Εδώ το iPad, εδώ το HTC HD2, που είναι ο παππάς;

Έβλεπα με πολύ ενδιαφέρον τη δημοσιότητα για την παρουσίαση του iPad που παρουσίασε η Apple πριν από 10 μέρες, που αυξανόταν καθώς ένα σωρό απογοητευμένοι γκατζετο-σπασίκλες έκαναν παράπονα επειδή η συσκευή έτσι όπως θα κυκλοφορήσει είναι μακριά από αυτό που θα ήθελαν.

Πριν όμως πω κι εγώ μια γνώμη για το ipad, θέλω να σας πω ότι πρόσφατα στο ταξίδι μου αγόρασα ένα καινούριο «τηλέφωνο / pda».

Το HTC HD2 που υποτίθεται ότι είναι μια συσκευή που σε απαλλάσσει από την ανάγκη χρήσης γραφίδας, που είναι η μόνιμη κατάρα των άθλιων Windows Mobile. Όσο κι αν προσπάθησαν οι Ταϊβανοί να κρύψουν το μίζερο interface κάτω από το λογισμικό Sense που εν πολλοίς πραγματικά κρύβει τα windows, σε πολλές περιπτώσεις είσαι υποχρεωμένος να προσπαθείς να πετύχεις μια κουκίδα, φτιαγμένη για να επιλέγεται με γραφίδα, με το δάχτυλο. Σαν να προσπαθείς να σημαδέψεις μύγα με ψαροτούφεκο.

Και επιπλέον όλες οι εφαρμογές που αυτή τη στιγμή είναι διαθέσιμες για τα ετοιμοθάνατα windows mobile βασίζονται στη γραφίδα, άρα είναι άχρηστες για τη συσκευή που ΔΕΝ αναγνωρίζει πάτημα γραφίδας! Άρα αχρηστες και τα μέχρι τώρα προγράμματα. Η δε τραγική Microsoft δημιούργησε κι ένα ελληνικό «κατάστημα» εφαρμογών (marketpace) όπου διατίθενται 3-5 προγράμματα -και πάλι για γραφίδα- (στο αμερικάνικο είναι περισσότερα αλλά η MS σε υποχρεώνει να βλέπεις μόνο το minimal ελληνικό!!!).

Γιατί δεν πήρα iphone που έχει εκατοντάδες χιλιάδες εφαρμογές στο ηλεκτρονικό της κατάστημα; Μόνο επειδή δεν μου αρέσει η «κλειδωμένη» φιλοσοφία που αποφασίζει αντί για σένα το τι εφαρμογή θα βάλεις στο τηλέφωνο (υποχρεωτικά μέσω itunes). Δεν μου άρεσε το ότι θα έπρεπε να πληρώνω 100ευρώ για ένα πρόγραμμα πλοήγησης χωρίς να έχω τη δυνατότητα να τη δοκιμάσω.

Συμπέρασμα: Την πάτησα! Έχω ένα τηλέφωνο πολύ καλό σε χαρακτηριστικά, ελεύθερο σε «πειράγματα» και τροποποιήσεις, αλλά «ανάπηρο», άχρηστο. Ανακάλυψα -κάπως αργά- ότι μια συσκευή είναι τόσο χρηστική όσο σου επιτρέπουν οι εφαρμογές και τα προγράμματά της. Όσο περισσότερα προγράμματα διαθέτει, τόσο πιο πολύ τη χρησιμοποιείς και άρα τόσο πιο γρήγορα «αποσβένεις» το κόστος της.

Όταν λοιπόν η Apple αποφάσιζε να κυκλοφορήσει το iPad σαν ένα μεγάλο iPhone και όχι σαν ένα αντικαταστάτη laptop ή netbook, με έλλειψη θύρας USB, με έλλειψη flash για τις προχωρημένες ιστοσελίδες και με έλλειψη multitasking ήξερε πολύ καλά τι έκανε. Δεν ήθελαν έναν υπολογιστή αλλά μια mutimedia συσκευή που είναι ιδανική για βλέπεις ταινίες, να διαβάζεις βιβλία, να παίζεις παιχνίδια. Αλλά μόνο ότι διακινείται από το iTunes. Αυτό που θέλουν αυτή τη στιγμή τα τσακάλια (με την καλή την έννοια) της εταιρίας, είναι να πουλήσουν ακόμα περισσότερα προγράμματα, παιχνίδια, βιβλία από το κατάστημα iTunes. Εκεί είναι σήμερα το χρυσωρυχείο της Apple. Οι εκατοντάδες χιλιάδες προγράμματα (εισπράττουν το 30% από κάθε πώληση εφαρμογής), η τεράστια βιβλιοθήκη, δισκοθήκη, ταινιοθήκη.

Θέλουν να πάνε ακόμα πιο μακριά την επιτυχία του iPhone που έγινε η χήνα που γεννάει κέρδη και έβαλε την εταιρία επικεφαλής μια ολόκληρης βιομηχανίας. Ένα σωρό κόσμος αυτή τη στιγμή ασχολείται να φτιάχνει προγράμματα για το iPhone (και θησαυρίζει).
Και θα το πετύχει επειδή το σχετικά χαμηλό κόστος της συσκευής (σε σχέση με αυτό που θα ήταν αν ενσωμάτωνε όλα όσα θα ήθελαν οι geeks) θα μεγαλώσει ακόμα περισσότερο την πελατειακή βάση.

Συζητάμε μόνο τα εύκολα.

Επιστροφή σε γνώριμο περιβάλλον. Στη χώρα που τίποτε δεν συζητιέται στα σοβαρά. Μόνο κάνουμε πως συζητάμε.

Και τι συζητάμε; Την οικονομία; Όχι φυσικά. Το ασφαλιστικό; Μα όχι βέβαια. Τα επιδόματα των δημοσίων υπαλλήλων; Το αν πρέπει να επιδοτούνται ή όχι οι αγρότες; Όχι. Αυτά είναι δύσκολα θέματα, απαιτούν γνώση, απαιτούν να ξέρεις τι γίνεται σε άλλες χώρες, πρέπει να ξέρεις τι είναι τα «δημοσιονομικά», η δημόσια διοίκηση.

Άλλωστε ποτέ δεν θέλαμε στ’ αλήθεια να ξέρουμε για τα επιδόματα και τις επιδοτήσεις. Αυτά αφορούν τη μεγάλη μερίδα του ελληνικού λαού που σαν δημόσιοι υπάλληλοι εργάζονται μέχρι τις 3 και μετά κοιμάται για να κάτσει λίγο το απόγευμα στο ψιλικατζίδικο της συζύγου. Δεν θέλουμε να ξέρουμε για τα επιδόματα «έγκαιρης προσέλευσης» και «αυξημένης ευθύνης» των εφοριακών, μας φτάνει να λέμε καμιά παπάρα για «διαπλοκή», «συμφέροντα» και να αγορεύουμε για το «δημόσιο χρήμα» που ληστεύουν οι εργολάβοι. Δε θέλουμε να πιάσουμε τις αγροτικές επιδοτήσεις γιατί εκεί ο φουντωμένος συνδικαλισμός τα κάνει δύσκολα, θα έχουμε κόστος, θα γίνουμε κακοί, άστο.

