.

Όλα μαζί τα θέλουμε!

Θέλουμε τη μαγική φόρμουλα που θα κρατήσει και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο.

Μέχρι όμως να ανατραπεί ο καπιταλισμός και να έρθει η μέρα που όλοι μαζί θα δουλεύουμε χαρούμενοι τραγουδώντας τον ύμνο του κόμματος στα κρατικά εργοστάσια, ας το πάρουμε είδηση:

Ο καπιταλισμός σαφώς είναι ένα βαθύτατα προβληματικό σύστημα που ποτέ δεν έφερε λύσεις στα προβλήματα που δημιουργεί. Συσωρρεύει πλούτο ανεξάρτητα απο κρίσεις. Ναι, είναι απάνθρωπος. Αλλά χρειαζόμαστε ένα βασικό συστατικό του. Το χρήμα.

Ας δούμε πως μπορούμε να τον χρησιμοποιήσουμε υπέρ μας. Ή θα φέρουμε χρήμα και δουλειές για να κινηθεί η μηχανή, να έχουμε δουλειές και έσοδα για συντάξεις και κοινωνικό κράτος, ή θα πεινάσουμε όλοι μαζί και θα βλέπουμε ο ένας τον άλλο σαν ξεροψημένη συναγρίδα αραχτοί στους καταπέλτες των πλοίων.

Όπως όταν σπάζαμε πιάτα

Όλα αυτά τα χρόνια ψηφίζουμε με τον ίδιο τρόπο που οι γλεντζέδες των αρχών της δεκαετίας του 70. έσπαζαν πιάτα. Όπως τότε πλήρωναν για να κάνουν το σαματατζίδικο κέφι τους, εμείς με τον ίδιο βαθμό ξεγνοιασιάς ψηφίζαμε ανίκανους και λωποδύτες μιας και αντέχαμε οικονομικά.

Παρακολουθούσαμε μετά, πρώτο τραπέζι πίστα, τα σκάνδαλα ως τηλεθεατές που παρακολουθούσαν σαπουνόπερα ή σαν όλα αυτά να αφορούσαν μια άλλη χώρα.

Δε μας αφορούσαν τα δισεκατομμύρια δραχμών και τα εκατομμύρια ευρώ που ακούγαμε να φεύγουν δεξιά κι αριστερά. Εμείς είχαμε εξασφαλίσει εύκολο πλαστικό και εικονικό χρήμα, τα κουτσοβολεύαμε, μέχρι που καταφέραμε να γίνουμε και ο Νο 1 πελάτης των Καγιέν της Πόρσε, μέχρι που κάναμε με τα θαλασσοδάνεια, τα θέρετρα "σπα και θαλασσοθεραπείας" μόδα του συρμού.

Περάσαμε τη μεγάλη περίοδο του ξέφρενου, ατομιστικού καταναλωτισμού, της ελληνικής έκφανσης του "το δικό μου είναι μεγαλύτερο". Αγοράσαμε ακόμα και τα γκάτζετ που έκαναν "μπλίπ" και αναβόσβηναν με μπλε και λευκά led κι ανάθεμα αν ξέραμε πως λειτουργούν, αφού ποτέ δε διαβάσαμε τις οδηγίες χρήσης.

Τώρα φυσικά που ήρθε η ώρα του λογαριασμού, εμείς ανάμεσα σε όσες αξίες διαχρονικά κρατάμε σφιχτά, επιλέξαμε να κρατήσουμε πιο σφιχτά τον ατομικισμό μας. Θέλουμε να μη θιγούμε εμείς απο τον ανεμοστρόβιλο, να περάσει δίπλα μας, έστω και ξυστά, αλλά να μη μας πειράξει το δικό μας σπίτι.

Η θεματολογία εξαντλείται στο "πότε θα πάρουμε σύνταξη και πόση", "πόσα μας κόβουν", "πόσο θα μας κοστίσει". Και σωστά μέχρι ένα σημείο, αλίμονο, είναι άλλωστε ο προγραμματισμός της ζωής μας! Αλλά μέχρι εκεί φτάνουμε οι κακόμοιροι. Δεν έχουμε τη δυαντότητα να πάμε ένα βήμα παραπάνω και να ασοληθούμε συνολικά με τον τρόπο που αποφασίζονται και κατανέμονται τα έξοδα του κρατικού προυπολογισμού, να φτάσουμε ακριβώς στην καρδιά του προβλήματος.

