Γειά σου Νίκο...

Οι αγαπημένοι μου Stateless μας έχουν μια έκπληξη

Η αριστερά της μεταπολίτευσης (απόσπασμα απο το "Απο τη χρεοκοπία στην αυτογνωσία")

Αντιγράφω απο το καταπληκτικό κείμενο "Από τη χρεοκοπία στην αυτογνωσία"

Από τη μεταπολίτευση και μετά, με την καθοριστική αλλά όχι αποκλειστική συμβολή του ΠΑΣΟΚ, η Αριστερά υπέστη μία μετάλλαξη. Από την Αριστερά της θυσίας, της ατομικής θυσίας, για χάρη των μεγάλων πολιτικών και συλλογικών προταγμάτων, είτε αυτά ήταν ο σοσιαλισμός είτε η δημοκρατία, προταγμάτων που κάθε αριστερός ήταν διατεθειμένος να καταβάλει ατομικό κόστος για να τα διεκδικήσει, περάσαμε, με την εδραίωση της δημοκρατίας, σε μια άλλου τύπου Αριστερά, του εν τη παλάμη και ούτω βοήσωμεν. Μια Αριστερά που, ίσως και λόγω της στέρησης και της κακουχίας του παρελθόντος, αισθάνεται ότι τώρα ήρθε πια η ώρα να διεκδικήσουμε τη ζωή, ο καθένας για τον εαυτό του, ή τον κλάδο του (αλλά και πάλι με την έννοια του εαυτού του). Περάσαμε δηλαδή από μια πολιτική Αριστερά σε μιαν οικονομίστικη Αριστερά, από μιαν Αριστερά που διεκδικεί το συνολικό, δηλαδή το όλον, σε μιαν Αριστερά που εντός του συστήματος διεκδικεί το ατομικό, το μερικό, μια πιο εγωιστική Αριστερά. Ας το πούμε κυνικά: αυτή η Αριστερά είναι ακίνδυνη για το σύστημα, αλλά ζητάει «οικονομικό αντάλλαγμα» ώστε να είναι ακίνδυνη για το σύστημα. Λέμε όλοι ότι οι πρώτες δεκαετίες της μεταπολίτευσης είναι περίοδος ηγεμονίας των αριστερών ιδεών. Αλλά αυτές οι ιδέες πλήρωσαν ένα τίμημα ώστε να μπορούν να ηγεμονεύουν μέσα σε μιαν αδιαλείπτως καπιταλιστική κοινωνία.

Τούτη η ιδεολογική διεργασία (στην οποία οφείλεται η μεγάλη πολιτική επιτυχία του ΠΑΣΟΚ) συνοδεύτηκε και από μιαν αντίστοιχη οικονομική διεργασία, την οποία έχουμε ήδη υπαινιχθεί προηγουμένως: το Δημόσιο, προκειμένου να εξασφαλίσει το «αντάλλαγμα», αρχίζει να τυπώνει χρήμα αλλά και να δανείζεται χρήμα (ειρήσθω εν παρόδω: το τύπωμα, δηλαδή ο πληθωρισμός οδηγεί σε μαζική φυγή εγχωρίων κεφαλαίων στο εξωτερικό προς εξασφάλιση της αξίας τους κι αυτό πέραν του ότι στερεί πόρους για την ανάπτυξη, δημιουργεί ανάγκη περαιτέρω εξωτερικού δανεισμού οδηγώντας σε έναν φαύλο κύκλο). Αυτή η συνεχιζόμενη κατάσταση του δανεισμού από το κράτος προς εξυπηρέτηση ατομικών αναγκών δημιουργεί στους Έλληνες μιαν αντίστοιχη ιδεολογία. Την ιδεολογία ότι το κράτος ορίζει το χρήμα σε τέτοιο βαθμό, ώστε να θεωρείται μια απέραντη πηγή πλούτου από την οποία μπορεί να διεκδικήσει κανείς το μερτικό που αναλογεί στις ανάγκες του. «Δεν θα κερδίσεις αν δεν διεκδικήσεις» έγραφε ένα πανό των περσινών (και τελευταίων) αγροτικών κινητοποιήσεων, εκφράζοντας με τον πιο λακωνικό τρόπο τη διάχυτη ιδεολογία που στο μεταξύ είχε εδραιωθεί όχι μόνο στους εργαζομένους στον ευρύτερο δημόσιο τομέα αλλά στο σύνολο σχεδόν του πληθυσμού, ότι δηλαδή δεν κερδίζουμε (ή δεν κερδίζουμε μόνο) πουλώντας τα προϊόντα και τις υπηρεσίες μας στην αγορά, αλλά διεκδικώντας μαχητικά μερίδια από τον απέραντο δημόσιο κορβανά. Υπερβάλλοντας κάπως μπορούμε να πούμε ότι στην Ελλάδα δημιουργήσαμε έναν δεύτερο, παράλληλο προς τον καπιταλιστικό, τρόπο παραγωγής που συνίσταται στην ατομική (ή και κλαδική) ιδιοποίηση δημόσιου χώρου, με τη έννοια όχι μόνο του δημόσιου χρήματος ή της δημόσιας γης, αλλά της δημόσιας σφαίρας γενικότερα. Γιατί αυτό που ξεκίνησε ως οικονομική συνδρομή του κράτους σε έναν ταλαιπωρημένο πληθυσμό, πολύ σύντομα κατέληξε σε ένα γενικευμένο πλιάτσικο των ατόμων εναντίον της δημόσιας σφαίρας, σε ατομική εδώ και τώρα κατανάλωση της δημόσιας σφαίρας.

Διαβάστε το ολόκληρο, αν και μεγάλο αξίζει τον κόπο και τα ξαναλέμε.

Δεν πάει άλλο!

Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι φτιαγμένοι για να ζουν μαζί σε μια κοινωνία.

Δε γίνεται.

Δεν είναι δυνατόν.

Δε μπορείς να πάρεις τόσους πολλούς Έλληνες και να τους βάλεις να ζήσουν ο ένας δίπλα στον άλλο. Μισιούνται μεταξύ τους με τόσο πάθος που είναι αδύνατο να συνυπάρξουν.

Διαβάστε το

"Αμα σε λέγαν Βάσω..."

Απο προχτές μούρχεται αυτό το τραγουδάκι του Νικόλα Άσιμου. Προχτές έμαθα για το χαμό που έγινε στην κοινοβουλευτική ομάδα εργασίας με καπετάνισσα τη Βάσω Παπανδρέου.

Ακούστηκαν πολλά και χαριτωμένα όπως αυτό το τριπλό σάμερσολτ λογικής που εξίσωνε τα τυχερά παιχνίδια με την πορνεία και τα ναρκωτικά(!). Προφανώς οι βουλευτές δεν είναι τόσο βλάκες για να κάνουν αυτές τις απλοϊκές συγκρίσεις. Προφανώς ξέρουν πως το "πρόβλημα του ελέγχου" έχει να κάνει με το αν διαθέτεις ρυθμιστική αρχή και με τι εξουσίες.

Προφανώς και ξέρουν πολύ καλά πως αυτή τη στιγμή οι ιντερνετικοί στοιχηματζίδες και καζινάδες αλωνίζουν στην ελληνική αγορά και διαφημίζονται κανονικότατα στα νεανικά ραδιόφωνα του Κωστόπουλου και του Λυμπέρη. Και φυσικά το ζητούμενο κατά τη λογική τους δεν ήταν να μπουν κανόνες με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, αλλά να φύγει ηττημένος απο το αντάρτικο ο Παπακωνσταντίνου.

