Επίκαιρες Ευχές

Παιχνίδια με τη φωτιά

Πυροβολισμός στο Περιστέρι εναντίον μαθητή πριν μερικές μέρες, πυροβολισμός σήμερα στο Γουδί εναντίον αστυνομικών!
Πολλά αδέσποτα όπλα κυκλοφορούν παιδιά... Πυροβολούν τυφλά, από απόσταση και γι’ αυτό τα αποτελέσματα μπορεί εύκολα να είναι τραγικά. Είναι σίγουρο πως κάποιοι παίζουν με σπίρτα και βενζίνη σε αχυρώνα. Η πυρκαγιά είναι περισσότερο από σίγουρη, κάποιοι φροντίζουν γι’ αυτό.

Τα πρόσφατα επεισόδια έκαναν προφανές οτι έχουμε πλέον στα χέρια μας μια απασφαλισμένη χειροβομβίδα. Η εμπιστοσύνη προς την κυβέρνηση έχει χαθεί ολοκληρωτικά, το μίσος για την αστυνομία έγινε τώρα προφανές από ευρύτατες -και μέχρι πρόσφατα ανυποψίαστες- κατηγορίες πολιτών, οι καθημερινές διαδηλώσεις συνεχίζουν να προκαλούν μπάχαλο στο κέντρο της Αθήνας εκνευρίζοντας ακόμα πιο πολύ αυτούς που έχουν πάθει τεράστια οικονομική ζημιά και πάει λέγοντας.
Ποτέ δεν ήταν τόσο εύκολο να προκληθεί πολιτική αλλά και πολιτειακή κρίση εδώ και πολύ καιρό.

Εν τω μεταξύ η κυβέρνηση δείχνει εντελώς ανίκανη να βάλει μια σειρά στα πράγματα, ο ίδιος ο υπουργός εσωτερικών και δημόσιας τάξης που θα έπρεπε κανονικά να πάρει γενναίες πρωτοβουλίες, να ανακοινώσει μέτρα και αυστηρότητα σε όσους εκτρέπονται της αποστολής τους, δείχνει να περιμένει κι αυτός να ακούσει στα ραδιόφωνα και τις τηλεοράσεις τα τελευταία κατορθώματα των υφισταμένων του.Οι μαρτυρίες αστυνομικής "μαγκιάς" πέφτουν σα βροχή, θύματα περιμένουν δικαίωση και οι υποθέσεις τους αναβάλονται διαρκώς, οι δράστες φαίνεται θα πέφτουν στα "μαλακά", μέχρι εμείς να πέσουμε στα "σκληρά" απο την απόγνωση.

Περιμένει η πολιτική "ηγεσία" (λέμε τώρα), να δικαιωθούν οι ακραίες εκδηλώσεις βίας της αστυνομίας από τους αγανακτισμένους πολίτες, να παιχτεί για άλλη μια φορά το παιχνίδι σε επίπεδο συσχετισμών και ζυγαριάς.

Αλλά μέχρι να ισορροπήσει η ζυγαριά, θα προκύψει το επόμενο τραγικό γεγονός και θα συλληφθούν για ακόμα μια φορά στον ύπνο.
Άντε τώρα κάνε γιορτές...

φωτο: Eurokinissi απο το in.gr

Κοίτα να δεις τι θυμήθηκα τώρα...

Wont Get Fooled Again - THE WHO

We'll be fighting in the streets
With our children at our feet
And the morals that they worship will be gone
And the men who spurred us on
Sit in judgement of all wrong
They decide and the shotgun sings the song

Take a bow for the new revolution
Smile and grin at the change all around
Pick up my guitar and play
Just like yesterday
Then I'll get on my knees and pray
We don't get fooled again

The change, it had to come
We knew it all along
We were liberated from the fold, that's all
And the world looks just the same
And history ain't changed
'Cause the banners, they are flown in the next war

I'll tip my hat to the new constitution
Take a bow for the new revolution
Smile and grin at the change all around
Pick up my guitar and play
Just like yesterday
Then I'll get on my knees and pray
We don't get fooled again
No, no!

I'll move myself and my family aside
If we happen to be left half alive
I'll get all my papers and smile at the sky
Though I know that the hypnotized never lie
Do ya?

There's nothing in the streets
Looks any different to me
And the slogans are replaced, by-the-bye
And the parting on the left
Are now parting on the right
And the beards have all grown longer overnight

I'll tip my hat to the new constitution
Take a bow for the new revolution
Smile and grin at the change all around
Pick up my guitar and play
Just like yesterday
Then I'll get on my knees and pray
We don't get fooled again
Don't get fooled again
No, no!

Yeaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaah!

Meet the new boss
Same as the old boss

Ενα χρήσιμο δώρο για τις γιορτές!

Κάθεστε ήσυχα-ήσυχα στο κέντρο της Αθήνας και πίνετε το καφεδάκι σας...

Ξαφνικά, πλακώνουν οι ΜΑΤατζήδες !!!

Τι κάνετε ;;

Απλό, σηκώνετε το τραπεζάκι !!!!!

Kραυγές και ψίθυροι για την Ακρόπολη

Και μια που μιλάμε για την Ακρόπολη, ας μου επιτραπεί να σας προτείνω να επισκεφθείτε την πολύ καλή δουλειά που λέγεται «Τεχνολογείν» του Γιάννη Ριζόπουλου, όπου υπάρχει ένα άκρως ενδιαφέρον άρθρο για την τεχνολογία που χρησιμοποιείται για τη μέτρηση και προστασία του μνημείου σε σχέση με τους σεισμούς.

Θα παραθέσω μόνο ένα μικρό απόσπασμα:
«Οι αρχιτέκτονες και οι μηχανικοί της αρχαίας Αθήνας σίγουρα δεν είχαν όλα αυτά τα μέσα που έχουμε εμείς σήμερα στη διάθεσή μας, ούτε αντισεισμικούς κανονισμούς για να τους συμβουλευτούν.
Είχαν, όμως, βαθιά γνώση του υλικού με το οποίο δούλευαν και των μηχανικών ιδιοτήτων του. «Τα δομικά στοιχεία του ναού έχουν τέλειες εδράσεις μεταξύ τους, χωρίς κονιάματα, και η δομή των μνημείων βασίζεται στην τέλεια επαφή των αρμών», μας λέει η διευθύντρια της ΥΣΜΑ, Μαρία Ιωαννίδου.
Σ' ένα μικρό σεισμό ο Παρθενώνας δεν κινείται καθόλου, καθώς οι κίονές του ταλαντεύονται μεν, αλλά γρήγορα επανέρχονται στη θέση τους, καθώς οι δονήσεις αποσβένυνται, σε αντίθεση με τα σύγχρονα κτίρια που κουνιούνται ακόμα και με 3 ή 4 Ρίχτερ. Αυτό το «αντισεισμικό μυστικό» βοήθησε να μείνουν στη θέση τους τα μνημεία της Ακρόπολης επί δυόμισι χιλιάδες χρόνια...
Κι ίσως η μελέτη του, με την ολοκλήρωση του δικτύου και την εξαγωγή των συμπερασμάτων από τις μετρήσεις, μπορέσει να δώσει λύσεις από το παρελθόν που θα βρουν βέλτιστη εφαρμογή στα αντισεισμικά κτήρια του μέλλοντός μας.»

Βάζω στοίχημα οτι οι κραυγάζοντες για την ιεροσυλία της ανάρτησης του πανό δεν έχουν ιδέα για το θέμα που σε σχέση με τα υπόλοιπα που συζητάμε είναι απλός ψίθυρος.

"Διασύρεται" η Ελλάδα!

Σε σχέση με την «βέβηλη» ανάρτηση του πανό στην Ακρόπολη, βρήκα σήμερα ένα έξοχο κείμενο του Φοίβου Καρζή στο blog του.

