Περι (υπερ)αριθμων δημοσίων υπαλλήλων

Σ' αυτό το αναλυτικό και τεκμηριωμένο post ο γνωστός (και σοβαρός) twitterer LOLGREECE, δίνει μια επαρκέστατη απάντηση στο εάν οι δημόσιοι υπάλληλοι στην Ελλάδα είναι υπεράριθμοι ή λιγότεροι από τον Ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Ως γνωστόν τα στερεότυπα θέλουν τους πιο αριστερά διακείμενους να θέλουν και μεγάλο κράτος. Και γι αυτό το λόγο η συζήτηση εδώ και καιρό προδίδει την ιδεολογική ταυτότητα των επιχειρηματολογούντων ανάλογα με το αν βρίσκουν μικρό ή μεγάλο τον αριθμών των δημοσίων υπαλλήλων.

Το γεγονός πάντως πως μέχρι πρόσφατα αγνοούσαμε τον ακριβή αριθμό των εργαζομένων στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, δείχνει αν το δημόσιο είναι μικρό ή μεγάλο. Μεγάλο δημόσιο -για να εξηγούμαστε- δεν είναι το "γίναμε πολλοί και χαθήκαμε στο μέτρημα" αλλά έχει να κάνει με το πως είναι οργανωμένο αυτό το κράτος.

Όταν δηλαδή δεν είσαι σε θέση να έχεις οργανόγραμμα, πλήρεις και ενημερωμένους αριθμούς και στατιστικά, τότε αποκλείεται εκ των πραγμάτων να έχεις σύστημα που να καθιστά αποτελεσματικούς και παραγωγικούς τους εργαζομένους σου. Αυτό το επικαλούμαι για όσους ακόμα -και παρά την ίδια πείρα- διστάζουν να αποφανθούν για την παραγωγικότητα των δ.υ. , που μπορεί να επικαλούνται ακόμα και τον "ηρωισμό" ή το φιλότιμο κάποιων εργαζομένων.

Με δύο λόγια: Όσα κι αν λένε οι αριθμοί, τελικά μικρή σημασία έχουν.

Παρά το διαφορετικό τρόπο που είναι οργανωμένο το "δημόσιο" σε κάθε χώρα της ευρωζώνης, τελικά αυτό που κάνει ολιγάριθμους ή υπεράριθμους τους εργαζόμενους, είναι το πως τους χρησιμοποιείς και ποια είναι η αποτελεσματικότητα του έργου τους. Και για τα ελληνικά δεδομένα, με κριτήριο το χάος που επικρατεί στη διάρθρωση των οργανισμών, φορέων, υπουργείων, γραμματειών, τοπικής αυτοδιοίκησης κλπ, ακόμα και 5.000 δημόσιοι υπάλληλοι μπορεί τελικά να είναι υπεράριθμοι.

Δημόσιος ή Κρατικός υπάλληλος;

Ποιός αισιόδοξος άνθρωπος ελπίζει πως θα μπορέσουμε κάποτε να συνεννοηθούμε σ' αυτή την κωλοχώρα;

Όχι εγώ πάντως. Η κρίση που περνάμε είναι πρωτίστως κοινωνική και δευτερευόντως οικονομική. Και είναι κοινωνική γιατί όπως έχουμε ξαναπεί χάσαμε τη συνοχή μας, σταματήσαμε να νοιώθουμε αλληλέγγυοι, κλέψαμε φόρους, γίναμε πολλές μικρές μειοψηφίες που αντιπαλεύτηκαν με όλες τις άλλες.

Παράλληλα το τεράστιο "δημόσιο" με τους εκατοντάδες χιλιάδες υπαλλήλους (που δεν ξέραμε για πολύ καιρό πόσοι είναι και που είναι) έδινε ένα ασφαλές καταφύγιο σε πολύ κόσμο που δεν είχε άλλη επαγγελματική προοπτική, σε τεμπέληδες (κοπρίτες) με πολιτικό δόντι, σε ανίκανους εξουσιομανείς και σε μερικούς ικανούς και εργατικούς που στην πορεία "διορθώθηκαν" και ομογενοποιήθηκαν.

Ναι, είναι μεγάλο το δημόσιο και παρα πολλοί οι δημόσιοι υπάλληλοι. Όπως έχουμε ξανασυζητήσει, το "πολλοί" είναι ένα σχετικό μέγεθος. Αν έχεις ακόμα και μόνο 100 άτομα που δεν ξέρεις να να διοικήσεις, δεν έχεις διαδικασίες και αξιοκρατικές δομές, τότε είναι πολλά.

