Ακόμα και σε τούτο εδώ το blog που διατηρώ τώρα τέσσερα χρόνια, εμφανίστηκαν για πρώτη φορά αγενή και υβριστικά σχόλια από πρώην συζητητές και (φυσικά) ανώνυμους.
Ο λόγος αυτής της γενικής πόλωσης είναι -προφανέστατα- οτι δε μοιραζόμαστε όλοι τις ίδιες απόψεις για τη σημερινή πραγματικότητα (το μνημόνιο, τις αλλαγές που γίνονται γύρω μας κλπ). Κυρίως όμως φαίνεται να μη συμφωνούμε στο τι φταίει και πως πρέπει να αντιμετωπιστεί
Ενδεικτικά, η συνθηματολογία που προηγήθηκε στης διαδήλωσης της Τετάρτης 24 Φεβρουαρίου, μιλούσε για "χούντα", οραματιζόταν γεγονότα τύπου Ταχρίρ και απ' ότι κατάλαβα μετά το τέλος της διαδήλωσης επιχειρήθηκε να γίνει από κάποιους μια παρόμοια κατάσταση στρατοπέδευσης στο Σύνταγμα. Η ρητορική περί "χούντας" ήταν η κρυφή σπίθα που θα άναβε πολύ εύκολα μια φωτιά βίας που θα φάνταζε σαν αντίσταση.
Ερώτημα: Είναι "χούντα" μια εκλεγμένη κυβέρνηση; "Ναι" λέει μια μερίδα κόσμου γιατί εκλέχτηκε με άλλες προϋποθέσεις και άλλες υποσχέσεις.
Σύμφωνοι, αλλά αυτό δεν είναι πρωτοφανές. Και η προηγούμενες κυβερνήσεις της Ν.Δ. είχαν άλλες προγραμματικές εξαγγελίες από αυτά που τελικά έπραξαν. Δεν έγιναν "χούντα". Αν λοιπόν το ΠΑΣΟΚ καταψηφιστεί στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση -για να διορθωθεί η αδικία- θα αναλάβει ο επόμενος καταλληλότερος που περιμένει στην ουρά. Απλά τα πράγματα.
Ένα άλλο σύνθημα των ημερών είναι το "να καεί το μπουρδέλο η βουλή" (και στην πιο "λάιτ" έκδοση του ΚΚΕ γίνεται κανονική αμφισβήτηση του συντάγματος).
Ας καεί.
Ερώτηση 1η: Μετά τι θα ακολουθήσει; Στρατιωτική κυβέρνηση; Κάποιος φωτισμένος πατερούλης τύπου Κιμ Γιονκ Ίλ;
Ερώτηση 2η: "Να καεί η βουλή" ή μήπως καλύτερα να μάθουμε να ψηφίζουμε; Να καεί το μπουρδέλο ή να κάνουμε παρωχημένη την πορνεία του;
Δηλαδή να απαιτούμε λογοδοσία απο τους εκλεγμένους αντιπροσώπους. Να εκφράζουμε την κάθετη εναντίωσή μας όταν συμβαίνουν αίσχη όπως η πρόσφατη εξαίρεση των δικηγόρων από το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων. Να εναντιωθούμε έντονα στις επαναλαμβανόμενες αρνήσεις άρσης βουλευτικών ασυλιών (για άσχετα με το λειτούργημα) αδικήματα.
Ερώτηση 3η: Ή μήπως να αποφασίσει αυτή η έρμη η αριστερά να αρθρώσει αξιόπιστη πολιτική πρόταση για να γίνει και επιλογή ψήφου για ακόμα μεγαλύτερο ποσοστό ψηφοφόρων; Τα ποσοστά του ΛΑΟΣ είναι αυτή τη στιγμή μεγαλύτερα από τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ που είναι υποτίθεται και η "ευρωπαϊκή αριστερά". Αυτό δεν έχει προβληματίσει τις ηγεσίες; Δεν φανερώνει οτι πέρα από την πανεύκολη καταγγελία απαιτείται και εναλλακτική αξιόπιστη πρόταση;
Και πως θα θεωρηθείς "αξιόπιστη" πρόταση με τους μεν να παραμένουν το μοναδικό σταλινικό κόμμα στην Ευρώπη και τους δε να βλέπουν μόνο μέχρι εκεί που τους επιτρέπει η εξεγερτική σαγήνη της Τζένοβα;
Πως να θεωρηθεί αξιόπιστη μια αριστερή πρόταση αν δεν αναγνωρίσει τις τεράστιες στρεβλώσεις της οικονομίας μας (που είναι πια κοινή διαπίστωση για όλους όσους δεν φοράνε χρωματιστά γυαλιά); Αν δεν καταδείξει τη γενικευμένη διαφθορά ακόμα και στα χαμηλά δημοσιοϋπαλληλικά κλιμάκια (μακρυά απο λαϊκισμούς που θέλουν μόνο την "πλουτοκρατία" διεφθαρμένη); Αν δεν διαχωριστεί απο τα κατεστημένα συντεχνιακά συμφέροντα;
Οι πραγματικά θιγμένοι και ζημιωμένοι απο τα μνημονιακά μέτρα που έχουν δικαίωμα να αντιδρούν και να απεργούν, χάνονται μέσα στη γενικευμένη αντίδραση και όσων τόσο καιρό είχαν σκανδαλώδη προνόμια προστατευμένα απο κάποια κομματική νομενκλατούρα. Τα δίκαια αιτήματα εξαφανίζονται μέσα στη θολούρα της εύκολης συνθηματολογίας, της γενικόλογης και ανιεράρχητης ατζέντας, κάνοντας την παραμικρή σωστή διεκδίκηση να φαίνεται ουτοπία.