Όσο κι αν μας φαίνεται περίεργο υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που τρελαίνονται με το «φαίνεσθαι» κι όχι με την ουσία, με την πραγματικότητα.
Μπορεί δηλαδή να φτάσουν να εκδηλώσουν την οργή τους με το πανό που καλεί σε «αντίσταση» αλλά δεν θα δώσουν καμία σημασία στο οτι μέρες ολόκληρες η Ακρόπολη είναι κλειστή λόγω απεργίας.Υπάρχουν κι αυτοί που παρά τα σκάνδαλα, τη παραλυσία του δημόσιου βίου, την ελληνική πρώτη θέση στα καλλιστεία της διαφθοράς, παθαίνουν delirium tremens επειδή με τα επεισόδια διασύρεται η Ελλάδα από τα πρωτοσέλιδα του διεθνούς τύπου! Λες και τόσο καιρό με το Βατοπέδι και τα σχετικά δημοσιεύματα η εικόνα ήταν ανάλογη της καλύτερης καμπάνιας εταιρικής επικοινωνίας!
Αυτό το κομμάτι πληθυσμού, είναι έτοιμο να κυβερνηθεί από οποιονδήποτε, τα σκάνδαλα η απιστία, η διασπάθιση της δημόσιας περιουσίας είναι το λιγότερο που μπορεί να τους τύχει. Μην τύχει και δουν όμως ελληνική σημαία να καίγεται. Μη δουν οποιαδήποτε εκδήλωση που να προσβάλει τα "ιερά" σύμβολα. Γυρίζει το μάτι τους!
Το ζητούμενο είναι η επίφαση, το "καλά που δεν πάθαμε τίποτα" που λέει το ανέκδοτο.
Να είναι άνθρωποι του ελληνοχριστιανικού ιδεώδους, γαλουχημένοι στη διάρκεια της χούντας; Να είναι άνθρωποι που θεωρούν οτι η εξουσία έχει το απόλυτο δικαίωμα να ασκείται με οποιοδήποτε τρόπο αρκεί να ανεμίζει την εθνική ταυτότητα; Να είναι οι οπαδοί του «Αληθές είναι ότι είναι εθνικόν»; Να είναι αυτοί που επιβάλλουν τα σχολικά βιβλία να είναι γραμμένα με συγκεκριμένες μίξεις εθνικισμού και μυθολογίας; Είναι αυτοί που επιβάλουν στις κυβερνήσεις την αγκύλωση στα "εθνικά θέματα" (Μακεδονικό, υφαλοκριπίδα) λόγω "πολιτικού κόστους"

Πολύ φοβάμαι οτι όσο αυτό το περίεργο κοινό εξοργίζεται όχι από το πρωτογενές γεγονός, αλλά στην αντίδραση που γεννιέται απ’ αυτό, όσο υπάρχουν αυτοί οι περίεργοι συμβολολάτρες, τόσο η αντίδραση και η αντιπαράθεση των εξεγερμένων θα γίνεται εντονότερη και βιαιότερη.

(Φωτογραφίες απο ανάλογες διαμαρτυρίες σε άλλα μνημεία)

Απολογητικό Σημείωμα

Έχεις δίκιο! Φταιω.

Είμαι εντελώς υπεύθυνος για όσα ζεις σήμερα. Αν δεν είχε φτάσει το κράτος, η χώρα, στην απόλυτη διάλυση, αυτό που έγινε πριν μια εβδομάδα δεν θα είχε συμβεί. Θα είχαμε σωστότερη και εκπαιδευμένη αστυνομία κι εσύ δεν θα είχες χάσει το συμμαθητή σου.

Έχεις δίκιο που κάνεις καταλήψεις, θες να σπάσεις τα δεσμά σου και το σχολείο σου σε δένει, σε φιμώνει δεν το θεωρείς δικό σου χώρο γιατί ποτέ οι καθηγητές σου δεν κουβέντιασαν μαζί σου γι αυτά που ελπίζεις και φοβάσαι. Ποτέ δεν σε άκουσαν όταν ήθελες να μιλήσεις. Χαλαρά κι εκτός «ύλης». Πως να μη καταπιέζεσαι λοιπόν;

Φταιω που σου παρέδωσα ένα εκπαιδευτικό σύστημα ανάπηρο και άχρηστο που σου κάνει το μάθημα μόνο σε ιδιαίτερα, μετά τις «επίσημες» ώρες διδασκαλίας, στο χρόνο που κανονικά θα έπρεπε να είναι δικός σου να αθληθείς, να ασχοληθείς με μουσική, να διαβάσεις εφημερίδα ίσως ή ακόμα και να κουβεντιάσεις μαζί μου.
Αλλά μήπως είμαι σπίτι για να τα πούμε; Είμαι δεμένος χειροπόδαρα με το δάνειο, με τη δουλειά. Βλέπεις πρέπει όχι μόνο για να πληρώσω για τα ιδιαίτερά σου αλλά και για να σου αγοράσω κι εσένα το playstation αφού έτσι κι αλλιώς δεν έχεις χρόνο να βγεις να βρεθείς με τους φίλους σου, να κάνεις οτιδήποτε άλλο. Και δεν κατάλαβα οτι σε μετατρέπω σε πρόωρα γερασμένο τηλεθεατή.

Φταιω που με τη δική μου ανοχή δύο κόμματα παίζουν το μπιλιάρδο της εξουσίας στην πλάτη μου. Πλουτίζουν αυτοί, οι φίλοι, οι κουμπάροι και οι συγγενείς τους ενώ φτωχαίνει η χώρα κι εμείς, ενώ ρημάζουν και χάνονται όσα θα έπρεπε να έχω με τους φόρους που πληρώνω. Κι εγώ αντί να διεκδικήσω, να φωνάξω, να διαμαρτυρηθώ απλά δηλώνω δυσαρεστημένος με τον «καταλληλότερο»!

Φταιω που γίνομαι επιθετικός με τον διπλανό μου, στην προσπάθεια να επιβιώσω στις συνθήκες ζούγκλας που μου επέβαλλαν. Με ακούς άλλωστε που βρίζω τους άλλους οδηγούς στο αυτοκίνητο, με έκαναν ένα ζώο έτοιμο να σκοτώσει για την προτεραιότητα.

Φταιω που δεν έκανα τίποτα όταν σου στερούν όλους τους ελεύθερους χώρους για να γίνουν εμπορικά κέντρα, ολυμπιακά ακίνητα για να κονομήσουν οι υπεράκτιοι κυβερνητικοί, ενώ εσύ για να βρεθείς με τους φίλους σου πρέπει να πληρώσεις ένα πανάκριβο καφέ τώρα που ξέμεινες από άλλους χώρους.

Φταιω που σε πιέζω να πετύχεις στις πανελλήνιες, να περάσεις σε πανεπιστήμιο χωρίς να σε ρωτήσω αν το θες. Είναι που θέλω να είσαι ευτυχισμένος και νομίζω πως θα το καταφέρεις μόνο αν είσαι ένας πλούσιος γιατρός ή δικηγόρος ή κάπου που να παράγεται μαύρο χρήμα. Ούτε που μου πέρασε απ’ το μυαλό οτι θα μπορούσες να είσαι πραγματικά ευτυχισμένος αν κάνεις αυτό που πραγματικά γουστάρεις κι αγαπάς.
Φταιω που δεν το κατάλαβα αυτό ακόμα κι όταν έβλεπα τόσο κακισμένους υστερικούς δικηγόρους, απάνθρωπους και ψυχρούς γιατρούς. Έγιναν ότι έγιναν για τους γονείς τους, όχι επειδή το ήθελαν. Τώρα το ξέρω, δεν θα σε ξαναπιέσω.