Η πολιτική καριέρα αγαπητοί μου προϋποθέτει καπατσοσύνη και σημαντικό ποσοστό πουτανιάς. Όταν λοιπόν διαβάζετε ερμηνείες τέτοιων φαινομένων και για πιθανό ανασχηματισμό ή πιθανές εκλογές, για εκβιασμούς και pressing προκειμένου να εξασφαλιστούν ανταλλάγματα, να ξέρετε πως αφορούν αποκλειστικά και μόνο την καπατσοσύνη.

Και η πουτανιά;

Ε, για να ερμηνεύσετε την πουτανιά ψάξτε στα ιντερνέτια να δείτε ποιοί μεγαλοεπιχειρηματίες / εργολάβοι / εκδότες ετοιμάζονται να μπουν με άδειες για τυχερά παιχνίδια, πόσα χρήματα θα διακινηθούν για εξασφάλιση αδειών και ίσως βγείτε σοφότεροι.

Ανακαλύψτε την πολιτική σας ταυτότητα

Δεν ήξερα πως υπήρχε αυτό. Το είδα στο προφίλ του Alexandros στο τουίτερ.

Έχει τοποθετήσει μια εικόνα που απεικονίζει ένα διάγραμμα με μια κουκίδα που αντιπροσωπεύει το που "στέκεσαι" σε σχέση με αριστερές / δεξιές απόψεις και ολοκληρωτική / φιλελεύθερη νοοτροπία.

Πολύ έξυπνο!

Αποφάσισα να κάνω κι εγώ το test. Αυτό που χρειάζεται να κάνει κάποιος είναι να απαντήσει σε μια σειρά απο ενδιαφέρουσες ερωτήσεις -που μπορεί να είναι και αφορμή για εξαιρετικά παραγωγικό προβληματισμό- και στο τέλος σου παραδίδεται η "εικόνα" της θέσης σου.

Και ιδού η δική μου:

Φαίνεται πως είμαι κάπου ανάμεσα στο Nelson Mandela και τον Dalai Lama απ ότι μου λέει η ερμηνεία.

Ζυγισμένα αριστερός με αντι-ολοκληρωτικές θέσεις. Άρα είμαι κοντά σ' αυτό που θα λεγόταν "φιλελεύθερος αριστερός" ΑΝ κάτι τέτοιο υπήρχε ως διατυπωμένο πολιτικο/οικονομικό σύστημα.

Να λοιπόν που μάλλον ξεμπερδεύω με το να πρέπει κάθε φορά στα σχόλια να πρέπει να εξηγώ τις πολιτικές μου απόψεις.

Αν θέλετε κι εσείς να χαρτογραφηθείτε, εδώ είναι το site.

Πάντως καλό είναι να μη περιχαρακωθείτε απο το στίγμα σας. Ο άνθρωπος είναι απο τη φύση του προικισμένος με διάννοια που του επιτρέπει να σκέφτεται, να διαλέγεται, να συμμετέχει, να αναθεωρεί και τελικά αυτή η ζύμωση να μας οδηγεί σε πιο σύνθετες σκέψεις που οδηγούν στην διαμόρφωση της αντίληψής μας για την πραγματικότητα και τη συνύπαρξη.

Αυτό λέγεται "ωριμότητα". Και θα με (σας;) ανησυχήσει βαθύτατα αν η κουκίδα σας εφάπτεται στα εξωτερικά πλαίσια του πίνακα.

Υ.Γ. Οι φίλοι με τους οποίους μιλάμε σ' αυτό το blog ή στα δικά τους και που θα το κάνουν ας με ενημερώσουν για το στίγμα τους. Θέλω να δω (αν επιτρέπεται)!

Μάθαν πως διαβουλευόμαστε, πλακώσανε και οι...

Το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης κατέθεσε σχέδιο νόμου για διαβούλευση με τίτλο: «Για τα δεσποζόμενα και τα αδέσποτα ζώα συντροφιάς και την προστασία των ζώων από την εκμετάλλευση ή τη χρησιμοποίηση με κερδοσκοπικό σκοπό».

Πατήστε σε οποιοδήποτε κεφάλαιο του νόμου κι απολαύστε στα σχόλια το χαμό που γίνεται.

Ο οποιοσδήποτε νοιώθει φιλόζωος αισθάνεται πως είναι σε θέση να προσθέσει τη μοναδική του σοφία στη φιλοσοφία του νομοθέτη. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά αναπτύσσουν και διάλογο με όσους έχουν διαφορετικές απόψεις. Άλλοι καταθέτουν τρυφερές ιστοριούλες.

Πραγματικά τέτοιο χαμό, τόση αμορφωσιά, τόση έλλειψη μέτρου και κοινής λογικής δεν έχω ματαξανασυναντήσει. Θα μου πεις πως έτσι καινούριος όπως είναι ο θεσμός της διαβούλευσης, είναι λογικό να παρατηρηθούν οι παιδικές ασθένειες.

Ναι, αλλά αν ρίξετε μια ματιά θα παρατηρήσετε πως το επίπεδο της διαλεκτικής είναι όχι ανάλογα "παιδικό" αλλά φρικτά παιδαριώδες.

Περάστικά σε όποιον επιχειρήσει να βάλει μια τάξη σε όσα εκτοξεύονται εκεί μέσα και να βρει μέσα σ' αυτό το χαμό τα λίγα πράγματα που οφείλουν να ενσωματωθούν στο τελικό νομοσχέδιο.

Επίδομα ανθυγιεινής εργασίας θα πρέπει να του δοθεί.

Δημόσιος ή Κρατικός υπάλληλος;

Ποιός αισιόδοξος άνθρωπος ελπίζει πως θα μπορέσουμε κάποτε να συνεννοηθούμε σ' αυτή την κωλοχώρα;

Όχι εγώ πάντως. Η κρίση που περνάμε είναι πρωτίστως κοινωνική και δευτερευόντως οικονομική. Και είναι κοινωνική γιατί όπως έχουμε ξαναπεί χάσαμε τη συνοχή μας, σταματήσαμε να νοιώθουμε αλληλέγγυοι, κλέψαμε φόρους, γίναμε πολλές μικρές μειοψηφίες που αντιπαλεύτηκαν με όλες τις άλλες.

Παράλληλα το τεράστιο "δημόσιο" με τους εκατοντάδες χιλιάδες υπαλλήλους (που δεν ξέραμε για πολύ καιρό πόσοι είναι και που είναι) έδινε ένα ασφαλές καταφύγιο σε πολύ κόσμο που δεν είχε άλλη επαγγελματική προοπτική, σε τεμπέληδες (κοπρίτες) με πολιτικό δόντι, σε ανίκανους εξουσιομανείς και σε μερικούς ικανούς και εργατικούς που στην πορεία "διορθώθηκαν" και ομογενοποιήθηκαν.

Ναι, είναι μεγάλο το δημόσιο και παρα πολλοί οι δημόσιοι υπάλληλοι. Όπως έχουμε ξανασυζητήσει, το "πολλοί" είναι ένα σχετικό μέγεθος. Αν έχεις ακόμα και μόνο 100 άτομα που δεν ξέρεις να να διοικήσεις, δεν έχεις διαδικασίες και αξιοκρατικές δομές, τότε είναι πολλά.

Κυρίως όμως, όλοι αυτοί που δούλευαν για το κράτος είχαν την πολυτέλεια να διαμορφώσουν μια στρεβλή άποψη για την προστατευμένη καθημερινότητά τους.

Μπορούσαν να έχουν ακλόνητα στερεότυπα και ασφαλείς ιδεοληψίες. Δεν κινδύνευαν να διαψευθούν γιατί δεν υπήρχε γύρω τους καμία νομοτέλεια να τους ανατρέψει τις βεβαιότητες. Είχαν μόνο τρεις αλήθειες:

1. οτι δεν θα έχαναν τη δουλειά τους,

2, θα έπαιρναν το μισθό τους στο τέλος του μήνα βρέξει-χιονίσει και

3, είχαν εξουσία απέναντι στον πολίτη.