Κυρίως όμως, όλοι αυτοί που δούλευαν για το κράτος είχαν την πολυτέλεια να διαμορφώσουν μια στρεβλή άποψη για την προστατευμένη καθημερινότητά τους.

Μπορούσαν να έχουν ακλόνητα στερεότυπα και ασφαλείς ιδεοληψίες. Δεν κινδύνευαν να διαψευθούν γιατί δεν υπήρχε γύρω τους καμία νομοτέλεια να τους ανατρέψει τις βεβαιότητες. Είχαν μόνο τρεις αλήθειες:

1. οτι δεν θα έχαναν τη δουλειά τους,

2, θα έπαιρναν το μισθό τους στο τέλος του μήνα βρέξει-χιονίσει και

3, είχαν εξουσία απέναντι στον πολίτη.

Γιατί μη μου πείτε πως δε σας έτυχε απέναντί σας ο υπάλληλος που ένοιωθε "κρατικός" κι όχι "δημόσιος"...

"Κρατικός" είναι ο υπάλληλος με το αίσθημα εξουσίας απέναντι στον πολίτη (βλέπε video). "Δημόσιος" είναι ο υπάλληλος που ξέρει πως πληρώνεται για να εξυπηρετήσει ανάγκες, πως είναι στην υπηρεσία του εργοδότη του πολίτη που πληρώνει το μισθό του.

Αυτή η σιγουριά και το προστατευμένο περιβάλλον επέτρεψαν να αναπτυχθεί μια νοοτροπία που δεν έχει σχέση με τους κανόνες οικονομίας όπως ισχύει στην πραγματική ζωή (και πιθανότατα εκεί να οφείλεται και η μεγάλη απήχηση της λαϊκιστικής αριστεράς στο δημόσιο), που δεν έχει μεγάλη σχέση με τη λογική σειρά των πραγμάτων κι έτσι επιτρέπει τις μαξιμαλιστικές προσεγγίσεις σε ΟΛΑ τα θέματα.

Αυτός ο "κρατικός" υπάλληλος που ξέσκισε τη χώρα, που έχει σοδομίσει την ανοχή μας, που έστησε πάρτι με τα κερατιάτικα που πληρώνουμε στην εφορία με τον ιδρώτα μας, σήμερα εμφανίζεται σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια σε κάθε σχετική είδηση:

Οι συνδικαλιστές που τρώνε με χρυσά κουτάλια (υποβρύχια, ΟΣΕ, Ολυμπιακή κλπ), οι του Υπουργείου Οικονομίας που έσβηναν τεράστια χρέη με το αζημίωτο, οι εξαφανισμένοι της ΕΡΤ που έπαιρναν τους μισθούς και δεν πατούσαν το πόδι τους, τα επιδόματα "εργένη" και τα άλλα φαιδρά στα ΕΛ. ΠΕ. των τραπεζοκόμων με τα 5.000€ μηνιαία, οι οδηγοί της Εθνικής Τράπεζας με τα άλλα τόσα (καλά γι αυτό θα μάθετε σε λίγο), οι "εξαφανισμένοι" του Δήμου Θεσσαλονίκης που ψάχνει ο Μπουτάρης, η πολεοδομία (χωρίς άλλα σχόλια)...

H λίστα θα μπορούσε να συνεχιστεί μέχρι να πέσετε για ύπνο (οι πιο χοντρόπετσοι) ή να αυτοκτονήσετε (οι πιο ευαίσθητοι).

Εμείς που είμαστε κάπου στη μέση μπορούμε απλά να πούμε "Άντε γαμηθείτε που μας θέλετε και αλληλέγγυους, ας ιδιωτικοποιηθεί τώρα όλο το δημόσιο μπας και δουλέψει". Και μόλις το αναφωνήσουμε, θα διαπιστώσουμε τα αίτια της διάρρηξης της κοινωνικής συνοχής που λέγαμε πιο πριν

Διαφθορά τέλος! Ήρθε η (ακόμα πιο) νέα ενιαία αρχή.

Ρισκάρω για άλλη μια φορά να γίνω βαρετός.

Αναγγέλθηκε με τρομπέτες και τύμπανα το νομοσχέδιο για τη Σύσταση της Ενιαίας Αρχής Δημοσίων Συμβάσεων με τη βινιέτα "σεβόμαστε το δημόσιο χρήμα".

