21/3/08

Πέτα τη γριά απ' το τραίνο!


Η ελληνική μουσική είναι μια γριά σε αναπηρική καρέκλα που κρατιέται με το ζόρι στη ζωή με εισαγόμενους ορούς - διασκευές είτε του Bregovic είτε των Night Arc είτε κάποιου τουρκο-αραβικού λαϊκού σουξέ.

Και αυτό είναι ψύχραιμο συμπέρασμα. Όπου κατέληξα όταν διαπίστωσα τη μέχρι σιχαμάρας επαναληπτική αναπαραγωγή αυτού του ρέγκε του συρμού με το Θωμά και τη Χαβάη.

Ενώ ήμουν στον κόσμο μου με τους Yesayer, τον Mario Biondi και τους Iron & Wine, τόλμησα να γυρίσω σε ραδιόφωνο για να δω τι γίνεται με τις απεργίες.
Τι κακό ήταν αυτό;

Και να φταιει η έλλειψη έμπνευσης και φαντασίας των μουσικών παραγωγών ή να φταιει που πραγματικά αυτό το κοινό περιμένει κάποιο τέτοιο σουξεδάκι για να γεμίσει πίστες, να ρίξει τονωτικές ενέσεις στα συρτάρια των δισκογραφικών εταιριών, να κάνει τον χωρίς έμπνευση στίχο (απομίμηση «Μαίρης Παναγιωταρά») σλόγκαν;

Δηλαδή γιατί να μη προτιμήσω τη Σάσα Μπάστα που την έβαλαν και έλεγε «Ξεσκίστε» το Que Hiciste της Jeniffer Lopez;

Θα μου πεις ότι όλοι έχουν δικαίωμα σε λίγη ελαφρότητα, πάσο!
Να αναλογιστούμε όμως το πόσο αυτή η ελαφρότητα εκλαμβάνεται ως τέτοια η ως πραγματικό πολιτιστικό προιόν, γιατί εγω δεν κατάφερα να ανιχνεύσω παράλληλα και άλλα "σοβαρότερα" κομμάτια που θα μου επτρέψουν να δω τη "Χαβάη"σαν ένα χαρωπό διάλειμα, αντίθετα είναι το ίδιο το φιλέτο της νέας παραγωγής της Πρωτοψάλτη.
Την ίδια στιγμή η Αρβανιτάκη διασκευάζει ιταλοπόπ μιας δεκαετίας πριν.
Ε, την πετάς τη γριά ή δεν την πετάς;

12 σχόλια:

Khlysty είπε...

Αχ, μωρέ Ανέστη, άσε με να ηρεμήσω μια μέρα... Well, well, που λεν και στο χωριό μου, περί ελληνικής μουσικής ο λόγος. Καλέ μου Ανέστη, πώς να εξελιχθεί η ελληνική μουσική; Με μουσικούς που το μόνο που τους νοιάζει είναι να τους παίζουν τα ράδια (...έχω να ακούσω μουσικό ραδιόφωνο χρόνια τώρα), παραγωγούς/συνθέτες που είτε κλέβουν το ξένο mainstream, είτε "προσεγγίζουν" με "σεβασμό" την "παράδοση", είτε ποπίζουν άσχημα και ασυστόλως, με ένα κοινό που θεωρεί διασκέδαση το Romeo; Με ελάχιστη αυθεντική και πρωτοπόρα παραγωγή; Με δισκογραφικές που κυριαρχούνται από μανατζαρέους που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι οι πωλήσεις (δεν έχω τίποτα με τις πωλήσεις, αλλά όταν γίνονται αυτοσκοπός, τότε το πράγμα σαπίζει); Με μια ημι-ανύπαρκτη underground παραγωγή; Ποια γριά; Πτώμα είναι, ζόμπι. Και οι ελάχιστες εξαιρέσεις (Θανάσης Παπακωνσταντίνου, Φοίβος Δεληβοριάς, Χαϊνηδες, Αγγελάκας-Βελιώτης, Μιχάλης Δέλτα, κλπ), το μόνο που κάνουν είναι να μας υπενθυμίζουν τη φτώχεια που επικρατεί. Σκηνή χωρίς χαρακτήρα, περιχαρακωμένη, τρομαγμένη, ανούσια. Και μετά με ρωτάς γιατί ακούω post doom...