Γιατί μη μου πείτε πως δε σας έτυχε απέναντί σας ο υπάλληλος που ένοιωθε "κρατικός" κι όχι "δημόσιος"...

"Κρατικός" είναι ο υπάλληλος με το αίσθημα εξουσίας απέναντι στον πολίτη (βλέπε video). "Δημόσιος" είναι ο υπάλληλος που ξέρει πως πληρώνεται για να εξυπηρετήσει ανάγκες, πως είναι στην υπηρεσία του εργοδότη του πολίτη που πληρώνει το μισθό του.

Αυτή η σιγουριά και το προστατευμένο περιβάλλον επέτρεψαν να αναπτυχθεί μια νοοτροπία που δεν έχει σχέση με τους κανόνες οικονομίας όπως ισχύει στην πραγματική ζωή (και πιθανότατα εκεί να οφείλεται και η μεγάλη απήχηση της λαϊκιστικής αριστεράς στο δημόσιο), που δεν έχει μεγάλη σχέση με τη λογική σειρά των πραγμάτων κι έτσι επιτρέπει τις μαξιμαλιστικές προσεγγίσεις σε ΟΛΑ τα θέματα.

Αυτός ο "κρατικός" υπάλληλος που ξέσκισε τη χώρα, που έχει σοδομίσει την ανοχή μας, που έστησε πάρτι με τα κερατιάτικα που πληρώνουμε στην εφορία με τον ιδρώτα μας, σήμερα εμφανίζεται σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια σε κάθε σχετική είδηση:

Οι συνδικαλιστές που τρώνε με χρυσά κουτάλια (υποβρύχια, ΟΣΕ, Ολυμπιακή κλπ), οι του Υπουργείου Οικονομίας που έσβηναν τεράστια χρέη με το αζημίωτο, οι εξαφανισμένοι της ΕΡΤ που έπαιρναν τους μισθούς και δεν πατούσαν το πόδι τους, τα επιδόματα "εργένη" και τα άλλα φαιδρά στα ΕΛ. ΠΕ. των τραπεζοκόμων με τα 5.000€ μηνιαία, οι οδηγοί της Εθνικής Τράπεζας με τα άλλα τόσα (καλά γι αυτό θα μάθετε σε λίγο), οι "εξαφανισμένοι" του Δήμου Θεσσαλονίκης που ψάχνει ο Μπουτάρης, η πολεοδομία (χωρίς άλλα σχόλια)...

H λίστα θα μπορούσε να συνεχιστεί μέχρι να πέσετε για ύπνο (οι πιο χοντρόπετσοι) ή να αυτοκτονήσετε (οι πιο ευαίσθητοι).

Εμείς που είμαστε κάπου στη μέση μπορούμε απλά να πούμε "Άντε γαμηθείτε που μας θέλετε και αλληλέγγυους, ας ιδιωτικοποιηθεί τώρα όλο το δημόσιο μπας και δουλέψει". Και μόλις το αναφωνήσουμε, θα διαπιστώσουμε τα αίτια της διάρρηξης της κοινωνικής συνοχής που λέγαμε πιο πριν

Ο Ριζοσπάστης για τον "Κυνόδοντα".

Αυτό δεν πρέπει να το χάσετε όσοι έχετε πραγματική αίσθηση του χιούμορ.

Όταν το ΚΚΕ είναι υποχρεωμένο να μιλήσει για τέχνη, τα αποτελέσματα είναι σπαρταριστά.

Υ.Γ. Τη πατήσανε οι φίλοι του Ριζοσπάστη όμως. Ο Κυνόδοντας είναι μια βαθύτατα κομμουνιστική ταινία:

Γιατί μπορεί να υπάρχουν μερικές ελάχιστες αλληγορίες για τη αλλοίωση της πραγματικότητας απο τη σοσιαλιστική ηγεσία της οικογένειας αλλά αυτό γίνεται για ένα απώτερο σκοπό: Την προστασία της εργατιάς και της αγροτιάς απο την πλουτοκρατία που έχει διαμορφώσει μια απάνθρωπη καπιταλιστική πραγματικότητα. Αυτή την πραγματικότητα την υφίσταται ο πατερούλης καθημερινά, τη νοιώθει στο πετσί του με το χειρότερο τρόπο στο χώρο εργασίας του (όπου βλέπουμε πως απουσιάζει κάθε συνδικαλιστική δράση - να τα λέμε αυτά), και γι' αυτό προσπαθεί να την βαστήξει μακρυά απο τα μέλη της -κατα βάθος- σοσιαλιστικής οικογένειάς του.

Όταν λοιπόν ένα μέλος της οικογένειας αψηφάει το ταξικό του καθήκον τι γίνεται; Το τελικό πλάνο υποννοεί το θάνατο της κοπέλας που προσπαθεί να δραπετεύσει απο το προστατευμένο περιβάλον του "πατερούλη" (που σημειωτέον έχει μια γνήσια αγάπη και διάθεση προστασίας για τα τέκνα του) και καταδείχνει με τον καλύτερο τρόπο τι θα συμβεί στην εργατική τάξη όταν αυτή εγκαταλείψει την ταξική της συνείδηση.

Μπράβο σύντροφε Λάνθιμε!

Αμ πως;

Του Έλληνος ο τσούτσουνος αδικία δεν υπομένει!

Σα κεραμίδα έπεσε στα κεφάλια μας η είδηση πως είμαστε μικροτσούτσουνοι.

Μάλιστα κύριοι. Παραμονές της εθνικής μας γιορτής και σα να μην μας έφτανε η κρίση, η ανεργία, τώρα η διεθνής συνωμοσία με διαβλητούς χάρτες προσπαθεί να καταρρακώσει το ηθικό του Έλληνος κατατάσσοντάς τον σε "μπόι" δίπλα όχι μόνο στους Τούρκους, αλλά και στους Σουηδούς και τους Γερμανούς που παραδοσιακά ξέραμε οτι τους πηδάμε τις γυναίκες όταν έρχονται για διακοπές!

Μεγαλύτεροι απο εμάς οι Γάλλοι; οι Ιταλοί; Είστε καλά;;;

Και για μισό λεπτό: Αυτή η πράσινη νησίδα στην Ουγγαρία τι θέλει να μας πει; Είπαν όχι στο ΔΝΤ και την έχουν ΚΑΙ μεγαλύτερη; Μήπως το ένα είναι συνάρτηση του άλλου;

Τι κάνει η κυβέρνηση; Που είναι το κράτος;

Ευτυχώς όμως είμαστε σε καλύτερη μοίρα απο τους Αμερικανούς παρά το γεγονός οτι εκεί μετριέται και το σημαντικά μεγάλο ποσοστό Αφροαμερικανών (κρύφτε λόγια, μάλλον δεν πήραν είδηση την "απογραφή").

Αυτή η έρευνα είναι η απόλυτη ύβρις! Λοιπόν ή η στατιστική υπηρεσία μας και πάλι μας σαμποτάρησε (όπως όταν έστελνε ψεύτικα οικονομικά στοιχεία στην Ευρώπη), ή κάναμε εισαγωγή χαλκευμένα ελαττωματικά μέτρα και μεζούρες.

Δεν εξηγείται διαφορετικά.

Βγάλτε τες τώρα έξω να τις ξαναμετρήσουμε ρε!

