Βιβλία και e-books μετά το φετιχισμό του χαρτιού.

Άκουγα το περασμένο Σάββατο σε ραδιοφωνική συνέντευξη τον συγγραφέα Αλέξη Πανσέληνο να καταθέτει απόψεις μεταξύ άλλων και για τα ηλεκτρονικά βιβλία.


Προηγουμένως είχε καταθέσει την άποψη πως πρέπει να διαβάζουμε περισσότερο, πως πρέπει να απεξαρτηθούμε απο την εικόνα και την οθόνη και πως ακόμα κι ένα κακό βιβλίο είναι προτιμότερο, γιατί γυμνάζει το μυαλό σε αντίθεση με την "έτοιμη" προσλαμβάνουσα της εικόνας (καπως έτσι, όχι με τα ακριβή λόγια, γι αυτό και δε βάζω εισαγωγικά).


Τις συσκευές ανάγνωσης ηλεκτρονικών βιβλίων τις απέρριψε, επειδή φτάνουν -όπως είπε- να μετατρέπουν το βιβλίο σε εικόνα και πως είναι ημιτελής η ανάγνωση ενός  ηλεκτρονικού βιβλίου επειδή σε αποστερεί απο την αίσθηση του χαρτιού, τη μυρωδιά του μελανιού.


Δυστυχώς ο δημοσιογράφος ήταν πολύ απασχολημένος με το θαυμασμό του προσώπου και την επαναλαμβανόμενη υπενθύμιση της τιμής του να φιλοξενεί το συγγραφέα, διαφορετικά θα μπορούσε να απαντήσει (ενδεχομένως) πως: 


- Η συσκευή ανάγνωσης αναπαράγει την ίδια εικόνα του κειμένου, των λέξεων, που αποτυπώνονται σ' ένα τυπωμένο βιβλίο. Η απόριψη της εικόνας που προέρχεται απο ηλεκτρονικό βιβλίο -λόγω οθόνης- είναι επομένως άνευ ουσίας όταν το περιεχόμενο είναι ακριβώς το ίδιο.


- Το να καταφέρουμε να αγγίξουμε την ουσία του συγγράμματος (και να μας αγγίξει με τη σειρά του), είναι όλο το ζητούμενο. Το εκτυπωμένο βιβλίο ή το ηλεκτρονικό αρχείο είναι απλά εργαλεία. Η μυρωδιά του μελανιού, το άγγιγμα του χαρτιού, το βιβλίο στο ράφι είναι -κατα πάσα πιθανότατα- ένας περιττός φετιχισμός. Το αποτέλεσμα της ανάγνωσης δεν είναι διαφορετικό σε κάθε περίπτωση.


-Κι όμως υπάρχουν πολύ κακά αναγνώσματα και πολύ καλά θεάματα. Επίσης άστοχη και απόλυτη η αγιοποίηση του -κάθε είδους- βιβλίου και η συλλήβδην απόρριψη ενός κατατοπιστικού τηλεοπτικού ντοκυμαντέρ ή ενός κινηματογραφικού αριστουργήματος απλά επειδή απευθύνεται σε περισσότερες αισθήσεις. Οι εμπειρίες μας, η σκέψη μας, η κριτική μας ικανότητα διαμορφώνονται απο οποιοδήποτε ερέθισμα. Η ανάγνωση απαιτεί περισσότερη πνευματική λειτουργία απο την εικόνα , αυτό είναι αλήθεια, αλλά είναι άσχετο της κρίσης και των ερεθισμάτων.


Προφανώς ο συγγραφέας εννοούσε πως η διαρκής προσύλωσή μας στην εικόνα μας έκανε να ξεχάσουμε το διάβασμα κι αυτό σε ένα μεγάλο βαθμός είναι αλήθεια. Αλλά αυτή ακριβώς η πραγματικότητα θα έπρεπε να του κάνει τα ηλεκτρονικά βιβλία συμπαθέστερα αφού τα κάνει πιο προσβάσιμα και μερικές φορές πιο φθηνά.