Συζητάμε λοιπόν τα εύκολα. Για το αν θα κάνουμε έλληνες πολίτες τους μετανάστες. Εδώ δεν έχουμε και μεγάλο πρόβλημα, οι θιγόμενοι είναι ξένοι, άντε η αντίθεση και η ένταση να γεννηθεί μέσα στην κοινωνία, μικρό το κακό. Αν αυτό λέγεται συζήτηση. Παντού υπάρχει το θέμα, σε εφημερίδες, σε μπλόγκς, ένα σωρό επιχειρήματα γιατί πρέπει να σταματήσει το σημερινό αίσχος, οι ελληναράδες απέναντι αντί για επιχειρήματα, αντιπαραθέτουν πορδές του τύπου «δε θα γίνεις Έλληνας ποτέ…». Μα είναι δυνατόν να κάνουμε Έλληνες τους ξένους; Να είχαν λεφτά, μάλιστα. Να ήταν τίποτα πρωταθληταράδες τίγκα στο αναβολικό, μάλιστα. Να δοξάσουν την Ελλάδα, να τους στήσουμε αδριάντες. Αλλά αυτοί έρχονται πεινασμένοι, θα κάνουν δουλειές με μικρά μεροκάματα, θα ρίξουν τα νοίκια μας.

Στην κουβέντα στο Mega τη Δευτέρα, τα νοίκια λυπόταν ο «σεβασμιότατος». Πέφτουν οι τιμές, υποβαθμίζονται οι γειτονιές.

Πριν δύο μέρες έβλεπα στο BBC συζήτηση με αφορμή την αυξανόμενη εγκληματικότητα των πιτσιρικάδων που πίνουν και ένα βυτίο μπύρες στην καθισιά τους. Δεν υπήρχαν κραυγές, δεν υπήρχε το μπάχαλο της εκπομπής του Πρετεντέρη, μόνο επιχειρήματα και καταπληκτικές διεισδυτικές ερωτήσεις προς τους πανελίστες από το κοινό που ήταν παρόν στη κουβέντα. Αλλά εκεί δεν είχαν το Γιακουμάτο στο πάνελ.

Άκουσα λοιπόν και μια άποψη στη συζήτηση αυτή στο BBC που την κράτησα. Παραδεχόταν μια βουλευτής ότι είναι αδύνατον να σφραγιστούν τα σύνορα σε μια χώρα με τόσο έντονο αποικιοκρατικό παρελθόν αλλά παράλληλα τόνιζε ότι ο κόσμος αυτός που συνέρρευσε λόγω της φτώχειας, παρά το γεγονός ότι είχε κατοικία, εκπαίδευση, εργασία, δεν ενσωματώθηκε λόγω της «γκετοποίησης», δεν μοιράστηκαν τις αξίες και τις πολιτιστικές αναφορές της Βρετανικής κοινωνίας, δεν έγινε η απαραίτητη «όσμωση». Τώρα λοιπόν που έχει χάσει τη συνοχή της η κοινωνία, ψάχνουν να βρουν ποια ήταν η στροφή που πήραν λάθος. Και κάπου εκεί μου φαίνεται πως είναι το πρόβλημα.
Ότι και να αποφασιστεί από την κυβέρνηση δεν θα λειτουργήσει, αν ο περιούσιος Έλλην δεν σταματήσει να απορρίπτει το διαφορετικό, να δείχνει το σκούρο δέρμα σαν απειλή. Ακόμα κι όταν ο σκουρόχρωμος είναι καλύτερος από εμάς. Στα μαθήματα, στη δουλειά…

Αλλά πώς να το κάνεις αυτό ζητούμενο, πώς να το κουβεντιάσεις σε μια χώρα που δεν ξέρει να συζητάει, που είναι βασικά αμόρφωτη; Που δυσκολεύεται να παρακολουθήσει οτιδήποτε πέρα και πάνω από την «πλάκα»; Λαζόπουλος, Ραδιο-αρβύλλα, Θέμος, Ελληνοφρένεια, αν δεν κάνεις πλάκα δεν υπάρχεις. Τουλάχιστον μαθαίνουμε για το διαζύγιο της Μενεγάκη.

Ταυτόχρονα όλη η κουβέντα για την κριτική που μας κάνουν στο εξωτερικό για την οικονομία μας, εξαντλείται όχι στην ουσία αλλά στο τι έγραψαν οι «κακοί» ξένοι, οι κακές εφημερίδες, οι κακοί ξένοι κερδοσκόποι, οι κακές τράπεζες και τα κακά επιτόκια, τώρα τα ξένα κέντρα θριαμβεύουν, η διεθνής συνωμοσία τώρα δικαιώνεται, εμείς δεν φταίμε σε τίποτε, εμείς είμαστε Έλληνες και οφείλετε να μας σώσετε ρε, γιατί όταν εμείς Παρθενώνες εσείς βελανίδια. Ρε!

Duduk!

Ξεκίνησα με ένα φίλο πριν μερικές μέρες να ξεδιαλέξουμε καλή μουσική από το 2009 κι έκανα μια μεγάλη μουσική περιπλάνηση. Ξεραΐλα, επανάληψη και βαρεμάρα.

Και κάποτε έφτασα σε μια συλλογή με κομμάτια όπου συνεργάζονται μουσικοί από Τουρκία, Αρμενία, Ελλάδα, Βαλκάνια. Με duduk, ney, κεμετζέ και νταρμπουκάδες.

Και αποφάσισα να γράψω δυό λόγια για τη «ντουντούκα». Το duduk.
Το πνευστό εθνικό όργανο της Αρμενίας. Κυρίως. Γιατί το όργανο αυτό το συναντάμε σε όλη σχεδόν την εγγύς ανατολή, στον Καύκασο, στο Αζερμπαιτζάν.

Το duduk, είναι συνήθως κατασκευασμένο από ξύλο βερικοκιάς και έχει επιστόμιο με διπλό καλάμι. Άρα συγγενεύει με το όμποε (σε αντίθεση με τα κλαρίνα και τα σαξόφωνα που έχουν μονό καλάμι και αφήνουν τη διαμόρφωση του ήχου στη περαιτέρω πολυπλοκότητα του οργάνου). Εκεί ακριβώς είναι όλο το κόλπο.

Το διπλό καλάμι κάνει θαύματα όταν έρχεται σε επαφή με το στόμα του μουσικού, που το πιέζει ή το χαλαρώνει για να διαμορφώσει το «στρογγύλεμα» του ήχου. Δεν είναι απλά αέρας που περνάει από μια στενή δίοδο παράγοντας τον διαπεραστικό ήχο της γκάιντας π.χ. (κι ας έχει κι αυτή διπλό καλάμι στην εξαγωγή του αέρα που φυσικά δεν έρχεται σε επαφή με το στόμα).

Εδώ είναι ο μαέστρος, ο Τζιβάν Γκασπαριάν, ο πιο γνωστός δεξιοτέχνης του οργάνου με καμιά 20ριά δίσκους στο ενεργητικό του. Ακούστε τι διήγηση μπορεί να κάνει ένα τόσο δα όργανο.