Μήνες τώρα που αναφέρεται το θέμα απο κάποια ΜΜΕ, δεν βλέπω να βάζει κανείς (ως πολιτικός σχηματισμός) επιτακτικά το θέμα των εξόδων στη δημόσια υγεία, να ζητιέται εξήγηση για την διαχρονική ολιγωρία των κυβερνήσεων να ξετρυπώσουν τα τρωκτικά, να υποχρεώνει για άμεσα μέτρα. Όλοι ξέρουν πως πληρώνονται οι μίζες αλλά κανείς τόσο καιρό δεν πήρε πρωτοβουλία να τις σταματήσει. Γιατί;

Δε βλέπω να επιμένουμε να μάθουμε τι θα γίνει με τα τεράστια ποσά των εξοπλισμών, δεν βλέπω κανένα κόμμα να βάζει στην ατζέντα τις ελληνοοτουρκικές σχέσεις. Κανείς δε θέλει να βγάλει κάστανα απο τη φωτιά με το να ομολογήσει πως οι μόνοι που επωφελούνται απο τον "τουρκικό μπαμπούλα" είναι τα λαμόγια που εξακολουθούν να αποθησαυρίζουν τεράστια ποσά σε μίζες.

Δε βλέπω πολιτικό σχηματισμό που να αντιμετωπίζει το οτι έχουμε απο εχθρικές, μέχρι και ουδέτερες (σην καλύτερη περίπτωση) σχέσεις με όλους τους γείτονές μας. Να στοχοποιεί τις ηλίθιες εξωτερικές πολιτικές μας, που όλο αυτό τον καιρό τάιζαν τον εθνικισμό μας και τους μύθους μας, αλλά που εξασφάλιζαν όμως εκλογική πελατεία στα κόμματα, κι ας μετέφεραν το παιχνίδι στο γήπεδο των πατριδοκάπηλων.

Δεν είδα (και θα το πω για ακόμα μια φορά), ένα κόμμα της αριστεράς να βάζει θέμα ακρίβειας και καταναλωτικής συμπεριφοράς, να προσπαθεί να αντιμετωπίσει την αισχροκέρδεια Ίσως επειδή είναι πιο αριστερό να απαιτείς μισθούς κι επιδόματα για να μπορείς να πληρώνεις τις ακριβές τιμές απο το να τις αντιπαλέψεις.

Αυτά δεν δείχνουν και τη γενικότερη θεώρηση που έχουμε ως κοινωνία για τα φαινόμενα που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε; Αποσπασματικά (φυσικά) τα αντιμετωπίζουμε μια και η σχέση μας με την πολιτική δεν φτάνει (και ποτέ δεν την πιστέψαμε ως επαρκή) για να επηρεάσει διαφορετικές αποφάσεις.

Εστιάζουμε λοιπόν σε οτι μας αφορά αφήνοντας τους κυβερνώντες να βρουν ποιους άλλους αριθμούς πρέπει να "πειράξουν" για να βγει η εξίσωση.

Αλλά καλά θα κάνουμε να δούμε καθαρά πλέον τι αντιμετωπίζουμε: Όταν ούτε το "μνημόνιο" δεν μεταφράστηκε σωστά, υπάρχει η παραμικρή περίπτωση για θεσμικές και ριζοσπαστικές αλλαγές;

Μισθωτέ! Πες "αλεύρι"!

Μπράβο βρε παλικάρια του ΠΑΣΟΚ, μπράβο Γιώργο Παπανδρέου.

Με ένα προεδρικό διάταγμα για τις απολύσεις, πετάξατε στα σκουπίδια όλη την επικοινωνιακή προσπάθεια του δισέλιδου αφιερώματος (στο "ΒΗΜΑ" της περασμένης Κυριακής), για το πόσο αθληταράς κωπηλάτης είναι ο Γιώργος, πόσο μάγκας και καραμπουζουκλής.

Μα είναι δυνατόν την ώρα που κάποιοι στο Δ.Ο.Λ. ιδρώνουν να φτιάξουν προφίλ στο Γιώργο, εσείς να τα τινάζετε όλα στον αέρα και να προωθείτε τις δεσμεύσεις απέναντι στους τοκιστές μας; Τις οποίες ακόμα δεν γνωρίζουμε στο σύνολό τους...

Και σκέφτομαι απλά: Αν αυτό το τέρας που αποκαλύφθηκε τώρα με τα απίστευτα ψαλίδια στις αποζημιώσεις σκάει τώρα που ακόμα ο κόσμος δεν έχει φύγει για μπάνια (όσοι φύγουν), τι πρόκειται να δούμε τον Ιούλιο - Αύγουστο που δεν θα υπάρχει πιθανότητα να δούμε οργανωμένες αντιδράσεις;

Εργασιακός μεσαίωνας λοιπόν, με την ελπίδα πως κάποιοι θα συγκινηθούν και θα έρθουν να επενδύσουν στην Ελλάδα επειδή μειώθηκε το εργασιακό κόστος!