Η τεχνολογία θα προχωρά είτε μας αρέσει, είτε όχι. Η δυνατότητα να έχεις σε ελάχιστα γραμμάρια και σε άμμεσο χρόνο διαθέσιμο οποιοδήποτε βιβλίο είναι απο μόνη της επανάσταση. Ο πρόσφατος εμπλουτισμός βιβλίων με διαδραστικό περιεχόμενο (τρισδιάστατοι πίνακες, βίντεο, ήχοι) που ενσωματώνονται πλέον στα βιβλία του ηλεκτρονικού βιβλιοπωλείου της Apple αλλάζουν θεαματικά τη μεταδοτική δυνατότητα των βιβλίων, ιδιαίτερα αυτών με επισημονικό, μαθησιακό περιεχόμενο. 


Είναι πολύ κρίμα, άνθρωποι του χώρου της σκέψης να μην είναι σε θέση να εκτιμήσουν τα τεράστια πλεονεκτήματα που μποορύν να προκύψουν απο αυτές τις εφαρμογές και να παραμένουν υπερασπιστές συμβόλων.


(τη φωτογραφία τη βρήκα στο Bookriot.com)

Τυχαίες φθινοπωρινές διαπιστώσεις

Η βόρεια Ευρώπη έχει ήδη γεμίσει ανεμογεννήτριες. 
Η Γερμανία είναι διάσπαρτη με εγκαταστάσεις που έγιναν μέσα στα τελευταία δύο χρόνια. 
Στη Μ. Βρετανία οι μελέτες ήδη δείχνουν πως μέσα στα επόμενα είκοσι χρόνια το μεγαλύτερο μέρος της ενέργειας μπορεί να προέρχεται από εναλλακτικές πηγές ενέργειας. 
Εδώ δεν έχουμε δει ακόμα σημαντικές επενδύσεις, ακόμα και οι λίγες ανεμογεννήτριες που έχουν τοποθετηθεί είναι οι περισσότερες ανενεργές. 


Μια τεράστια ποσότητα ελληνικών πορτοκαλιών θάβεται αδιάθετη ή σαπίζει κάτω από τα δέντρα, με τους παραγωγούς να βρίσκονται σε καφετέριες και σε καφενεία επειδή τα εργατικά της συλλογής τους, η μεταφορά με ολιγοπωλιακά φορτηγά (γιατί δίκτυο σιδηροδρόμων που παντού είναι οικονομικότερο, δεν υπάρχει) αλλά και τα κέρδη των -απαραίτητων- μεσαζόντων, κάνουν την τελική τιμή τους απαγορευτική. 
Αντίθετα σε όσα λίγα ξενοδοχεία παρέχουν στο πρωινό τους φρέσκο χυμό πορτοκαλιού, βρίσκεις εύκολα πορτοκάλια από το Ισραήλ. 


Πολύ μεγάλη παραγωγή ελληνικού ελαιόλαδου πωλείται σε χαμηλές τιμές χονδρικής στην Ιταλία, όπου συσκευάζεται και πωλείται με σωστό marketing σε πολύ υψηλότερες τιμές. Ποιοτικά ελληνικά τρόφιμα, βιολογικά ή μη, που παράγονται από νέους παραγωγούς σε πολλά μέρη στην Ελλάδα, δεν έχουν ακόμα όχι σωστό marketing αλλά ούτε μια αξιόπιστη ενιαία πιστοποίηση που να επιτρέπει στα τρόφιμα αυτά να μπουν στη διεθνή αγορά με αξιώσεις. Ακόμα και εδώ, στην εσωτερική αγορά πληρώνουμε πολύ ακριβά αγροτικά προϊόντα που είναι κυριολεκτικά σκουπίδια. 


Τα ιδιωτικά πανεπιστήμια είναι η προσωποποίηση του κακού. Απαγορεύονται με απόφαση του καθηγητικού κατεστημένου όπως και η απελευθέρωση των επαγγελμάτων ταξιτζήδων, φορτηγατζήδων κλπ. Όλο αυτό πλασάρεται καλυμμένο πίσω από πομφόλυγες για την «κακιά» επίσης σύνδεση εκπαίδευσης-εργασίας (διότι πιθανότατα φιλοδοξούμε να παράγουμε άνεργους). Έτσι δεν έχουμε τη δυνατότητα να δημιουργήσουμε μια νέα βιομηχανία σε ανερχόμενα επαγγέλματα με υψηλή ζήτηση που πιθανά θα μπορούσε να ελκύσει σπουδαστές από Βαλκάνια, ανατολική Μεσόγειο κι αλλού. 