Κυρίως όμως, φταιω που δεν σου μίλησα ποτέ γι’ αυτά, που δεν έδειξα έτοιμος να παλέψω για να αλλάξω όσα σου φανερώνουν ένα δυσοίωνο μέλλον. Καλά τα καταφέραμε. Εσύ φιμωμένος κι εγώ δεμένος χειροπόδαρα. Όσο κι αν ανησυχώ για σένα τώρα, θα το βουλώσω, θα καταλάβω που κατεβαίνεις στο δρόμο να φωνάξεις, απλά πάρε με τηλέφωνο να μου πεις πως είσαι καλά γιατί φοβάμαι.

Ο πατέρας σου.

Ρήση και αντίρρηση

Το πήραμε με mail, το είδαμε δημοσιευμένο στο πρωτοσέλιδο του "Ελεύθερου Τύπου", το ακούσαμε στο ραδιόφωνο.

«Η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται
διότι κατεχράσθη το δικαίωμα
της ελευθερίας και της ισότητας,
διότι έμαθε τους πολίτες
να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα,
την παρανομία ως ελευθερία,
την αναίδεια του λόγου ως ισότητα
και την αναρχία ως ευδαιμονία..»
Ισοκράτης (436 π.Χ-338 π.Χ.)

Σήμερα και πάλι στον "Ελεύθερο Τύπο" δημοσιεύεται το παρακάτω πολύ καλό σκίτσο που θεωρώ οτι πρέπει να το δεί περισσότερος κόσμος απο τους αναγνώστες της εφημερίδας.


Και αν επιθυμείτε να δείτε και το πόσο "πλαστο" είναι το φτιασιδωμένο ρητό, διαβάστε κι εδώ

Περι προβοκάτσιας

Προβοκάτορας (ο) άτομο που διεισδύει δολίως σε οργάνωση, διαδήλωση, πολιτική εκδήλωση κλπ. Και δρα υπονομευτικά στοχεύοντας να προκαλέσει υπονομευτικά ή να παρασύρει κάποιους σε ενέργειες που θα τους εκθέσουν (προς όφελος των αντιπάλων τους, της αστυνομίας κλπ)
(από το λεξικό Μπαμπινιώτη)

Οι μάσκες έπεσαν για άλλη μια φορά, αυτή τη στιγμή ακούω στο ραδιόφωνο (μεσημέρι Τετάρτης 10 Δεκεμβρίου) ρεπόρτερ στον City να μιλάει για κουκουλοφόρους που κρύβονται πίσω απο τα ΜΑΤ και καταστρέφουν μικρά μαγαζιά. Λίγα λεπτά μετά ακούγεται και ο βουλευτής του ΣΥΝ Θ. Μαργαρίτης για ασφαλίτες που μεταμφιεσμένοι σε κουκουλοφόρους προσπαθούσαν να σπάσουν βιτρίνες μικρών επιχειρήσεων και μάλιστα σε περιοχές που επικρατούσε ηρεμία.



Οι φωτογραφίες αυτές κυκλοφορούν σήμερα σε όλα σχεδόν τα blogs, άρα με τις δύο μαρτυρίες και τις φωτογραφίες έχουμε μια συμπαγή περίπτωση που δεν χωράει αμφισβήτηση.

Σιγά το νέο -θα μου πείτε- αυτό γίνεται κάθε φορά που γίνονται ταραχές, η κοινή γνώμη θα πρέπει να τρομοκρατηθεί, να λιγοστέψει το πλήθος που φουσκώνει τις διαδηλώσεις, να αγανακτήσει ο κόσμος που τείνει να ταυτιστεί με τους εξεγερμένους. Να γίνει μπάχαλο, να ξεχαστούν τα σκάνδαλα να γεμίσουν οι τηλεοράσεις με σκηνές καταστροφής να μαζευτούν στο φόβο τους οι «νοικοκυραίοι» και να παρακαλέσουν για περισσότερη αστυνόμευση.

Αυτό είναι το πραγματικό παρακράτος. Αυτός είναι ο ίδιος βόθρος που λειτουργεί από τη δολοφονία Λαμπράκη (και ίσως και παλιότερα), λειτούργησε με τη ζάχαρη στα ρεζερβουάρ των τανκς (λέγε με Παπαδόπουλο) στα προοίμια της χούντας, λειτούργησε ακόμα και την περίοδο ΠΑΣΟΚ (που σύμφωνα με τον Χρυσοχοίδη είχαμε «την καλύτερη αστυνομία») για να δημιουργήσει σχετικό μπάχαλο όποτε οι επικοινωνιακές συγκυρίες ήταν στριμόκωλες.

Είναι τα κόλπα που μας έμαθαν οι φίλοι μας οι αμερικανοί και οι μυστικές τους υπηρεσίες που έχουν διδακτορικό σε τούτα τα θέματα και που μας τα διδάσκουν από τότε που περάσαμε στη σφαίρα επιρροής τους μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Αυτή είναι η περίφημη «προβοκάτσια» που τόσες φορές έχει ξεσκεπαστεί αλλά κατά ένα περίεργο τρόπο έκανε πάντα τη δουλειά της (βρείτε να διαβάσετε οι νεότεροι την περίπτωση του περιβόητου Ντάνου Κρυστάλλη).

Το πιο παλιό περιστατικό αν δεν κάνω λάθος ήταν το 1898 όταν οι Κουβανοί επαναστάτησαν εναντίον των αποικιοκρατών Ισπανών και το αμερικανικό πλοίο Maine βυθίστηκε στο λιμάνι της Αβάνας μετά από έκρηξη βόμβας στα ύφαλα παρασύροντας στο βυθό τους μαύρους ναύτες (οι λευκοί αξιωματικοί είχαν κατέβει για βόλτα στο λιμάνι). Με αφορμή το περιστατικό αυτό οι ΗΠΑ κατάφεραν να εμπλακούν στην επανάσταση που ήδη είχε κριθεί υπέρ των Κουβανών κι έτσι έβαλαν πόδι στην Κούβα (από τότε έχουν το Guantanamo), μέχρι και την πτώση του Μπατίστα για ένα σχεδόν αιώνα.

Αυτές λοιπόν τις μέρες της εξέγερσης ο Καραμανλής είπε: «Αυτοί που προβαίνουν σε καταστροφές είναι εχθροί της δημοκρατίας». Μάλιστα!

Τώρα που είναι σαφές οτι αυτές που αφορούν τα μικρομάγαζα γίνονται από την αστυνομία, τι θα κάνει για να αποκαταστήσει τη δημοκρατία;
Θα κινηθούν οι καταστηματάρχες δικαστικά εναντίον της πολιτικής ηγεσίας της αστυνομίας για τις αποζημιώσεις;
Θα φέρουν το θέμα στη βουλή οι βουλευτές για να σταματήσουν οι της κυβέρνησης να μιλάνε για «ωμή βία» από μεριάς των διαδηλωτών;

Θα αποκτήσουμε ποτέ την απαραίτητη εξυπνάδα (αν όχι σοφία) για να ξεχωρίσουμε την κραυγαλέα προβοκάτσια από τη γνήσια αγανάκτηση;

Νύχτες κωμωδίας

Έχασα κάθε ελπίδα οτι μπορεί να γίνει κάτι θετικό με τούτους εδώ, όταν είδα δύο κωμικοτραγικά τηλεοπτικά θεάματα χθες.

Η μία ήταν η μουτσούνα Παυλόπουλου που μιλούσε σε σχεδόν ατελείωτο τηλεοπτικό χρόνο επαναλαμβάνοντας της απόλυτες κωμικές ατάκες «άλλη η εικόνα και άλλη η πραγματικότητα», «εκτίθενται οι κουκουλοφόροι με αυτά που κάνουν» (!!!), «Η αστυνομία ήταν εκεί που έπρεπε να είναι» (την ώρα που καιγόταν η μισή Ελλάδα).