Όποιος θέλει να προσθέσει «δράμα» στη μουσική του βάζει και ντουντούκ. Ο Πήτερ Γκάμπριελ όταν έκανε τη μουσική για τον «Τελευταίο Πειρασμό» (πάνε καμιά 20ριά χρόνια τώρα), έκανε ένα από τα καλύτερα μουσικά παντρέματα με το όργανο αυτό.

Εδώ και με τον Brian May (X-Queen)

Για 2 λεπτά βρε "συνομώτη του πυρήνα της φωτιάς"

Δυό λεπτά θέλω να σε απασχολήσω "συνομώτη του πυρήνα της φωτιάς" και της πυρκαιάς, για κάτσε ρε μάγκα του "επαναστατικού αγώνα", ρε τραμπούκε κουκουλοφόρε που ορμάς και δέρνεις κόσμο, ή χουλιγκάνε οποιασδήποτε ανάλογης παρέας επιθυμεί να υπαγορεύσει το δικό της "μωσαικό νόμο".

Δες λίγο αυτό το βίντεο σε παρακαλώ (καλά δεν είναι 2 λεπτά, είναι 8, αλλά είμαι σίγουρος πως έχεις πολύ ελεύθερο χρόνο).




Πες μου τώρα: στ'αλήθεια πιστεύεις οτι η δική σου τακτική είναι καλύτερη απο αυτή των ξενέρωτων εγγλέζων του βίντεο; Αλήθεια πιστεύεις οτι η δική σου βόμβα σου μπορεί να μεταστέψει απόψεις ή να αλλάξει τον κόσμο;
Νομίζεις οτι το μεσογειακό αίμα μας βλέπει τη βία σου με περισσότερη συμπάθεια απο ότι το πιο πάνω happening;

Ναι ξέρω, οι βόμβες και οι κατσαρόλες σου δίνουν ένα λόγο ύπαρξης, σε κάνουν να νοιώθεις πως κάνεις κάτι σημαντικό αλλά όλες οι βόμβες σου είναι μια σκατούλα μπροστά στο ξεκάθαρο μυαλό και το χιούμορ των τύπων εδώ.
Και κυρίως δεν τρομοκρατεί, δεν φοβίζει περισσότερο απο το ίδιο το σύστημα που υποτίθεται πως κατηγορεί.

Καλά μυαλά κωθώνια...

Ποιοί θέλουν δημοψήφισμα;

Την ώρα που εμείς ανταλλάσουμε ευχές για καλή χρονιά, πληθαίνουν οι αναφορές για βασανισμούς μεταναστών από αστυνομικούς. Ειδικά το τμήμα «Ακροπόλεως» φαίνεται να δίνει ρέστα στην κακομεταχείρηση ταλαίπωρων μικροπωλητών. Τη μία βασανίστηκε ένας από τη Χιλή, την άλλη σακατεύτηκε ένας Σενεγαλέζος.

Ο περήφανος και τιμητικός τίτλος του «τμήματος Ακροπόλεως» δένει άψογα με το βασανισμό αλλοδαπών, συνδυάζει «φούστα-μπλούζα» τις αξίες που εκπέμπει στην υδρόγειο το μνημείο με το νεοελληνικό πολιτισμό μας.

Να πως διαμορφώνεται η ελληνική κοινωνία του 2010. Και φαίνεται πως παρά τις ευχές για «καλή νέα χρονιά» τα χρόνια που έρχονται θα είναι όλο και χειρότερα. Και δεν μιλάω για τη συγκυριακή οικονομική κρίση και την ανεργία, μιλάω για τη επίπτωση που θα έχει αυτή η κρίση στην ελληνική κοινωνία που καλείται να βρει διεξόδους την ίδια στιγμή που υποδέχεται χιλιάδες οικονομικών μεταναστών. Μιλάω για το πώς ο εσωστρεφής Έλλην, που ακόμα θεωρεί τον τόπο του αφαλό της Γης, θα φιλτράρει με το απαίδευτο μυαλό του τη σχέση μας με τους «ξένους».

Τα σχόλια που γράφονται από τον «κόσμο» στη διαβούλευση για την ελληνοποίηση των παιδιών των μεταναστών είναι διαφωτιστικά. Δείχνουν το πιο ξενοφοβικό μας πρόσωπο, την πιο μίζερη πλευρά μας. Ξαφνικά άνθρωποι που ελάχιστα πιστεύουν σε συμμετοχική δημοκρατία βρέθηκαν ΤΩΡΑ, μετά τόσα χρόνια μεταπολίτευσης να ζητάνε δημοψήφισμα.
Έλληνες που εκμεταλλεύτηκαν άγρια οικονομικούς μετανάστες σε χωράφια, εργοστάσια και οικοδομές για να τους καρφώσουν λίγο πριν την πληρωμή του μεροκάματου, θέλουν να έχουν άποψη για το πώς οφείλει να μεταχειρίζεται τους μετανάστες το ανάπηρο ελληνικό κράτος.

Φυσικά τα κόμματα οφείλουν να ηγούνται της κοινωνίας κι όχι να τίθενται σε ομηρεία από αυτή. Η ένταξή μας στην ΕΟΚ που ήταν σαφώς μείζον θέμα, δεν μπήκε ποτέ σε τέτοια διαδικασία. Επομένως για θέματα απλής λογικής, για θέματα που σέρνονται καιρό τώρα χωρίς πολιτική βούληση, δεν χρειάζεται δημοψήφισμα. Κοινή λογική χρειάζεται.

Παρ όλα αυτά όμως, σε μια εποχή που η ελληνική κοινωνία δεν φαίνεται να επαναστατεί με τους βασανισμούς των μεταναστών από τα όργανα του κράτους, που ακόμα δεν έχει αποδεχτεί ως καλύτερο τον αριστούχο αλλοδαπό μαθητή, που θεωρεί ότι Έλλην πολίτης οφείλει να είναι μόνο ο λευκός ορθόδοξος χριστιανός, που με δύο λόγια ακόμα ενστερνίζεται το δόγμα του ελληνισμού όπως το ήθελαν οι Μεταξάδες και οι Απριλιανοί (κι αυτό οφείλεται στη χρεωκοπία της εκπαίδευσης στα μεταπολιτευτικά χρόνια αλλά είναι άλλο κεφάλαιο), η λογική αυτή δεν φαίνεται να είναι και τόσο «κοινή».

Ένα πολύ έξυπνο screensaver

Δεν συμπαθώ τα screensavers αλλά ειδικά αυτό εδώ το βρήκα υπέροχο (thanks Νίκο).
Και το εγκατέστησα ασκαρδαμυκτί...

(τσιμπίστε το απο το link)

Word Clock for Mac, PC, iPhone from Simon Heys on Vimeo.

Ένα κατεστραμένο σχολείο, οι Ταλιμπάν και ένας πόλεμος.