Υ.Γ. Παρατηρήστε πως δεν υπάρχουν στοιχεία για την Κύπρο. Δεν μετρήθηκαν γιατί ήταν όλοι πολύ απασχολημένοι με το να τρέχουν να τραγουδάνε στο Greek Idol;

Ο τσολιάς με τα Nike

Εξοχος Γιαννακίδης σήμερα στο Protagon.gr

"...η έννοια του πατριωτισμού υπηρετείται εξόχως με το να πληρώνεις φόρους, να προσέχεις το περιβάλλον και να σέβεσαι τη διαφορετικότητα του συμπολίτη σου. Φοβούμαι ότι το να μιλάμε για πατριωτισμό δείχνοντας μόνο προς το 1821, ισοδυναμεί με το να συζητούμε περί αλτρουισμού χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα τον Superman..."

Το βραχυκύκλωμα της ελληνικής αριστεράς με τη Λιβύη

Η Λιβύη είναι μια περίεργη περίπτωση χώρας. Και πιο συγκεκριμένα για την εξέγερση μιλάω που έχει πολύ ιδιαίτερα χαρακτηριστικά.

Για χρόνια ολόκληρα, ο Γκαντάφι διοχέτευε αρκετό πετρελαϊκό χρήμα σε υποδομές στη χώρα του, είχαν δημιουργηθεί π.χ. τεράστια αρδευτικά projects στην έρημο για καλλιέργειες. Οι πρόσφατες ανατιμήσεις στις τιμές των τροφίμων που προκάλεσαν εξεγέρσεις στον αραβικό κόσμο, στη Λιβύη πέρασαν απαρατήρητες. Κάπου διάβαζα πως η κυβέρνηση απορρόφησε το μεγαλύτερο ποσοστό αυξήσεων. Άλλωστε δεν είναι δύσκολο να μοιράσεις ένα μικρό μέρος των εσόδων του πετρελαίου σε ένα πληθυσμό 6,5 εκατομμυρίων με τα (πολλά) υπόλοιπα να αποθησαυρίζονται απο την οικογένεια Γκαντάφι. Τα διάφορα προνόμια και αξιώματα, νέμονται τα μέλη δύο ή τριών ολιγάριθμων φυλών που αποτελούν και την "ελίτ" της Λιβυκής κοινωνίας.

Δεν μπορεί δηλαδή κάποιος να υποστηρίξει πως στη Λιβύη η εξέγερση είναι η επανάσταση των πεινασμένων. Το θέμα δεν είναι ταξικό λοιπόν. Το κύμα των διαδηλώσεων που ξεκίνησαν στον αραβικό κόσμο για δημοκρατικά δικαιώματα και κατά των μη εκλεγμένων ηγετών με δεκαετίες στην εξουσία, ήταν θέμα χρόνου να ξεκινήσουν και στη Λιβύη. Εκεί λοιπόν υπήρχε μια συνταγή που έκανε τα πράγματα πιο εύφλεκτα: Το ικανοποιητικό μορφωτικό επίπεδο του κόσμου (που τους έκανε να μιλάνε σε κοινωνικά δίκτυα για δημοκρατία και δικαιώματα), η τεράστια διαφθορά και η πολύ μεγάλη ανεργία.

Με το που ξεκίνησε ο συγγραφέας και ακτιβιστής Jamal al-Hajji να μιλάει για διοργάνωση διαδήλωσης, συνελήφθη απ' τους μυστικούς αστυνομικούς του καθεστώτος και άρχισε η βίαιη καταστολή, η λογοκρισία, το μπλακ-άουτ των τηλεπικοινωνιών, που δημιούργησε τη χιονοστιβάδα της εξέγερσης.

Το γεγονός λοιπόν οτι η εξέγερση δεν έχει ταξικά χαρακτηριστικά, εξηγεί σε ένα μεγάλο βαθμό και τη δυσκολία των ελληνικών αριστερών κομμάτων να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων. Οι ανακοινώσεις τους (εδώ κι εδώ) είναι δυστυχώς για κλάματα.

Μιλάνε για "ιμπεριαλιστικό" πόλεμο και αγνοούν ακριβώς αυτό που υποτίθεται οτι πρέπει να αντιπροσωπεύουν: Τη θέληση του Λιβυκού λαού, των εξεγερμένων, που όταν ανακοινώθηκε το ψήφισμα του ΟΗΕ άρχισε να πανηγυρίζει (προφανώς δεν τους είχε ενημερώσει κανείς για τις απόψεις της ελληνικής αριστεράς). Κάποιος λοιπόν πρέπει να τους ενημερώσει τους άμοιρους οτι οφείλουν να πεθάνουν απο τα (δυτικά) όπλα του Γκαντάφι παρά να παρέμβουν τα κακά όπλα των δυτικών υπέρ τους.

Venceremos σύντροφοι!

Η εξέγερση στη Λιβύη είναι μαζικότατη. Η αντίδραση του παράφρονα ηγέτη της χώρας που μιλούσε για κατσαρίδες, Αλ Κάιντα και παραισθησιογόνα έδειχνε πως δεν είχε καμία επαφή με την πραγματικότητα. Και το χειρότερο ήταν οτι άρχισε μια μαζική επίθεση που μέχρι σήμερα μετράει περίπου οκτώ χιλιάδες νεκρούς! Η νομιμοποίηση του καθεστώτος λοιπόν έχει πάψει να υφίσταται απο τη στιγμή που σφαγιάζει το λαό του. Έχει σταματήσει να είναι "εσωτερικό θέμα" κυρίαρχου κράτους. Όπως είχε γίνει και με το Μιλόσεβιτς!

Αντί να δουν λοιπόν αυτά τα ουσιαστικά περιστατικά τα αριστερά κόμματα, δείχνουν τον ΟΗΕ σαν τον "κακό" της ιστορίας, προφανώς γράφοντας στα παλιά τους τα παπούτσια την εξέγερση (που αρχικά οι οπαδοί τους είχαν υποδεχτεί ένθερμα).

Αλλά παιδιά σας έχω νέα: Αυτοί οι εξεγερμένοι είναι οι μόνοι που έχουν λόγο. Αυτοί θα κληθούν την επόμενη μέρα να πάρουν αποφάσεις για το μέλλον της χώρας τους. Είναι αυτοί που θα κάνουν την επέμβαση είτε βήμα για την ελευθερία τους είτε την αρχή της εξάρτησής τους στη Δύση. Δεν έχετε κανένα δικαίωμα να αποφασίζετε πριν απ' αυτούς γι' αυτούς.

Για μια ακόμα φορά η ελληνική αριστερά, φαίνεται πως αδυνατεί να αναλύσει διακριτές περιπτώσεις, βραχυκυκλωμένη απο σταλινικά ή ουγκοτσαβεσικά στερεότυπα.

Κρίμα.

Υ.Γ. Ας ηρεμίσουν οι φίλοι που αναπτύσσουν επιχειρήματα περί πολεμικού κόστους που καλούμαστε να φορτωθούμε σε καιρούς κρίσης και του ΔΝΤ. Τα αεροπλάνα μας και τα πλοία δεν είναι δεμένα και παρκαρισμένα. Περιπολούν και κινούνται είτε ως μέρος της καθημερινής τους ρουτίνας, άρα καταναλώνουν καύσιμα. Τώρα αν τα καταναλώσουν για να περιπολούν στα πλαίσια του ρόλου μας στο ΝΑΤΟ στα νότια σύνορά μας, αυτό δεν αλλάζει τη δαπάνη, μόνο το "κέντρο κόστους" αλλάζει.

