Βγαίνουμε απο την εποχή του "ταρίφα";

Ε, ας πούμε και ένα καλό λόγο για τον υπουργό Χατζηδάκη (παρά το οτι τα έχω σούρει παλιότερα).

Ας παραδεχτούμε πως έκανε ένα απλό αλλά ουσιαστικό βήμα στο να βελτιώσει την άθλια εικόνα της κίτρινης λαίλαπας (των ταξί) και να καλυτερέψει τη σχέση μας μαζί τους.

Το θέμα είναι πονεμένο για πολλούς, σχεδόν όλοι έχουμε να αφηγηθούμε ιστορίες φρίκης και τρόμου από την εμπειρία μας με τους οδηγούς τους. Και κυρίως το πρόβλημα ξεκινάει απ’ το χαμηλό επίπεδο κατάρτισης και εκπαίδευσης των οδηγών ταξί, ενώ συμπληρώνεται από την ανοχή των συνδικαλιστών της πολιτείας και της τροχαίας (όσο πιο πολλοί απαρτίζουν μια τάξη τόσο μεγαλύτερη η ασυλία λόγω του πιθανού «πολιτικού κόστους».

Τα μέτρα που ανακοινώθηκαν λοιπόν σχετικά με τα ταξί, περιλαμβάνουν:

την υποχρεωτική «παροχή» κλιματιστικού χωρίς επιπλέον χρέωση,

την υποχρεωτική ανάρτηση στα ελληνικά και αγγλικά των τιμών και των επιβαρύνσεων (για να μη κλέβουν τους τουρίστες).

Την υποχρεωτική ανάρτηση σε ελληνικά και αγγλικά των στοιχείων του οδηγού (για να σταματήσουν -επιτέλους- να υπάρχουν θρασύδειλοι νταήδες απέναντι σε τουρίστες και γυναίκες!).

Τη λειτουργία τετραψήφιου αριθμού για παράπονα (γιατί θα συνεχίσουν να υπάρχουν για πολύ καιρό ακόμα).
Τη δυνατότητα πληρωμής με πιστωτική κάρτα (για να έχεις και κάποιο αποδεικτικό πληρωμής αφού οι ταμειακές μηχανές προς το παρόν δεν «παίζουν»).

Απλά και βασικά πράγματα που υπάρχουν σχεδόν παντού, απλή κοινή λογική.
Κι όμως όχι και τόσο «κοινή» όπως φαίνεται. Γιατί αν είχαμε ένα-δύο τέτοια απλά πράγματα από κάθε υπουργό στο χώρο που εποπτεύει, θα ήταν αρκετό για να κάνει αυτή η χώρα σημαντικά βήματα προς το καλύτερο.

Μακάρι λοιπόν να δούμε στο μέλλον και υποχρεωτική περίοδο εκπαίδευσης των οδηγών ταξί (κοινωνική και οδηγική συμπεριφορά), να δούμε υποχρεωτική γνώση ξένης γλώσσας ή δωρεάν υπηρεσία μετάφρασης μέσω κινητού για περιπτώσεις οδηγών που δεν μιλούν ξένη γλώσσα, να δούμε ταξί-βανάκια για περισσότερους επιβάτες, να δούμε εταιρίες να ανταγωνίζονται σε επαγγελματισμό, να δούμε το συνδικαλιστικό τους όργανο να βοηθάει την τιμωρία των νταήδων.
Πολλά ζητάμε;

Κίτρινης λαίλαπας συνέχεια

Και να που η ελληνική κοινωνία αρχίζει να συνειδητοποιεί την προσβολή που υφίσταται από τους κακούς επαγγελματίες.

Να που οι ιστορίες με τους ταξιτζήδες έγιναν τόσο πολλές, τόσο συχνές που αρχίζει κάτι να κινείται. Οι πολίτες αρχίζουν να καταγγέλλουν, οι νομαρχίες αρχίζουν να επιβάλλουν πρόστιμα και αυτό γίνεται αφορμή τα κανάλια και οι εφημερίδες να ασχολούνται περισσότερο και επιτέλους να ανοίγει η συζήτηση που μπορεί να οδηγήσει κάπου καλύτερα από εκεί που ήδη είμαστε.

Να τη μεγαλώσουμε παιδιά την κουβέντα, να αναδείξουμε τα θέματα που υποβαθμίζουν την καθημερινότητάς μας, την αξιοπρέπειά μας, και μετά όταν αυτό το βήμα κατακτηθεί, να ορίσουμε και το επόμενο και μετά το επόμενο.

Μέχρι το θέμα να φτάσει σ' εμάς τους ίδιους να καταφέρουμε να αλλάξουμε κι εμείς οι ίδιοι που αποτελούμε το περιβάλλον που μας πνίγει…

Εξοικειωθήκαμε (και) με την αγένεια

Να λοιπόν που όταν αρχίσουμε να κουβεντιάζουμε αναδεικνύονται τα θέματα. Κακές εμπειρίες από ταξιτζήδες έχουμε όλοι. Και η Γητεύτρια και ο Στάθης και ένας "πελάτης" και όλοι όσοι σχολίασαν στα posts αυτά, ποιός ξέρει πόσοι άλλοι…

Φαίνεται όμως ότι έχουμε εξοικειωθεί με αυτά τα προβλήματα σε τεράστιο βαθμό και πλέον δεν τα αντιλαμβανόμαστε σαν τέτοια.