Η Λάρισα αναδεικνύεται σε παγκόσμια πρωτεύουσα των Porsche Cayenne με τη μεγαλύτερη αναλογία των συγκεκριμένων αυτοκινήτων σε σχέση με τον (αγροτικό κατά βάση) πληθυσμό. 
Όλα τα κιλά, όλα τα Καγιέν.  


Πρόσφατο άρθρο των ΝΕΩΝ μας υπενθυμίζει πως ακόμα, παρά την κρίση που στέρησε αρκετό εισόδημα από τις πιο αδύναμες τάξεις των Ελλήνων, οι πολυεθνικές εταιρίες πωλούν στην Ελλάδα ακριβότερα τα ίδια προϊόντα. Ένα αναψυκτικό π.χ. είναι ακριβότερο εδώ κατά 16% απ ότι στην Ισπανία. Σε πείσμα όμως της τόσο εύκολης ακρίβειας ΚΑΜΙΑ ενέργεια, μποϋκοτάζ ή άλλη κινητοποίηση δεν αποφασίζεται από τους Έλληνες καταναλωτές. 


Μετά απ όλα αυτά τα όμορφα, απλά και καθημερινά, και την πραγματικότητά μας να αλλάζει προς τα χειρότερο αποφασίζεται στην επέτειο του «ΟΧΙ», 
1. Οι καθηγητές να παρελάσουν με μαύρα περιβραχιόνια 
2. να αναρτηθεί από τους πιο οργισμένους συμβολικό πανό στο μπαλκόνι με το ΟΧΙ να απευθύνεται σε όλους αυτούς που ευθύνονται για το ότι φτάσαμε ως εδώ. 


Όχι εμάς ανόητε, τους άλλους! 

Guardian: Steve Jobs, a stylist for a consumer society

"We die not wishing we owned more gadgets, Apple or otherwise. We die wishing we had more time for the people we loved". 


Να ενας τύπος που λέει τα πράγματα καλύτερα. Διαβάστε το, είναι πολύ διεισδυτικό σε σχέση με τις σημερινές ψυχώσεις μας.

Ο Wilhelm, ο Jonas κι ο Steve

Ποιός ήταν ο Edward Jenner;

Ένας γιατρός σε μια επαρχία της Αγγλίας, που ανακάλυψε το εμβόλιο κατα της ιλαράς.  Αρήθηκε να κατοχυρώσει το εμβόλιο σαν πατέντα γιατί αυτό θα το έκανε ακριβό και άρα δυσπρόσιτο στο φτωχό πληθυσμό της Αγγλίας του 19ου αιώνα.


Δε θα σας κατηγορήσει κανείς που δεν τον ξέρετε.






Ποιός ήταν ο Wilhelm Conrad Röntgen;

Είναι ο άνθρωπος που ανακάλυψε τις ακτίνες Χ. Χάρη στην εφεύρεσή του που βοήθησε τη διάγνωση για ένα σωρό παθήσεις, κέρδισε το πρώτο Νομπελ Φυσικής το 1901. Παρά τη φήμη που κέρδισε, επέλεξε να χαρίσει  την ανακάλυψή του στην ανθρωπότητα με το να μη την κατοχυρώσει με πατέντα ενώ χάρισε και τα χρήματα του βραβείου Νόμπελ στο πανεπιστήμιο όπου φοίτησε για να βοηθήσει την έρευνα

Με το δίκιο σας δεν τον ξέρετε.

Ποιός ήταν ο Jonas Salk;

 

Είναι ο ερευνητής γιατρός που ανακάλυψε το εμβόλιο κατα της πολυομυελίτιδας. Δεν είχε κανένα ενδιαφέρον για προσωπικό κέρδος, δεν έκανε καμία πατέντα για την ανακάλυψή του. 

Όταν σε μια συνέντευξη τον ρώτησαν για το ποιός έχει την πατέντα του φαρμάκου, απάντησε: "Κανένας. Μπορείς να βάλεις πατέντα στον ήλιο;"

Τα χρόνια πριν πεθάνει, τα αφιέρωσε για να ερευνά θεραπεία για το AIDS.

Ε, δε χάλασε ο κόσμος που δεν τον ξέρετε.