Πως το έλεγε μωρέ ένας αθυρόστομος φίλος πριν απο λίγο καιρό; "Στον φούτσο μας λουλούδια και γύρω-γύρω μέλισσες"; Κάπως έτσι αλλά επειδή εγώ δεν είμαι τέτοιος άνθρωπος, δεν θα το επαναλάβω.

Θα επαναλάβω όμως κάτι που είχα πει και παλιότερα: Αν θες να βγάλεις απο τη μέση κάθε προσπάθεια να γίνει "αβαβά" ένας διαγωνισμός, κάνει κάτι πάρα πολύ απλό που δε χρειάζεται ούτε επιτροπές, ούτε Αρχές, ούτε λουλούδια:

Προδιαγράφεις ακριβώς τις ανάγκες σου, θεσπίζεις απλά ένα cheklist συμμόρφωσης "comply yes/no" και κάνεις ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση (έστω απο το internet) της διαδικασίας ανοίγματος των προσφορών. Όπου γίνεται πλέον συγκριτική αξιολόγηση σε προσφορά ομοειδών αντικειμένων χωρίς το "παραθυράκι" του 70/30 (να αξιολογούνται με βαρύτητα 70% οι τεχνικές προδιαγραφές και 30% η οικονομική προσφορά).

Έτσι λοιπόν δεν αγοράζεις περιττές δυνατότητες και χρακτηριστικά που δε χρειάζεσαι και δεν προδιέγραψες. Αν υπάρχουν, καλώς, αλλά δεν μπορούν να επηρρεάζουν την τιμή.

Αυτό έκαναν και οι φίλοι μας οι Τούρκοι που τόσο καιρό είχαν καταταλαιπωρηθεί απο τη διαφθορά των "κοσμικών" κυβερνήσεων. Και ήρθε το "ισλαμικό" κόμμα του Ερντογάν που απλά πήρε απόφαση να κόψει το γόρδιο δεσμό, αφού το πράγμα ήταν στο "μη περαιτέρω".

Και μάλιστα μετά το άνοιγμα των προσφορών ακολουθεί και ρελάνς μετά απο διάστημα μιας ώρας (κάτι σαν μειοδοτικός διαγωνισμός) και το τίμημα κατεβαίνει ακόμα περισσότερο.

Έτσι ζυμώνει όποιος βαρέθηκε να κοσκινίζει (και δευτερευόντως όποιος σέβεται το δημόσιο χρήμα).

Πάλι ο μισθωτός θα πληρώσει...

Προς το παρόν οι εξαγγελίες μόνο «φοβερίζουν» τη φοροδιαφυγή. Συγκεκριμένα πράγματα για το πώς θα πιαστεί δεν έχουμε ακούσει.
Τα «μέτρα» λοιπόν θίγουν και πάλι κυρίως τους μισθωτούς. Είναι η μόνιμη εύκολη λύση, αφού φορολογούνται στην πηγή και δεν έχουν off-shore και δεν μπορούν να αμείβονται με «μαύρα». Η αγελάδα!

Είναι οι ίδιοι που πληρώνουν μέχρι σήμερα όλα τα σπασμένα, είναι αυτοί που κουράστηκαν να πληρώνουν (μήνας μπαίνει-μήνας βγαίνει), ένα σκασμό χρήματα σε φόρους και ασφάλιση. Και τα πληρώνουν σε ένα κράτος κι ένα ασφαλιστικό σύστημα που δεν τους προσφέρει το παραμικρό. Που πρέπει να πληρώνουν επιπλέον για όσα στην υπόλοιπη Ευρώπη θεωρούνται δεδομένα (κι ας μην είναι «σοσιαλιστικές» κοινωνίες).

Αυτό το ανάπηρο κράτος που συντηρείται χάρη στους φόρους των «δουλοπάροικων» είναι όχι μόνο ανίκανο να παρέχει τα ελάχιστα, να πιάσει τη φοροδιαφυγή, αλλά είναι και βαθύτατα διεφθαρμένο. Σε όποιο τομέα και να ψάξουμε, από τους αρουραίους που ροκανίζουν τεράστια ποσά στη δημόσια υγεία, μέχρι τη διαχείριση των καυσίμων των ενόπλων δυνάμεων, το ποσό που εξανεμίζεται είναι τεράστιο. Και σ’ αυτή τη κρατική μηχανή που είναι ανίκανη να ανταποκριθεί στο ρόλο της αλλά έχει οργανώσει μια χαρά το πώς θα γίνονται οι κομπίνες και πως θα ρέει το λαδι, έρχεται τώρα το αναγκαίο «πάγωμα» των μισθών.

