Ηλίθιοι χρυσαυγίτες...

..περήφανοι πως είναι απόγονοι του Πλάτωνα και της Ελλάδας της φιλοσοφίας, λοιδωρούν τους μετανάστες σαν υπάνθρωπους, τριτοκοσμικούς και γεμάτους ασθένειες στη βουλή. 

Τόσο αμόρφωτοι, τόσο ανιστόρητοι, τόσο νεάτερνταλ που ούτε καν τους περνάει απο το μυαλό (ποιό;) πως απο τις δεκάδες ράτσες που πέρασαν απο την Ελλάδα (Μολοσοί, Ρωμαίοι, Βυζαντινοί, Γαλάτες, Έρουλοι, Γότθοι, Έρουλοι, Σλάβοι, Αρβανίτες, Βλάχοι, Τούρκοι, Βενετσιάνοι, Γενοβέζοι κλπ κλπ, -μόνο Ινδιάνοι δεν πέρασαν), απο ένα γαμισάκι να έριχνε ένας απο αυτούς, σήμερα το ελληνικό τους "αίμα-τιμή" θα ήταν μετρημένο σε ποσοστιαία εκατομμυριοστά. 

 Αλλα ας το δούμε και πιο σοβαρά: 
"Δε μ' ενδιαφέρει η καταγωγή των πολιτών ούτε η φυλή στην οποία γεννήθηκαν. Τους αντιμετωπίζω όλους μ' ένα κριτήριο: την αρετή. Για μένα κάθε καλός ξένος είναι Έλληνας και κάθε κακός Έλληνας είναι χειρότερος από βάρβαρος". 

Αυτή η ρήση αποδίδεται στον Μέγα Αλέξανδρο, το απόλυτο σεξ σύμπολ των στρατόκαβλων ελληναράδων. Πιθανόν να μην είναι δική του. Αλλά είναι μια μεγάλη αλήθεια, διατυπωμένη πριν πολλά χρόνια. Μια αλήθεια που μόνο φιλοσοφική αναζήτηση και οικουμενική επίγνωση μπορεί να παράξει. 

Πως γίνεται λοιπόν να απεμπολείται αυτή η ίδια η φιλοσοφική αναζήτηση απο τα ίδια τα ορκ που την ανεμίζουν σαν εθνική παντιέρα; 

 Πως γίνεται -και αυτό είναι τελικά το ερώτημα- σήμερα που η αναζήτηση, η γνώση και η ευθυκρισία ως αποτέλεσμα, που είναι στις άκρες των δακτύλων της νέας γενιάς (λέγε με πληκτρολόγιο) η άγνοια και η αμορφωσιά να είναι τόσο εκτεταμένη που να οδηγεί στις τάξεις των ναζιστών; 
Τελικά τόσο καλά έκρυβε το δανεικό μας χρήμα όλη αυτή την παθογένεια, το καρκίνωμα; 

Και για bonus μια προσφατη ρήση της αξιότιμης Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ απο το Maga.gr 
"...Ξέρετε, δεν υπάρχει μόνο Ελληνική ταυτότητα. Υπάρχει πρώτα η πανανθρώπινη ταυτότητα και μετά έρχεται η εθνική ταυτότητα. Αυτή την πανανθρώπινη ταυτότητα οι Έλληνες δεν μπορούν ακόμη να την αντιληφθούν. Δεν θέλω να πω ότι ποτέ δεν θα θελήσουν να την δουν, αλλά δεν θέλουν να την δουν ακόμη. Τι είσαι; Είσαι άνθρωπος; Γιατί αν είσαι ρατσιστής, έχεις χάσει την πρώτη ταυτότητά σου, την ανθρώπινη!” 

Και στην ίδια συνέντευξη απαντά λίγο πιο κάτω και στο ζήτημα της προηγούμενης "Μεγαλεξανδρινής" ρήσης με ένα απόσπασμα του Ισοκράτη:
“τῶν Ἑλλήνων ὄνομα πεποίηκε μηκέτι τοῦ γένους ἀλλὰ τῆς διανοίας δοκεῖν εἶναι”.

Αν δεν πιστέψατε τον (φημολογούμενο) Μεγαλέξανδρο, θα πιστέψετε τον Ισοκράτη.