Ας δούμε όμως ένα παράδειγμα απ' τη σχιζοφρενική οικονομία μας για να πάρουμε μια ιδέα:
Τα τελευταία δέκα χρόνια η κερδοφορία των σουπερμάρκετ έχει εκτοξευτεί στα ύψη. Αυτό έγινε επειδή εκμεταλλεύτηκαν τη δεσπόζουσα θέση τους και συμφώνησαν με τις βιομηχανίες τροφίμων να επιδοτείται η θέση των προϊόντων τους στα ράφια. Με δεύτερες συμφωνίες πήραν επιπλέον χρηματοδότηση για το κόστος των νέων καταστημάτων που άνοιγαν!

Σε περίπτωση δηλαδή που ακόμα αναρωτιούνται κάποιοι γιατί έχουμε τόσο ψηλές τιμές στην Ελλάδα, ας σκεφτούν οτι οι τιμές λιανικής παρήγαγαν το κέρδος του σουπερμάρκετ, το κέρδος της βιομηχανίας και το κόστος ανέγερσης νέων καταστημάτων (γιατί πως νομίζετε οτι ξεφύτρωσαν τόσα σουπερμάρκετ σε κάθε γειτονιά;).

Αυτή λοιπόν η τόσο κερδοφόρα βιομηχανία, που φουσκώνει τόσο πολύ τον πληθωρισμό, που έχει στήσει μια αδίστακτη κομπίνα μεγαλώματος εναντίον των μικρών, που καταπατά κάθε έννοια υγιούς ανταγωνισμού με επιστροφές και πιστωτικά, που απορροφά ανελαστικά οικογενειακά έξοδα, απασχολεί (σε μεγάλο βαθμό) εργαζόμενους με 4ωρη απασχόληση έτσι που αυτοί να μη κατοχυρώνουν εργασιακό δικαίωμα μόνιμα απασχολούμενου.

Τώρα τι πρόκειται να συμβεί με το δωράκι που επιπλέον γίνεται σε τέτοιου τύπου εργοδότες;
Ακόμα μεγαλύτερο πάρτι! Δεν υπάρχει κανείς απολύτως λόγος να διατηρούνται ώριμης ηλικίας εργαζόμενοι με "υψηλές" αποδοχές, όταν η απόλυση μπορεί να γίνει σχεδόν τζάμπα (ΚΑΙ με δόσεις!) και να έρθουν στη θέση τους πιτσιρικάδες των 500 ευρώ. Άλλωστε οι Έλληνες αγοραστές ποτέ δεν τιμώρησαν ή επιβράβευσαν τις ανάλογες συμπεριφορές, η πελατεία είναι "μπετόν" (σημειώστε πως είναι ελάχιστες οι αλυσίδες που έχουν μακροχρόνια εργαζόμενους. Μόνο μια μου έρχεται στο μυαλό, αμιγώς Ελληνική!).

Και αυτή η "ρύθμιση" (που να σας ρυθμίσει ο παπάς, ανεπαρκέστατοι), δεν έρχεται ως μέρος ενός αναπτυξιακού σχεδίου που να δημιουργεί πραγματικές θέσεις εργασίας, που να ενθαρρύνει την εύκολη (χωρίς λαδώματα και γραφειοκρατεία) δημιουργία μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, που να δίνει μια προοπτική.
Δεν έρχεται καν -για απλούς επικοινωνιακούς λόγους- με ένα πόρισμα ή μια καταδίκη για τα χαμένα χρήματα των ασφαλιστικών ταμείων. αλλά έρχεται αποσπασματική κι αποκομμένη. Έρχεται σαν τρομοκρατικό χτύπημα κατά των εργαζομένων!

Και το κερασάκι είναι η πλήρης ανυπαρξία "Επιτροπής Ανταγωνισμού" που κανείς απολύτως απ' την κυβέρνηση δεν φαίνεται να έχει σαν προτεραιότητα παρά τα συνεχιζόμενα απίστευτα χάλια της αγοράς. Έτσι οι τιμές συνεχίζουν να είναι φουσκωμένες με ένα υπέροχο μονοπωλιακό τρόπο που επιτρέπει και την "απορρόφηση του ΦΠΑ" σε κάποιους χωρίς ιδιαίτερες απώλειες(!) και οι "φτηνά απολυμένοι", το βουνό των ανέργων του +20% που έρχεται το Σεπτέμβρη, θα πρέπει μάλλον να γίνουν κλέφτες για να μπορέσουν να εξασφαλίσουν τροφή και στέγη.