Τη φτιάξατε την εξίσωση; Ένα κράτος που ακόμα δεν γνωρίζει τον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων, αλλά που γνωρίζει το βαθμό της αυξανόμενης διαφθοράς, μειώνει τις αποδοχές των υπαλλήλων του. Χωρίς (αυτό το κράτος) να έχει ανακαλύψει τρόπο να εποπτεύει, να ελέγχει, να μετράει, να υπηρετεί το σκοπό του.

Όταν -για παράδειγμα- η ύφεση, η αυξημένη ανεργία θα οδηγήσουν τους περισσότερους σε αλλαγή της καταναλωτικής συμπεριφοράς με αποτέλεσμα να αρχίσουν να ανεβαίνουν οι πωλήσεις των φθηνών προϊόντων, τι θα συμβεί σε μια αγορά που δεν διαθέτει συστηματικούς ποιοτικούς ελέγχους, που ακόμα κι όταν προκύπτει ένα κρούσμα, η συνέχεια χάνεται στην αδιαφάνεια και στη διαφθορά των κρατικών υπαλλήλων;

Πείτε μου τώρα εσείς τι περιμένετε πως θα συμβεί; Θα μειωθεί ή θα αυξηθεί η διαφθορά; Θα μειωθεί ή θα αυξηθεί η κρατική αποτελεσματικότητα; Θα μειωθεί τελικά ή θα αυξηθεί η κοινωνική συνοχή;

Θα προσπεράσω το παρα-ειπωμένο «πατριώτης σήμερα είναι αυτός που πληρώνει τους φόρους του». Και θα το προσπεράσω όχι γιατί δεν είναι αλήθεια, αλλά γιατί δείχνει σε τι κατάντια έχουμε φτάσει, να δεχόμαστε ότι για όσους έχουν τη δυνατότητα, η καταβολή φόρων είναι μια καθαρά εθελοντική υπόθεση. Το παραδεχόταν μάλιστα και η καμπάνια επί ΝΔ που μας (παρα)καλούσε να αποκτήσουμε "φορολογική συνείδηση"!

Η κυβέρνηση ξέρει ότι προσπαθεί να μεταφέρει νερό με κοφίνι. Και προσπαθεί να αυξήσει το νερό που πρέπει να μεταφερθεί. Χωρίς να μπορεί να κάνει τίποτε να βουλώσει τις τρύπες. Που όχι μόνο δεν μειώνονται αλλά και μεγαλώνουν.

Οι μίζες και σε μορφή διαφήμισης

Πόσες φορές έχετε ακούσει τον τελευταίο καιρό την εκ-νευ-ρι-στι-κό-τα-τη διαφήμιση με το κακομαθημένο που ουρλιάζει ΟΧΙ στη μαμά Σολωμού για το αν θέλει να γίνει "κάτι" όταν μεγαλώσει;

Η "διαφήμιση" που παίζεται με καταιγιστικούς ρυθμούς στα ραδιόφωνα είναι φυσικά του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, δηλαδή είναι ΚΡΑΤΙΚΟ ΧΡΗΜΑ. ΠΟυ μπουκώνει κανονικότατα σε προεκλογική περίοδο τα ΜΜΕ έτσι που να βοηθιέται και η επικοινωνία των κομματικών φίλων αλλά και να φτιάχνονται και κανάλια πρόσβασης και σχέσεων των ιδιοκτητών των Μέσων με τον... Άγγελο Φιλιππίδη.

Αλήθεια, ποιός θα πληροφορήσει για το διαφημιστικό budget και το ποσοστό που αντιπροσωπεύει σε σχέση με το τζίρο; Ποιος θα δώσει λογαριασμό όταν / αν μεθαύριο θα αποκαλυφθεί μαύρη τρύπα απο όπλα αυτά τα διαφημιστικά έξοδα;

Έψαξα στο site του ταμιευτηρίου μήπως βρω κάποια πληροφορία. Τίποτα. Βρήκα όμως αυτό το μπιζουδάκι:

Τον Οκτώβριο του 2007 το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο εισέρχεται σε μια νέα εποχή αναδιοργάνωσης κι ανάπτυξης με τον νέο Πρόεδρο κ. Άγγελο Φιλιππίδη να υπογραμμίζει τους νέους στρατηγικούς στόχους του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου με το σύνθημα « that we should talk less and work more…Our work will eventually talk for us.»