Υ.Γ. 2 Προφανώς και το ΝΑΤΟ ή οι Αμερικανοί θα έπρεπε να παρέμβουν και σε πολλές άλλες περιπτώσεις (Ρουάντα, Παλαιστίνη κλπ). Είναι προφανές οτι οι ΗΠΑ με τίποτα δε θέλουν να αποσταθεροποιήσουν τα φιλικά καθεστώτα τους σε Σαουδική Αραβία, Μπαχρέιν, Υεμένη κλπ. Φυσικά και τους "παίρνει" να παρέμβουν τώρα αφού ούτε φιλικές σχέσεις έχουν με τον Γκαντάφι, ούτε πετρέλαια ψωνίζουν απο Λιβύη. Προφανώς είναι φορτωμένοι με αμαρτίες οι πρώην δυτικοί αποικιοκράτες που τώρα πρωταγωνιστούν.

Αλλά δεν μπορεί να είναι αυτό κριτήριο για να αφεθεί στη σφαγή η εξέγερση. Η αλλαγή στο status quo είναι πιθανόν να φέρει τις καλύτερες μέρες που δεν υπήρχε περίπτωση να έρθουν με τη δικτατορία.

"Σκάσε ρε Σούλα"!

Η φράση ακούγεται στο βίντεο με το επεισόδιο με τον Πάγκαλο έξω απ' την ταβέρνα. Η "Σούλα" ουρλιάζει κάποια πράγματα που δεν ακούγονται ενώ κάποιοι προσπαθούν να συνομιλήσουν με τον Πάγκαλο. Της φωνάζει λοιπόν κάποιος να "σκάσει" γιατί δεν μπορούν να παρακολουθήσουν τη συνομιλία.

Βασικά Σούλα μου, δίκιο έχεις αλλά τέλος πάντων σκάσε, άσε να γίνει η κουβέντα Εντάξει σε κανέναν δεν αρέσει να έρθει να εγκατασταθεί μια χωματερή (ΧΥΤΑ ή ΧΥΤΥ δεν έχει και τόση σημασία), δίπλα στο σπίτι του, ειδικά όταν δεν έχει προηγηθεί ενημέρωση, διαβούλευση, συζήτηση, πλάνο.

Αλλά ρε Σούλα δες το λογικά. Έτσι άναρχα που έχει αναπτυχθεί το αστικό τοπίο, έτσι όπως μπαίνουν στο σχέδιο πόλης περιοχές αφού πρώτα έχουν χτιστεί τα αυθαίρετα, υπάρχει περίπτωση στην Αττική να βρεθούν χώροι που να μην είναι κοντά σε σπιτια ή σε οικόπεδα;

Φυσικό δεν είναι κάποιοι να θιγούν; Κι αν Σούλα μου υποστηρίζεις τη λογική "γιατί δε γίνεται στην Κηφισιά ή στην Εκάλη" να σου πως πως έχεις πέσει θύμα του χειρότρου είδους λαϊκισμού. Γιατί σε καμία χώρα δε θα δεις χωματερή στις "καλές" κι ακριβές περιοχές, γι'αυτό άλλωστε είναι ακριβές. Ούτε στο Μαίηφερ του Λονδίνου, ούτε στη Γκίνζα του Τόκυο, ούτε στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης.

Αλλά ακόμα κι αν γίνει εκεί χωματερή, μην ανησυχείς, η Κηφισιά και η Εκάλη θα μετακομίσουν μέσα σε μια νύχτα στην επόμενη καλύτερη περιοχή (που και πάλι θα ακριβύνει και θα σου ξαναφταίει). Οι "οχληρές" δραστηριότητες βγαίνουν πάντα παραέξω. Όπως στα Λιόσια ας πούμε που τόσα χρόνια Σούλα μου τα είχες αποδεχτεί ως φτηνή και υποβαθμισμένη περιοχή. Κι εκεί ξέρεις, παιδιά μεγαλώνουν.

Πάντως -αν με ρωτάς- εγώ είμαι υπέρ του να έχει κάθε Δήμος τη δική του χωματερή. Αν πρακτικά ήταν δυνατόν να γίνει, θα ήταν ο καλύτερος τρόπος να μειώσουμε τα σκουπίδια μας, είναι διαφορετικό όταν ξέρεις πως θα "φας" ο ίδιος τη συνέπεια της συμπεριφοράς σου. Άλλωστε αυτή είναι γενική μας αρχή. Τα σκουπίδια -με ή χωρίς τον κάδο- πάντα πάνε με κάποιο μυστήριο τρόπο κάτω απ΄ το παράθυρο του "αλλουνού".

Φαντάζομαι όμως οτι τα πράγματα μας βολεύουν όπως ακριβώς είναι, σε όλα τα επίπεδα, γιατί προσωρινά έχει ισορροπήσει η κατάσταση. Έχουμε συμφιλιωθεί με καταστάσεις που

συνηθίσαμε και δεν μπορούμε να δεχτούμε την οποιαδήποτε αλλαγή γιατί κάθε αλλαγή φέρνει διαταραχές. Σε μια κακοφορμισμένη πληγή, όποια και να είναι η επέμβαση, θα υπάρξει πόνος. Το ίδιο ριγμένος με σένα θα πρέπει να νοιώθει κι ένας ευσυνείδητος κι εργατικός δημόσιος υπάλληλος που τώρα πρέπει να πληρώσει την ανύπαρκτη παραγωγικότητα των συναδέλφων του.

Αλλά χωρίς επέμβαση δεν γίνεται πια. Και για να αποκτήσει αποχέτευση η Ανατολική Αττική ας πούμε, θα πρέπει να γίνει ο βιολογικός καθαρισμός στη Λούτσα. Δεν γίνεται τόσα χρόνια γιατί κι εκεί ξεσηκώνονται οι κάτοικοι. Όχι γιατί μένουν τριγύρω αλλά επειδή έχουν κτήματα και θα πέσει η αξία τους. Κι έτσι κρατάνε όμηρο τη μισή Αττική.

Λοιπόν Σούλα, διεκδίκησε το δίκιο σου στα δικαστήρια, στο Σ.Τ.Ε., στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, διεκδίκησε το διάλογο, την ενημέρωση που δεν έγινε, κοίτα να οργανώσετε εκεί στην Κερατέα κάποια επιτροπή επιτήρησης για τις σωστές προδιαγραφές και τη λειτουργία του χώρου, κοίτα να εξασφαλίσετε οτι δε θα υπάρξει ρύπανση σε υπόγεια νερά από στραγγίσματα ή στον αέρα απο καύσεις.

Κοίτα τι θα γίνει την επόμενη μέρα, τι χρήσεις θα εξασφαλίσετε για τα παιδιά σας όταν κορεστεί και κλείσει ο χώρος, αλλά κάνε μου τη χάρη και άσε τις φωνές γιατί με φωνές τόσα χρόνια προκοπή δεν είδαμε.

200 εκατομμύρια για μια πλάκα!

200 εκατομμύρια ευρώ έφυγαν απο τις ελληνικές τράπεζες λόγω του μαϊμουδένιου email που έστειλαν ένας ψαράς, ένας φαναρτζής και δύο - τρεις άλλοι.

200 εκατομμύρια φοβισμένων συμπατριωτών που πίστεψαν οτι μπορεί και να είναι αλήθεια η κακοστημένη και χοντροκομμένη φήμη.

Οτι μπορεί και να τυπώνονται δραχμές στο Χολαργό, οτι θα δεσμευτούν οι καταθέσεις τους και θα μπορούν να παίρνουν απ' το λογαριασμό τους μόνο 100 ευρώ το μήνα.

Θα μου πεις: δύσκολο είναι να συμβεί; Έτσι απρόβλεπτη όπως είναι σήμερα η κατάσταση δε θέλει και πολύ.

Ναι, ίσως αλλά απο την άλλη, αν αυτός ο κόσμος που τρομοκρατήθηκε φρόντιζε να ενημερωθεί για τις εξελίξεις, να παρακολουθήσει λίγο περισσότερο τι τι λέγεται και γράφεται για την Ελλάδα στα διεθνή Μέσα, θα έβλεπε πως η ολική κατάρρευση δεν είναι και το πιο απλό πράγμα να συμβεί.