Και μια τελευταία ερώτηση προς το Γιώργο και τη κυβέρνησή του: Όταν διακηρύσσετε σε κάθε κατεύθυνση πως "η Ελλάδα θα τα καταφέρει", ποιους ακριβώς Έλληνες έχετε κατά νου;


Υ.Γ. Δεν αντέχω να βλέπω ακόμα πολιτικούς που να προσπαθούν να "περάσουν" με επικοινωνιακά τερτίπια τέτοια εκτρώματα στην κοινωνία, με ύφος αθώας παρθένας που πιάστηκε στον ύπνο. Τακτική που δεν κρίνεται απαραίτητη βέβαια όταν κάτι αφορά επιχειρήσεις ή τους βιομηχάνους. Προφανώς οι "εργαζόμενοι", ο "λαός" κρίνονται στο σύνολό τους "χάπατα" που τρώνε εύκολα τα επικοινωνιακά τεχνάσματα επειδή (επίσης προφανώς) αν είχαν μυαλό δεν θα ήταν "λαός"! Να τελειώνει λοιπόν το παραμύθι.

Κι αν και τέτοιου ύφους σχόλια δεν είναι του χαρακτήρα μου και της παιδείας μου (που περιλαμβάνει πιάνο-γαλλικά-μπαλέτο), κύριε Υπουργέ Λοβέρδο αν σε συναντήσω στο δρόμο θα πληρώσω όσο-όσο για ένα γιαούρτι.

Υ.Γ.2 Άντε τώρα να βρω να αντιτάξω επιχειρήματα στο ΚΚΕ...

Φουρτούνες έχουμε. Καπετάνιο έχουμε;

Και"ξαφνικά" διαδηλώσεις εναντίον των μέτρων λιτότητας ξεφύτρωσαν παντού. Και στην Ισπανία και στη Γαλλία και στη Γερμανία και στην Δανία (την κανονική ε; του βορρά).

Οι περικοπές στις κρατικές δαπάνες γίνονται τώρα με συνοπτικές διαδικασίες. Εθνικά συστήματα υγείας αρχίζουν να ξεμένουν απο χρηματοδότηση, κονδύλια προς την παιδεία περικόπτονται, σ' εμάς οι ήδη χαμηλές συντάξεις και οι χαμηλοί μισθοί μειώνονται δραματικά και αυξάνονται τα όρια ηλικίας γιατί αυξάνεται -λέει- το προσδόκιμο ζωής (καλά, θα τα ξαναπούμε σε λίγο καιρό που η κρίση, η πίεση και η ανεργία θα μας προκαλεί εμφράγματα στα 45!).

Γεννηθήκαμε σε μια Ευρώπη με καλές κοινωνικές παροχές (σε σχέση με τις ΗΠΑ κι αλλού) όπως την πληρωμένη άδεια, τη 40ωρη εβδομαδιαία εργασία, και μια σειρά απο πράγματα που θεωρούσαμε αυτονόητα. Αυτά όμως τα δικαιώματα (ή αν θέλετε οι "εργασιακές κατακτήσεις"), σχεδιάστηκαν και κατακτήθηκαν σε μια εποχή που δεν υπήρχε Κίνα και Ινδία με φθηνή παραγωγή προϊόντων. Σχεδιάστηκαν και εφαρμόστηκαν σε εποχές που οι τσιμινιέρες της Ευρώπης κάπνιζαν σαν Έλληνες μετά απο 6ωρη πτήση. Υπήρχε παραγωγή και ανάπτυξη, προσφορά και ζήτηση.
Σήμερα με 1% μέσο ευρωπαϊκό όρο ανάπτυξης δεν είναι δυνατόν να βγούμε απ' την ύφεση, με τις παρούσες δομές.

Εν τω μεταξύ τίποτε δε δείχνει πια να μπορεί να αναστρέψει τον κατήφορο. Η δημογραφική βόμβα είναι πια προβλέψιμη και λέει πως ο ευρωπαϊκός πληθυσμός περιλαμβάνει περισσότερα άτομα με ηλικία άνω των 60 απ' ότι κάτω των 14. Όταν ο μέσος όρος ηλικίας για συνταξιοδότηση στην Ευρώπη είναι τα 56 χρόνια αλλά ζούμε μέχρι τα 80, αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να εισπράττουμε συντάξεις για 25 χρόνια.