Μόνο ένα σχόλιο:
WOW!!!

Υ.Γ. A, ξέχασα άλλη μια ενοχλητική συνεχή διαφήμιση, αυτή με τα ποτήρια της ΒP η οποία ήδη αγοράστηκε απο τα Ελληνικά Πετρέλαια αν δεν κάνω λάθος, άρα και πάλι κρατικό χρήμα.

«Ελεύθεροι Λυρικοί»: Το σύνδρομο του δημόσιου υπαλλήλου που μισεί την δουλειά του.

Για την κατάληψη στη λυρική σκηνή τα μάθατε ε;

Οι «Ελεύθεροι Λυρικοί» όπως αυτοαποκαλούνται , κάνανε κατάληψη!

Κατέλαβαν τη Λυρική, ή μάλλον όπως είπαν την «απελευθέρωσαν» σε μια πράξη αντίστασης κόντρα σε όσα μας «υποδουλώνουν». «Κόντρα σε μια τέχνη – θέαμα που καταναλώνεται από παθητικούς θεατές» (την επόμενη φορά προτείνω οι θεατές του Nabucco να αποδοκιμάσουν δυναμικά στους Εβραίους σκλάβους του έργου, για τη στάση του Ισραήλ στη Γάζα). «Ενάντια σε μια τέχνη που καταστρέφει πάρκα και δημόσιους χώρους στο όνομα του κέρδους» (για τη λυρική μιλάμε τώρα έτσι; Όχι για την "Ιερά Οδό" και την "Ακτή Πειραιώς"…). «Έχουμε την ανάγκη να ξαναβρούμε το ρόλο της τέχνης» (άκου τα κύριε Μότσαρτ που τόσα χρόνια παραμένεις μονότονα ίδιος!).

Κάτω ο σιωνισμός του Ναμπούκο!

Αν αυτοί που αποφάσισαν να κάνουν κατάληψη και να «απελευθερώσουν» τη Ε.Λ.Σ. είναι «εργαζόμενοι» εκεί, καλό είναι να παραιτηθούν άμεσα. Να απαλλάξουν το κοινό τους. Έχουν αποτύχει να αντιληφθούν το ρόλο τους, έχουν αποτύχει να μπουν ακόμα και στον προθάλαμο της κατάκτησης της αξίας της τέχνης που υποτίθεται ότι υπηρετούν. Έχουν αποτύχει να αντιληφθούν ότι η όπερα δεν είναι "ξεφάντωμα", αλλά καταφυγή, παρηγορία και περισυλλογή.

Είναι σίγουρο ότι όσοι συνέταξαν αυτό το παραλήρημα είναι θαμώνες σκυλάδικων, είναι σίγουρο ότι είναι «τζάμπα μάγκες» που προτιμούν την αφόρητη ευκολία της κατάληψης δημόσιου κτιρίου στα πλαίσια της επαναστατικής γυμναστικής τους.

Όχι, δεν αποφάσισαν να καταλάβουν ένα μεγαλομπουζουξίδικο, όχι δεν αποφάσισαν καν να κονταροχτυπηθούν με ένα από τα «πολιτιστικά» μεγαθήρια που στεγάζουν επιδειξίες πλούτου ή που ανεγέρθηκαν αυθαίρετα και σε χώρους καταπατημένους. Γι αυτούς ούτε Γκάζι υπάρχει ούτε παραλιακή.

Προτίμησαν την ευκολία του συνδικαλιστή που καταλαμβάνει τη δημόσια υπηρεσία που του προσφέρει αργομισθίες. Το έργο τους, ποτέ δεν το αγάπησαν ποτέ δεν το θέλησαν και είναι σίγουρο ότι κάνουν αγγαρεία.

Πλέον έχουμε να κάνουμε με παράφρονες που έχουν χάσει κάθε έννοια μέτρου. Κι αυτό συμβαίνει μόνο όταν υπάρχει ασυδοσία που επιτρέπει αζημίως κάθε συνοπτική διαδικασία και απόφαση κόντρα στην κοινή λογική.

