«Την προσοχή σας παρακαλώ! Δεν είμαστε ζητιάνοι κυρίες και κύριοι, η ανάγκη μας έκανε. Έχουμε βγει και στον κύριο Παπαδάκη και στον κύριο Χαρδαβέλλα κι έχουμε και χαρτιά ελεγκτών που λένε πως είμαστε σε άμεση ανάγκη να εισπράξουμε τις πολεμικές αποζημιώσεις της Γερμανίας αλλοιώς θα πρέπει να πάμε μετανάστες στην Παταγωνία να αγωνιστούμε για ασυλία ».
Αν δηλαδή μας πληρώσουν, μετά δεν θα έχουμε κανένα πρόβλημα. Θα μας φτύνουν και θα λέμε οτι ψιχαλίζει. Βρίσε μας, κάνε μας ρεντίκολο αλλά δώσε και κανένα φράγκο ρε θείο... Έτσι στο τζάμπα που πάς;
Διότι αυτή η μαζική ψύχωση που μας οδηγεί να θυμηθούμε τις πολεμικές αποζημιώσεις τώρα που αυτοί που μας πρόσβαλαν είναι Γερμανοί, φτιάχνει ακόμα ένα στερεότυπο για τη φυλή μας απο αυτά που γράφουν οι απανταχού εξυπνάκηδες δημοσιογράφοι τύπου Jeremy Clarkson για να γελάνε οι αναγνώστες τους. Ειδικά σε έντυπα που η ύλη τους είναι «βαριά» μια χαρά χωράνε αυτά τα χαριτωμένα με τα στερεότυπα τύπου "Είναι ένας Γερμανός, ένας Εβραίος κι ένας Πόντιος...", ή "το μουστάκι στων Ελληνίδων".
Αν τώρα τα χαριτωμένα κειμενάκια και τα παιχνιδιάρικα εξώφυλλα τα είχε γράψει κανένας Σκωτσέζος εκεί τι όπλα θα είχαμε που δεν μας χρωστάνε; Μόνο ένα παλιό ανέκδοτο: Γιατί οι Σκωτσέζοι φοράνε κίλτ; Επειδή οι προβατίνες μόλις άκουγαν το φερμουάρ του παντελονιού έφευγαν.Άντε να κάνεις δουλειά με τέτοια όπλα...
Ευτυχώς λοιπόν που μας την έπεσαν οι Γερμανοί. Ευτυχώς που μας την έπεσαν γενικώς. Τώρα θα οργιάσουν τα blogs και τα fora με τα ξένα κέντρα, με διεθνείς συνωμοσίες με μπουκοτάζ στα Lidl(!). Και μετά θυμωμένοι θα μπούμε στο VW μας και θα φύγουμε σπινιάροντας.
Το χρειαζόμασταν αυτό το ηλεκτροσόκ για να ξαναδούμε πόσο καραγκιόζηδες είμαστε.