Αλλά για μια στιγμή... εδώ δεν είναι που ακόμα ευδοκιμεί το φρούτο όσων επαναπροωθούν το chain mail με τη Microsoft και την Intel που για κάθε αποστολή θα στείλουν 1.800€;

Εδώ δεν είναι που ευδοκιμούν οι πρόθυμοι να στηρίξουν ολόκληρη κοσμοθεωρία τους στην κάθε μαλακία που θα πει ο Λαζόπουλος κι ο Λιακόπουλος; Εδώ δεν είναι που όλοι ψοφάμε για χαβαλέ και επικοινωνούμε με σλόγκαν διαφημιστικών σποτ ενώ είναι αδύνατον να βρούμε το ζητούμενο σε κάθε προκύπτον θέμα;

Εδώ δεν είναι που επιμένουμε να μαθαίνουμε την ιστορία μας μέσω των πατροπαράδοτων μύθων κι όχι μέσα απο ιστορικά συγγράμματα (και ξεσηκωνόμαστε όταν οι μύθοι μας τρίζουν επικίνδυνα απο μια επιστημονική άποψη);

Εδώ δεν είναι που εξαντλούμε όλη μας την ώρα να κάνουμε "like" την κάθε μαλακία στο facebook αλλά είμαστε ανίκανοι να κάνουμε ένα κλίκ παραπάνω και διαβάσουμε ένα άρθρο σε μια ξένη εφημερίδα; Το εθνικό μας κουσούρι δεν είναι που για να επισκεφτούμε ξένη ιστοσελίδα θα πρέπει εκεί να διεξάγεται δημοσκόπηση και να κινδυνεύουμε να χάσουμε απο Τούρκους;

Το έχουμε ξαναπεί: Αυτή τη στιγμή πολύ κόσμος τζογάρει πάνω σε συναλλαγματικές ισοτιμίες (Forex). Ο ανίδεος και ακαλλιέργητος έλληνας, αυτή η μάζα που συνηθίζει να αδειάζει τα ράφια των σουπερμάρκετ μόλις κάποιος υπαινιχθεί απλά έναν υποτιθέμενο κίνδυνο, είναι το καλύτερο υλικό για χειραγώγηση, για να επιτύχουν οι επιτήδειοι εύκολους στόχους.

Πως είπατε; Ναι γίνονται κι αλλού αυτά. Αλλά κατά παράδοση σε άλλες βαλκανικές χώρες όπου ο απαίδευτος κόσμος έχει να καταλογίσει ευθύνες στον κομμουνιστικό πατερναλισμό, στη φτώχεια και την αμορφωσιά.

Εμείς οι ευημερούντες νεοέλληνες με τις 4 τηλεοράσεις και τα τρία πισιά, τι δικαιολογία έχουμε;

Η συλλογικότητα των Ιαπώνων

Όλοι συμπαραστεκόμαστε αυτές τις μέρες τους καταταλαιπωρημένους Ιάπωνες. Αλλά παράλληλα και θαυμάζουμε απεριόριστα την καρτερικότητά τους, την ψυχραιμία τους και την συλλογικότητά τους. Όχι μόνο εμείς, ο περισσότερος κόσμος.

Στην Ιαπωνία έχω βρεθεί αρκετές φορές αλλά να μη δώσω εγώ την εξήγηση, ας την αναζητήσουμε σε ένα κείμενο μιας Γιαπωνέζας συγγραφέως που δημοσιεύεται σήμερα στα "ΝΕΑ".

Και συγκεκριμένα σ' αυτή τη μικρή πρόταση: "Ημουν σίγουρη ότι δεν θα γίνονταν λεηλασίες, διότι ποτέ δεν έχω αισθανθεί στη χώρα μας να υπάρχει τόσο μεγάλος θυμός ώστε να εκραγεί σε στιγμές χάους."

Και γιατί δεν υπάρχει θυμός; Μα είναι απλό: Η πλειονότητα των Ιαπώνων πολιτικών διαθέτει μια ιδιαίτερη αίσθηση ηθικής, λειτουργεί η λογοδοσία. Παραιτούνται στην παραμικρή υπόνοια σκανδάλου και ενίοτε διαπράττουν και sepuku (εμείς το ξέρουμε ως "χαρακίρι").

Είναι η ίδια αιτία που δημιουργεί αυτή την απέραντη ευγένεια, το σεβασμό στον άλλο.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα: Είστε μπροστά σε μια βιτρίνα, ή σε ένα ράφι αλλά σε κάποια απόσταση. Είναι υποχρεωμένοι να περάσουν απο μπροστά σας. Παρατηρήστε πως θα το κάνουν λυγίζοντας τα γόνατα, χαμηλώνοντας για να μη "διαταράξουν" το οπτικό σας πεδίο.

Έξω απ' τα σουπερμάρκετ (όπου υπάρχει τεράστια έλλειψη τροφίμων και άρα ο πιο πίσω στην ουρά σημαίνει πως θα μείνει χωρίς προμήθειες), σχηματίζονται ουρές εκατοντάδων μέτρων όπου κανείς δεν διανοείται να προσπαθήσει να προηγηθεί, να σπάσει την προτεραιότητα. Δεν έχουν μεγαλώσει σε ένα άναρχο περιβάλον ανομίας και αδικίας όπου το προνόμιο κάποιου έχει αποκτηθεί εις βάρος του διπλανού του.

Πρωτοφανείς εικόνες για τα δικά μας τριτοκοσμικά δεδομένα.

Ουρά στην Ελλάδα σε καιρό "ειρήνης"

Τίποτε δεν είναι τυχαίο, τίποτε δεν είναι αποκομμένο από τα υπόλοιπα φαινόμενα στην κοινωνική ζωή μιας χώρας, ή μάλλον, ενός πολιτισμού.

Διαβάστε κι αυτό.

Η αβάσταχτη ελαφρότητα μιας "αριστερής" ανακοίνωσης

Θαυμάστε τη σημερινή ανακοίνωση του "Συνασπισμού" για την πυρηνική ενέργεια με αφορμή αυτά που συμβαίνουν τώρα στην Ιαπωνία:

Πυρηνική ενέργεια; Ούτε να το σκέφτεστε!
Ανακοίνωση του Τμήματος Οικολογίας - Περιβάλλοντος του Συνασπισμού

Τα περιστατικά έκλυσης ραδιενέργειας από εργοστάσια πυρηνικής ενέργειας μετά τον μεγάλο σεισμό στην Ιαπωνία με τον τραγικό απολογισμό θυμάτων που τον ακολούθησαν, φέρνουν στην επιφάνεια τους τεράστιους κινδύνους που έχει η λειτουργία παρόμοιων μονάδων.

Αποδεικνύεται ότι, ακόμη και σε μια χώρα που συχνά προβάλλεται από το παγκόσμιο «πυρηνικό λόμπι» σαν πρότυπο εγκατάστασης πυρηνικών μονάδων υψηλής τεχνολογίας, η πυρηνική ενέργεια παραμένει εξαιρετικά προβληματική.

Μετά τα γεγονότα στην Ιαπωνία, όσοι πολιτικοί και επιστημονικοί φορείς εμφανίζονται εσχάτως ως υπέρμαχοι της εγκατάστασης παρόμοιων μονάδων και στην Ελλάδα, τα Βαλκάνια και τη Μεσόγειο οφείλουν να σωπάσουν και να αναθεωρήσουν.

Η πυρηνική ενέργεια είναι κίνδυνος-θάνατος για τους λαούς και το περιβάλλον, με τεράστια προβλήματα και απρόβλεπτα κοινωνικά κόστη που δεν αντιμετωπίζονται ακόμη και από χώρες με πολύ πιο προηγμένη τεχνολογία και συστήματα ελέγχου.