Η άλλη ήταν ο Καραμανλής που με τη χτεσινή τηλεοπτική του παρουσία έδειξε οτι τίποτα δεν τον αγγίζει. Στη θέση ενός ανθρώπου που να δείχνει οτι καταλαβαίνει τι συμβαίνει στον τόπο που κυβερνάει, είχαμε την ίδια παράσταση με τις στημένες στομφώδεις χειρονομίες, με την ίδια στημένη ξύλινη παπαρολογία.

Σημάδια οτι οι άνθρωποι είναι επικίνδυνοι, οτι δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα ότι ζουν σε άλλη διάσταση.

Μιλούσαμε για αστυνομία Χονδρό -Λιγνό και αναρχικούς Τρίο Στούτζες.
Πάρτε τώρα και τους «Αμποτ και Κοστέλλο»!

Πάντα "μπάτσος" τελικά ο αστυνομικός!

Ακούστε τον ρεπόρτερ του Alpha Radio, Γιώργο Κακούση, την ώρα που δίπλα του τα ΜΑΤ, χτυπούν δυο 15χρονα και ο κόσμος τους αποδοκιμάζει. Ένα απο τα πολλά περιστατικά που απέφυγαν να αναδείξουν τα δελτία ειδήσεων των καναλιών.

Αγανάκτηση!

Το παράπλευρο θύμα μιας σκηνοθεσίας

Επανέρχομαι στο θέμα γιατί ήθελα να απαντήσω τόσα πολλά στα σχόλια των φίλων του προηγούμενου πόστ, που δεν έβγαινε σε σχόλιο.

Οι ειδικοί φρουροί προέρχονται κατά κύριο λόγο από τις ειδικές στρατόκαυλες δυνάμεις (ΛΟΚ, ΟΥΚ κλπ).
Ένα λοιπόν το κρατούμενο: έχουμε ανθρώπους που έχουν εκπαιδευτεί σε συγκεκριμένη κοσμοθεωρία, που έχουν μάθει να «συναλλάσσονται» με πολύ συγκεκριμένους όρους ισχύος.

Επίσης κατά κύριο λόγο τα ονόματά τους τελειώνουν σε «–εας» ή «–άκος» (ξέρω, ξέρω, κακά τα στερεότυπα αλλά μόνο σύμπτωση δεν είναι σε μια χώρα με τη δεδομένη ιστορία και τις παραδόσεις της).

Επίσης κατά κύριο λόγο δεν έχουν περάσει από «κοινωνική» εκπαίδευση όπως θα υπέθετε κανείς για την αστυνομία. Δεν έχουν μάθει ότι ακόμα και αυτοί που αμφισβητούν το κράτος και την αστυνομία είναι απαραίτητη «τάση» σε μια πολυσυλλεκτική κοινωνία. Ότι αυτή η αντίληψη δεν συνιστά από μόνη της παράβαση. Δεν έχουν μάθει να είναι αστυνομικοί αλλά έχουν αφεθεί (μέσα από τη μη-εκπαίδευση) να είναι ο ρόλος τους και το «έργο» τους προέκταση της ιδεολογίας τους, της νοοτροπίας τους, της ελληνοχριστιανικής τους καταβολής, του Εγώ τους.


Πως λοιπόν να μην πάει να «καθαρίσει» ο θιγμένος; Πώς να μην είναι η έδρα των αντιεξουσιαστών η φωλιά του εχθρού; Ο ποινικός δεν αμφισβητεί την ύπαρξή τους, δεν είναι μισητός εχθρός, ο αντιεξουσιαστής, ο αναρχικός, αυτός που καίει τη σημαία, είναι!

Αυτοί λοιπόν οι άνθρωποι πήραν σχετικά πρόσφατα εντολή να περιπολούν στα Εξάρχεια!
Να η δοκιμασμένη συνταγή που εξασφαλίζει την πολυπόθητη έκρηξη. Όχι δεν περίμεναν μια εν ψυχρώ δολοφονία ενός δεκαπεντάχρονου οι εγκέφαλοι των δοκιμασμένων επικοινωνιακών σχεδιασμών.

Περίμεναν επεισόδια, δακρυγόνα, κλιμακούμενη βιαιότητα, άντε το πολύ κι ένα θύμα αστυνομικό για να φανεί το κράτος ως αμυνόμενος. Να αλλάξει η θεματολογία.
Τους έκατσε ανάποδα.

Τα πολυπόθητα και πολυαναμενόμενα (και δοκιμασμένα) αποτελέσματα προέκυψαν τη Κυριακή όταν οι γκάου χουλιγκάνοι έκαψαν την Αθήνα (ποιοι αναρχικοί και αντιεξουσιαστές; Σας παρακαλώ! Σε μια χώρα-Σινεάκ με αστυνομία - Χοντρό-Λιγνό, έχεις αναρχικούς - Τρίο Στούτζες, γκάου!).

Αυτοί οι γκάου λοιπόν που επικοινωνούν όλες τις απαραίτητες καθημερινές έννοιες με 50 λέξεις περίπου, δεν έχουν άλλο τρόπο να εκφράζονται από το σπάσιμο, τις μολότοφ και την καταστροφή, παίζοντας ΑΨΟΓΑ το ρόλο που τους έχει μοιράσει ο σκηνοθέτης.
Άχαστη φόρμουλα! Αν είχαμε αναρχικούς και αντιεξουσιαστές θα είχαμε ξεσπάσματα κατά του ίδιου του κράτους, της εξουσίας, πιθανόν να υπήρχε και μια πιο έξυπνη «μη-αντίδραση» που θα κατέστρεφε τη σκηνοθεσία, αλλά τώρα με τους γκάου - Τρίο Στούτζες, είχαμε πλιάτσικο από τις σπασμένες βιτρίνες από τα μαγαζιά που τους χορηγούν το ίδιο τους το χαρτζιλίκι (για «αναρχικούς της πορδής με τα λεφτά του μπαμπά» λέει ο στίχος).

Όσοι φωνάζουν λοιπόν για κατεστραμμένα καταστήματα ας μη βρίζουν τους γκάου. Αυτοί κάνουν όσα ξέρουν. Ας βρουν τον ένοχο στον επικοινωνιακό σχεδιασμό της κυβέρνησης που θα αφήσει την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, το Βόλο να καεί, για να φτάσει η λέξη "Βατοπαίδι" να ακούγεται τόσο μα τόσο παρωχημένη…


Και τώρα που έχουμε και την εν ψυχρώ δολοφονία, θα καούν πολλά μαγαζιά ακόμα στις επόμενες μέρες, μέχρι να φύγει ΚΑΙ ο Αλέξανδρος απο τα πρωτοσέλιδα.

η φωτο είναι απο το e-go

Ενα προμελετημένο έγκλημα

Η εν ψυχρώ δολοφονία χθες βράδυ ενός 16χρονου τα επισκιάζει όλα.

Έτσι το Βατοπαίδι φεύγει από τα πρωτοσέλιδα, το σύνθημα «Μπάτσοι – γουρούνια – δολοφόνοι» δικαιώνεται και ενισχύεται ενώ επέρχεται πια η καταλυτική ρήξη του «κράτους» με τους μέχρι σήμερα ανυποψίαστους που δεν αντέχουν πια να μη βλέπουν την πραγματικότητα.

Από εδώ και πέρα μη πει κανείς ότι δεν ήξερε, μην πει κανένας «η αστυνομία ναι κάποτε… αλλά τώρα…».

Η αστυνομία και η πολιτική της ηγεσία είναι ο ηθικός αυτουργός. Η σχεδόν προαναγγελθείσα εν ψυχρώ δολοφονία ήταν η φυσικά κατάληξη μετά τις μέχρι σήμερα τακτικές κουκουλώματος, με την ατιμωρησία των τραμπούκων, με την πλήρη ανικανότητά της αστυνομίας να εκπαιδεύσει και να αυτοκαθαρθεί από τους κρετίνους που παραδοσιακά έλκονται από την δύναμη της εξουσίας της.