Αντιγράφω απο το TVXS:

"Ένα σχολείο θηλέων στο βορειοδυτικό Πακιστάν κατέστρεψαν οι Ταλιμπάν, σύμφωνα με τοπικό αξιωματούχο. Πρόκειται για το 9ο σχολείο που καταστρέφεται στην περιοχή Κιμπέρ τις τελευταίες 6 εβδομάδες, πρόσθεσε ο ίδιος. Οι Ταλιμπάν κατέστρεψαν με εκρηκτικά το δημόσιο σχολείο της πόλης Μπαζγκαράχ, 40 χιλιόμετρα δυτικά της Πεσαουάρ, τη νύχτα της Τρίτης προς Τετάρτη, σύμφωνα με τον Σαφεερουλάχ Γουαζίρ. «Το κτίριο καταστράφηκε ολοσχερώς», δήλωσε στο γαλλικό πρακτορείο ο Γουαζίρ, προσθέτοντας ότι το σχολείο ήταν άδειο την ώρα της έκρηξης και γι' αυτό δεν υπήρξαν θύματα. Οι ισλαμιστές αντάρτες, που αντιτίθενται στη μόρφωση των γυναικών και θέλουν να επιβάλουν τον ισλαμικό νόμο (σαρία), έχουν καταστρέψει εκατοντάδες σχολεία θηλέων τα τελευταία χρόνια στο βορειοδυτικό Πακιστάν. "

Και τώρα;
Πως τοποθετούμαστε στα γεγονότα;

Συνεχίζουμε να υποστηρίζουμε ότι οι ΗΠΑ δεν έχουν καμία εξουσιοδότηση να ενεργούν σαν παγκόσμιος μπάτσος;
Συνεχίζουμε να σαρκάζουμε την τοποθέτηση Obama στην απονομή του βραβείου ειρήνης ότι "υπάρχουν και δικαιολογημένοι πόλεμοι";

ή βλέπουμε στα μάτια τη σκληρή αλήθεια για τη σκοταδιστική και φονταμενταλιστική κοσμοθεωρία των Ταλιμπάν και το τι σημαίνει αυτή για την ζωή των Αφγανών και αργότερα των Πακιστανών;

Παραθέτω την είδηση από το TVXS και όχι από άλλο μέσο ενημέρωσης για ένα λόγο. Κατά κύριο λόγο οι επισκέπτες αυτού του πολύ καλού δημοσιογραφικού portal σχολιάζουν αντιεξουσιαστικά, αριστερά και σαφώς αντιαμερικανικά. Βλέπω όμως πως στη συγκεκριμένη είδηση δεν υπάρχουν σχόλια.
Είναι σαφής δηλαδή η αμηχανία, η "απορία ψάλτου" μπροστά στο προφανές.

Είναι σαφές πως δυσκολευόμαστε να αναλύσουμε βαθύτερα και να πάμε τη συζήτηση λίγο παραπέρα απ' το απλό κι εύκολο "υπέρ ή κατά".

Καλείται δηλαδή η "κοινή γνώμη" να επιλέξει ανάμεσα στην αμερικανική (άντε ΝΑΤΟική) επέμβαση και στην καταπίεση και τη δικτατορία των Ταλιμπάν.

Το δίλημμα το έχει αντιμετωπίσει η ιστορία και στο παρελθόν αλλά με ελαφρώς διαφορετικούς όρους. Το αντιμετωπίζει με την Μιανμάρ αυτή τη στιγμή.
Το αν θα γίνει όμως παρέμβαση ή πόλεμος ή οτιδήποτε άλλο εξαρτάται απο τις συνθήκες και τα εκάστοτε γεωπολιτικά συμφέροντα των ΗΠΑ.

Στην Μιανμάρ ας πούμε δεν μπορεί να γίνει το παραμικρό γιατί η χώρα και οι στρατηγοί - δικτάτορες είναι υπό την προστασία των Κινέζων. Πως να τολμήσουν να μιλήσουν οι ΗΠΑ όταν σχεδόν όλη τους η οικονομία είναι σε μορφή ομολόγων στα χέρια της Κίνας;

Στην περίπτωση του Αφγανιστάν όσο δύσκολος κι αν είναι ο πόλεμος, η ηγεσία της χώρας είναι "φίλια" των ΗΠΑ. Ο Καρζάι το Νοέμβριο ανανέωσε τη θητεία του για άλλα 5 χρόνια μετά απο "κάτι σαν εκλογές" με περίεργες διαδικασίες που τον άφησαν μοναδικό υποψήφιο.
Άρα η πραγματική βούληση των Αφγανών δεν έχει εκφραστεί. Το οτι ο ίδιος είναι εκσυγχρονιστής και μεταρρυθμιστής δεν τον κάνει αυτόματα την προτίμηση στο σύνολο των Αφγανών. Δύσκολο να πιστέψει όμως κάποιος οτι θα ήταν καλή εξέλιξη για το σύνολο των κατοίκων και ιδιαίτερα των γυναικών αν η χώρα αφηνόταν στον ισλαμιστικό μεσαίωνα. Κι αυτό το έχουν ζήσει κυριολεκτικά στο πετσί τους οι Αφγανές, είτε έσπευσαν να ψηφίσουν είτε όχι.

Αλλά πάλι, ένας τύπος ισλαμιστικού μεσαίωνα δεν υπάρχει και στην αγαπημένη των ΗΠΑ Σαουδική Αραβία;

Οι ΗΠΑ λοιπόν (άντε, το ΝΑΤΟ) κάνουν ένα πόλεμο που αντέχουν και μπορούν να κάνουν χωρίς παράπλευρο γεωπολιτικό κόστος. Εναντίον ενός αντιπάλου που αν δεν κατατροπωθεί τώρα θα τους δημιουργήσει πολύ μεγαλύτερα προβλήματα αργότερα με μεγαλύτερη και καλύτερη οργάνωση κι επιρροή στη Βακτριανή.

Σαφώς λοιπόν οι ΗΠΑ στερούνται του "ηθικού πλεονεκτήματος" κάτι που πρωτίστως οφείλεται στην πρόσφατη πολιτική και πρακτικές τους. Αλλά στην παρούσα φάση η επικράτησή τους δεν θα είναι ότι το χειρότερο για τους Αφγανούς.

Χρόνια Πολλά είπαμε;

Avatar, ένα όμορφο λουνα παρκ!

Το Avatar είναι μια θεαματική ταινία.

Για όσους έχουν άλλη πιο στρατευμένη άποψη για τον κινηματογράφο, αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό. Ικανοποιούνται από το απλοϊκό αλλά σαφές μήνυμα της ταινίας. Μέχρι κι ο Δανίκας ενθουσιάστηκε με αυτό το ελάχιστο ψήγμα αντι-ιμπεριαλιστικού σεναρίου (αν υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που βλέπουν σινεμά με βάση το τι λέει ο Δανίκας). Το θέμα όμως εδώ δεν είναι η πλοκή αλλά η απλοϊκή γραμμική εξέλιξη της ιστορίας. Σε μια ταινία πιο εύληπτη κι απο "Χάρι Πόττερ" είναι ευκολότερο για τον θεατή να αφεθεί και να απορροφηθεί απο τις παραστάσεις.