Η απάντηση στη σημερινή ενεργειακή κρίση και την κλιματική αλλαγή μπορεί να προέλθει μόνο από την εξοικονόμηση και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, μέσα από ριζική αλλαγή των παραγωγικών και καταναλωτικών προτύπων.

Τμήμα Οικολογίας και Περιβάλλοντος

Τι μας λέει η ανακοίνωση; Πως η πυρηνική ενέργεια είναι "εξαιρετικά προβληματική" (Σώπα!) κι άρα απορρίπτεται για τα Βαλκάνια κι οτι η απάντηση είναι στην "εξοικονόμηση" (φαντάσου δηλαδή και να είχαμε και σημαντική βιομηχανική παραγωγή), στις ΑΠΕ (όταν όλοι ξέρουμε πως αυτές οι πηγές μόνο συμπληρωματικές μπορεί να είναι στις κύριες), και στην αλλαγή καταναλωτικού προτύπου (δηλαδή; όχι άλλα μηχανήματα του σατανά; Να αφήσουμε τους υπολογιστές και να γυρίσουμε στον άβακα; Να λέμε ιστορίες γύρω απο τη φωτιά;)

Ούτε ένας προβληματισμός απο το "αρμόδιο" τμήμα του Συνασπισμού. Όταν όλη η υφήλιος ψάχνεται να βρει λύση στο τεράστιο ενεργειακό πρόβλημα, όταν όλοι συζητάνε το μοντέλο κόστους/ασφάλειας στα πυρηνικά εργοστάσια (μπορούν να είναι ασφαλή αλλά με τεράστιο κόστος), ο Συνασπισμός βγάζει μια απανταχούσα για να πει ότι η λύση είναι να επιστρέψουμε στον 19ο αιώνα (και την ατμοκίνηση;).

Απλά το βάζω γιατί μου έκανε εντύπωση σε μια περίοδο που ψάχνουμε τι φταίει για την αναξιοπιστία της αριστερής πρότασης.

Υ.Γ. Λίγες ώρες μετά την παραπάνω ανακοίνωση ο "Συνασπισμός" εξέδωσε και δεύτερη ανακοίνωση όπου καλεί σε "εκδήλωση διαμαρτυρίας κατα της πυρηνικής απειλής".

Είναι τόσο φτηνή πια η διαδικασία ενεργοποίησης της "δεξαμενής διαμαρτυρίας" ώστε να την προκαλείς για κάθε άκυρο λόγο;

Και γιατί στο Σύνταγμα η διαμαρτυρία και όχι έξω απο το ίδιο το πυρηνικό εργοστάσιο;

Παιδιά αν δε μας δουλεύετε, τότε το σχέδιό σας είναι σατανικό και πλήρως εναρμονισμένο με την προβοκάτσια των 300 μεταναστών στη Νομική.

Τι εννοώ;

Μετά την κουβέντα που έγινε για περιορισμό των επιτρεπόμενων διαδηλώσεων (Καρατζαφέρης προς Πάγκαλο στη βουλή 11/3/2011) , προσπαθείτε και πάλι να προκαλέσετε τη "συντηρητική" αντίδραση και να ξαναδημιουργήσετε μπάχαλο.

Σας πήραμε είδηση ε;

"Γιατί ανεβαίνει ο ΛΑΟΣ";

Το σημερινό σχόλιο του Παπαχελά στην "Καθημερινή".

Το οτι ο ΛΑΟΣ ανεβαίνει στις δημοσκοπήσεις το έχετε ήδη πληροφορηθεί. Τις ερμηνείες ψάχνουμε και αυτή του Παπαχελά έχει κάποια σημεία που πρέπει να προβληματίσουν.

Δύο posts πριν, (δεν είχε βγει ακόμα η δημοσκόπηση) έλεγα: " ...να αποφασίσει αυτή η έρμη η αριστερά να αρθρώσει αξιόπιστη πολιτική πρόταση για να γίνει και επιλογή ψήφου για ακόμα μεγαλύτερο ποσοστό ψηφοφόρων; Τα ποσοστά του ΛΑΟΣ είναι αυτή τη στιγμή μεγαλύτερα από τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ που είναι υποτίθεται και η "ευρωπαϊκή αριστερά". Αυτό δεν έχει προβληματίσει τις ηγεσίες; Δεν φανερώνει οτι πέρα από την πανεύκολη καταγγελία απαιτείται και εναλλακτική αξιόπιστη πρόταση;"

Φυσικά ο Καρατζαφέρης είναι γνωστός καιροκόπος και πολιτικός τυχοδιώκτης. Το να αποφασίσουμε όλοι μαζί οτι η ρητορία του και η στάση του είναι σχεδιασμένες για ψηφοθηρικούς λόγους στη βαθμιαία συντηρητικοποιούμενη ελληνική κοινωνία είναι το εύκολο.

Η δύσκολη εξίσωση όμως τώρα είναι να εξηγήσουμε πως η αριστερά που αποτελεί και το φυσικό καταφύγιο της διαμαρτυρίας των αδικημένων, φαίνεται να ξεμένει απο καύσιμα στην δημοσκοπική ανηφόρα.

Σε τέτοια περίοδο κιόλας!

Διαφθορά τέλος! Ήρθε η (ακόμα πιο) νέα ενιαία αρχή.

Ρισκάρω για άλλη μια φορά να γίνω βαρετός.

Αναγγέλθηκε με τρομπέτες και τύμπανα το νομοσχέδιο για τη Σύσταση της Ενιαίας Αρχής Δημοσίων Συμβάσεων με τη βινιέτα "σεβόμαστε το δημόσιο χρήμα".

Πως το έλεγε μωρέ ένας αθυρόστομος φίλος πριν απο λίγο καιρό; "Στον φούτσο μας λουλούδια και γύρω-γύρω μέλισσες"; Κάπως έτσι αλλά επειδή εγώ δεν είμαι τέτοιος άνθρωπος, δεν θα το επαναλάβω.

Θα επαναλάβω όμως κάτι που είχα πει και παλιότερα: Αν θες να βγάλεις απο τη μέση κάθε προσπάθεια να γίνει "αβαβά" ένας διαγωνισμός, κάνει κάτι πάρα πολύ απλό που δε χρειάζεται ούτε επιτροπές, ούτε Αρχές, ούτε λουλούδια:

Προδιαγράφεις ακριβώς τις ανάγκες σου, θεσπίζεις απλά ένα cheklist συμμόρφωσης "comply yes/no" και κάνεις ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση (έστω απο το internet) της διαδικασίας ανοίγματος των προσφορών. Όπου γίνεται πλέον συγκριτική αξιολόγηση σε προσφορά ομοειδών αντικειμένων χωρίς το "παραθυράκι" του 70/30 (να αξιολογούνται με βαρύτητα 70% οι τεχνικές προδιαγραφές και 30% η οικονομική προσφορά).

Έτσι λοιπόν δεν αγοράζεις περιττές δυνατότητες και χρακτηριστικά που δε χρειάζεσαι και δεν προδιέγραψες. Αν υπάρχουν, καλώς, αλλά δεν μπορούν να επηρρεάζουν την τιμή.

Αυτό έκαναν και οι φίλοι μας οι Τούρκοι που τόσο καιρό είχαν καταταλαιπωρηθεί απο τη διαφθορά των "κοσμικών" κυβερνήσεων. Και ήρθε το "ισλαμικό" κόμμα του Ερντογάν που απλά πήρε απόφαση να κόψει το γόρδιο δεσμό, αφού το πράγμα ήταν στο "μη περαιτέρω".

