Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Χατζηδάκης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Χατζηδάκης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

15/7/08

Ο ΟΣΕ (δηλαδή ΕΣΥ) θα πληρώσει πρόστιμο!

Και ενώ δεν προλάβαμε καλά-καλά να μιλήσουμε για τον ΟΣΕ (δύο posts πιο κάτω), η διάλυση του «Οργανισμού» επιβεβαιώθηκε με ένα καινούριο ατύχημα.

34 βαγόνια έσερνε αντί για 20 (που ήταν το όριο) ο συρμός που προκάλεσε τη σύγκρουση. Κάποια απο τα υπεράριθμα βαγόνια «ξεκόλλησαν» χωρίς να το πάρει είδηση ο μηχανοδηγός(!) και έμειναν στις γραμμές μέχρι που -φυσικά- έπεσε επάνω τους το επόμενο τραίνο.

Πως το βλέπετε εσείς το θέμα; Γιατί εγώ που υποστηρίζω οτι ο ΟΣΕ είναι ανίκανος και ανάπηρος οργανισμός αφού κατάφερε να μετατρέψει το στατιστικά πιο ασφαλές μεταφορικό μέσο σε extreme sport, πρέπει να ομολογήσω οτι έκανα λάθος.

Διότι ο ΟΣΕ μπορεί να μην είναι σε θέση να δουλέψει τα τραίνα, αλλά είναι ικανός να βγάλει κωμωδία επιπέδου Μπάστερ Κίτον, με τραίνα να κουτουλάνε σε βαγόνια με μουσική υπόκρουση ragtime πιάνου. Από το “Go West” των αδελφών Μarx έχω να δω τέτοια σιδηροδρομική πλάκα.

Και θα ήταν κανονική ελαφρά καλοκαιρινή κωμωδία δηλαδή αν δεν υπήρχαν τόσοι τραυματίες και αν ο ΟΣΕ δεν «έμπαινε μέσα» 2 εκατομμύρια ευρώ κάθε μέρα!
Μάλιστα! Αυτή είναι η πραγματικότητα που αγνοούμε, που δεν διάβασα και δεν άκουσα σε κανένα Μέσο, αφού φαίνεται οτι οι δημοσιογραφία ταξιδεύει μόνο με αεροπλάνο.
Ασχολούμαστε λοιπόν με το χάλι της Ολυμπιακής αλλά αγνοούμε το χάλι του ΟΣΕ παρά το γεγονός οτι με την τιμή του πετρελαίου θα βλαστημάμε που ουδόλως επεκτείναμε το σιδηροδρομικό δίκτυο από τη εποχή του Τρικούπη! Ακόμα φυσικά δεν το βλέπουμε, διότι αντέχουμε να είμαστε εξαρτημένοι από το ΙΧ μας αλλά σε λίγο καιρό...
Και πως το αντιμετωπίζει ο αρμόδιος υπουργός; Διότι καλές οι διαπιστώσεις αλλά πρέπει να υπάρξει και μέριμνα. Ακούστε: Θα επιβληθούν -λεει- βαρύτατα πρόστιμα. Στον κρατικό ΟΣΕ που δεν πρόκειται (όπως είπε) να ιδιωτικοποιηθεί (γιατί, ποιος τρελός θα πάρει ένα πτώμα;) θα επιβάλλει πρόστιμα. Δηλαδή θα βγουν από τη μία τσέπη για να μπουν στην άλλη. Μάλιστα! Λύθηκε το πρόβλημα!
Δεν είναι όμως και για πέταμα η πρόταση των προστίμων. Ας τη δώσει στο Υπουργείο Ναυτιλίας μπας και επιβάλλουν πρόστιμα στις εταιρίες που ρίχνουν τα σαπιοκάραβα στις ξέρες προσπαθώντας να εξοικονομήσουν καύσιμα ακολουθώντας επικίνδυνες διαδρομές.
Η απειλή του προστίμου μπορεί ίσως να λειτουργήσει σε μια ιδιωτική εταιρία (άσχετο που δεν εισπράττεται) ενώ σε μια δημόσια επιχείρηση μπορεί να «εισπράττεται», αλλά είναι σίγουρο οτι δεν έχει την παραμικρή πιθανότητα να λειτουργήσει εκπαιδευτικά.
Μπερδευτήκατε; Κι ο υπουργός επίσης!
(photo απο flickr)

9/7/08

Βγαίνουμε απο την εποχή του "ταρίφα";

Ε, ας πούμε και ένα καλό λόγο για τον υπουργό Χατζηδάκη (παρά το οτι τα έχω σούρει παλιότερα).