Δεν ξέρω αν αυτά τα παραλληρήματα ξεκινάνε από κομματικά στρατηγεία, αλλά αν υπάρχει ένας κομματικός σχεδιασμός από πίσω, τότε αλλοίμονο μας αν αυτό το «πράμα» αναλάβει κάποτε να διαχειριστεί την εξουσία. Αυτή ακριβώς η αμετροέπεια, η υπερβολή, είναι που κάνει κάθε δικαιολογημένη εξέγερση, αντίδραση και ακτιβισμό να χάνει το νόημά του, να πέφτει σε ένα γκρί πολτό με δυσδιάκριτες γραμμές και τελικά να μετακινεί ακόμα περισσότερους σε πιο συντηρητικές και αντιδραστικές στάσεις.

Καμαρώστε την ανακοίνωση εδώ

και δείτε κι εδώ το κείμενο του Σοφιστή.

Παλιά ανέκδοτα ξαναγίνονται επίκαιρα

Όπως αυτό που λέγαμε στο σχολείο ότι ΔΕΗ σημαίνει «Δεν Έχουμε Ηλεκτρικό». Βγαίνει ο ένα μεγαλοπαράγων και δηλώνει ότι η ΔΕΗ έχει εξασφαλίσει πολλά μεγαβάτ και να μην ανησυχούμε.
Με το που πιάνουν οι ζέστες, να οι διακοπές, ώρες ολόκληρες, να μη σε βαστάει το σπίτι σου.
Φωτοχημικό νέφος λέει στην Αθήνα και καυσαέριο! Φυσικά! Αφού όλοι πήραν το αυτοκίνητο και έκοβαν βόλτες για να δροσιστούν τουλάχιστον από το κλιματιστικό του!

Κάνει λέει έργο η ΔΕΗ, έδωσε εξετάσεις και πέτυχε λέει ο Τσιαμτσίκας (με τον Χ”νικολάου να συμφωνεί)!

Εγώ ξέρω ότι

-Δεν κατάφεραν να εξασφαλίσουν το απαραίτητο ρεύμα για να μη λένε στον κόσμο ότι με 46 βαθμούς πρέπει να κλείσουν το κλιματιστικό.

-Δεν έχουν κάνει τίποτε για να αναπτύξουν εναλλακτικές μορφές ενέργειας χρόνια τώρα

-Δεν έχουν κάνει κάτι για να σταματήσει η πιο βαριά ρύπανση της Ευρώπης από το λιγνίτη της Πτολειμαίδας

-Δεν κάνουν συντήρηση με αποτέλεσμα τα καλώδια και οι μετασχηματιστές να βάζουν φωτιές σε όλη την Ελλάδα (και να πληρώνουμε μετα δημόσιο χρήμα για την κατάσβεση πυρκαιών)

-Δεν καταφέρνουν να τροφοδοτήσουν τη γειτονιά μου με τα σωστά Hz με αποτέλεσμα συσκευές που απευθύνονται σε δυτικές αγορές (όπου η σωστή τροφοδοσία ρεύματος είναι δεδομένη) να λειτουργούν λάθος.

-Δεν κάνουν υπογειοποίηση των καλωδίων που ασχημαίνουν αφόρητα το τοπίο (και συμβιβαστήκαμε τόσο πολύ με το θέαμα που δεν το παρατηρούμε πλέον).

-Δεν αναλαμβάνει έστω στα πλαίσια της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης (ποιάς; Χαχαχαχα…) να χρηματοδοτήσει έργα πρασίνου στην Αττική που αποδεδειγμένα συμβάλουν στη μείωση της θερμοκρασίας και πιθανά στην κατανάλωση ρεύματος για κλιματιστικά.

-Δεν έχουν πλάνο για την αύξηση της ζήτησης του ρεύματος των κλιματιστικών (ακόμα γεμάτα είναι τα καταστήματα, πρέπει να πουλιούνται καθημερινά κάποιες δεκάδες χιλιάδες που θα χρειαστούν άμεσα περισσότερο ρεύμα).

ΤΟΤΕ ΤΙ ΣΚΑΤΑ ΕΡΓΟ ΚΑΝΕΙ ΑΥΤΗ Η ΔΕΗ;
Ας μας «φωτίσει» κάποιος στο θέμα αφου η ΔΕΗ δεν μας κάνει τη χάρη…

Υ.Γ. Και έχουμε συμφιλιωθεί τόσο πολύ με αυτό το αίσχος ώστε τώρα που ξαναδιαβάζω το κείμενο φάινεται εξαιρετικά κοινότυπο!