Φαντάζομαι ότι άλλες λειτουργίες όπως η διακίνηση λευκής σάρκας και ναρκωτικών είναι πιο καλά οργανωμένες χωρίς τυχαία περιστατικά απο "έλλειψη ψυχραιμίας".

Και μια ερώτηση ως υστερόγραφο: Γιατί ακριβώς δεν έγινε αποδεκτή η παραίτηση Παυλόπουλου και Χηνοφώτη;

"Πουλάει" η διαφήμιση της Cosmote (προπονητής);

Μου αρέσει πάρα πολύ η διαφήμιση με τον επαρχιακό προπονητή που αποβάλλεται απ’ το γήπεδο επειδή «μιλάει».



Μάλιστα είναι τόσο καλοφτιαγμένη, με καταπληκτική ηθοποιία απ’ τον «πρωταγωνιστή» και τόσο αυτοτελής που φτάνει να είναι επιβαρυντική για την επικοινωνία του προϊόντος. Την είδα δύο ή τρεις φορές πριν φτάσω να προσέξω τον διαφημιζόμενο.

Όταν την έψαξα για να την ξαναδώ στο youtube έβαζα “conn-x”, έβαζα OTE, τελικά διαπίστωσα οτι δεν ήξερα ποιος είναι ο διαφημιζόμενος.
Αυτό είναι και το πιο συχνό πρόβλημα στη διαφήμιση και ιδιαίτερα στα τηλεοπτικά spot που είναι ακόμα πιο εύκολα να παρασύρουν το μάτι, τις εντυπώσεις τόσο πολύ που να απασχολούν το μυαλό σε άλλη κατεύθυνση από αυτή που εξυπηρετεί τον διαφημιζόμενο. Και όταν έχεις μια τόσο καλή «ατάκα», πράγμα που θα εξασφαλίσει το οτι το κέντρο προσοχής είναι το διαφημιστικό και όχι το προϊόν, τότε θα πρέπει το “tag line” να ξελασπώσει, να κάνει όλη τη δουλειά. Κι εδώ δεν έγινε.
Το «θα πληρώσεις ακριβά το να μιλάς» που είναι το concept Πίσω απ’ τη δημιουργία είναι τόσο γενικό σαν έννοια που θα μπορούσε να κολλήσει σε οποιαδήποτε εταιρία τηλεπικοινωνιών.
Και ναι μεν η διαφημιστική εταιρία κάνει καλή δουλειά γι αυτή την ίδια (μπορεί να αποσπάσει μέχρι και βραβείο) αλλά η αποτελεσματικότητα είναι ζητούμενο.

Μπορεί να πάρει δηλαδή «Χρυσό Ερμή» αλλά Effie (βραβείο αποτελεσματικότητας), σίγουρα δεν θα πάρει.

Και ψάχνοντας στο youtube βρήκα και την αυθεντική πηγή έμπνευσης της διαφήμισης.
Ο Νίκος Αναστόπουλος!



Τελικά η Bold δεν χρειάστηκε να κάνει και πολλά...

Βατοpedia (Υπνοπαιδία)

Αγαπητέ μου συμπολίτη,

Να σε ενημερώσω οτι όσο εσύ κοιμόσουν τον τηλεοπτικό σου ύπνο, νομίζοντας οτι αυτό που βλέπεις κάθε μέρα στα παράθυρα είναι σήριαλ, έβλεπες την πραγματικότητα της πολιτικής και δημόσιας ζωής του τόπου σου. Οι πρωταγωνιστές είναι οι εκπρόσωποι που εξέλεξες για κυβέρνηση, για να λύσουν προβλήματα, για να πάνε μπροστά τον τόπο. Το τέλος αυτού του «σήριαλ» θα είναι και το δικό σου τέλος

Όσο εσύ κοιμόσουν είχε στηθεί πάρτι ανάμεσα σε υπουργούς, υφυπουργούς, συμβολαιογράφους δικηγόρους, κουμπουροφόρους, μαγαζάτορες, χορεύτριες, εργολάβους που όλοι μαζί άνοιγαν σαμπάνιες που βρίσκονται τόσο καλά γραπωμένοι στην εξουσία (ούτε ένας απ’ αυτά τα δεκάδες πρόσωπα δεν βρέθηκε εκτός συστήματος, να είναι κάποιος που πιθανά θα «διαρέυσει» την απάτη).

Όσο εσύ κοιμόσουν περνούσαν υπουργικές αποφάσεις λάθρα, κάτω απ το τραπέζι, χωρίς δημοσίευση στην εφημερίδα της κυβερνήσεως. Ακόμα και την τροπολογία που επιτρέπει τέτοιες υπουργικές αποφάσεις εν κρυπτώ, κανείς δεν την πήρε είδηση.

Όσο εσύ κοιμόσουν, δεν κοιμόσουν μόνος, ήταν σε παράλληλη βαθιά ύπνωση και τα ΜΜΕ, τα τσακάλια της δημοσιογραφίας. Διότι το παλιό δελτίο τύπου του Μπασιάκου που θυμήθηκαν χθες, περηφανευόταν –τότε- για τον άψογο συντονισμό των υπηρεσιών του δημοσίου στην ανταλλαγή οικοπέδων(!) κι όμως κανείς δημοσιογράφος δεν πήρε είδηση εκτός από έναν ή δύο στη Βόρεια Ελλάδα που κανείς εδώ δεν διάβαζε ή άκουγε. Τώρα αναγκαστικά...

Όσο εσύ κοιμόσουν κοιμόνταν και τα κόμματα που είναι στη Βουλή άβουλοι, με άλλη ατζέντα, που καμία επιτήρηση και παρακολούθηση δεν είχαν επί όλων αυτών των συναλλαγών. Και φυσικά όταν έσκασε η ιστορία (από καθαρή παρεξήγηση ανάμεσα σε κυβέρνηση και καναλάρχη), έτρεξαν να υπερθεματίζουν και να βγάζουν δεκάρικους για διαφθορά. Αναγκαστικά...

Όσο εσύ κοιμόσουν, τα κόμματα και οι κομματάρχες, με παρόμοιες ιστορίες έχουν εξασφαλίσει τη ροή μαύρου χρήματος που θα τους διατηρήσει στην εξουσία, θα λαδώσει με κρατική διαφήμιση «φίλια» ΜΜΕ (θα περισσέψει και κάτι για τα γεράματα).

Όσο εσύ κοιμόσουν και αφού έχει αποκαλυφθεί όλη η βρώμα ούτε μία (1) πρωτοβουλία δεν έχει παρθεί για να μην επαναληφθεί παρόμοιο σκάνδαλο. Ούτε μία απόφαση για διαφάνεια, ούτε μία κίνηση από κόμμα, από φορείς, από πολίτες για να αρθούν οι κουρτίνες που επιτρέπουν σκάνδαλα. Ούτε κάποιο πόρισμα να περιμένεις απ’ την «επιτροπή».

Όσο εσύ κοιμόσουν ξέχασες πώς να διαδηλώνεις, ξέχασες να απαιτείς, σε έπεισαν οτι το να ψηφίζεις μια φορά στα τέσσερα χρόνια εξαντλεί τα δημοκρατικά σου δικαιώματα. Στο παρελθόν αγαπητέ μου συμπολίτη, σ’ αυτή την ίδια χώρα, οι άνθρωποι κατέβαιναν στα πεζοδρόμια, σε ογκώδεις διαδηλώσεις, φώναζαν, συγκρούονταν με την αστυνομία και τις «αύρες», ανάγκαζαν υπουργούς ή κυβερνήσεις να παραιτηθούν. Οι κινητοποιήσεις γίνονταν θρυαλλίδες πολιτικών εξελίξεων, ήταν παλλαϊκά αιτήματα.