Προς το παρόν λοιπόν έχουμε συγκρουσιακή αυτοϊκανοποίηση, όχι συγκεκριμένη πρόταση, άρα ας ηρεμήσουν οι μαξιμαλιστές πρώην σύντροφοι. Χρήσιμοι θα είναι μόνο όταν αποφασίσουν να συμμετέχουν σε μια συζήτηση για νέα αξιόπιστη πολιτική, στηριγμένη σε δημοκρατικές διαδικασίες με στόχο την πραγματική κοινωνική δικαιοσύνη και το κοινωνικό κράτος που απειλείται σε παγκόσμια κλίμακα απο το χρεοκοπημένο καπιταλισμό.
Για την ταμπακιέρα δηλαδή.
Υ.Γ. Να κι άλλος που διαπιστώνει εμφύλιο!
Le Peuple (Ο Λαός, με κεφαλαίο -όχι τυχαία- το Λ): "Δεν θα τελειώσει καμιά ώρα εκείνη η νύχτα στου Fouquet's;". Σου θυμίζω ότι το Fouquet's είναι ο τόπος στον οποίο ο Sarko γιόρτασε το βράδυ της εκλογής του με -ενδεικτικής σημασίας- την παρουσία τών από δω και πέρα φίλων του, των βασικότερων εκπροσώπων των βιομηχάνων και των εφοπλιστών. Από τους πρώτους νόμους που πέρασε, ως Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας (τρίζουν ακόμη τα κοκκαλάκια του στρατηγού Charles de Gaulle), ήταν τεράστιες φοροαπαλλαγές για τους νέους του φίλους. Τουλάχιστον έδωσε το στίγμα του εξαρχής.
William SHAKESPEARE: "Οι κηφήνες (σέρσεγκες) δεν ρουφάνε το αίμα των αετών, παρά λεηλατούν τις κυψέλες των μελισσών".
Έπεσα στα χέρια ειδικών που με απροσανατόλισαν και με ξεπουπούλιασαν οικονομικά.
Έχω μια κόρη 14 ετών που έχει μαθησιακές δυσκολίες. Δεν γράφει στραβά ή ανάποδα, διαβάζει κανονικά, δεν μπορεί να μάθει/ αποστηθίσει/ συλλέξει σημαντικά στοιχεία/ συνοψίσει/ επιλέξει κυριότερά του (ο,τιδήποτε φανταστείτε) μπροστά σε μια σελίδα βιβλίου του σχολείου, κυρίως ιστορίας ή γεωγραφίας.
Λόγω της δυσκολίας της σε κάθε σχολείο επιλέγει να κάνει παρέα μόνο με προβληματικά/ παραβατικά παιδιά και μας φέρνει πάντα μπροστά σε τετελεσμένα γεγονότα που μας σπρώχνουν σε απελπισμένες πράξεις (αλλαγή σχολείου, αλλαγή "ειδικών" κλπ). Ότι χαρίσματα έχει φροντίζει με κάθε τρόπο να τα εξαφανίσει, προκειμένου να μη διαφέρει στην προβληματική φίλη της (φρόντισε να ξεχάσει τα πορτογαλικά της, αποπειράται να κάνει το ίδιο στα γαλλικά της, στράβωσε τα μπροστινά της δόντια για να βάλει σιδεράκια όπως η φίλη της, καθόταν με τα γόνατα να συγκλίνουν προς τα μέσα και να ενώνονται ώστε να στραβώσουν ενώ η ίδια παλιάέτρεχε με τα δυνατά πόδια της σαν δρομέας, προσπαθεί σε πάρτυ να τρώει τούρτα ενώ τη σιχαίνεται κλπ).