Ας παραδεχτούμε πως έκανε ένα απλό αλλά ουσιαστικό βήμα στο να βελτιώσει την άθλια εικόνα της κίτρινης λαίλαπας (των ταξί) και να καλυτερέψει τη σχέση μας μαζί τους.
Το θέμα είναι πονεμένο για πολλούς, σχεδόν όλοι έχουμε να αφηγηθούμε ιστορίες φρίκης και τρόμου από την εμπειρία μας με τους οδηγούς τους. Και κυρίως το πρόβλημα ξεκινάει απ’ το χαμηλό επίπεδο κατάρτισης και εκπαίδευσης των οδηγών ταξί, ενώ συμπληρώνεται από την ανοχή των συνδικαλιστών της πολιτείας και της τροχαίας (όσο πιο πολλοί απαρτίζουν μια τάξη τόσο μεγαλύτερη η ασυλία λόγω του πιθανού «πολιτικού κόστους».
Τα μέτρα που ανακοινώθηκαν λοιπόν σχετικά με τα ταξί, περιλαμβάνουν:
την υποχρεωτική «παροχή» κλιματιστικού χωρίς επιπλέον χρέωση,
την υποχρεωτική ανάρτηση στα ελληνικά και αγγλικά των τιμών και των επιβαρύνσεων (για να μη κλέβουν τους τουρίστες).
Την υποχρεωτική ανάρτηση σε ελληνικά και αγγλικά των στοιχείων του οδηγού (για να σταματήσουν -επιτέλους- να υπάρχουν θρασύδειλοι νταήδες απέναντι σε τουρίστες και γυναίκες!).
Τη λειτουργία τετραψήφιου αριθμού για παράπονα (γιατί θα συνεχίσουν να υπάρχουν για πολύ καιρό ακόμα).
Τη δυνατότητα πληρωμής με πιστωτική κάρτα (για να έχεις και κάποιο αποδεικτικό πληρωμής αφού οι ταμειακές μηχανές προς το παρόν δεν «παίζουν»).
Απλά και βασικά πράγματα που υπάρχουν σχεδόν παντού, απλή κοινή λογική.
Κι όμως όχι και τόσο «κοινή» όπως φαίνεται. Γιατί αν είχαμε ένα-δύο τέτοια απλά πράγματα από κάθε υπουργό στο χώρο που εποπτεύει, θα ήταν αρκετό για να κάνει αυτή η χώρα σημαντικά βήματα προς το καλύτερο.
Μακάρι λοιπόν να δούμε στο μέλλον και υποχρεωτική περίοδο εκπαίδευσης των οδηγών ταξί (κοινωνική και οδηγική συμπεριφορά), να δούμε υποχρεωτική γνώση ξένης γλώσσας ή δωρεάν υπηρεσία μετάφρασης μέσω κινητού για περιπτώσεις οδηγών που δεν μιλούν ξένη γλώσσα, να δούμε ταξί-βανάκια για περισσότερους επιβάτες, να δούμε εταιρίες να ανταγωνίζονται σε επαγγελματισμό, να δούμε το συνδικαλιστικό τους όργανο να βοηθάει την τιμωρία των νταήδων.
Πολλά ζητάμε;

27/3/08

Τα γερασμένα μυαλά των νέων υπουργών


«...ο υπουργός Μεταφορών Κωστής Χατζηδάκης παραδέχτηκε οτι υπάρχει πιθανότητα να μπουν διόδια στο κέντρο της Αθήνας»

Μα φυσικά...
Οι πολιτικοί μας είναι άνθρωποι των εύκολων και γρήγορων λύσεων. Του πρώτου και του προφανούς επίπεδου ανάγνωσης.
· Χρειάζομαι έσοδα; Αυξάνω τους φόρους!
· Πρέπει να βρω λύση στο ασφαλιστικό; Μειώνω τις συντάξεις, αυξάνω τα όρια ηλικίας.
· Έχω πρόβλημα στο κέντρο της Αθήνας; Αντιγράφω την πιο εύκολη λύση και την «πουλάω» στο πόπολο με τη λογική οτι το ίδιο κάνουν και αλλού!

Με τη μόνη διαφορά οτι εκεί στο «αλλού» εκτός όλων των άλλων έχουν και εκτεταμένο δίκτυο μετρό με σταθμό σε κάθε γειτονιά και με επαρκή και ευρύχωρα parking ακόμα και για ποδήλατα (όταν εδώ Παγκράτι, Κυψέλη, Περιστέρι που συγκεντρώνουν τον μεγαλύτερο πληθυσμό της πρωτεύουσας, ακόμα δεν διαθέτουν πρόσβαση στο μετρό!).