Πριν μερικές μέρες γιόρτασες το «Πολυτεχνείο». Ακόμα κι αν δεν το γιόρτασες έχεις αποδεχτεί το οτι ήταν μια μεγάλη εξέγερση που οδήγησε στη δημοκρατία. Στη δημοκρατία που σου εξασφάλισε το δικαίωμά σου στον ύπνο.
Στοίχημα ότι όσο κοιμάσαι, το σήριαλ θα έχει πολλές επαναλήψεις;

Οι "δικοί" μας και οι "άλλοι"

Τρομακτικό το γεγονός της Πέμπτης.

Μεχρι αυτή τη στιγμή που γράφονται οι γραμμές αυτές η κρίση στο Mumbai (Βομβάη), δεν έχει τελειώσει και ήδη οι νεκροί είναι τουλάχιστον 125 και οι τραυματίες πάνω απο 300.

Επίσης τρομακτικά (όμως για διαφορετικούς λόγους), είναι δύο τοπικά φαινόμενα.

Το πρώτο είναι το ότι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές κι ενώ εξελίσσεται αυτή η ιστορία, τα ΜΜΕ του Τζατζικιστάν, συνεχίζουν να ζουν στο γνωστό σύμπαν της αέναης ομφαλοσκοπησης.
Ακροθιγώς αναφέρθηκε το θέμα (τουλάχιστον στο Mega) το πρωί της Πέμπτης, ενώ οι δύο παρουσιαστές της πρωινής εκπομπής είπαν το εξής αμίμητο: «Υπάρχουν Έλληνες (στην εμπλοκή); Όχι; Ε, τότε εντάξει…».

Μέσα από αυτό τον κυνισμό των επαγγελματιών, σχηματίζεται αδρά η σημερινή πραγματικότητα που αρχίσαμε να συζητάμε την περασμένη Κυριακή με αφορμή το θάνατο του Γ. Κοίλιαρη. Η αποξένωσή μας με οτιδήποτε συμβαίνει γύρω μας, με οτιδήποτε δείχνει να μη μας αφορά σε πρώτη ανάγνωση.

Δεν είναι άλλωστε τυχαίο το ότι σε μια περίοδο που ο κόσμος «μικραίνει», που οι εξελίξεις και οι επιπτώσεις είναι πλέον αλυσιδωτές, εμείς, αναλογικά περισσότερο από ποτέ είμαστε αυστηρά προσηλωμένοι σε οτιδήποτε συμβαίνει εντός συνόρων, όσο ασήμαντο και γελοίο μπορεί να είναι σε απόλυτο μέγεθος. Δεν είναι τυχαίο ότι οι «εξωτερικές ειδήσεις» είναι ένα τρίλεπτο τρέιλερ ένθετο στο δελτίο παραθύρων και διαπληκτισμών.

Το δεύτερο περίεργο φαινόμενο το διαπίστωσα όταν το απόγευμα της ίδιας μέρας άκουγα στο ραδιόφωνο τους παραγωγούς του City να λένε «Δυστυχώς επιβεβαιώθηκε η τραγική είδηση ότι ανάμεσα στα θύματα υπάρχει και ένας Κύπριος με βρετανικό διαβατήριο». Ο όρος «τραγική είδηση» δεν είχε αναφερθεί (η τουλάχιστον αν είχε αναφερθεί δεν έτυχε να την ακούσω) μέχρι εκείνη τη στιγμή για τα τόσα θύματα. Προφανώς η τραγικότητα της κάθε είδησης είναι απόλυτα εξαρτημένη με το γεωγραφικό και εθνικό στίγμα του θύματος. Αλλά ποιος είναι ακριβώς ο «δικός» μας και πως διαφοροποιείται από τον «ξένο»; Να είναι διαβατήριο; Να είναι η γλώσσα; Η θρησκεία; Να φταίει που λόγω της μικρής επαρχίας στην οποία ζούμε δεν ερχόμαστε και τόσο πολύ σε επαφή με την παγκόσμια κοινότητα;

Και τα δύο περιστατικά μου φαίνονται πτυχές του ίδιου προβλήματος. Άραγε εκπαιδευτήκαμε εμείς σε τούτη τη στάση από τη σύγχρονη «δημοσιογραφική» άποψη, ή προσαρμόστηκαν τα Μέσα στη δική μας αντίληψη για να ταυτιστούν μαζί μας;

Όχι δεν είναι η συναισθηματική φόρτιση που με κάνει τώρα να νοιώθω κάποιους «ξένους» πιο «δικούς» μου από τους συμπολίτες μου. Δεν είναι που ήμουν εκεί ακριβώς στο σημείο της σφαγής πριν δυό μήνες και κάνω συλλογισμούς για την τύχη και τις συμπτώσεις. Είναι που αντικειμενικά και για διάφορους λόγους σε κάποιο χρονικό σημείο της ιστορίας μας μετατραπήκαμε σε περίεργη ράτσα εθνικο-ιδιωτών.

Που να φανταζόμουν όταν έβγαζα αυτές τις φωτογραφίες του υπέροχου Taj οτι δύο μήνες μετά θα γινόταν τόπος θανάτου για τόσο κόσμο.

Όχι στο Όνομά μας

Με αφορμή το πρωτόγνωρο κύμα απεργιών πείνας από τους κρατούμενους στις Ελληνικές φυλακές αλλά και την εγκληματική αποσιώπησή του από τα κυρίαρχα ΜΜΕ, για τη Δημοκρατία και την προάσπιση των βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων καλούμε όλους όσους διατηρούν μπλογκς, διαδικτυακά φόρα και όχι μόνο να δημοσιεύσουν ταυτόχρονα και συντονισμένα στις 20 Νοεμβρίου 2008, ημέρα Πέμπτη, το παρακάτω κείμενο και όλους του χρήστες του διαδικτύου να το υπογράψουν.

“Είναι απαράδεκτη η κατάσταση στις ελληνικές φυλακές. Είναι κύριο θέμα η ριζική αλλαγή του σωφρονιστικού συστήματος”.
–Κάρολος Παπούλιας, 6/11/08

“Είμαστε άνθρωποι – κρατούμενοι. Άνθρωποι, λέω”
- Βαγγέλης Πάλλης, Κρατούμενος, 9/11/08

Από τις τρεις Νοεμβρίου μία εκκωφαντική κραυγή συνταράσσει τα θεμέλια της Δημοκρατίας μας. Από τις τρεις Νοεμβρίου σύσσωμοι οι κρατούμενοι όλης της χώρας κατεβαίνουν σε απεργία πείνας διεκδικώντας το αυτονόητο : τη χαμένη τους αξιοπρέπεια. Απέναντί τους αντιμετωπίζουν την εκκωφαντική σιωπή των κραταιών ΜΜΕ και την παντελή αδιαφορία της πολιτικής ηγεσίας. Σε αυτές τις πρακτικές όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο ΔΕ ΣΥΝΑΙΝΟΥΜΕ.