Έχει μεγάλη κλιση στο μπαλέτο και στο πιάνο (όπου μαθαίνει και προετοιμάζει περισσότερα από ότι της δίνεται κλπ) Μακάρι να υπήρχε ένας κόσμος που να μπορούσε να αξιοποιήσει αυτά τα ταλέντα χωρίς να χρειάζονται και οι λοιπές γνώσεις. Δυστυχώς έχω παρακολουθήσει προφορικές εξετάσεις του ΑΣΕΠ για πρόσληψη καθαριστριών από το δημόσιο και για λόγους συναγωνισμού τις ρώταγαν τι γνωρίζουν για τη Συνθήκη της Λωζάνης.
Οι θεραπευτικές εισηγήσεις των ειδικών στα χέρια των οποίων έπεσα και με αφαίμαξαν ήσαν (δεν είναι όλες οι απόψεις του ίδιου ατόμου):
- Δεν έχει δυσλεξία (Λες και υπάρχει ένας διαχρονικά ισχύων ορισμός της δυσλεξίας.Και εγώ είχα δυσλεξία τα χρόνια μου και την αντιμετώπισαν με το ξύλο και τον εξευτελισμό).
- Θα ασχοληθούμε με την προσωπικότητά της μόνο. (Δεν μου απαντάνε όμως στο ερώτημά μου "Δέστε δημοσίευμα της Καθημερινής υπάρχουν ορισμένες μέθοδοι για να μαθαίνουν τα δυσλεκτικά παιδιά. Γιατί αυτές τις μεθόδους να τις ανακαλύψουμε εμείς -μαζί με τους κατάλληλους ειδικούς - όταν η κόρη μου θα είναι 26 ετών και όχι τώρα;
- Αφήστε τη να μείνει στην ίδια τάξη. Καλό θα της κάνει( Όμως εγώ έχει διαβάσει διάφορα βιβλία και άρθρα για τη δυσλεξία, και πουθενά δεν λέει ότι θεραπεύεται με το να μείνει το παιδί στην ίδια τάξη).
- Πηγαίνετε στον τάδε που είναι ειδικός στο να προετοιμάζει δυσλεκτικά παιδιά στο σχολείο και στο τέλος τους περνάει η δυσλεξία. Πήγα και πέρασα τη χρονιά με άθλιες συνθήκες. Ο ειδικός κάθε φορά απήύδηζε προσπαθώντας να της μάθει κάτι, δεν τα κατάφερνε, έλεγε ότι η κόρη μου κουράστηκε και "έχει κατεβάσει τα ρολλά" και μου έδινε μερικές σελίδες γεμάτες με κείμενο το οποίο εγώ ο μή ειδικός θα αναλάμβανα να της τα περάσω στο μυαλό -σαν να ήταν ένα φάξ - προτού κοιμηθεί το βράδυ.
- Να κάνετε οικογενειακή θεραπεία. Εσείς η κόρη σας και η γυναίκα σας. Θα είμαι εγώ και ένας άλλος συντονιστής. Γιατί ο άλλος (ο μπακαλόγατος); Γιατί έτσι γίνεται η ομαδική θεραπεία. Μπορείτε κυρία μου να μου δείξετε σε ένα από τα βιβλία της ομαδικής θεραπείας που έχετε στη βιβλιοθήκη σας να αναφέρει ότι θα υπάρχει και δεύτερος θεραπευτής; Έτσι γίνεται στην Ελλάδα. Και τι με αυτό; Και στη Βραζιλία σε ορισμένες περιοχές κάνουν βουντού. Πόσο θα κοστίσει; 140 η συνεδρία (70 αυτή και 70 ο ειδικευόμενος μπακαλόγατος). Τι λέτε κυρία μου;(Και η θεραπεύτρια καπνίζει σαν φουγάρο μπροστά στην κόρη μου χωρίς να ζητάει συγγνώμη ή άδεια, παρόλο που απαγορεύεται από το Υπουργείο Υγείας. Σκέψου να προστεθεί και ο μπακαλόγατος που να καπνίζει τσιμπούκι!)
- (στη γυναίκα μου) Να μετάσχετε σε ομαδική θεραπεία (σε ένα κατερειπωμένο σπίτι). Θα είναι γονείς παιδιών; Όχι αποκλειστικά, μπορεί μερικοί να είναι γονείς αλλά μπορεί και να μην είναι. Θα το σκεφτώ. Προτού φύγετε, παρακαλώ να με πληρώσετε. 150 Ευρώ. Θα σας ετοιμάσουμε την απόδειξη την επόμενη βδομάδα, να τη ζητήσετε από την κυρία Βάνα.
