Η ΕΡΤ της επόμενης μέρας

Χθες βράδυ (Τετάρτη 18/11) η ΝΕΤ πρόβαλε ένα καταπληκτικό ντοκιμαντέρ του Αυγερόπουλου, με θέμα έναν από τους τελευταίους λευκούς στη Ζιμπάμπουε του δικτάτορα Ρόμπερτ Μουγκάμπε. Συγκλονιστικό ρεπορτάζ! Αντάξιο της φήμης του Αυγερόπουλου και του πολυβραβευμένου του «Εξάντα».

Την ίδια ώρα στα ιδιωτικά κανάλια μεταδίδονταν προγράμματα για ιδιώτες. Αδιάφορα στην καλύτερη περίπτωση, ανόητα στην πλειονότητά τους.

Κι όμως ακόμα φαίνεται πως είναι ζητούμενο για όσους διευθύνουν τα κρατικά ΜΜΕ. Τεράστια ποσά ξοδεύονται για το πανηγύρι της Γιουροβίζιον, για ποδοσφαιρικά ματς των μεγάλων ποδοσφαιρικών εταιριών, για ακριβές παραγωγές καφενειακού επιπέδου.

Δεν χρειάζεται κάποιος να ανακαλύψει την Αμερική για να βρει ένα μοντέλο λειτουργίας, για να βάλει τον πήχη στις προδιαγραφές των εκπομπών. Έχει γίνει από καιρό από άλλες κρατικές τηλεοράσεις άλλων χωρών και το πρότυπο συνεχίζει να είναι το BBC που διοργανώνει ενδιαφέρουσες και ουσιαστικές συζητήσεις, που γυρίζει εκπληκτικά ντοκιμαντέρ, που παρέχει πρόγραμμα με τεχνολογίες αιχμής (και ειδικό πρόγραμμα σε υψηλή ανάλυση).

Είμαι αντίθετος σε όλη την συνολικά αρνητική κριτική που γίνεται στην ΕΡΤ, νομίζω ότι τα περισσότερα σχόλια προέρχονται από ανθρώπους που αν και έχουν αγαθές προθέσεις, δεν είναι από τους πιο φανατικούς τηλεθεατές της.

Η ΕΡΤ έχει πολλές καλές στιγμές όπως τις εκπομπές για την παγκόσμια μουσική, τα ταξιδιωτικά ντοκιμαντέρ, έχει κάνει ένα σημαντικό έργο όπως είναι το ψηφιακό αρχείο, έχει κάνει τα πρώτα άτολμα βήματα στην ψηφιακή μετάδοση.

Φυσικά θα ήταν υπερβολή να περιμένει κανείς από την κρατική τηλεόραση μιας πενόμενης βαλκανικής χώρας να κάνει τις υπερπαραγωγές των Βρετανών.
Θα μπορούσαν όμως να έχουν γίνει πολύ περισσότερα. Θα μπορούσαν να έχουν παραχθεί περισσότερες από αυτές τις δημοσιογραφικές έρευνες σαν του Αυγερόπουλου, που στέκονται στη διεθνή τηλεοπτική αγορά χωρίς να έχουν τίποτε να ζηλέψουν από τις αντίστοιχες παραγωγές άλλων πλουσιότερων κρατικών τηλεοράσεων. Θα μπορούσε να έχει οργανωθεί πολύ καλύτερα ένα εμπορικό τμήμα, ικανό να αναδείξει τις ποιοτικές παραμέτρους του κοινού της ΕΡΤ και να φέρει περισσότερα έσοδα για να σημειωθεί ανάπτυξη πέρα από την υποχρεωτική μας επιδότηση. Θα μπορούσε νε υπάρχει περισσότερη φροντίδα στο να παράγονται σειρές και εκπομπές που να μπορούν να μεταπωληθούν στο εξωτερικό και να φέρουν ακόμα περισσότερα έσοδα. Θα μπορούσε η ΕΡΤ δηλαδή αντί να φροντίζει μόνο το πώς θα ξοδέψει τα εξασφαλισμένα έσοδά της, να δει και τις δυνατότητες της ως επιχείρηση ποιοτικού προγράμματος.

Θα μπορούσε να έχει δημιουργήσει ήδη κανάλι υψηλής ανάλυσης, θα μπορούσε να μεταφέρει πιο ελκυστικό πρόγραμμα στα ψηφιακά κανάλια που σήμερα είναι στα αζήτητα. Θα μπορούσε να είναι λιγότερο δουλική στις κυβερνητικές ανάγκες η ειδησεογραφία.