Άρα; πως ξεπερνάμε ένα τόσο μεγάλο πρόβλημα; "Μόνο με ανάπτυξη", λένε όλοι. Μόνο με αύξηση της επιχειρηματικότητας που μπορεί να φέρει δημιουργικότητα και καινοτομία. Αλλά για να το κάνεις αυτό πρέπει να επαν-εφεύρεις το κράτος, να δημιουργήσεις κίνητρα και να δώσεις χώρο για πρωτοβουλίες

Αλλά υπάρχει μια διαφορά στο είδος της ανάπτυξης έτσι όπως το βλέπει ο καθένας απ' το πόστο που υπηρετεί. Δεν είναι δυνατόν να μετατρέψεις τους Ευρωπαίους (κι εμάς μαζί) να μάθουν να ζουν σαν Κινέζοι για να καταφέρουν να έχουν ανταγωνιστική παραγωγή. Άρα πόσο μπορείς να ελπίζεις πως θα έχουν αποτέλεσμα οι συρρικνώσεις των οικονομιών πριν καταρρεύσει η μεσαία τάξη, πριν αυξηθούν οι νεόπτωχοι και πριν περισσότερος κόσμος οδηγηθεί στη μετανάστευση;

Εδώ λοιπόν έχουμε ένα μεγάλο πρόβλημα. Δεν ξέρω τι κυβερνήσεις μπορεί να έχουν οι διαδηλωτές Δανοί, τι προβλήματα μπορεί να αντιμετωπίζουν και πως, αλλά σήμερα είναι εμφανέστατο πως εδώ στην Ελλάδα τουλάχιστον έχουμε ηγετικό έλλειμμα Εδώ κάθε (μα κάθε!) απλό θέμα κρύβει απο κάτω του μια μεγάλη χαμένη ευκαιρία. Έχουμε ακόμα περιθώρια να δημιουργήσουμε και να κάνουμε τεράστια βήματα για να καλύψουμε το κενό με την υπόλοιπη Ευρώπη ή για να εκμεταλλευτούμε το όποιο μας δυναμικό.

Αν όμως η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου μετά απο τόσους μήνες στην εξουσία δεν έχει διορίσει τους επικεφαλής της κρατικής μηχανής, αν ακόμα δεν έχει ανακαλύψει πόσους δημόσιους υπαλλήλους πληρώνει, υπάρχει περίπτωση (σ' αυτή τη ζωή!) να έρθει με σοβαρές προτάσεις για φυγή προς τα εμπρός; Να σταματήσει τη γραφειοκρατεία; Να δημιουργήσει πλαίσια αναπτυξιακών πρωτοβουλιών;
Υπάρχει άραγε περίπτωση να δούμε να μπαίνουν αντικειμενικά κριτήρια αξιολόγησης στους υπουργούς με βάση τις πρωτοβουλίες τους για δημιουργία καινοτομίας και ανάπτυξης στον κλάδο που υπηρετούν;
Επιτρέπεται μοναδική προσπάθεια της κυβέρνησης να είναι μόνο το που θα βρει τα δανεικά;

Πέρασε πολύς καιρός μέχρι ο Γιώργος Παπανδρέου και το επιτελείο του να καταλάβουν ακριβώς τι παραλάμβαναν στην οικονομία μετά τη νίκη τους στις εκλογές. Πόσος χρόνος πρέπει να καταναλωθεί μέχρι να καταλάβουν πως τα χρήματα των μηχανισμών της Ευρώπης ΔΕΝ φτάνουν για να σώσουν το μπάχαλο που ξεκίνησε να αποκαλύπτεται με τα ελλείμματα και τα ψεύτικα στοιχεία και στις υπόλοιπες χώρες;
Πόσο δύσκολο είναι να δούμε την πιθανότητα παρά τα δανεικά να μείνουμε στο ίδιο ακριβώς σημείο που είμαστε; (Αλλά με πολύ μεγαλύτερο χρέος;)

Αν σήμερα (τι "σήμερα"; ΧΘΕΣ!) δεν αρχίσει να δημιουργείται όραμα, σχεδιασμός, ρυθμίσεις και νόμοι για να καταφέρουμε να ξεκινήσουμε τη σβηστή μηχανή και να κινητοποιήσουμε τον κοιμώμενο Έλληνα (όσο ακόμα οι ταμειακές μας ανάγκες υπηρετούνται), ας ετοιμαζόμαστε να ψάχνουμε για δουλειές ανειδίκευτου εργάτη σε Κινέζικες εφημερίδες!