Αν δεν διαβάσετε το σημερινό post του Στάθη, για το οργιώδες πάρτι στα νοσοκομεία και γενικά στο χώρο της υγείας κάντε το τώρα.
Κι ελάτε να μου πείτε μετά όλοι εσείς οι θυμωμένοι με τους γερμανούς που νομίζετε οτι έσταξε η ουρά του γαιδάρου, αν έχετε καταλάβει σε τι χώρα ζείτε...
Αλήθεια κύριε Πρωθπουργέ αυτός που συναντήσατε σας και σας είπαν οτι σας χαρίζουν το μισθό του, τι δουλειά είπατε οτι κάνει;
By the way, κάποτε ας ψάξουμε γιατί στο Ελλάντα έχουμε φάρμακα να διαφημίζονται ακόμα και την TV ενώ σε άλλες χώρες κάφρων π.χ. Μ. Βρεττανία, τα φάρμακα συνταγογραφούνται με το συστατικό τους (και όχι με τη μάρκα...) με αποτέλεσμα να είναι και πολύ-πολύ φθηνότερα...
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Υγεία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Υγεία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
2/3/10
2/10/07
Το δάκρυ του κυρίου Υπουργού
Κόκκινη κάρτα -λεει- πήραμε για το σύστημα δημόσιας υγείας. Ανάμεσα σε 29 χώρες είμαστε οι 22οι, ενώ το 2006 είμαστε 17οι και το 2005 13οι.
Ωραία! Τώρα το έχουμε και με πιστοποίηση το χάλι μας.
Κάθε χρόνο και χειρότερα, με την υγεία να μη χρηματοδοτείται, τα ράντζα να επιστρέφουν θριαμβευτικά (και ειδικά τώρα που θα σφίξουν ακόμα περισσότερο τα πράματα ετοιμαστείτε για ιδιωτικά θεραπευτήρια όσοι θέλετε να επιβιώσετε), την παιδεία επίσης να μη χρηματοδοτείται (βουρ για ιδιωτικά όσοι ακόμα δεν έχετε πειστεί από τις τεράστιες ελλείψεις σε δασκάλους) και το κράτος...;
Το Κράτος, ο μπέης, ο αγάς να σε ξεσκίζει στους φόρους αλλά και να μη σου δίνει αυτό που δικαιούσαι πληρώνοντας όσα πληρώνεις.
Δηλαδή κάναμε επανάσταση το 21 για να απαλλαγούμε από τι ακριβώς; Ποια η διαφορά στο χαράτσι και τις συνθήκες διαβίωσης (τηρουμένων των αναλογιών);
Αν αυτό που ζούμε δεν είναι η μεγαλύτερη κατάντια στη ιστορία μας, τι είναι;
Σήμερα δε, το πρωί της Τρίτης 2/10 , κατέρρευσε το τηλεφωνικό κέντρο του «166» και είναι αδύνατες οι επικοινωνίες. Τα ραδιόφωνα δίνουν σταθερούς δεκαψήφιους αριθμούς για περιπτώσεις ανάγκης!
Δηλαδή πόσοι επιστήμονες πρέπει να συνεδριάσουν, πόσοι «φορείς», διευθυντές υποδιευθυντές υπουργοί και τμηματάρχες Α, Β να συσκεφθούν για να αποφασίσουν να εγκαταστήσουν ένα “disaster center”, ένα κέντρο εναλλακτικής λειτουργίας όπως γίνεται σε όλο τον κόσμο ακόμα και λειτουργίες ακόμα και όπου ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΡΙΣΚΟ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΖΩΕΣ;
Κι ενώ ζούμε αυτή την κατάντια, βλέπουμε στην αλλαγή των υπουργών, στην παράδοση και παραλαβή των υπουργείων τους αποχωρούντες να βουρκώνουν, να δακρύζουν όπως π.χ. και ο προηγούμενος υφυπουργός Υγείας κ. Γιαννόπουλος. Να συγκινούνται που αφήνουν την
καρέκλα όπως ποτέ δεν συγκινήθηκαν για την κατάσταση που διοικούσαν.
