12/4/07

Η ομορφιά της εξειδίκευσης που μας λείπει...

Στη Βιέννη, δίπλα ακριβώς στην όπερα, υπάρχει ένα πολύ όμορφο μαγαζί. Της Κατρίν, που πουλάει τσάι. Αμέτρητες ποικιλίες και ποσότητες τσαγιού. Μόνο σε πράσινο τσάι είχε καμία εικοσαριά ποικιλίες. Δυνατό κινέζικο, μέτριας έντασης Φορμόζας, σπάνιο φυσικό γλυκό τσάι Ιαπωνίας…
Αξεσουάρ, φιλτράκια και σουρωτήρια. Τσαγιέρες ρώσικες, ινδικές, κινέζικες και γιαπωνέζικες με όλα τα αξεσουάρ που χρησιμοποιούν στις τελετές τσαγιού στην Ιαπωνία. Ένα πανέμορφο μαγαζί με σταθερή πελατεία που ξέρει να ξεχωρίζει γεύσεις, που έχει υποκύψει στη γοητεία του τσαγιού και των λεπτών αρωμάτων του.
Δεν περιμένουν την κάθε πολυεθνική Lipton να τους πουλήσει τυποποιημένο μείγμα. Αναζητούν την παραγωγή συγκεκριμένης περιοχής με ειδικό μικροκλίμα, δοκιμάζουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε ποικιλίας.
Μου αρέσουν αυτοί οι άνθρωποι που υπερβαίνουν το δεδομένο, το εύκολο. Που ψάχνουν και εμβαθύνουν στα τσάγια, τους καφέδες, τα κρασιά.
Άνοιξε και στην Αθήνα ένα τέτοιο μαγαζί με τσάι. Δεν έχω πάει ακόμα, δεν ξέρω πόσες ποικιλίες μπορεί να διαθέτει και δεν ξέρω τι επιτυχία μπορεί να έχει σε μια χώρα όπου αυτό το στιγμιαίο φαρμάκι, το υποπροϊόν που λέγεται Nescafe frappe είναι εθνικό ρόφημα. Που φαίνεται είναι αρκετό για να καλύψει τις ανάγκες των "καμένων" από τη νικοτίνη ουρανίσκων μας. Ακόμα και σαν καφεπότες, είμαστε ανίκανοι να ανακαλύψουμε το Jamaica Blue Mountain, τον ορεινό Κολομβιανό και γενικά τις χιλιάδες ποικιλίες απο καφέδες που στέλνονται σε άλλες πιο "ψαγμένες" αγορές.

19 σχόλια:

Natalia είπε...

αν και φανατική φραπεδομανής (αρνούμαι πεισματικά χρόνια τώρα να δοκιμάσω άλλον καφέ), θα συμφωνήσω.
ιδιαίτερα στο θέμα του τσαγιού, λατρεύω τις ποικιλίες και τις ξεχωριστές γεύσεις.
το κακό είναι ότι ο καφές είναι μία συνήθεια συνυφασμένη αυστηρά με την καθημερινότητά μας. όταν ζεις γρήγορα, ρουφάς με το καλαμάκι τον γρήγορο καφέ σου και είσαι οκ. που χρόνος να απολαύσεις τη μυρωδιά και τη γεύση του τσαγιού, γλυκέ μου;;;

ανεστης είπε...

Το καταλαβαίνω αυτό που λες μόνο ως πρόφαση.
Και οι Ιταλοί (π.χ.) έχουν γρήγορο τρόπο ζωής αλλά πίνουν εσπρέσσο. Και μάλιστα στο πόδι, πληρώνοντας λιγότερο από 1 ευρώ το φλυτζάνι!
Εδώ ξέρεις γιατί πληρώνουμε πανάκριβο ακόμα και το νερόπλυμα που λέγεται φραπέ; Γιατί καταλαμβάνουμε για ώρες τα "τραπεζοκαθίσματα" που αυξάνουν τα τετραγωνικά μέτρα ενοικίου. Παρόλα αυτά πίνουμε "φραπέδες" και ποτέ κανείς (από τους επαγγελματίες) δεν θεώρησε σκόπιμο να επενδύσει σε ποικιλίες καφέ ή τσαγιού.
Σε φιλώ Ταλίτσα...

elafini είπε...

καλά ε?πάμε πακέτο σήμερα..ξύπνησα κι εγώ με μια άπω ανατολη διάθεση..φανατική φραπεδο-εσπρεσομανής,ανακάλυψα (αναγκαστικά για λόγους ομοιοπαθητικής)τη μαγεία του τσαγιού..από τότε κόλλησα..αυτή τη στιγμή νομίζω πως έχω γύρα στα 60 διαφορετικά είδη στο σπίτι μου..ευτυχώς που άνοιξαν αρκετά μαγαζάκια στην Αθήνα και βολεύομαι (όντας ανήσυχη φύση που δεν μπορεί να βολευτεί με το lipton)..αν θες σου δίνω διευθύνσεις..κι όπως λένε και οι κινέζοι wo yao cha..zaijian ;)

ανεστης είπε...