Αυτά. Και προσοχή στο γορίλα.

"Λιγότερα συνθήματα και πιο πολλή δουλεια" σύντροφε.

Αγαπητέ μου σύντροφε,

Πιθανότατα θα θυμώσεις μ’ αυτά που θα σου πω. 

Αλλά δεν πειράζει, θα τα πω γιατί έχω ήδη θυμώσει πάρα πολύ εγώ ο ίδιος και πρέπει να σ’ τα πω.

Φωνάξαμε πολύ και στεναχωρηθήκαμε για την άνοδο της χρυσής αυγής, χαρακτηρίσαμε φασίστες τους κατοίκους των περιοχών του κέντρου που φωνάζουν για την υποβάθμιση της ποιότητας ζωής τους, βρίσαμε επίσης ως φασίστες όσους ξεκινούν επιχειρήσεις για συμμάζεμα της κατάστασης από δήμαρχο μέχρι αστυνομία.

Διαπίστωσα όμως πως τόσο καιρό οι φωνές μας ήταν μόνο κριτική σε οτιδήποτε προσπαθεί να μετριάσει το πρόβλημα. Προτάσεις δεν είχαμε. Δεν έχει γίνει κανείς πιο σοφός από το διάλογο πέρα από την εύκολη διαπίστωση για τη συνθήκη «Δουβλίνο 2» που πρέπει να αλλάξει, που κακώς υπεγράφη. Και μετά, τι;

Ναι, οι αιτίες των μεταναστεύσεων είναι δύσκολο να αντιμετωπιστούν. Δε σταματάνε εύκολα από τη μια μέρα στην άλλη οι πόλεμοι, η πείνα, η φτώχεια. Θέλει πολλή δουλειά αυτός ο κόσμος. Ναι οι άνθρωποι αυτοί δικαιούνται να αναζητήσουν την ελπίδα στον δικό μας «δυτικό παράδεισο» της διαρκούς παρακμής.

Είναι πιο ανθρωπιστικό άραγε να περιφέρονται λιμοκτονούντες και πιθανότατα όσοι έχουν μικρότερες ηθικές αντιστάσεις να καταφεύγουν στην εγκληματικότητα για να επιβιώσουν; 

Ή είναι πιο σύμφωνο με την κοινωνία που οραματιζόμαστε το να δημιουργηθεί ένας υπερμεγέθης αστυνομικός στρατός για να ασκεί ασφυκτικό έλεγχο; 

Είναι πιο δόκιμη λύση η χρήση καμερών ασφαλείας που πολεμήθηκαν ως παραβιάζουσες τα προσωπικά μας δεδομένα;

Πόσο πιο ανεύθυνο είναι άραγε το να καταλήξει τελικά όλο αυτό το παγκόσμιο πρόβλημα στους ώμους του άμοιρου Αφγανού ή Πακιστανού και του κατοίκου της πλατείας Βικτωρίας και των Πατησίων; Πόσο ρεαλιστικό είναι να αφεθούν αυτοί οι δύο να αναζητήσουν μεταξύ τους τη λύση;

Η πρακτική της χωρίς κόστος μαξιμαλιστικής ρητορείας δεκαετιών, μας άφησε να αναζητούμε σήμερα μέτρο και λύσεις. Οι δογματικές ιδεολογικές αρνήσεις σε οτιδήποτε μπορεί να προτείνεται ως λύση τροφοδότησαν την απραξία και το θέριεμα του τέρατος που λέγεται «χρυσή αυγή». Που αναλαμβάνει τώρα να «καθαρίσει» με το μόνο τρόπο που ξέρουν οι πιθικοτραμπούκοι . Με τη βία.

Αλλά ακόμα κι όταν οι αλήτες αυτοί βγήκαν στη γύρα ξυλοφορτώνοντας αθώους μετανάστες, ήμασταν θεαματικά απόντες, απλά περιοριστήκαμε να φωνάζουμε «που είναι η αστυνομία» (κοίτα να δεις τι χρειάστηκε για να αναζητήσουμε τελικά την τήρηση των νόμων!).