Ποιός ήταν ο Νικολά Τέσλα;

Ε, οι περισσότεροι τον ξέρετε. Έκανε ένα σωρό ανακαλύψεις. Ποτέ δεν προσπάθησε να τα κλειδώσει με πατέντες. Σαν ποτέλεσμα, παρα το γεγονός οτι οι ανακαλύψεις του σήμερα χρησιμοποιούνται σε ένα σωρό εφαρμογές, πέθανε πάμφτωχος. 

Ποιός ήταν ο Steve Jobs;

Ο άνθρωπος που έφυγε σήμερα είναι αυτός που έκανε επιτυχία το iphone, το ipad, το ipod, τα Mac. 

Στις περισσότερες των περιπτώσεων πήρε ήδη διαδομένες τεχνολογίες, τις "ανασυσκεύασε" σε ένα ιδιοφυές ελκυστικά design και δημιούργησε ένα κλειστό και χιλιοπροστατευμένο με πατέντες οικοσύστημα εφαρμογών και συσκευών που έκανε την Apple την πρώτη παγκόσμια οικονομική δύναμη σήμερα.

Έκανε τον κόσμο στις δυτικές πλούσιες κοινωνίες να ακριβοπληρώνει μια συσκευή και να είναι και πανευτυχής. Σε βαθμό του να γίνεται και φανατικός οπαδός(!) της μάρκας.

Κάθε του ομιλία και παρουσίαση ανέβαζε μετοχές, χρηματιστήρια, κινούσε μια ολόκληρη μηχανή χρήματος.

Άφησε πίσω του μια περιουσία πάνω απο 7 δις δολάρια.

Τον ήξεραν όλοι.

Kραυγές και ψίθυροι για την Ακρόπολη

Και μια που μιλάμε για την Ακρόπολη, ας μου επιτραπεί να σας προτείνω να επισκεφθείτε την πολύ καλή δουλειά που λέγεται «Τεχνολογείν» του Γιάννη Ριζόπουλου, όπου υπάρχει ένα άκρως ενδιαφέρον άρθρο για την τεχνολογία που χρησιμοποιείται για τη μέτρηση και προστασία του μνημείου σε σχέση με τους σεισμούς.

Θα παραθέσω μόνο ένα μικρό απόσπασμα:
«Οι αρχιτέκτονες και οι μηχανικοί της αρχαίας Αθήνας σίγουρα δεν είχαν όλα αυτά τα μέσα που έχουμε εμείς σήμερα στη διάθεσή μας, ούτε αντισεισμικούς κανονισμούς για να τους συμβουλευτούν.
Είχαν, όμως, βαθιά γνώση του υλικού με το οποίο δούλευαν και των μηχανικών ιδιοτήτων του. «Τα δομικά στοιχεία του ναού έχουν τέλειες εδράσεις μεταξύ τους, χωρίς κονιάματα, και η δομή των μνημείων βασίζεται στην τέλεια επαφή των αρμών», μας λέει η διευθύντρια της ΥΣΜΑ, Μαρία Ιωαννίδου.
Σ' ένα μικρό σεισμό ο Παρθενώνας δεν κινείται καθόλου, καθώς οι κίονές του ταλαντεύονται μεν, αλλά γρήγορα επανέρχονται στη θέση τους, καθώς οι δονήσεις αποσβένυνται, σε αντίθεση με τα σύγχρονα κτίρια που κουνιούνται ακόμα και με 3 ή 4 Ρίχτερ. Αυτό το «αντισεισμικό μυστικό» βοήθησε να μείνουν στη θέση τους τα μνημεία της Ακρόπολης επί δυόμισι χιλιάδες χρόνια...
Κι ίσως η μελέτη του, με την ολοκλήρωση του δικτύου και την εξαγωγή των συμπερασμάτων από τις μετρήσεις, μπορέσει να δώσει λύσεις από το παρελθόν που θα βρουν βέλτιστη εφαρμογή στα αντισεισμικά κτήρια του μέλλοντός μας.»

Βάζω στοίχημα οτι οι κραυγάζοντες για την ιεροσυλία της ανάρτησης του πανό δεν έχουν ιδέα για το θέμα που σε σχέση με τα υπόλοιπα που συζητάμε είναι απλός ψίθυρος.