Για όσους το σινεμά είναι αισθητική, κι αυτοί θα ενθουσιαστούν. Είναι ένα εικαστικό κιτς (με την έννοια του "βαρυφορτωμένου") αριστούργημα. Είναι πάρα πολλές οι μαγευτικές εικόνες, εναλλάσσονται με καταιγιστικό ρυθμό, τα 3D γραφικά δίνουν ρέστα. Κι αυτό δεν είναι επίσης απαραίτητα κακό. Άλλωστε εδώ και καιρό το σινεμά δεν είναι αναπαραγωγή της πραγματικότητας αλλά φαντασία και (όσο το δυνατόν πιο) αληθοφανή εφέ. Αν δεν συμφωνείτε, είστε ένας από τους λίγους οπαδούς της σχολής Ταρκόφσκι οπότε γεια σου Νίκο, τι κάνεις;

Ναι εντάξει, τo Cinema Paradiso, η Καζαμπλάνκα, η Γκίλντα, ο Κέιν και ο Χίτσκοκ μπορεί να είναι οι δικές μας παντοτινές μας αναφορές όταν μιλάμε για σινεμά, αλλά σήμερα το ζητούμενο είναι η επιβίωση μιας τεράστιας βιομηχανίας με τεράστια ζήτηση σεναρίων (που όπου να' ναι θα φτάσει να κάνει ταινίες τις ετικέτες των απορρυπαντικών) αλλά και το ξελόγιασμα ενός χορτασμένου κοινού που έχει δει σχεδόν τα πάντα και είναι όλο και πιο δύσκολο να μαγευτεί. Η λύση ποια μπορεί να είναι λοιπόν αν όχι η τεχνολογία και το υπερθέαμα;
Τα δεδομένα που έχουν γίνει γνωστά για αυτή την υπερπαραγωγή είναι ασύλληπτα. Συστοιχίες χιλιάδων τετραπύρηνων επεξεργαστών χρησιμοποιήθηκαν για να καταφέρουν το rendering όλων αυτών των απαιτητικών σκηνών.

ΟΚ… νομίζω πως πρέπει να δεχτούμε ότι από εδώ και πέρα το σινεμά θα επιβιώσει μόνο με τέτοια «γαργαντουικά» έργα και projects που να μπορούν να μετατρέψουν την κινηματογραφική αίθουσα σε Disneyland, σε βιωματική εμπειρία, για να μεταφέρουν τον κόσμο από το downloading στις αίθουσες, να πουλήσουν εισιτήρια, μεταλλαγμένα ποπ κόρν και κοκακόλες. Και παιχνίδια. Και merchandising. Κι απ' όλα.

Ναι, ξέρω, δεν είναι το σινεμά έτσι όπως θα το θέλαμε, αλλά εγώ για 3 περίπου ώρες ταξίδεψα αλλού, μαγεύτηκα. Τι, ψέματα να πω;


Υ.Γ. Αν προτιμήσετε να δείτε την ταινία στην έκδοση 3D (που το προτείνω έντονα) να ξέρετε οτι στα Odeon Cosmopolis θα σας χρεώσουν 2 ευρώ για τα χρησιμοποιημένα γυαλιά που στο τέλος πρέπει να δώστε πίσω ενώ στα Village είναι δωρεάν και σφραγισμένα απο το εργοστάσιο.
Γιατί άραγε αυτές οι διαφορές;

Haagen-Dazs μαρίνας Φαλήρου!

Το βάζω ακριβώς όπως μου το έδωσε ο φίλος:


Κατάστημα καπνιζόντων, αλλά με τη σήμανση "κρυμένη" στη μέσα τζαμαρία.
Ας είναι... οι μη καπνιστές είμαστε παρείσακτοι πλέον στην Ελλάδα που 'χει "απαγορεύσει το κάπνισμα"...

Εξυπηρέτηση "self-service". Περίοδος κρίσης... πού να βρεθούν χρήματα για προσωπικό...

Στον πιο πάνω λόγο οφείλεται (υποθέτω) ΚΑΙ το πλαστικό ποτηράκι του νερού, όπως και το πλαστικό κουταλάκι... Αλλά ΚΑΙ το χάρτινο πιατάκι για το κρουασάν-δείγμα...

Η σοκολάτα με τα παρελκόμενα (όπως φαίνεται και περιγράφεται επακριβώς στον κατάλογο και με κόστος €5,70 παρακαλώ) μπήκε στο δίσκο χωρίς τα παρελκόμενα (η κρίση τα 'φαγε κι αυτά ή ο πονηρός μαγαζάτωρ;)

Ο λογαριασμός; €9,00

Και τέλος, η δικαιολογία του υπεύθυνου σ' όλα τα πιο πάνω παράπονά μου ήταν επί λέξει: "Αυτό είναι το σέρβις μας κύριε"

Με τις υγείες μας!

"Ντου" στα sites "κατεβάσματος ταινιών"!

Και ξαφνικά μέσα σε μια μέρα, εξαφανίστηκαν από τις οθόνες όλων των downloaders όλα τα ελληνικά fora και sites κατεβάσματος ταινιών. Προφανώς κάτι έχει συμβεί σε ιδιαίτερα μεγάλη κλίμακα και έπεσε ένας σχετικός πανικός στην πιάτσα.

Συνάντησα σε διαδικτυακές συζητήσεις πολλούς που ρωτάνε «τι έγινε» γιατί -κακά τα ψέματα- είναι πολύ γλυκιά συνήθεια διαχρονικά το τζάμπα ειδικά όμως τώρα σε περίοδο οικονομικών στριμωγμάτων.

Αλλά μια που παραδεχτήκαμε ότι είναι κακά τα ψέματα, θα ήταν άδικο να μη παραδεχτούμε ότι μέσα σε όλο το πλήθος των ταινιών «αμερικανικής τσιχλόφουσκας» με υποτιτλισμούς τύπου «δεν πρόκειτε να περάσεται» που ήταν διαθέσιμα, υπήρχαν και μερικά διαμαντάκια όπως τα ντοκιμαντέρ «Age of Stupid» και «Food Inc» που δεν θα προβληθούν σε αίθουσες, ούτε θα βρουν το δρόμο τους στα βιντεοκλάμπ. Κι εγώ συνήθιζα να ψάχνω τέτοιες περιπτώσεις, αδιαφορώντας για τη συνήθη χολιγουντιανή σαχλαμάρα (άσε που δεν βλέπω το λόγο να δω «επειγόντως» μια ταινία, τραβηγμένη από κάμερα, με διάφορα κεφάλια να περνάνε από μπροστά!).

Ας μη γελιούνται οι εταιρίες, όσο κι αν κλείνουν τα fora, όσο και αν μειώνονται τα torrents sites, η συνήθεια δεν θα σταματήσει. Απλά θα μεταφερθούν σε άλλους servers, θα ενισχυθούν τα κρυπτογραφημένα κατεβάσματα, θα οργανωθούν διαφορετικά.

Κι αυτό όχι γιατί είναι δυσβάσταχτο το 2ευρο που στοιχίζει η ενοικίαση ενός DVD αλλά επειδή η διανομή μιας ταινίας έχει κανονιστεί να παράγει έσοδα για τα σινεμά, να κυκλοφορεί αργότερα (που έχει αποσυρθεί από τις αίθουσες) σε DVD για να κερδίζουν και οι εταιρίες διανομής dvd, να προβάλλεται αργότερα στην ακριβή συνδρομητική τηλεόραση της Ελλάδας, για να περάσει μετά από 2-3 χρόνια και στα ελεύθερα κανάλια και τις εφημερίδες.