Έχουν λεωφορειακές γραμμές που πάνε παντού, με συνεπές και γρήγορο δρομολόγιο και με λεωφοριολωρίδες που επιτηρούνται αυστηρότατα.
Έχουν φροντίσει να κάνουν επανασχεδιασμό των βασικών αρτηριών
με μονοδρομήσεις και εξασφάλιση χώρου για λεωφορειολωρίδες.

Εμείς θα εφαρμόσουμε από το συνολικό πακέτο μόνο το εύκολο, δηλαδή την είσπραξη. Χωρίς να δημιουργήσουμε πρώτα την υποδομή και την εναλλακτική λύση.
Χωρίς κάποια απ’ τις παραπάνω συνθήκες.

Κι ας μη μεσολάβησε αρκετός χρόνος μέχρι να δημιουργηθεί η κουλτούρα «μαζικής συγκοινωνίας».

Κι ας μην υπάρχει έστω και ένα υπουργείο ή κάποια μεγάλη υπηρεσία που να «αποκεντρώθηκε», να μεταφέρεται έξω από το λεκανοπέδιο (φυσικά ένας από τους λόγους είναι η επιθυμία των επικεφαλής να κωλοτρίβονται με την υπόλοιπη εξουσία στα Κολωνακιώτικα cafe και λοιπούς χώρους εστίασης γύρω από τη Βουλή και τα άλλα υπουργεία).

Κι ας μην είδαμε υπηρεσίες που να χρησιμοποιούν πιο έξυπνους τρόπους συναλλαγής με το κοινό (φτάνει ένα παράδειγμα: ακόμα σήμερα, αν οφείλεις χρήματα στο ΙΚΑ, πρέπει υποχρεωτικά να πας στην 3ης Σεπτεμβρίου και Σολωμού!!!)

Επίσης για να μπορέσει μια πολιτεία να ενθαρρύνει τους πολίτες του να περπατήσουν ή γενικά να μη χρησιμοποιήσουν αυτοκίνητο, οφείλει να διαθέτει μεγάλα και άνετα πεζοδρόμια με ομοιογενή χαρακτηριστικά διευκόλυνσης ατόμων με ειδικές ανάγκες, με αυστηρά επιτηρούμενες διαβάσεις πεζών και άλλα πολλά.

Πότε το υπουργείο συγκοινωνιών ή ο δήμος Αθήνας ή οποιοσδήποτε ανέλαβε να φέρει στην Ελλάδα την από τριακονταετίας εφαρμοσμένη χρήση του RDS για να γίνονται ανακοινώσεις για κυκλοφοριακό φόρτο και εναλλακτικές διαδρομές;

Και προσέξτε, μιλάμε για μια τεχνολογία που υπάρχει ήδη στα ραδιόφωνα ΟΛΩΝ των αυτοκινήτων ΚΑΙ στην κρατική ραδιοφωνία (για να ανακοινώνει το όνομα του σταθμού!), και το μόνο που λείπει είναι η οργάνωση του δικτύου!

Να λοιπόν που η παρουσία ενός «νέου ανθρώπου» (και blogger!) σε μια θέση εξουσίας δεν είναι κατ’ ανάγκη και εγγύηση φρέσκων και ευφάνταστων ιδεών. Αντίθετα η επιβολή αποσπασματικών και φορομπηχτικών μέτρων δείχνουν ανθρώπους που ξεσήκωσαν μόνο τα εύκολα και τα προφανή, δηλαδή μυαλά γερασμένα, χωρίς φαντασία.


Υ.Γ. Αφήνω κατα μέρος το οτι στο Λονδίνο όπου εφαρμόστηκε το μέτρο των "διοδίων κέντρου", η επίδραση ήταν καθαρά ταξική. Τα μεγαλοστελέχη του city συνεχίσουν να φτάνουν στα γρεφεία με τα αυτκίνητά τους (με πληρωμένα απο τις εταιρίες τους και άρα αποφορολογημένα έξοδα τα διόδια), ενώ αυτοί που αναγκάζονται να στραφούν στα ΜΜΜ είναι οι πωλητές των εμπορικών καταστημάτων και οι κατώτεροι υπάλληλοι. Αυτό που θα γίνει κι εδώ δηλαδή.