Αλλά την αστυνομία που σε μεγάλο βαθμό επέλεξε να ψηφίσει τους φασίστες της χρυσής αυγής, επιλέξαμε να τους τη χαρίσουμε εδώ και καιρό αγαπητέ σύντροφε. Την αποκηρύξαμε ως ταξικό εχθρό, τους είπαμε συλλήβδην «μπάτσους γουρούνια δολοφόνους». Κάψαμε τις γέφυρες και παραμείναμε στις όχθες των διαδηλώσεων να πετάμε πέτρες και δακρυγόνα.

Πότε μαζευτήκαμε ως κομματικοί ή πολιτικοί σχηματισμοί να βοηθήσουμε με κάποιο ακτιβισμό άστεγους και άνεργους; Με ποιο δικαίωμα ασκήσαμε κριτική σε τέτοιες κινητοποιήσεις βάζοντας την περίφημη εύκολη ταμπέλα της «αστικής φιλανθρωπίας»;

Πως χαρίσαμε το δικαίωμα (και πάλι) στους φασίστες να δηλώνουν ευαισθησίες με διάφορα τηλεοπτικά σόου στο Σύνταγμα; 

Ναι ξέρω, περιμένουμε απ τον πεινασμένο να εξεγερθεί να φτάσει στο «μη χειρότερα» για να προσχωρήσει στις παρατάξεις μας, αλλά δεν είναι εξαιρετικά φτηνό αυτό το τέχνασμα για την αριστερή μας συνείδηση;

Τώρα λοιπόν που το κτήνος έδειξε τα δόντια του, τώρα που οι χρυσαυγίτες μπουκάρουν στα πλοία για να λιντσάρουν, δεν είναι καιρός να ξαναβρούμε το μέτρο; Τώρα που η κοινωνία μπατάρει δεξιά δεν χρειάζεται να εξηγήσουμε τα απλά και βασικά απαιτώντας παράλληλα την ευνομία;

Τώρα είναι η ώρα να ξαναβρούμε τις χαμένες μας επαφές με την κοινωνία και τις χαμένες μας δυνατότητες για διάλογο. Αυτές τις δυνατότητες που καταστρέψαμε όταν αντί να συζητάμε για ιδέες και αρχές, ψελλίζαμε ή κραυγάζαμε μόνο διεκδικήσεις.

Να αναγνωρίσουμε το δικαίωμα αυτού του τόπου να ορίζει τους κανόνες με τους οποίους θα δέχεται μετανάστες ή πρόσφυγες όπως γίνεται παντού στον κόσμο.

Να αφήσουμε τις εύκολες εικονικές κατάρες και τα συνθήματα για τις επιχειρήσεις-σκούπα και να γίνουμε χρήσιμοι με αληθινή δουλειά στον έλεγχο των συνθηκών διαβίωσης στα κέντρα κράτησης και στην εποπτεία των αστυνομικών αυθαιρεσιών. Να προσφερθούν νομικές υπηρεσίες σε όσους τις χρειάζονται. 

Να δείξουμε επιτέλους με κάποιο τρόπο πως μπορούμε να υπερασπιστούμε ανθρώπινα δικαιώματα αποδεχόμενοι ένα πλαίσιο. Ή να αγωνιστούμε να αλλάξουμε αυτό το πλαίσιο προβάλλοντας πειστικές και βιώσιμες αντιπροτάσεις. Αλλά να αποδεχτούμε το μονο σίγουρο: η στείρα ρητορεία δεν μας οδήγησε πουθενά καλύτερα.

Σήμερα σύντροφε, δηλώνεις απογοητευμένος  απ' την ελληνική κοινωνία και εκδηλώνεις τάσεις φυγής. Δεν είναι χρήσιμη η απογοήτευσή σου. Η ελληνική κοινωνία δε θα ακολουθήσει καλύτερους δρόμους επειδή θα λείψεις. Το αντίθετο θα συμβεί.

Αλλά πρέπει να καταλάβεις πως χρειάζεται να αναθεωρήσουμε τους όρους της συζήτησης. Να αφήσουμε στην άκρη ιδεοληψίες και εύκολες ετικέτες. Να καταλάβουμε πως όλα αυτά τα χρόνια παρεξηγώντας τον ακτιβισμό, δεν καταφέραμε να δράσουμε αποτελεσματικά να δουλέψουμε για να δώσουμε δείγματα γραφής.