Πριν λίγο καιρό οι εταιρίες αυτές διαφήμιζαν στην τηλεόραση το ότι «η πειρατεία στοιχίζει θέσεις εργασίας». Στοιχίζει έσοδα θα έλεγα εγώ, οι εργαζόμενοι είτε έχουν κέρδη είτε όχι οι εταιρίες, θα μείνουν μόνο όσο τους χρειάζεται το σύστημα διανομής. Η αλλαγή της αγοράς και των συστημάτων διανομής έχει επιπτώσεις σε όλες τις βιομηχανίες. Και στον Τύπο με την ευρύτατη διανομή των δωρεάν πια ειδήσεων.

Το itunes για τους πελάτες των «μεγάλων αγορών» χρεώνει 1 δολάριο για την ενοικίαση μιας ταινίας (μπορείς να την κατεβάσεις και να τη δεις όποια στιγμή αποφασίσεις μέσα σε 1 μήνα) και 5 δολ. για να την κρατήσεις με πλήρη δικαιώματα θέασης και μετακίνησης.
Άραγε αν υπήρχε η δυνατότητα στην Ελλάδα να πληρώσει κάποιος ένα τέτοιο αντίτιμο και να κατεβάσει την ταινία τις επιλογής του στην ποιότητα της επιλογής του αμέσως μετά το τέλος της προβολής της στα σινεμά, θα είχε τέτοια διάσταση το φαινόμενο της πειρατείας; Ή θα πρέπει να αποδεχτεί ο καταναλωτής (που έχει πια τη δυνατότητα να την αναζητήσει και να την κατεβάσει σε μισή ώρα), το ότι η μικρή αγορά που λέγεται Ελλάδα θα πρέπει να παραμείνει όμηρος στην πίτα κερδών που πρέπει να παράγουν όλοι μέχρι να γίνει η ταινία διαθέσιμη;

Απλό είναι: αν η βιομηχανία και οι εταιρίες βλέπουν ότι χάνουν χρήματα, ας κάνουν τις κινήσεις που πρέπει, ας δώσουν εναλλακτικές προσιτές λύσεις για να φέρουν λεφτά στα ταμεία, αντί να προσπαθούν να κάνουν τον κόσμο να χορεύει στο δικό τους παρωχημένο ρυθμό.
Μέχρι τότε το παιχνίδι της γάτας και του ποντικού θα συνεχίζεται.

Δημόσια έσοδα απο... δίδακτρα!

Αυτό τον καιρό ελπίζω να μη χρειαστείτε δικηγόρο γιατί είναι όλοι απασχολημένοι.

Ακόμα κι όσοι δεν είχαν εμπειρία στη δημιουργία εταιριών στο εξωτερικό, τώρα μ’ αυτό ασχολούνται. Από τη στιγμή που ο ΓΑΠ ανακοίνωσε ότι θα φορολογήσει με 90% τα bonus των τραπεζικών (και φυσικά χειροκροτήθηκε από το κομματικό ακροατήριο), ένας ολόκληρος κλάδος ασχολείται με το πώς θα μεταφέρει τις αμοιβές στο κοντινό εξωτερικό.
Δηλαδή σε χώρες της Ε.Ε. (οπότε δεν είναι και off-shore και άρα πρωθυπουργάρα μου δεν μπορείς να φορολογήσεις τις συναλλαγές), που έχουν μόνο 10% φορολογία (και άρα δεν μπορείς να ξανα-φορολογήσεις) και όπου μιλάνε ελληνικά.

Εκεί λοιπόν που η εφορία έπαιρνε το 40% των αμοιβών αυτών, τώρα θα μείνει χωρίς τα έσοδα αλλά τουλάχιστον θα έχει την ευαρέσκεια των πιο λαϊκιστών. Λίγο τόχεις;

Κακά τα ψέματα, με πορδές δε βάφονται αυγά, ( η γιαγιά μου το έλεγε αυτό και συγγνώμη αν σας θυμίζω Λαζόπουλο). Αν θες δηλαδή να βρεις έσοδα, πρέπει να δημιουργήσεις ρήξη με τη νεοελληνική κοινωνία. Να πιάσεις τη διαφθορά που «ιδιωτικοποιεί» (υπεξαιρεί) τα δημόσια έσοδα, άρα να τα βάλεις και με τους δικούς σου, με τους κομματικούς σου οπαδούς.

Αλλά υπάρχει κι ένας επίσης απλός και αποτελεσματικός τρόπος για να φέρεις άμεσα χρήμα. Το έχω πει και παλιότερα αλλά θέλω να το επαναλάβω μπας και πέσει κανένα μάτι περισσότερο και πάρει ιδέες.

Είναι δεδομένη η αδιαφορία μας για τους νόμους ; Είναι!
Δείτε πως όλοι καπνίζουν παντού ενώ ισχύει νόμος απαγόρευσης.
Κι ενώ τη μεταφράζουμε σαν «μαγκιά», στην ουσία είναι ένα από τα χειρότερα γνωρίσματα της φυλής μας, αυτή η «μαγκιά» στην ουσία στρέφεται εναντίον των υπολοίπων, διότι οι νόμοι και οι κανονισμοί συχνότατα είναι κώδικες κοινωνικής συμπεριφοράς.

Με δεδομένη την ασυδοσία μας, την πλήρη περιφρόνηση για τους νόμους (και παίρνω ένα ακόμα πρόχειρο παράδειγμα: τον τρόπο που οδηγούμε, που έχει και θύματα), θα μπορούσε να βγει στο δρόμο η ομάδα Δ π.χ. και να μαζέψει χρήμα. Άλλωστε τον καιρό που δεν πατάνε διαδηλωτές τι κάνουν;

Αν λοιπόν αρχίσει να αντιστοιχεί ένα πρόστιμο σε κάθε λαλάκα που βλέπουμε καθημερινά να παραβιάζει κόκκινο, να οδηγεί με το ένα χέρι στο τηλέφωνο (σου' χω νέα, βγήκαν ακουστικά!), να κλείνει διασταυρώσεις, πεζοδρόμια, διαβάσεις, να οδηγεί επιθετικά και επικίνδυνα (και πάει λέγοντας), όχι μόνο θα γεμίσουν τα ταμεία σε χρόνο ρεκόρ, αλλά και θα περάσουμε και την πιο χρήσιμη περίοδο στην νεότερη ιστορία μας.

Βάλτε τώρα κι όλες τις άλλες περιπτώσεις αυθαιρεσίας και παραβάσεων και υπολογίστε σε πόσο χρόνο θα έχουμε ξεπεράσει το πρόβλημα.
Θα εκπαιδευτούμε δηλαδή, θέλουμε δεν θέλουμε και μάλιστα χωρίς να πρέπει να ζήσουμε στο "εξωτερικό".

ASUS? Gimme a break....

Είμαι εξαιρετικά θυμωμένος. Καπνούς βγάζω δηλαδή...