Η κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είναι απερίγραπτη και μπορεί να γίνει κατανοητή μόνο με τη σκληρή γλώσσα των μαθηματικών. Στα κατ’ επίφαση “σωφρονιστικά” ιδρύματα της χώρας έχουν καταγραφεί συνολικά 417 θάνατοι την τελευταία δεκαετία, ενώ ο ρυθμός τους έχει απογειωθεί σε τέτοιο σημείο, ώστε σήμερα να σβήνουν στα χέρια του κράτους τέσσερις άνθρωποι το μήνα. Η πληρότητα αγγίζει το 168% (10.113 κρατούμενοι για 6.019 θέσεις) με την αναλογία χώρου για κάθε άνθρωπο να φτάνει σε περιπτώσεις το 1τμ. Με ημερήσιο κρατικό έξοδο ανά κρατούμενο τα 3,60 Ευρώ τα συσσίτια που παρέχονται είναι άθλια, οι υποδομές θυμίζουν μεσαίωνα και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι ελλιπέστατη. Συγχρόνως, το Ελληνικό δικαστικό σύστημα στέλνει στη φυλακή έναν στους χίλιους κατοίκους της χώρας με τους έγκλειστους χωρίς δίκη (υπό προσωρινή κράτηση) να αγγίζουν το 30% του συνολικού αριθμού των κρατουμένων. Αν η ποιότητα μίας Δημοκρατίας κρίνεται από τις φυλακές της, τότε η Δημοκρατία μας ασθμαίνει. Αν η τιμώρηση παραβατικών συμπεριφορών με εγκλεισμό γίνεται από το κράτος στο όνομα της κοινωνίας, τότε για την κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είμαστε όλοι υπόλογοι, με συντριπτικές όμως ευθύνες να αναλογούν στην κρατική μηχανή. Σε αυτή την πραγματικότητα όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΟΧΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ.

Τα στοιχεία που αποκαλύπτονται από επίσημους φορείς για τις Ελληνικές φυλακές σκιαγραφούν εικόνα κολαστηρίων. Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων (2007) διαπιστώνει βασανιστήρια, απάνθρωπη μεταχείριση και απειλές κατά της ζωής κρατουμένων, σειρά παραβιάσεων αναφορικά με τις συνθήκες κράτησης, ελλείμματα στη διερεύνηση και τιμωρία των ενόχων, αποσιώπηση περιστατικών βίας με την συμπαιγνία ιατρών και φυλάκων, απαράδεκτες συνθήκες ιατρικής περίθαλψης και ιατρικού ελέγχου στους κρατούμενους κλπ. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έχει εκδώσει σειρά καταδικαστικών για την Ελλάδα αποφάσεων που αφορούν κακομεταχείριση ή/και παραβιάσεις άλλων δικαιωμάτων κρατουμένων από σωφρονιστικές αρχές. Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου έχει πάρει απόφαση - καταπέλτη για τα κακώς κείμενα στις φυλακές, προτείνοντας άμεσες δράσεις για την επίλυση τους. Ο Συνήγορος του Πολίτη διαμαρτύρεται για την παντελή έλλειψη συνεργασίας των αρμόδιων κρατικών φορεών μαζί του, λόγω της οποίας έχει ουσιαστικά απαγορευτεί η είσοδός του στις φυλακές της χώρας τα τελευταία δύο χρόνια. Οι δικηγορικοί σύλλογοι όλης της χώρας, μη κυβερνητικές οργανώσεις, όπως η Διεθνής Αμνηστία, και πολλοί πολιτικοί/κοινωνικοί φορείς καταγγέλλουν την απαράδεκτη κατάσταση και ζητούν ευρύτερη συνεργασία για το ξεπέρασμα του προβλήματος. Αν ανθρώπινα είναι τα δικαιώματα που πρέπει να απολαμβάνει κάθε ανθρώπινο ον, κάθε στέρησή τους στις Ελληνικές φυλακές αποτελεί ανοιχτή πληγή για την κοινωνία μας. Σε αυτή την κατάσταση όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΑΒΑΤΟ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ.

Με την απεργία πείνας οι κρατούμενοι καταφεύγουν στο τελευταίο οχυρό αντίστασης, που τους έχει απομείνει, το σώμα τους. Είχε προηγηθεί έσχατη έκκλησή τους προ μηνός προς τους ιθύνοντες να ενσκήψουν στο πρόβλημα, καθώς δεν πήγαινε άλλο. Για να λύσουν την απεργία πείνας ζητούν την ικανοποίηση αιτημάτων, που αποκαθιστούν την χαμένη τους αξιοπρέπεια και επανακτούν τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματά τους, αιτημάτων συγκεκριμένων, αξιοπρεπών και άμεσα υλοποιήσιμων. Απέναντι στις κινητοποιήσεις των κρατουμένων η πολιτική ηγεσία εξαντλεί τη δράση της σε αδιαφορία, υποσχέσεις και καταστολή των κινημάτων τους. Τυχόν αδιαφορία και αναλγησία της πολιτικής ηγεσίας όμως και σε αυτή τη φάση θα σημαίνει νεκρούς απεργούς πείνας. Στη μετωπική λοιπόν σύγκρουση που επιλέγουν οι κρατούμενοι της χώρας για τη διεκδίκηση των ανθρωπίνως αυτονόητων δε μπορούμε να μένουμε απαθείς σταυρώνοντας τα χέρια και περιμένοντας τις ειδήσεις των θανάτων από τις απεργίες πείνας αλλά θα σταθούμε αλληλέγγυοι. Αν η περιφρούρηση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων επιβάλλουν την επαγρύπνιση όλων μας, τώρα είναι λοιπόν η στιγμή να πάρουμε θέση όλοι απέναντι στο πρόβλημα χωρίς αδιαφορίες και υπεκφυγές.
Απέναντι στην τεταμένη κατάσταση στις φυλακές όλης της χώρας όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο καθιστούμε την πολιτική ηγεσία απολύτως υπεύθυνη για ό,τι συμβεί και απαιτούμε άμεσα την τόσο θεσμική όσο και στην πράξη ΕΓΓΥΗΣΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.

Ο Γιώργος του Δελτίου Παροχής Υπηρεσιών

Οι επαγγελματίες ρεπόρτερς σαν τον Γιώργο Κοίλιαρη αφήνουν ένα μεγάλο κενό φεύγοντας.
Δεν είναι εύκολο στη σημερινή μηντιακή σκηνή να βρεις εύκολα ανθρώπους πρόθυμους να ρισκάρουν τη ζωή τους σε επικίνδυνα εμπόλεμα πεδία.

Δεν είναι καθόλου εύκολο να βρεις κακοπληρωμένους δημοσιογράφους που να είναι έτοιμοι να αφήσουν τα πάντα πίσω τους για να εκπληρώσουν απλά μια υπόσχεσή τους.

Ο Γιώργος δεν είχε καν σύμβαση με την ΕΡΤ, δεν ήταν μόνιμος. Όχι. Οι μόνιμοι δεν είναι εύκολο να πάρουν ρίσκα, βρίσκονται κάπου μέσα στα γραφεία και βλαστημάνε που βρέχει και θα αργήσουν να φτάσουν σπίτι. Ο Γιώργος όμως που έπρεπε να πληρώνεται με "μπλοκάκι" έπρεπε να τρέξει για να κερδίσει το «εισόδημά» του.

Και τι περίεργη διαστροφή ήταν αυτή που τον ξαναέφερε στο Αφγανιστάν, συνοδεύοντας μια αποστολή με ανθρωπιστική βοήθεια; Το είχε υποσχεθεί λεει. Σε μια προηγούμενη αποστολή είχε υποσχεθεί οτι δεν θα ξεχνούσε, οτι θα επέστρεφε με φάρμακα. Λάθος! Ακόμα κι αν δεν έχανε τη ζωή του απ’ αυτό το τραγικό ατύχημα, πάλι λάθος θα ήταν.

Επέτρεψε στα συναισθήματά του να τον εμπλέξουν στο αντικείμενό του ρεπορτάζ του.

Οι ακριβοπληρωμένοι συνάδελφοί του των μεγάλων διεθνών ειδησεογραφικών πρακτορείων τον ξέρουν καλά αυτόν τον κίνδυνο και τον αποφεύγουν συστηματικά. Αναφέρουν λοιπόν τις ειδήσεις τους χωρίς φόρτιση, αποστασιοποιημένα.