Τώρα λοιπόν που προκηρύχτηκε η θέση του επόμενου προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου για την ΕΡΤ, ελπίζω και εύχομαι να επιλεχθεί κάποιος που έχει σαφείς προτάσεις και σχέδιο για την από εδώ και πέρα πορεία του Μέσου. Κι αν πετύχει τους στόχους αυτούς, ας πληρωθεί και παραπάνω από όσα έβγαζαν τα μέχρι τώρα golden boys.

Διαβάστε κι αυτό.

Τα ακριβά πίτουρα και το φτηνό αλεύρι της ΕΡΤ

Λίγο το ταξίδι στην Ελβετία, λίγο η «ραστώνη» (τρομερή λέξη) του τριημέρου… όσο να’ ναι, που μυαλό…
Ωραία η Ελβετία! Τα πάντα στη θέση τους, μελετημένα και καθαρά. Έρχεται το μάτι το ελληνικό το συνηθισμένο από τις χαοτικές παραστάσεις της δικής μας πραγματικότητας και παθαίνει ένα πολιτιστικό σοκ.
Αυτό που ζήλεψα όμως ήταν που οι κερατάδες απολαμβάνουν το Euro σε HD! Μάλιστα… Η ανάλυση 1080 σε όλη της τη μεγαλοπρέπεια με τέτοια εικόνας που λες ότι δεν έχεις κανένα λόγο να πας στο γήπεδο.

Για όσους δεν βρήκαν εισιτήριο στα μικρής χωρητικότητας στάδια της Ελβετίας, δωρεάν ατμόσφαιρα γηπέδουσε ψηφιακές γιγαντοοθόνες.


(κι απ΄ότι είδατε ειδικά σ’ αυτό το Euro έχουμε ίσως μια από τις καλύτερες τηλεοπτικές καλύψεις που έχουν γίνει ποτέ. Αμέτρητες κάμερες που καλύπτουν κάθε φάση, γκριμάτσα, τα πάντα! Και οι τηλεσκηνοθέτες δίνουν ρέστα, σε κάθε ευκαιρία σου ρίχνουν σκηνές not to be missed. Τηλεοπτική κάλυψη για σεμινάριο.

Εδώ φυσικά αγοράσαμε επίπεδες τηλεοράσεις HD ready ή και Full HD οι πιο χουβαρντάδες αλλά βλέπουμε την ίδια εικόνα που βλέπουμε από τότε που η ΕΡΤ γύρισε από το Secam του θείου Καραμανλή στο PAL!
Άλλες επιλογές για HD εικόνα; Να δεις παλιές και χιλιοπαιγμένες ταινίες σε Blue ray ή να κατεβάσεις υλικό σε υψηλή ανάλυση από το «γρήγορο» ADSL του 1Mbps (θα χρειαστείς ένα 24ωρο).
Παρεμπιπτόντως, μιλάμε για ακρίβεια σε όλα εκτός από τα ηλεκτρονικά είδη που πάνω-κάτω έχουν ίδια τιμή σε όλη την Ευρώπη. Να όμως που όταν αγοράζεις ένα προϊόν του οποίου οι δυνατότητες είναι άχρηστες στη χώρα σου, τότε είσαι ακριβός ΚΑΙ σ’ αυτά τα είδη. Πληρώνουμε δηλαδή λεφτά για δυνατότητες που δεν θα χρησιμοποιήσουμε (και που δεν ξέρουμε πότε θα…).

Στις περισσότερες Ευρωπαϊκές χώρες (και στη Σκανδιναβία και φυσικά στην Ελβετία) οι τηλεοπτικοί σταθμοί έχουν ήδη γίνει ψηφιακοί, έχουν εγκαταλείψει την αναλογική αναμετάδοση σε χρόνο DT. Και όταν μιλάμε για την Ελβετία, μιλάμε για μια χώρα 7,5 εκ. κατοίκων με τέσσερις (άντε τρεις) επίσημες γλώσσες, άρα για ένα πολυδιασπασμένο τηλεοπτικό τοπίο με αδύναμες οικονομίες κλίμακας και άρα με ασύμφορες επενδύσεις και πολύ ακριβή διαφήμιση.
Εδώ η καλή μας και επιδοτούμενη -ας μη το ξεχνάμε- ΕΡΤ έφτιαξε τρία κανάλια (σαν άλλοθι προφανώς, με πρόγραμμα που δεν βλέπεται) και τα ξέχασε. Μάλιστα οι εκπομπές των καναλιών αυτών τις περισσότερες φορές δεν είναι καν προσαρμοσμένες σε πλαίσιο 16:9. Από τότε που άρχισαν την μετάδοση του πρόγράμματος αυτά τα 3 ψηφιακά κανάλια ουδείς ξανασχολήθηκε μαζί τους, ουδείς φρόντισε να τα αναβαθμίσει (ακόμα και η δημοσίευση του προγράμματος είναι εξαφανισμένο απο τα περισσότερα έντυπα) και τίποτε δεν δείχνει οτι είναι μια μεταβατική κατάσταση.