Αντικατέστησα το modem/router της Leve1l (λόγω συνεχών διακοπών του ασύρματου δικτύου) με ένα Asus. Διπλάσιας αξίας που όμως διέθετε και επιπλέον λειτουργίες.
Μπορεί δηλαδή να είναι και print server για εκτυπωτές USB (εύκολο) αλλά και μπορεί να δεχτεί εξωτερικό δίσκο USB επίσης και να λειτουργήσει (λέει) σαν ftp server οπότε γνωστοί και φίλοι θα είχαν πρόσβαση σε αρχεία.
Ναι, σίγουρα!

Τέσσερις μέρες έχασα!
Ότι κι αν δοκίμασα, όσες φορές κι αν έκανα reset και όσο κι αν διάβασα το «βιβλίο οδηγιών» (αν λέγεται έτσι αυτό το μνημείο κακογραμμένης ασάφειας), δεν κατάφερα να περάσω ποτέ την οθόνη login.
Αφού είδα κι αποείδα, αφού επικοινώνησα με το τηλέφωνο της «Εξυπηρέτησης πελατών» όπου το μόνο που έκαναν ήταν να διαβάζουν μαζί μου τις ίδιες σελίδες σαν να ψέλναμε παρέα μεγαλοβδομαδιάτικα, έστειλα ένα mail όπως με προέτρεψε ο επίσης απηυδισμένος συνομιλητής μου.

Στέλνω λοιπόν το mail με περιγραφή του προβλήματος. Και μετά 48 ώρες έρχεται η εξής απάντηση (κρατηθείτε):

«Dear customer

Please, try to configure the Router in accord of the page 43 of the manual.

Best Ragards»

(έτσι ακριβώς!!!)

Κι αυτό από μια εταιρία που πουλάει σωρηδόν κάρτες γραφικών, netbooks, Πισιά, (κι άντε μην πως τίποτε για την motherboard σας).

Η απάντησή μου ήταν λακωνική:

«Thanks for the advice but THIS IS WHAT I TRIED IN THE FIRST PLACE!!!»

Από τότε ούτε φωνή ούτε ακρόαση κι όπου να’ ναι το modem γυρνάει στο μαγαζί ως απαράδεκτο...

Κι αν νομίζετε πως είμαι υπερβολικός γκουγκλάρετε ASUS και Customer care / service να δείτε τι τους σέρνουν. Μα πόσο εύκολα τους κάναμε "πρώτες μούρες";

Kings of Convenience! Οι Simon & Garfunkel του 21ου αιώνα

Οι Kings of Convenience που κυκλοφόρησαν έναν απο τους καλύτερους δίσκους του 2009.

Στην Πάρο και στην Νάξο, την Olympic για να αλλάξω;

Γράφει εδώ:

An Olympic Air Aerospatiale ATR-42-300, registration SX-BPA performing flight OA-6 from Athens to Naxos (Greece), was on a visual approach to Naxos' runway 36 and had been handed off to Naxos tower, when the airplane was seen in full landing configuration on final approach to Paros' runway 35 (length 710 meters/2300 feet) on the adjacent island. Paros tower called the airplane via his frequency and Naxos tower and ordered the airplane to go around. The crew aborted the approach and subsequently landed safely in Naxos (runway length 800 meters/2600 feet).

The daily Olympic Air flight OA-62, a Dash 8 from Athens to Paros had already arrived in Paros about 40 minutes earlier that day.

Ο κυβερνήτης Άγγλος και ο συγκυβερνήτης Ιταλός.

Πάλι καλά που δεν τους έστειλαν σε κανένα ακριτικό νησί, να τους ψάχνουμε στην Τουρκία

Αυτό το αίμα είναι φθηνότερο;

Γιατί άραγε ο θάνατος ενός ακόμα 15χρονου στη λεωφόρο Κηφισίας δεν ξεσήκωσε κύμα αντιδράσεων; Γιατί δεν κάηκε πάλι η Αθήνα;

(Εξαιρείται βέβαια η διαμαρτυρία των συμμαθητών του, από όπου και η φωτογραφία των "Νέων").

Στη μία περίπτωση ο θάνατος προέρχεται από την κάννη εντός κρατικού οργάνου που δρα αντίθετα στις εντολές που πήρε (να αποχωρήσει δηλαδή και να μην εμπλακεί).

Στην άλλη περίπτωση ο πρόσφατος θάνατος προήλθε από την μόνιμη κρατική αδιαφορία για οδική ασφάλεια, για υποδομές, από την προχειρότητα που αντιμετωπίζεται ο πεζός σε τούτη την ανθρωποφάγο πόλη.

Και φτάνει ένας συνήθης μαλάκας για να προκαλέσει μια τραγωδία. Κι εδώ όμως το κράτος φταίει. Όχι μόνο για την έλλειψη πεζογέφυρας. Πότε ήταν η τελευταία φορά που είδατε να κόβεται κλήση σε κάποιον που πέρασε με κόκκινο; Πότε είδατε τροχονόμο (υπάρχουν ακόμα;) να σταματάει οδηγό για παράβαση προτεραιότητας των πεζών (είτε σε διαγράμμιση είτε σε «πορτοκαλί για τον οδηγό / πράσινο για τον πεζό» φανάρι; Αυτή η ατιμωρησία δεν μας κάνει ασύδοτους και νταήδες στο δρόμο; Δεν μας κάνει υποψήφιους φονιάδες;

Άσχετα με το πως εισπράττουμε το καθημερινό γεγονός της παραβίασης του κόκκινου φαναριού, οι αιτίες είναι οι ίδιες Ένα κράτος μπάχαλο είναι από πίσω, που αδυνατεί να εκπαιδεύσει αστυνομικούς αλλά και ΙΧδες οδηγούς.
Που αδυνατεί να συνετίσει και να πειθαρχήσει, να επιβάλλει νόμους. Που ενθαρρύνει με την αδιαφορία την ασυδοσία και την επιβολή του πιο τσαμπουκά στους άλλους.

Απλά στη μια περίπτωση τον φόνο τον έκανε ένα "όργανο του κράτους", στην άλλη τον έκανε ένας από εμάς.

Και μπορεί το κράτος είναι εύκολος στόχος για «πάλη», εμείς όμως σίγουρα δεν παλευόμαστε.

Αλεξανδρου πεσόντος πάντες ξυλεύονται.

Τώρα που πέρασε κι αυτή η "επέτειος" δε θα κάνει κανείς την απαραίτητη αποτίμηση;

Στην πορεία της Δευτέρας 7/12 (γιατί Δευτέρα; ο Αλέξανδρος πυροβολήθηκε στις 6/12, προφανώς δώρο-άδωρο το να κάνουμε την πορείς Κυριακάτικα) ακούστηκαν διάφορα συνθήματα.
Ξεχώρισαν αυτά για το ασφαλιστικό!

Η Παπαρήγα δήλωσε οτι "το ΚΚΕ τιμά την επέτειο, με ιεράρχηση δραστηριότητας για θέματα μόρφωσης και δουλειάς. Θύμα των συνεπειών αυτής της πολιτικής –λεει- ήταν ο Αλέξης» (ναι σίγουρα, δεν ανέτρεξα σε λάθος δήλωση).