Ααα... έκανα κι εγώ κάποτε ομοιοπαθητική. Μέχρι να καταλάβω το δούλεμα πέρασαν 3 χρόνια! (καλά μη σε απογοητεύω).
Ναι θέλω να ξέρω που είναι τα μαγαζιά και θέλω να τα επισκερφτώ όλα. Δεν πειράζει που έχω τόσο τσάι για να πίνω 5 ζωές...

elafini είπε...

5 ζωές μόνο?επειδή δοκιμάζω τα πάντα,πέρασα κι απο ομοιοπαθητική για 1 χρόνο..τίποτα δεν είναι κοροιδία,αρκεί να μην το παείρνεις σοβαρά...κοινώς την υγειά μας να έχουμς και μακριά από γιατρούς και "γιατρούς"..λοιπόν παραδίδω λίστα και σου προτείνω και γεύσεις:
1)Tsaina, Λυκαβητού 6, Κολωνάκι
2)Δρόμος του τσαγιού, Χάρητος 5, Κολωνάκι και Χρυσοστόμου Σμύρνης 12,Θεσ/νίκη (δοκίμασε τον "έναστρο ουρανό")
3)Το τσάι, Ομήρου 35-37, Κολωνάκι (από εδώ ψωνίζω,μεγάλη ποικιλία σε πράσινα, δοκίμασε τον "μικρό πρίγκηπα" και πάρε το φοβερό σουρωτήρι)
Αυτά για την ώρα..ευχαριστημένος? ;)

ανεστης είπε...

πολύυυυυυ ευχαριστημένος :)) Thanks. Θα σου πω τι πήρα.

rodoula-kelly είπε...

''Το στιγμιαίο φαρμάκι ,το υποπροιόν που λέγεται νεσκαφέ φραπέ είναι εθνικό ρόφημα''
Μ'άρεσε αυτό.
BY the way λατρεύω το τσάι.
καλά μεθ'εόρτια Ανέστη.

ανεστης είπε...

Επίσης, ευχαριστώ για την επίσκεψη!

Oύρσουλα είπε...

Ψιλά γράμματα καλέ μου Ανέστη !!
Φαντάζεσαι εκεί που κάθεται η νεολαία μας στην πλατεία επί 10 ώρες να πίνει τσάϊ...τι γιουχάρισμα έχει να φάει ;; Όπως και να το κάνουμε δεν είναι in !! Αν στερήσεις από τον κόσμο το In θα πεθάνει....
Άσε που δεν συμφέρει γιατι η καφετέρια δεν μπορεί να χρεώσει 5 ευρώ το τσάϊ...!
Όπως και να το δεις αυτά είναι πράγματα που προσπαθούν να αποπροσανατολίσουν τον κόσμο από...τον κόσμο του !! Δεν πρόκειται να γίνει ποτέ αυτό...

TaSt3R είπε...

Ωραίο θέμα, θα έρθω αύριο για ένα τέϊον η καφέ(εκτός φραπέ),τώρα το γάλα μου (που λέει ο λόγος )και ύπνο..

ΣΒΕΤΛΑΝΑ είπε...

Δεν πίνω καφέ δεν με ελκύει η γεύση του. Οπότε έχω γίνει ειδική στη σοκολάτα και το τσάι. Ευρωπαϊκό τσάι πίνω μόνο παγωμένο, για ζεστό προτιμώ τα Ελληνικά καλούδια μας.

Στον Ταύγετο φυτρώνει υπέροχο τσάι του βουνού που με μέντα ή φασκόμηλο και μια πρέζα χαμομήλι δίνει εξαιρετικό ρόφημα ακόμα και για το πρωί που πρέπει ο εγκέφαλος να είναι στην τσίτα.

Βασικό συστατικό επιτυχίας η μαύρη ζάχαρη ή το μέλι.

Συνοδεύεται υπέροχα από κουλουράκια της μαμάς με φρέσκο βούτυρο ή μπισκότα σοκολάτας (κόλαση...)

Δεν θα μιλήσω για τίλιο γιατί θα με κράξετε.

Φιλιά

Η "Άλλη". :D

ΣΒΕΤΛΑΝΑ είπε...

Α ναι... ΕΡΩΤΗΣΗ:

Καλά στην Βιέννη μόνο εγώ τσάκισα τις σοκολάτες (βιεννουά)?