Και μάλιστα μετά το άνοιγμα των προσφορών ακολουθεί και ρελάνς μετά απο διάστημα μιας ώρας (κάτι σαν μειοδοτικός διαγωνισμός) και το τίμημα κατεβαίνει ακόμα περισσότερο.

Έτσι ζυμώνει όποιος βαρέθηκε να κοσκινίζει (και δευτερευόντως όποιος σέβεται το δημόσιο χρήμα).

Να καεί το "μπουρδέλο" ή να γίνει βουλή;

Τον τελευταίο καιρό έχω παρατηρήσει μια διάχυτη πόλωση στην ελληνική κοινωνία, που προσωπικά δεν θυμάμαι να έχω ξαναδεί. Οι βίαιη επίθεση στον Χατζηδάκη, η εκδίωξη Πάγκαλου, το γιουχάισμα του ΓΑΠ, η καταδίωξη Κακλαμάνη, όλα δείχνουν πως υπάρχουν όλα τα συστατικά για ένα κανονικό εμφύλιο. Το μόνο που μένει είναι να ανέβει η θερμοκρασία στη χύτρα.

Ακόμα και σε τούτο εδώ το blog που διατηρώ τώρα τέσσερα χρόνια, εμφανίστηκαν για πρώτη φορά αγενή και υβριστικά σχόλια από πρώην συζητητές και (φυσικά) ανώνυμους.

Ο λόγος αυτής της γενικής πόλωσης είναι -προφανέστατα- οτι δε μοιραζόμαστε όλοι τις ίδιες απόψεις για τη σημερινή πραγματικότητα (το μνημόνιο, τις αλλαγές που γίνονται γύρω μας κλπ). Κυρίως όμως φαίνεται να μη συμφωνούμε στο τι φταίει και πως πρέπει να αντιμετωπιστεί

Ενδεικτικά, η συνθηματολογία που προηγήθηκε στης διαδήλωσης της Τετάρτης 24 Φεβρουαρίου, μιλούσε για "χούντα", οραματιζόταν γεγονότα τύπου Ταχρίρ και απ' ότι κατάλαβα μετά το τέλος της διαδήλωσης επιχειρήθηκε να γίνει από κάποιους μια παρόμοια κατάσταση στρατοπέδευσης στο Σύνταγμα. Η ρητορική περί "χούντας" ήταν η κρυφή σπίθα που θα άναβε πολύ εύκολα μια φωτιά βίας που θα φάνταζε σαν αντίσταση.

Ερώτημα: Είναι "χούντα" μια εκλεγμένη κυβέρνηση; "Ναι" λέει μια μερίδα κόσμου γιατί εκλέχτηκε με άλλες προϋποθέσεις και άλλες υποσχέσεις.

Σύμφωνοι, αλλά αυτό δεν είναι πρωτοφανές. Και η προηγούμενες κυβερνήσεις της Ν.Δ. είχαν άλλες προγραμματικές εξαγγελίες από αυτά που τελικά έπραξαν. Δεν έγιναν "χούντα". Αν λοιπόν το ΠΑΣΟΚ καταψηφιστεί στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση -για να διορθωθεί η αδικία- θα αναλάβει ο επόμενος καταλληλότερος που περιμένει στην ουρά. Απλά τα πράγματα.

Ένα άλλο σύνθημα των ημερών είναι το "να καεί το μπουρδέλο η βουλή" (και στην πιο "λάιτ" έκδοση του ΚΚΕ γίνεται κανονική αμφισβήτηση του συντάγματος).

Ας καεί.

Ερώτηση 1η: Μετά τι θα ακολουθήσει; Στρατιωτική κυβέρνηση; Κάποιος φωτισμένος πατερούλης τύπου Κιμ Γιονκ Ίλ;

Ερώτηση 2η: "Να καεί η βουλή" ή μήπως καλύτερα να μάθουμε να ψηφίζουμε; Να καεί το μπουρδέλο ή να κάνουμε παρωχημένη την πορνεία του;

Δηλαδή να απαιτούμε λογοδοσία απο τους εκλεγμένους αντιπροσώπους. Να εκφράζουμε την κάθετη εναντίωσή μας όταν συμβαίνουν αίσχη όπως η πρόσφατη εξαίρεση των δικηγόρων από το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων. Να εναντιωθούμε έντονα στις επαναλαμβανόμενες αρνήσεις άρσης βουλευτικών ασυλιών (για άσχετα με το λειτούργημα) αδικήματα.

Ερώτηση 3η: Ή μήπως να αποφασίσει αυτή η έρμη η αριστερά να αρθρώσει αξιόπιστη πολιτική πρόταση για να γίνει και επιλογή ψήφου για ακόμα μεγαλύτερο ποσοστό ψηφοφόρων; Τα ποσοστά του ΛΑΟΣ είναι αυτή τη στιγμή μεγαλύτερα από τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ που είναι υποτίθεται και η "ευρωπαϊκή αριστερά". Αυτό δεν έχει προβληματίσει τις ηγεσίες; Δεν φανερώνει οτι πέρα από την πανεύκολη καταγγελία απαιτείται και εναλλακτική αξιόπιστη πρόταση;

Και πως θα θεωρηθείς "αξιόπιστη" πρόταση με τους μεν να παραμένουν το μοναδικό σταλινικό κόμμα στην Ευρώπη και τους δε να βλέπουν μόνο μέχρι εκεί που τους επιτρέπει η εξεγερτική σαγήνη της Τζένοβα;

Πως να θεωρηθεί αξιόπιστη μια αριστερή πρόταση αν δεν αναγνωρίσει τις τεράστιες στρεβλώσεις της οικονομίας μας (που είναι πια κοινή διαπίστωση για όλους όσους δεν φοράνε χρωματιστά γυαλιά); Αν δεν καταδείξει τη γενικευμένη διαφθορά ακόμα και στα χαμηλά δημοσιοϋπαλληλικά κλιμάκια (μακρυά απο λαϊκισμούς που θέλουν μόνο την "πλουτοκρατία" διεφθαρμένη); Αν δεν διαχωριστεί απο τα κατεστημένα συντεχνιακά συμφέροντα;

Οι πραγματικά θιγμένοι και ζημιωμένοι απο τα μνημονιακά μέτρα που έχουν δικαίωμα να αντιδρούν και να απεργούν, χάνονται μέσα στη γενικευμένη αντίδραση και όσων τόσο καιρό είχαν σκανδαλώδη προνόμια προστατευμένα απο κάποια κομματική νομενκλατούρα. Τα δίκαια αιτήματα εξαφανίζονται μέσα στη θολούρα της εύκολης συνθηματολογίας, της γενικόλογης και ανιεράρχητης ατζέντας, κάνοντας την παραμικρή σωστή διεκδίκηση να φαίνεται ουτοπία.

Προς το παρόν λοιπόν έχουμε συγκρουσιακή αυτοϊκανοποίηση, όχι συγκεκριμένη πρόταση, άρα ας ηρεμήσουν οι μαξιμαλιστές πρώην σύντροφοι. Χρήσιμοι θα είναι μόνο όταν αποφασίσουν να συμμετέχουν σε μια συζήτηση για νέα αξιόπιστη πολιτική, στηριγμένη σε δημοκρατικές διαδικασίες με στόχο την πραγματική κοινωνική δικαιοσύνη και το κοινωνικό κράτος που απειλείται σε παγκόσμια κλίμακα απο το χρεοκοπημένο καπιταλισμό.

Για την ταμπακιέρα δηλαδή.

Υ.Γ. Να κι άλλος που διαπιστώνει εμφύλιο!

Από πού πάνε προς τ' αριστερά;

Για σήμερα δεν νομίζω να βρείτε να διαβάσετε κάτι πιο ενδιαφέρον απο αυτό.