Οι του ΣΥΡΙΖΑ ξαναβρίσκουν τη φωνή τους, υπερασπιζόμενοι τους μπαχαλάκηδες. Οτι νάναι, φτάνει να συνταχθούν με τα αντιεξουσιαστικά ένστικτα των ανένταχτων.

Οι αναρχοφασίστες βρίσκουν άλλη μια ευκαιρία να σοδομίσουν το θεσμό του ασύλου και κάνουν το δώρο στον Καρατζαφέρη να φέρουν την ατζέντα της συζήτησης στα μέτρα του.

Στην σημερινή «Ελευθεροτυπία η Μ.Τ. βρίσκει την ευκαιρία να επαναλάβει τη ρήση περί φτυσίματος αρχιδιών (που ξανα-έθεσε όταν συνελήφθη να οδηγεί μεθυσμένη) και ρωτά τον Χρυσοχοίδη αν θα πάρει αποτυπώματα από όλους τους προσαχθέντες απ’ τα επεισόδια.
Τα κανάλια ξαναβρίσκουν την ευκαιρία για αμήχανες oncamera «μαρτυρίες» παιδιών για την επέτειο.

Κανείς δεν μιλάει για το που βρίσκεται το θέμα της εκπαίδευσης των αστυνομικών, κανείς δεν ρωτάει τον υπουργό τι θα κάνει για την ψυχολογική αξιολόγηση των αστυνομικών, κανείς δεν ξέρει αν έχουν αρθεί οι παράγοντες που οδήγησαν στην τραγωδία. Πιθανότατα δεν ενδιαφέρονται.

Γιατί με ένα φόνο όλοι βολεύονται...

Υ.Γ. Απο τις πορείες και τις εκδηλώσεις ΑΠΟΥΣΙΑΣΑΝ οι φίλοι και συμμαθητές του. Οι περισσότεροι προτίμησαν να πάνε στο νεκροταφείο. Το ξέρω.


Η φωτο αποΤΑ ΝΕΑ

Παράγινε η κατάσταση με τα αδέσποτα στην πόλη

Μπράβο ρε Χαντζόπουλε!

Απο τα σημερινά Νέα

Έτσι είναι...

Όταν φτασουμε να αγανακτούμε όχι μόνο για τον δολοφονημένο απο τον μπάτσο αλλά και για τον δολοφονημένο απο τον τρομοκράτη, θα έχουμε καταφέρει σαν κοινωνία να μη χρειαζόμαστε άλλα θύματα για να μας δείξουν την ουσία.

(Sorry κιόλας που το έκανα νιανιά το νόημα...)

Να πούμε και μια καλή κουβέντα...

...να την πούμε την καλή κουβέντα για την πρωτοβουλία του ΠΑΣΟΚ να δημοσιεύονται όλες οι αποφάσεις στο διακίκτυο.

Ένα σωρό blogs έχουν γράψει για την έλλειψη διαφάνειας, για την ανάγκη να αρχίσει να χύνεται φως στη δημόσια ζωή, αλλά δεν βλέπω την ίδια προθυμία να πουν ένα καλό λόγο για μια πρωτοβουλία που οδηγεί ουσιαστικά στο ποθούμενο. Τόσο τσιγκούνηδες και μίζεροι γίναμε;

Επίσης πολύ θετική είναι και η απόφαση να έχουν όλοι δωρεάν πρόσαση στην "εφημερίδα της κυβερνήσεως".

Άντε μπράβο. Για να μη χρειάζεται να τσακωθούν πολιτικοί με μηντιάρχες στην επόμενη φορά που θα πρέπει να αποκαλυφθούν σκάνδαλα (βλ. "Βατοπέδι"...)

Νεωτερισμοί - Είδη προικός "ο Καρατζαφέρης"

«Θέλω να εκφράσω κι εγώ τη συμπάθεια μου εις την καθαρίστρια, τη συνδικαλίστρια γι’ αυτό που έγινε στο αυτοκίνητο της. Βέβαια, όταν μιλάμε για κρίση στην οικονομία και μια καθαρίστρια έχει ένα αυτοκίνητο αρκετά ακριβό, αυτό δείχνει ότι ίσως δεν υπάρχει τόση κρίση εις τα φτωχότερα στρώματα! Νομίζω ότι βιτριόλι στο αυτοκίνητο δεν δικαιολογεί να της χαριστεί ένα τριάρι! Μία γκαρσονιέρα ίσως!»

Αυτή η αθλιότητα εκφωνήθηκε απο τον καρατζαφέρη στη βουλή.

Κι όμως ο Καρα-τζαφέρ (όπως είναι το όνομά του στην πρωταρχική κι ανόθευτη έκδοση) έχει το στόχο του σαν πονηρός παλαιο-διαφημιστής που είναι.

Προσέξτε, λέω πονηρός κι όχι έξυπνος ή μορφωμένος. Η διαφορά διανόησης π.χ., μεταξύ Καρατζαφέρη και Κούνεβα είναι τόση που αν ο πρώτος επιχειρήσει να αντιληφθεί το βάθος έστω και μιας απλής «καλημέρας» της Κούνεβα μπορεί να του προκληθεί εγκεφαλική αιμορραγία.

Η πονηριά του φτάνει όμως μέχρι το σημείο να καταλάβει ότι κινδυνεύει άμεσα από τις εξελίξεις στη Ν.Δ. Βλέπει ότι σύντομα θα έχει ηχηρές αποχωρήσεις βουλευτών και θα τους ξεδοντιαστεί το κόμμα. Έχει απόλυτη ανάγκη τώρα να επανατοποθετήσει το γεωγραφικό του στίγμα τώρα που ο Σαμαράς επιδιώκει το σαφή του δεξιό προσδιορισμό (δεξιά, πιο δεξιά, ακόμα πιο δεξιά).

Τώρα, αφήνοντας στην άκρη τους δήθεν θυμούς όποτε τον έλεγαν ακραίο, πρέπει να κλείσει («πονηρά» επαναλαμβάνω) στους ακραίους, να προσελκύσει όσο μπορεί αυτές τις σκοτεινές ομάδες που δέρνουν μετανάστες στις φτωχογειτονιές της Αθήνας, σ’ αυτούς που αφήνουν διαδικτυακά υβριστικά σχόλια σε όσους υπερασπίζονται μετανάστες, στον ελληναρά που νοιώθει το Λεωνίδα θείο του και το Μεγαλέξαντρο ξάδερφό του και φοβάται ότι το ολοκάθαρο γονίδιό του κινδυνεύει, σε όσους βλέπουν εβραϊκό/μασωνικό δάχτυλο πίσω από τις καθημερινές μας ήττες (αφού το ανόθευτο γονίδιό μας είναι αήττητο, όπως και η βλακεία άλλωστε).
Τώρα που οι δυσαρεστημένοι νεοδημοκράτες μπορεί να επανενσκύψουν στο μαντρί, είναι σαφές οτι την πελατεία του θα είναι αποτελούν οι τελειωμένοι νεοφασίστες.

Μην κατηγορείτε λοιπόν το μικρέμπορο.
Το ψωμί του θέλει να βγάλει.
Το πρόβλημα είναι αυτοί που ψωνίζουν απο το μαγαζάκι του.