:(

Tast3r είπε...

Ανέστη καλημέρα και σε όλη την παρέα! Τώρα που άνοιξε το μάτι μου, όχι με καφέ, αλλά με φυσικό χυμό! Βλέπω ότι έχεις επισκέψεις και μάλιστα από πολύ καλό κόσμο!
Δυστυχώς υπάρχει ακόμη η νοοτροπία , ότι ροφήματα τσάι κλπ πίνουμε μόνο όταν ασθενούμε, τι χαζομάρα και αυτή!
Επίσης μ΄ αρέσει όταν τρώω πολυασιατική κουζίνα( όχι την ίδια αυτοπροσώπως) να συνοδεύω το γεύμα μου με τσάι γιασεμιού, είναι φοβερά δροσιστικό και δεν σε φουσκώνει όπως τα χαζοανθρακούχα …

Πάντως τα περισσότερα delicatessen που γνωρίζω, οι ιδιοκτήτες τους τα ανοίξανε από πραγματικό μεράκι προς την ποιότητα και της προσφοράς γευστικών ταξιδιών…

Πιες ..και όντως όταν δεν καπνίζεις καταλαβαίνεις τις γεύσεις σε όλο τους το μεγαλείο, like me δηλαδή!
νια νια νια νια (<----αλα Αστεριξ)

ανεστης είπε...

@ουρσουλα: Φυσικά και δεν μας ενδιαφέρει τι πίνουν (και δε μας δίνουν ευτυχώς) στις πλατείες. Ο καθείς με τις επιλογές του. Αλλά δεν μιλάμε εδώ μόνο για ις πλατείες, μιλάμε και για τους ελληνες που ακόμα και στο εξωτερικό παραγγέλνουν "one nescaffe frape" και ο σερβιτόρος του κοιτάει -με το δίκιο του- σαν να είναι Αρειανοί (που είναι δηλαδή).
@ σβετλάνα: Μεταξύ μας και μην πάει παραέξω: δεν αντέχω τη μυρωδιά του "τσάι του βουνού". Το χειρότερό μου. Και ΔΕΝ είναι τσάι. Ούτε ξέρω γιατί το λένε έτσι. Στη Μαδρίτη εγώ πάλι τσάκισα την πηχτή "μπεν μαρί" σοκολάτα που τρώγεται με συνοδεία churros (μακρυά μπαστουνάκια-λουκουμάδες που φτιάχνονται επιτόπου). Εκεί να δεις ΚΟΛΑΣΗ. Το κοιτάς και πάιρνεις 300 θερμίδες.

@taster έφερα τσάι γιασεμιού από την Κίνα αρωματισμένο φυσικά με λουλούδια γιασεμιού. Ματσάκια που στο καυτό νερό ανοίγουν και ξεπροβάλλει από μέσα ένα λουλούδι χρυσάνθεμου. Πανάκριβο. Κίτς. Όνειρο δηλαδή!
Ούτε εγώ καπνίζω τσιγάρο. Επιλεκτικά μόνο πούρο. Νινανανια στα μούτρα σου :)

πιες: τι θα κάνεις θα αλλάξεις το template ή θα βάλω firefox και στο γραφείο;

Tast3r είπε...

Σωστή ιεροτελεστία δηλαδή, να πως ομορφαίνει και παίρνει χρώμα η καθημερινότητα μας, αν και σε άλλους πολιτισμούς θεωρούνται δεδομένα όλα αυτά..

Good for you, αλλά και για τους δίπλα σου που είσαι άκαπνος, εύγε!!!(<--με συνοδεία θαυμαστικών αυτό)

Βλέπω να μην ανταποκρίνεται ούτε στ’ άλλα templates, μάλλον θα μετακομίσω σε άλλο μπλοκολειτουργικό.. ουφ τι φασαρία και αυτή…
Πάντως όπως και να έχει βάλε Mozillafirefox είναι πολύ καλός browser..

ανεστης είπε...

Για ξαναβάλε το προηγούμενο template...

Ανώνυμος είπε...

Το δοκίμασα, πιθανόν να πρέπει να αφαιρέσω τα widgets που έβαλα,ευτυχώς σε κάθε αλλαγή κρατάω backups.Τώρα απο το σπίτι μάλλον..

ανεστης είπε...

Μπα;;; Ημιαργία;;;

Ανώνυμος είπε...

Ε δεν είπα και τώρα-τώρα αμέσως (αυτό και αν είναι είδος προς εξαφάνιση)
σε κάποιες ώρες απο τώρα και αφού προηγηθεί συνάντηση με φίλους :)
Ευχαριστώ που συμπάσχεις μαζί μου καλέ μου!