Ο Άρης Σταθάκης παραιτείται καταγγέλλοντας πολυδιάσπαση αρμοδιοτήτων, απραξία αλλά και -κυρίως- κατασπατάληση κοινοτικών πόρων σε μορφή επιδοτήσεων «επιτροπών οδικής ασφάλειας» (σε μια εποχή που έχουμε 6 νεκρούς την ημέρα και κανείς δεν ιδρώνει).
Στην Θεσσαλονίκη λένε «όχι άλλες μελέτες για τη ρύπανση του Θερμαϊκού, μέτρα τώρα!» διότι μπούχτισαν να βλέπουν λαμόγια να κάνουν κοινοτικά αέναα επιδοτούμενες «μελέτες» (σε μια εποχή που η ρύπανση να έχει φτάσει το μη περαιτέρω, αν πέσεις δηλαδή στο Θερμαϊκό και δεν ξέρεις κολύμπι, πεθαίνεις από τα τοξικά πριν προλάβεις να πνιγείς).
600 δέντρα που φυτεύτηκαν στο Πέραμα (με κοινοτικά χρήματα) αφέθηκαν απότιστα και αφρόντιστα (αφού το πότισμα δεν είχε επιχορήγηση) με αποτέλεσμα να ξεραθούν. Και τώρα η Ευρώπη ζητάει τα χρήματα πίσω (σε μια εποχή που για να δεις αστικό πράσινο πρέπει να πας στο γήπεδο).
Σε πάμπολλες περιπτώσεις η κυβέρνηση κυνικά και έξω απ’ τα δόντια ενθαρρύνει οτιδήποτε παράγει επιδότηση και μαύρο χρήμα αλλά είναι παγερά αδιάφορη σε οτιδήποτε μπορεί να φέρει οποιοδήποτε άλλο αποτέλεσμα.
Τα λεει κι ο Γεωργελές στην Athens Voice:
«Tην ώρα που αλλάζει ο αιώνας, την ώρα που ο κόσμος γύρω μας τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα και εφευρίσκει τη νέα πραγματικότητα, αυτή η χώρα, αποκομμένη, προσπαθεί να διασώσει τις πατέντες του προηγούμενου αιώνα. Aντί να δημιουργήσει νέο, προσπαθεί να μοιράσει και να ξαναμοιράσει στους πιο καπάτσους το λιγοστό πλούτο που της απέμεινε. Aν αφαιρέσεις το σασπένς και τους πρωταγωνιστές απ’ αυτό το δράμα που παρακολουθούμε όλες αυτές τις μέρες, θα συνειδητοποιήσεις ότι πρόκειται απλώς για μερικές στημένες μηχανές που μοιράζουν τον πλούτο της κοινωνίας. Tα κονδύλια του Yπουργείου Πολιτισμού, τις επιχορηγήσεις του OΠAΠ, τις επιδοτήσεις στις μη κυβερνητικές οργανώσεις, τα πακέτα της ευρωπαϊκής κοινότητας. Προγράμματα χωρίς περιεχόμενο, ανάληψη έργων με απευθείας αναθέσεις, προμήθειες χωρίς διαγωνισμούς. Όλη η ιστορία, μια μικρομεσαία, μικρομικρή καλύτερα, πατέντα διανομής χρήματος. Tίποτα παραπάνω, τίποτα περισσότερο. Oύτε σχέδιο ούτε προοπτικές ούτε επιλογές ούτε αποφάσεις. Pόλοι μόνο, που εναλλάσσονται στο ταμείο.»
Στην Θεσσαλονίκη λένε «όχι άλλες μελέτες για τη ρύπανση του Θερμαϊκού, μέτρα τώρα!» διότι μπούχτισαν να βλέπουν λαμόγια να κάνουν κοινοτικά αέναα επιδοτούμενες «μελέτες» (σε μια εποχή που η ρύπανση να έχει φτάσει το μη περαιτέρω, αν πέσεις δηλαδή στο Θερμαϊκό και δεν ξέρεις κολύμπι, πεθαίνεις από τα τοξικά πριν προλάβεις να πνιγείς).
600 δέντρα που φυτεύτηκαν στο Πέραμα (με κοινοτικά χρήματα) αφέθηκαν απότιστα και αφρόντιστα (αφού το πότισμα δεν είχε επιχορήγηση) με αποτέλεσμα να ξεραθούν. Και τώρα η Ευρώπη ζητάει τα χρήματα πίσω (σε μια εποχή που για να δεις αστικό πράσινο πρέπει να πας στο γήπεδο).
Σε πάμπολλες περιπτώσεις η κυβέρνηση κυνικά και έξω απ’ τα δόντια ενθαρρύνει οτιδήποτε παράγει επιδότηση και μαύρο χρήμα αλλά είναι παγερά αδιάφορη σε οτιδήποτε μπορεί να φέρει οποιοδήποτε άλλο αποτέλεσμα.
Τα λεει κι ο Γεωργελές στην Athens Voice:
«Tην ώρα που αλλάζει ο αιώνας, την ώρα που ο κόσμος γύρω μας τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα και εφευρίσκει τη νέα πραγματικότητα, αυτή η χώρα, αποκομμένη, προσπαθεί να διασώσει τις πατέντες του προηγούμενου αιώνα. Aντί να δημιουργήσει νέο, προσπαθεί να μοιράσει και να ξαναμοιράσει στους πιο καπάτσους το λιγοστό πλούτο που της απέμεινε. Aν αφαιρέσεις το σασπένς και τους πρωταγωνιστές απ’ αυτό το δράμα που παρακολουθούμε όλες αυτές τις μέρες, θα συνειδητοποιήσεις ότι πρόκειται απλώς για μερικές στημένες μηχανές που μοιράζουν τον πλούτο της κοινωνίας. Tα κονδύλια του Yπουργείου Πολιτισμού, τις επιχορηγήσεις του OΠAΠ, τις επιδοτήσεις στις μη κυβερνητικές οργανώσεις, τα πακέτα της ευρωπαϊκής κοινότητας. Προγράμματα χωρίς περιεχόμενο, ανάληψη έργων με απευθείας αναθέσεις, προμήθειες χωρίς διαγωνισμούς. Όλη η ιστορία, μια μικρομεσαία, μικρομικρή καλύτερα, πατέντα διανομής χρήματος. Tίποτα παραπάνω, τίποτα περισσότερο. Oύτε σχέδιο ούτε προοπτικές ούτε επιλογές ούτε αποφάσεις. Pόλοι μόνο, που εναλλάσσονται στο ταμείο.»
Για κάποιο λόγο τα 5 εκ. ευρώ του Αναστασιάδη δεν με ενδιαφέρουν καθόλου!