Ξόδεψε όμως η ΕΡΤ (ο πρόεδρος;), 1,2 εκ. ευρώ (απ' ότι διαβάζω), για να ανανεώσει τους λογότυπους των καναλιών της (με τα ίδια χρήματα πρέπει να στήνεται ένας νέος τηλεοπτικός σταθμός!) και έκανε και μια πανάκριβη διαφημιστική καμπάνια με τίτλο «θα τα δεις όλα…» που δεν κατάλαβα ακόμα τι ακριβώς διαφημίζει εκτός από την αλλαγή των πολύ ακριβών λογοτύπων, ανατρέποντας κιόλας τη βασική αρχή του marketing που λέει οτι πρώτα πρέπει να έχεις ΠΡΟΪΟΝ και μετά να το διαφημίσεις.

Σύμφωνα με την ευρωπαϊκή οδηγία μέχρι το 2012 όλοι οι τηλεοπτικοί σταθμοί θα πρέπει να περάσουν σε ψηφιακή αναμετάδοση. Δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι και μέχρι τότε θα έχει τηρηθεί αυτή η προϋπόθεση. Το πιο πιθανό είναι πως όχι μόνο θα εξαντλήσουμε και αυτό το χρονικό όριο.

Ποιος είναι όμως ο λόγος; Είναι ότι τα κανάλια προσπαθούν να αποφύγουν την επένδυση που απαιτείται; Ή μήπως είναι ότι προσπαθούν να αποφύγουν να βάλουν σε νέα «δοκιμασία» το γερασμένο και τεχνοφοβικό κοινό που αποτελεί και το ακροατήριό τους;

Έχω μια ελαφρά υποψία ότι ισχύει το δεύτερο αφού το μοντέλο προγράμματος που ακολουθείται σχεδόν καθολικά είναι κομμένο και ραμμένο στις προδιαγραφές ενός γερασμένου κοινού που δεν έχει τίποτε καλύτερο να κάνει με τον διαθέσιμο χρόνο του.

Τα δύο πρόσωπα της ΕΡΤ (πριν λίγο)

Αυτή είναι η εικόνα της κρατικής τηλεόρασης πριν λίγα λεπτά όπως αποτυπόνωνται από το P&P της τηλεόρασής μου.

Αριστερά μια μητέρα που αγωνίζεται να φέρει βόλτα τα οικονομικά της, όπως παρουσιάζεται στην τελευταία (ήδη κομένη) εκπομπή του Κούλογλου για τη γενιά των 700 Ευρώ.

Δεξιά η σεξοβόμβα από την Ουκρανία όπως εμφανίζεται στη Γιουροβίζιον.

Η αριστερά εκπομπή είναι η τηλεόραση που δεν χρειάζετε να βλέπετε για να μη μου ταράζεστε και σας ανεβαίνει η πίεση.

Δεξιά η τηλεόραση που πρέπει να βλέπετε για να ξεχνιέστε (και να σας ανεβαίνει η πίεση).

Γειά σου ρε Παναγόπουλε με τα ωραία σου…

Τα αναμμένα κάρβουνα του Παναγόπουλου (όταν ο χαβαλές των άλλων ξεβρακώνει)

Μιλάω για το απίστευτο κιτς που -διορθώστε με αν κάνω λάθος- δεν έχει ξαναματαπαρουσιαστεί άλλη χρονιά, μιλάω για αυτό τον απίστευτο χαβαλέ που έκαναν οι «εθνικές» αποστολές με το «θεσμό» με ελάχιστες χώρες να τον παίρνουν στα σοβαρά (μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα).

Ας πέσουν πια οι μάσκες.

Οι Ιρλανδοί, οι Ισπανοί και πάει λέγοντας, δεν νομίζω οτι στέλνουν εκπροσώπους που οικονομικά στηρίζονται στη χρηματοδότηση του κάθε καταναλωτή ηλεκτρικού. Έτσι ο χαβαλές που κάνουν , αυτή η αποδόμηση του «διαγωνισμού» έχει την πλάκα του. Απο μια άποψη γίνεται και ένας ενδιαφέρον αυτοσαρκασμός.

Εδώ όμως, πρέπει να παρελάσει η «συμμετοχή» εμπρός στον οικουμενικό Πατριάρχη, τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τους λοιπούς επισήμους ως εθνικός στόχος για να δικαιολογηθούν τα φράγκα που χρηματοδοτούν τους τζάμπα μάγκες Παναγόπουλους και Γόντικες, που είναι μεν πρόθυμοι να φωτογραφηθούν και να σαλιαρίσουν με το ασήμαντο, το τίποτα, αλλά κατά τα λοιπά αζημίως απαξιώνουν τα κανάλια που διευθύνουν από οτιδήποτε αξιόλογο που πιθανόν δεν εξυπηρετεί τα αφεντικά τους.