- Δεν έχει μαθησιακά προβλήματα. Είναι ιδιοφυϊα η κόρη σας. Εσείς οι γονείς έχετε πρόβλημα. Θα πρέπει να κάνετε ατομικές θεραπείες ο καθένας σας. Και η κόρη μας; Η κόρη σας δεν έχει τίποτα. 120 Ευρώ. Θα μου δώσετε απόδειξη; Όχι, δεν δίνω αποδείξεις, είμαι πανεπιστημιακός. τότε και εγώ δεν πληρώνω. Μα μου φάγατε την ώρα.. Λυπάμαι. Ωραία θα σας δώσω απόδειξη για 30 ευρώ. Τότε και εγώ θα σας πληρώσω 30 ευρώ.
Σας παρακαλώ, μπορείτε να μου δώσετε κάποια κατεύθυνση ως προς το τι να κάνω; Η κόρη μου με τόσες επισκέψεις και τέτοια παραπληροφόρηση δεν ξέρει τι ακριβώς συμβαίνει. Ακόμα και αν είμαστε φοβεροί εγκληματίες η γυναίκα μου και εγώ (φανταστείτε με να είμαι σαν τον Αυστριακό!), πάλι υπάρχει υποχρέωση των ειδικών να τη βοηθήσουν σήμερα και όχι όταν γίνει 26 ετών. Οι ειδικοι της έχουν βάλει στο μυαλό ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα στις σχέσεις μας και γι' αυτό εκείνη δεν μπορεί να μάθει τη μετάφραση των Αρχαίων.
Φυσικά (στην Ελλάδα πάντα έχουμε συμβουλές και επιχειρήματα) μπορεί να πεί κανείς «γιατί δεν πάτε σε κάποιο ειδικό κέντρο του δημοσίου για τα παιδιά που έχουν μαθησιακά προβλήματα;» Σε αυτούς τους φορείς αν δοκιμάσετε να τηλεφωνήσετε για να κλείσετε ραντεβού, θα πάρετε την απάντηση ότι έχετε σειρά προτεραιότητας για να σας δουν μετά από ένα χρόνο. Δοκιμάστε!
Αν προσφύγετε στο Συνήγορο του Πολίτη σας απαντούν ότι α) "ναι μεν η ιατρική περίθαλψη είναι συνταγματικό σας δικαίωμα, αλλά εδώ υπάρχει αντικειμενική αδυναμία, όπως δηλώνουν οι συγκεκριμένοι φορείς", β)"μπορείτε να κάνετε αγωγή αποζημίωσης κατά του δημοσίου για παραλείψεις των οργάνων του, με βάση το άρθρο 105 του Εισαγωγικού Νόμου του Αστικού Κώδικα εάν θεμελιώσετε τη βλάβη που υπέστη η κόρη σας από την παράλειψη...
Η αγωγή εκδικάζεται μετά από 3 1/2 με 4 χρόνια και αν υπολογίσουμε ότι στην καλύτερη περίπτωση κερδίσετε, το δημόσιο θα κάνει έφεση και αναίρεση οπότε μπορείτε να έχετε την απόφαση που θα σας δικαιώνει τελεσίδικη μετά από 7-8 περίπου χρόνια.
Βέβαια δεν είναι εύκολο να έκτέλέσετε απόφαση κατά του δημοσίου, οπότε μπορείτε να προσφύγετε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Στρασβούργο), αλλά θα πρέπει να προσέξετε να ασκήσετε την προσφυγή εντός 6 μηνών από την έκδοση της τελεσίδικης απόφασης (μετά από αναίρεση κλπ). Η εκκρεμοδικία κρατάει περίπου 8-10 χρόνια και μάλλον θα κερδίσετε την υπόθεση με μια συμβολική αποζημίωση, εκτός αν στο μεταξύ ο αρμόδιος φορέας αποφασίσει να καλέσει την κόρη σας για εξέταση..".
Αγαπητή/έ ανώνυμε
Μιά πρώτη λύση που σκέφτομαι: Τη μετανάστευση! Για χώρες όπου ο όρος "κοινωνικό κράτος" δεν είναι ανέκδοτο.
Δεύτερη προτιμότερη λύση:
Να απευθυνθείτε σε κάποιο ειδικευμένο -ιδιωτικό- κέντρο (ξέρω οτι στον "Εγκέφαλο" κάνουν κάποια προγράμματα για παιδιά με δυσλεξία "ρυθμού Α" όπως φαίνεται οτι αντιμετωπίζει το παιδί, που αφορά την έλλειψη συγκέντρωσης, ανάλυσης και απομνημόνευσης).
Το να επιθυμείτε όμως να αντιμετωπίσετε τη δυσλεξία ταυτόχρονα ΚΑΙ με την έκδοση αποδείξεων ΚΑΙ με τις νομικές ευθύνες ΚΑΙ με το οτι όλες οι βοήθειες που σας είναι διαθέσιμες είναι ιδιωτικές...
ε! αυτό είναι ακραίος μαζοχισμός!
Σώστε το παιδί και μετά ζητήστε τις όποιες ευθύνες.
Ανέστης