Ο Γιώργος του μπλοκ παροχής υπηρεσιών και χωρίς «εκτός έδρας», έβαλε τον εαυτό του στο σκηνικό που περιέγραφε, έγινε μέρος του ρεπορτάζ του, δεν κατάφερε να γίνει ο ψυχρός επαγγελματίας που θα επιβίωνε.

Και για ποιο λόγο έπρεπε δηλαδή να τρέχει στο Αφγανιστάν; Πόση διαφορά θα έκανε δηλαδή η έλλειψη του ρεπορτάζ του σε μια εποχή που τα κερδοφόρα ιδιωτικά κανάλια ξεμπερδεύουν με παράθυρα όπου σκυλοτρώγονται οι κοινοβουλευτικοί μας εκπρόσωποι; Ποιος χρειάζεται να ξέρει δηλαδή τι γίνεται εκεί; Αν συμβεί κάτι το πολύ δραματικό που θα πουλάει, κάτι με πολλούς νεκρούς π.χ., θα το καλύψουν τα ξένα μέσα, το UPI, το Reuters, το CNN, των οποίων συνδρομητές είναι τα εδώ ΜΜΕ. Κι ας διατηρεί η Ελλάδα μια ξεχασμένη στρατιωτική δύναμη εκεί. Εμείς έχουμε τα παράθυρα. Που επιπλέον στοιχίζουν και πολύ λιγότερο, ούτε δημοσιογράφοι χρειάζονται να απασχολούνται, ούτε έξοδα για ταξίδια να γίνονται. Εκτός...

Εκτός κι είσαι ΕΡΤ κι έχεις βρει ένα Κοίλιαρη. Τότε σώζεις και το κύρος σου γιατί έχεις ρεπόρτερ που κάνει πρωτότυπο στόρυ, σου στοιχίζει λίγα και όταν τύχει το μοιραίο δεν χρειάζεται καν να κινητοποιηθείς εσύ (πήγαινε κι ερχόταν ο σοβαρά τραυματίας Γιώργος για μέρες ολόκληρες πριν βρεθεί σοβαρό νοσοκομείο για να τον περιθάλψει έγκαιρα).

Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να βγάλεις ένα σπαραξικάρδιο λόγο στην κηδεία.

HTC Touch Pro & Diamond - Comedy Club!

Μετά την πικρή εμπειρία μου λοιπόν με το Omnia της Samsung αποφάσισα να επιλέξω το HTC Touch Pro.

Σκέφτηκα οτι μια και η HTC έχει μια μεγάλη εμπειρία στα Windows Mobile θα έχει περάσει εδώ και καιρό τις «παιδικές ασθένειες» και λίγο-πολύ θα είναι μις «ώριμη» λύση.
Και είναι πράγματι «ώριμη» η συσκευή με τη μόνη διαφορά πως εδώ θα έπρεπε (ΚΑΙ ΠΑΛΙ) να γίνει η περίφημη ελληνοποίηση του λογισμικού.
Ε, δεν θα ήταν η πρώτη φορά, άλλωστε η εταιρία ACE που αντιπροσωπεύει την HTC έχει κάνει αυτή τη δουλειά αρκετές φορές.

Η συγκεκριμένη συσκευή λοιπόν κοστίζει (με τα ελληνικά της ACE Hellas) 730€. Η ίδια ακριβώς από οποιοδήποτε ιντερνετικό κατάστημα κοστίζει 100€ πιο φθηνά!
Άρα χρεώνεται ο τιμημένος Έλλην καταναλωτής με ένα όχι ευκαταφρόνητο ποσό για να έχει την ευκολία του λογισμικού στη γλώσσα του.

Για να δούμε λοιπόν τι "ελληνικά" αγοράζουμε μ' αυτά τα 100€;

Στις ελληνικές οδηγίες χρήσεως (μόνο σε CD) αναφέρεται η «πλευρική μπάρα ταχείας κύλισης» (η ίδια με το Samsung Omnia) όπου κυλώντας το δάχτυλο μπορείς να πας κατευθείαν στο αρχικό του επωνύμου.

Στο Omnia υπήρχε η μπάρα αλλά δεν είχε προσαρμοστεί στα ελληνικά με αποτέλεσμα να μη λειτουργεί εκτός αν κάποιος έγραφε όλες του τις επαφές με λατινικούς χαρακτήρες).

Εδώ λοιπόν η μπάρα δεν υπάρχει καθόλου στις επαφές!
Ο μόνος τρόπος να βρει κάποιος τις επαφές του είναι με το συνεχές πάτημα του κατευθυντικού πλήκτρου (πάνω/κάτω) για να μπει σε λειτουργία ταχείας εναλλαγής χαρακτήρων.
(Να είναι άραγε τόσο δύσκολο να γίνει αυτή η ρημαδομπάρα στα ελληνικά;)

Επίσης η συσκευή διαθέτει ένα πλήρες πληκτρολόγιο που για να κάνει εναλλαγή από ελληνικά σε αγγλικά και αντίστροφα χρειάζεται τέτοιο χειρισμό που δύσκολα αποφασίζεις να το χρησιμοποιήσεις (πάνω – κάτω στην οθόνη και το πληκτρολόγιο και αυτόματη ανεπιθύμητη ενεργοποίηση του λεξικού. Τ9).

Όλα τα λεφτά όμως είναι η ελληνοποίηση που έχει γίνει στην πρόγνωση καιρού!
Εδώ κάποιος είχε τη φαεινή ιδέα να μεταφράσει όλες τις χώρες και πάρα πολλές πόλεις (επιλεκτικά!) στα ελληνικά.

Μέχρι εδώ καλά.

Αυτό όμως αχρηστεύει την μπάρα για την οποία μιλούσαμε πριν (Θαύμα-θαύμα! Εδώ εμφανίστηκε! Άχρηστη μεν αλλά εμφανίστηκε).

Για τη μετάφραση λοιπόν αυτός ο πανέξυπνος τεχνικός χρησιμοποίησε κάποιο «μεταφραστήρι» και τα αποτελέσματα είναι ξεκαρδιστικά:

Απολαύστε!

Η πόλη Eden της Υεμένης έγινε «Αδανα»! (Το κεμπάπ ήταν Γεμενίτικο τελικά).
Η Sale (Σάλε) του Μαρόκου έγινε φυσικά «Πώληση» (έπιασε καλή τιμή άραγε;)

Στην Ινδία τώρα η South Dum Dum έγινε «Ενώ Ενώ η Νότια» (έλα...;) ενώ η Erode έγινε «Διαβρώσει» (φυσικά).

Η Las Dunas της Κούβας έγινε «Las Θυσανοειδών» (καλό το μεταφραστήρι;)

Στο Ιράν η Kord-Shahr έγινε «Ανταλλαγών Shahr» (Μη με ρωτάτε, δεν ξέρω)

Η «Dire Dawa» της Αιθιοπίας έγινε «Επικίνδυνος Dawa» (να το έχετε υπόψη σας όσοι πρόκειται να πάτε εκεί).

Η πόλη Noda της Ιαπωνίας μεταφράστηκε «Σημείωση» και... (έτοιμοι;) η Ota μεταφράστηκε ως... (δείτε το δίπλα αν νομίσατε οτι κάνω πλάκα).

Καλή διασκέδαση όσοι πήρατε HTC Diamond και Touch Pro!
Έχετε στα χέρια σας ένα ανεκτίμητο κειμήλιο του πως γίνονται οι δουλειές στον τόπο μας.
Να το πάρουμε απόφαση λοιπόν; Να ξεχάσουμε τα ελληνικά;

Αφού οι επαφές μας θα γίνουν «Theodoropoulos Thanasis” ας το πληρώσουμε τουλάχιστον φθηνότερα.

Καλό ταξίδι Γιώργο

Ξεκουράσου τώρα.

(Ξέρω οτι τρώγεσαι να στείλεις ρεπορτάζ κι απ' αυτό το ταξίδι).