Είναι μετά να μη κάθεσαι σε αναμμένα κάρβουνα, να μη σε λούζει κρύος ιδρώτας όταν ο χαβαλές των άλλων σε ξεβρακώνει;

Υ.Γ. Καμία διάθεση δεν έχω να είμαι απαξιωτικός και να κουνήσω το δάχτυλο μιλώντας για "κατάντες" κλπ μεγαλόστομα για το πανηγυράκι. Πάντα αντιπαθούσα το να υπαγορεύω στον οποιονδήποτε για το πως θα διασκεδάσει. Αλλά όχι με τα δικά μου τάλληρα παιδιά η πλάκα σας...

Ας σταματήσουμε λοιπόν να συντηρούμε την ΕΡΤ

Αν η απομάκρυνση ενός δημοσιογράφου γινόταν από ένα ιδιωτικό τηλεοπτικό σταθμό πιθανότατα θα ενδιέφερε λίγους, εκτός φυσικά από τα εμπλεκόμενα μέρη. Θα αφορούσε άλλωστε τα εσωτερικά μιας ιδιωτικής επιχείρησης.

Όταν αυτό όμως γίνεται από τη δημόσια τηλεόραση τα πράγματα είναι ελαφρώς διαφορετικά.
Το θέμα τώρα ενδιαφέρει όλους όσους την πληρώνουν και τη συντηρούν και μάλιστα όχι μέσω φόρων αλλά με επιπρόσθετη εισφορά.

Ακόμα και αν κάποιος δεν παρακολουθούσε τις εκπομπές του κυρίου Κούλογλου, ακόμα κι αν κάποιος ήταν αδιάφορος στην -αντικειμενικά- ενδιαφέρουσα θεματολογία του, εξακολουθεί να είναι χρηματοδότης της δημόσιας τηλεόρασης και αυτός ο οργανισμός που λέγεται ΕΡΤ εξακολουθεί να είναι υπόλογος απέναντι στον κάθε χρηματοδότη του. Κυρίως λοιπόν οφείλει να αποδεικνύει ότι διοικείται σωστά και με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον.

Αυτό το δημόσιο συμφέρον λοιπόν δεν εξυπηρετείται όταν παύεται μια βραβευμένη και καταξιωμένη εκπομπή που αποτελεί περιουσιακό στοιχείο για οποιοδήποτε τηλεοπτικό προγραμματισμό.

Από την άλλη το γεγονός ότι η ΕΡΤ χρηματοδοτείται από τους πολίτες τους ελληνικού κράτους (ακόμα και από ορνιθοτροφεία εφόσον καταναλώνουν ηλεκτρικό ρεύμα) είναι από μόνο του μια σημαντική σύμβαση: Η δημοσιογραφική έρευνα μπορεί πλέον να είναι αντικειμενική και απαλλαγμένη από «δουλείες» που συνήθως επιβάλλονται μέσω των διαφημιστικών κονδυλίων αλλά και των πολιτικών προτιμήσεων του κάθε αφεντικού.

Οι κύριοι της διοίκησης της ΕΡΤ είναι έκθετοι σε όλους όσους απαιτούν από αυτούς να υπερασπιστούν το ρόλο της δημόσιας τηλεόρασης, να την κρατήσουν απαλλαγμένη από τους συνήθεις υστερόβουλους και πρόστυχους τακτικισμούς που οι πολιτικοί της προϊστάμενοι έχουν μάθει από την κομματική τους θητεία.

Από αυτή την άποψη το γεγονός ότι η διοίκηση της ΕΡΤ δεν τόλμησε να υπερασπιστεί τον Δημοσιογράφο και τη θεματολογία του απέναντι στις συνωστιζόμενες στους διαδρόμους σκοπιμότητες κάθε είδους, καθιστά αυτή τη διοίκηση αναξιόπιστη και ακατάλληλη για το πόστο αυτό.

Αν επομένως η δημόσια τηλεόραση αντιλαμβάνεται ότι υπάρχει και λειτουργεί για να μεταδίδει ποδοσφαιρικές συναντήσεις, γιουροβίζιον και μπουζουκογλέντια ενώ απο την άλλη κάνει πολιτικά χατίρια και «βαράει προσοχή» σε κάθε τηλέφωνο του «αποπάνω» (δηλαδή τα ίδια κι απαράλαχτα με μια χούντα), τότε είναι σίγουρο ότι έχει αποτύχει στον πολιτιστικό ρόλο για τον οποίο χρηματοδοτείται.

Και από τη στιγμή που αυτά είναι πλέον αυταπόδεικτα, μπορούμε να απαιτήσουμε την παύση των εισφορών μας.