Απλά προσπαθούμε να τα αντιμετωπίσουμε όπως μπορεί ο καθένας και τα ξεπερνάμε απλά διηγούμενοι στις παρέες μας μέχρι το επόμενο περιστατικό αγένειας ή απάτης.
Τελικά είναι η ασυδοσία που δημιουργεί τον κακό επαγγελματία.

Η ασυδοσία και η έλλειψη ελέγχου του «από πάνω». Όπου «από πάνω» δεν μπορούν να είναι αυτοί που καλύπτουν και προστατεύουν αλλά εμείς οι ίδιοι που πληρώνουμε κακούς επαγγελματίες για κακές υπηρεσίες και προϊόντα, αδιαμαρτύρητα γιατί έχουμε αποδεχτεί τη γενικευμένη «έκπτωση».

Ο «κουνούπι-ς» σχολιάζει στο προηγούμενο post ότι έχουν ένα ελαφρυντικό οι ταξιτζήδες. Είναι κακοπληρωμένοι.
Φυσικά με άλλες δυτικές χώρες, όλοι είμαστε κακοπληρωμένοι. Αλλά δεν είναι αυτός ο λόγος της αγένειας. Αρνούμαι ότι το ότι μπορεί ο ένας κακοπληρωμένος να έχει απαράδεκτη συμπεριφορά απέναντι σε έναν άλλο κακοπληρωμένο. Πιστεύω ότι ο καθένας οφείλει να κάνει τη δουλειά του σωστά και τίμια πριν απαιτήσει οποιαδήποτε αναγνώριση. Διαφορετικά είναι κοινωνικός εκβιασμός και μάλιστα προς μια κοινωνία που δεν μπορεί να είναι υπεύθυνη για το επάγγελμα που επέλεξαν να κάνουν.

Αποδεχόμαστε λοιπόν την αγένεια και την κλεψιά κάθε φορά που δεν αντιδρούμε, που δεν σέρνουμε την κάθε περίπτωση στην αστυνομία που δεν ξεμπροστιάζουμε τους συνδικαλισταράδες τους που ανέχονται και συγκαλύπτουν.

Έχουμε σιωπηρά αποδεχτεί ότι είμαστε μια αγενής φυλή. Ο φίλος / φίλη jimc έχει δίκιο στο σχόλιο που έκανε στο προηγούμενο post.
Μεγαλώνουμε τα παιδιά μας σε ένα απάνθρωπο κοινωνικό περιβάλλον με καθημερινή λεκτική βία που περνάει απαρατήρητη. Που την υιοθετούμε σαν να είναι το μοναδικό savoire faire που αντιλαμβανόμαστε τις συναλλαγές μας, στην επικοινωνία μας. Η αγένειά μας φαίνεται ιδιαίτερα όταν φεύγουμε από την Ελλάδα για τους κοσμοπολίτικους προορισμούς της εσπερίας.
Και δεν είναι μόνο οι ταξιτζήδες, είναι και πολλοί πωλητές αγενείς, είμαστε καθημερινά κι εμείς αγενείς με οποιονδήποτε μη-δικό-μας.

Όλο και πιο συχνά ο μόνος τρόπος να διεκδικήσεις το αυτονόητο δικαίωμά σου σπο τον αγενή, το μάγκα, γίνεται η χειροδικία.

Και τώρα; Τι κάνουμε τώρα; Από πού, από ποιον και πώς να διεκδικήσουμε την ελάχιστη αποδεκτή συμπεριφορά; Ποιος θα πάρει την ευθύνη να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά;

Μέχρι να βρεθεί πάντως η άκρη του γόρδιου δεσμού, ας αρχίσουμε να λέμε πιο συχνά «φτάνει πια», να σταματήσουμε να ανεχόμαστε την απρόκλητη αγένεια και το αυτόματο νταηλίκι.

Η κίτρινη λαίλαπα

Το μεγαλύτερο πρόβλημά μου όταν επιστρέφω από ένα ταξίδι, η μεγαλύτερή μου ανησυχία ξέρετε ποια είναι;
Οι ταξιτζήδες!
Εάν τύχει και δεν έχω παρκαρισμένο αυτοκίνητο στο αεροδρόμιο, πρέπει να πάρω ταξί και μένω στο Γέρακα. Καταλάβατε;
Δεν τους αρέσει η διαδρομή αεροδρόμιο-Γέρακα γιατί είναι κοντινή. Και αν τυχόν δεν έχει αστυνομία στην πιάτσα; Ανησυχώ για το πώς θα αντιδράσω, για το τι καυγάς θα γίνει και μέχρι που θα φτάσει το πράμα.