Αγκιστρωμένοι από τις καρέκλες της εξουσίας, από αυτούς που ποτέ δεν παραιτούνται ακόμα και στο χειρότερο ρεζιλίκι, που ξέχασαν ότι είναι προσωρινοί. Που η –επιλεκτική ως φαίνεται- ευαισθησία τους τη στιγμή του αποχαιρετισμού, δεν ήταν αρκετή όσα χρόνια διοικούσαν ένα παρακμάζον σύστημα για να τους κινητοποιήσει, να τους εξοργίσει, να κάνουν κάτι για να δικαιώσουν την παρουσία τους, να έχουν βάλει ένα λιθαράκι για να σταματήσουν τον τριτοκοσμικό κατήφορο αυτής της ρημάδας χώρας.
Για να δούμε τώρα με την πιστοποίηση της κατάντιας θα δακρύσει κανείς;
Οι φωτο απο το In.gr και Alpha TV
Ωραία! Τώρα το έχουμε και με πιστοποίηση το χάλι μας.
Κάθε χρόνο και χειρότερα, με την υγεία να μη χρηματοδοτείται, τα ράντζα να επιστρέφουν θριαμβευτικά (και ειδικά τώρα που θα σφίξουν ακόμα περισσότερο τα πράματα ετοιμαστείτε για ιδιωτικά θεραπευτήρια όσοι θέλετε να επιβιώσετε), την παιδεία επίσης να μη χρηματοδοτείται (βουρ για ιδιωτικά όσοι ακόμα δεν έχετε πειστεί από τις τεράστιες ελλείψεις σε δασκάλους) και το κράτος...;

Το Κράτος, ο μπέης, ο αγάς να σε ξεσκίζει στους φόρους αλλά και να μη σου δίνει αυτό που δικαιούσαι πληρώνοντας όσα πληρώνεις.
Δηλαδή κάναμε επανάσταση το 21 για να απαλλαγούμε από τι ακριβώς; Ποια η διαφορά στο χαράτσι και τις συνθήκες διαβίωσης (τηρουμένων των αναλογιών);
Αν αυτό που ζούμε δεν είναι η μεγαλύτερη κατάντια στη ιστορία μας, τι είναι;
Σήμερα δε, το πρωί της Τρίτης 2/10 , κατέρρευσε το τηλεφωνικό κέντρο του «166» και είναι αδύνατες οι επικοινωνίες. Τα ραδιόφωνα δίνουν σταθερούς δεκαψήφιους αριθμούς για περιπτώσεις ανάγκης!
Δηλαδή πόσοι επιστήμονες πρέπει να συνεδριάσουν, πόσοι «φορείς», διευθυντές υποδιευθυντές υπουργοί και τμηματάρχες Α, Β να συσκεφθούν για να αποφασίσουν να εγκαταστήσουν ένα “disaster center”, ένα κέντρο εναλλακτικής λειτουργίας όπως γίνεται σε όλο τον κόσμο ακόμα και λειτουργίες ακόμα και όπου ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΡΙΣΚΟ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΖΩΕΣ;
Κι ενώ ζούμε αυτή την κατάντια, βλέπουμε στην αλλαγή των υπουργών, στην παράδοση και παραλαβή των υπουργείων τους αποχωρούντες να βουρκώνουν, να δακρύζουν όπως π.χ. και ο προηγούμενος υφυπουργός Υγείας κ. Γιαννόπουλος. Να συγκινούνται που αφήνουν την
καρέκλα όπως ποτέ δεν συγκινήθηκαν για την κατάσταση που διοικούσαν.Αγκιστρωμένοι από τις καρέκλες της εξουσίας, από αυτούς που ποτέ δεν παραιτούνται ακόμα και στο χειρότερο ρεζιλίκι, που ξέχασαν ότι είναι προσωρινοί. Που η –επιλεκτική ως φαίνεται- ευαισθησία τους τη στιγμή του αποχαιρετισμού, δεν ήταν αρκετή όσα χρόνια διοικούσαν ένα παρακμάζον σύστημα για να τους κινητοποιήσει, να τους εξοργίσει, να κάνουν κάτι για να δικαιώσουν την παρουσία τους, να έχουν βάλει ένα λιθαράκι για να σταματήσουν τον τριτοκοσμικό κατήφορο αυτής της ρημάδας χώρας.
Για να δούμε τώρα με την πιστοποίηση της κατάντιας θα δακρύσει κανείς;
Οι φωτο απο το In.gr και Alpha TV
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)