Τώρα είναι η ώρα να δείξουμε με δουλειά πως η «αριστεροσύνη» δεν είναι χρήσιμη μόνο μέχρι εκεί που μας ορίζει και αντανακλά το Εγώ μας, αλλά μπορεί να είναι αληθινή αντιπρόταση για μια καλύτερη κοινωνία.

Νεωτερισμοί - Είδη προικός "ο Καρατζαφέρης"

«Θέλω να εκφράσω κι εγώ τη συμπάθεια μου εις την καθαρίστρια, τη συνδικαλίστρια γι’ αυτό που έγινε στο αυτοκίνητο της. Βέβαια, όταν μιλάμε για κρίση στην οικονομία και μια καθαρίστρια έχει ένα αυτοκίνητο αρκετά ακριβό, αυτό δείχνει ότι ίσως δεν υπάρχει τόση κρίση εις τα φτωχότερα στρώματα! Νομίζω ότι βιτριόλι στο αυτοκίνητο δεν δικαιολογεί να της χαριστεί ένα τριάρι! Μία γκαρσονιέρα ίσως!»

Αυτή η αθλιότητα εκφωνήθηκε απο τον καρατζαφέρη στη βουλή.

Κι όμως ο Καρα-τζαφέρ (όπως είναι το όνομά του στην πρωταρχική κι ανόθευτη έκδοση) έχει το στόχο του σαν πονηρός παλαιο-διαφημιστής που είναι.

Προσέξτε, λέω πονηρός κι όχι έξυπνος ή μορφωμένος. Η διαφορά διανόησης π.χ., μεταξύ Καρατζαφέρη και Κούνεβα είναι τόση που αν ο πρώτος επιχειρήσει να αντιληφθεί το βάθος έστω και μιας απλής «καλημέρας» της Κούνεβα μπορεί να του προκληθεί εγκεφαλική αιμορραγία.

Η πονηριά του φτάνει όμως μέχρι το σημείο να καταλάβει ότι κινδυνεύει άμεσα από τις εξελίξεις στη Ν.Δ. Βλέπει ότι σύντομα θα έχει ηχηρές αποχωρήσεις βουλευτών και θα τους ξεδοντιαστεί το κόμμα. Έχει απόλυτη ανάγκη τώρα να επανατοποθετήσει το γεωγραφικό του στίγμα τώρα που ο Σαμαράς επιδιώκει το σαφή του δεξιό προσδιορισμό (δεξιά, πιο δεξιά, ακόμα πιο δεξιά).

Τώρα, αφήνοντας στην άκρη τους δήθεν θυμούς όποτε τον έλεγαν ακραίο, πρέπει να κλείσει («πονηρά» επαναλαμβάνω) στους ακραίους, να προσελκύσει όσο μπορεί αυτές τις σκοτεινές ομάδες που δέρνουν μετανάστες στις φτωχογειτονιές της Αθήνας, σ’ αυτούς που αφήνουν διαδικτυακά υβριστικά σχόλια σε όσους υπερασπίζονται μετανάστες, στον ελληναρά που νοιώθει το Λεωνίδα θείο του και το Μεγαλέξαντρο ξάδερφό του και φοβάται ότι το ολοκάθαρο γονίδιό του κινδυνεύει, σε όσους βλέπουν εβραϊκό/μασωνικό δάχτυλο πίσω από τις καθημερινές μας ήττες (αφού το ανόθευτο γονίδιό μας είναι αήττητο, όπως και η βλακεία άλλωστε).
Τώρα που οι δυσαρεστημένοι νεοδημοκράτες μπορεί να επανενσκύψουν στο μαντρί, είναι σαφές οτι την πελατεία του θα είναι αποτελούν οι τελειωμένοι νεοφασίστες.

Μην κατηγορείτε λοιπόν το μικρέμπορο.
Το ψωμί του θέλει να βγάλει.
Το πρόβλημα είναι αυτοί που ψωνίζουν απο το μαγαζάκι του.