Θυμάμαι μια φορά παλιότερα, όταν το αεροδρόμιο ήταν στο Ελληνικό, επέστρεφα από Ιαπωνία. Ήταν ένα από τα πρώτα «μεγάλα» ταξίδια και δεν είχα ακόμα συνηθίσει να κοιμάμαι στο αεροπλάνο. Ταλαιπωρημένος λοιπόν, άυπνος, μπήκα στο ταξί και του είπα «Γέρακα». Ο τύπος άρχισε μια γκρίνια άνευ προηγουμένου γιατί ήθελε φαίνεται να κάνει πολλές και κοντινές διαδρομές. Και μετά τον καυγά και τη φασαρία, άρχισε να οδηγεί με 40 γιατί φαίνεται σε εκείνη την ταχύτητα «κλείδωνε» το τρέξιμο του ταξίμετρου. Μη σας τα πολυλογώ, έγινε μια άνευ προηγουμένου φασαρία με αστυνομίες κλπ. Από τότε μου έμεινε…

Αυτός προχτές έκανε τα παράπονά του σε συνάδελφό του που οδηγούσε σε διπλανή λωρίδα στην Αττική οδό. Κατεβάσανε τα παράθυρα και σχολιάζανε τα δρομολόγια που τους έτυχαν. «Παίξε Λότο» του λέει του άλλου, «εμένα μου έτυχε Γέρακας! Ναι δε σου κάνω πλάκα»!
Και αυτή η συνομιλία -με τον επιβάτη μέσα- να γίνεται ανάμεσα σε δύο ταξί στην Αττική οδό, που κινούνται παράλληλα σε δύο λωρίδες. Και επιπλέον ο τύπος να μην έχει ιδέα που είναι ο Γέρακας και να πρέπει να του δίνω οδηγίες σε κάθε στροφή. Ελλαδάρα!

Στη συνομιλία που ακολούθησε -ανάμεσα στα σκυλάδικα από τον τελευταίο δίσκο του Ζαφείρη κάτι- του είπα με ευγενικό τρόπο ότι θα εκτιμούσα ιδιαίτερα αν συνεδρίαζε με τους συναδέλφους του σε κάποιο προσεχή χρόνο, για να αποφασίσουν που θα ήθελαν να μετακομίσω. Για να ξέρω κι εγώ αν δικαιούμαι να χρησιμοποιώ ταξί ή όχι.

Πέρα από την πλάκα όμως, η γενική εικόνα από τους οδηγούς ταξί στην Αθήνα, σε κάνει να ντρέπεσαι που είσαι Έλληνας. Απαίδευτοι, αμόρφωτοι, άξεστοι και κλέφτες.
Απαίδευτοι γιατί βγαίνουν στο δρόμο χωρίς κανένας από τους εργατοπατέρες τους ή αυτό το τέρας που λέγεται «πολιτεία» δεν τους υποχρεώνει πρώτα να μάθουν τους δρόμους και το τι σημαίνει «επαγγελματίας» και μετά να κάνουν την πρώτη τους διαδρομή.
Αμόρφωτοι γιατί σε μια χώρα που βασίζεται στον τουρισμό, όχι μόνο δεν μιλάνε αγγλικά αλλά δεν έχουν οργανώσει σαν σωματείο και μια κεντρική υπηρεσία διερμηνέων όπου να μπορούν με ένα τηλεφώνημα να συνεννοηθούν με τον πελάτη τους τουλάχιστον για τον προορισμό του.
Άξεστοι γιατί δε έχουν την παραμικρή ιδέα για το πώς πρέπει να συμπεριφέρονται ακόμα και όταν η διαδρομή δεν είναι της αρεσκείας τους και θεωρούν από πάνω ότι τα σκυλάδικά τους μπορεί να ψυχαγωγούν κιόλας
Κλέφτες γιατί όσες φορές μίλησα με ξένους που πήραν ταξί, ούτε ένας δεν πλήρωσε λογική, κανονική τιμή.

Φανταστείτε λοιπόν αν η γκρίνια για τη διαδρομή γίνεται σε Έλληνα επιβάτη, τι θα αντιμετώπιζε ένας ξένος (μήπως θυμάστε τον ταξιτζάρα που πλακώθηκε στο ξύλο με τον εγγλέζο στη διάρκεια του τελικού του Champions League;).

Και κανείς υπουργίσκος να μη τολμάει να τους βάλει χέρι γατί είναι και πολλοί και άρα αποτελούν εκλογική πελατεία. Χθες η Φάνη (μία είναι η Φάνη), ανακοίνωσε περήφανη για την αύξηση που περιμένουμε στον τουρισμό. Για τους χιλιάδες ανυποψίαστους τουρίστες που θα παραδώσει βορρά στην κίτρινη λαίλαπα!
Αει σιχτίρ πιά…

Υ.Γ. Ναι εντάξει υπάρχουν και μερικοί καλοί επαγγελματίες, ευγενικοί, με ξένες γλώσσες και πολύ καλά αυτοκίνητα. Αλλά αυτούς του έχουν κλείσει για τους πελάτες τους τα μεγάλα ξενοδοχεία και τουριστικά πρακτορεία και δεν θα τους βρείτε στη μαφία του αεροδρομίου.