Fuyumi Kotani είπε...

Χαχαχα! Με την Χαβάη της Πρωτοψάλτη έριξα ΤΟ γέλιο! Ειδικά εκεί με το πιν που ξέχασε, με αποτελείωσε!!! Αυτό δεν είναι χαλάρωση. Αυτό είναι η αποθέωση της χαζοχαρουμενίασης!!!

ανεστης είπε...

@Khlysty
πως να ηρεμήσεις; Σε αφήνουν να αγιάσεις σε τούτο τον τόπο;
Και λίγα λες!

@fuyumi
Αν και διακρίνω μια έλειψη πρωτοτυπίας. Μα υπάρχει πιο ξεπερασμένο μέρος απο τη Χαβάη όπου πλέον πάνε μόνο βλάχοι απο το Μιζούρι και Γιαπωνέζοι νιόπαντροι;

Αντί να σκαρώσουν στίχο για Σαρδηνία (να σπάσει και η ανία), Κανάρια (για καβούρια και για ψάρΙα), Βαλεαρίδες (ΚΑΙ για ψάρι ΚΑΙ γαρίδες), και Τζαμάικα (στον ήλιο κατακάηκα)...

Fuyumi Kotani είπε...

Χμμμ.... η αλήθεια είναι ότι μας έχουν πρήξει με τα εξωτικά νησιά. Με καλή παρέα όπου και να πας καλά είναι. Αν και στην Χαβάη πάνε γενικά Γιαπωνέζοι πολύ. Δεν έχω πάει για να δω πόσο ξεπερασμένη είναι.

ανεστης είπε...

Πήγα πριν απο λίγο καιρό και ξέρω. Ειδικά το Oahu είναι πια μια τουριστική disneyland η μισή και μια φυτεία ανανάδων η άλλη μισή.
Το μόνο όμορφο μέρος είναι τα βουνά του κέντρου που χάνονται στη διαρκή ομίχλη.

Αν αξίζει κάτι είναι τα άλλα νησιά Kauai Κλπ.

Ο δε Γιαπωνέζος είναι ο μόνος που ως νιόπαντρος μπορεί να φήσει τη νύφη να περιμένει κι αυτός να λιώνει στο karaoke!

Antonios Politakis είπε...

Το μεγάλο ανέκδοτο όμως είναι οτι αρκετοί έλληνες νομίζουν οτι αυτά τα τραγούδια είναι original διασκευή. Είχα ακούσει κάποτε και ατάκα ενός παλικαρίου όταν ακούστηκε ένα κομμάτι που είχε αντιγράψει ο φοίβος που το άκουσε ορίτζινάλε σε αγγλικό κλάμπ "Ρε αυτό είναι του φοίβου, ρε τους μαλάκες τους αμερικάνους μας αντιγράφουν τα τραγούδια".

ανεστης είπε...

@antonios
Μα αμφιβάλεις οτι ακόμα και στη μουσική ομφαλοσκοπούμε; Θέλουμε τα πάντα στα δικά μας μέτρα, οποιαδήποτε μελωδία μπορεί να "πουληθεί" με δυό-τρείς έυκολες προσαρμογές. Το τι διασκευές έχουμε φάει πιστεύοντας οτι είναι ελληνικές συνθέσεις... (και φυσικά έχουν και ελληνικές υπογραφές).
Αποτέλεσμα; Δεν υπάρχει πια ελληνική μουσική με την έννοια της φυσικής συνέχειας.

xeimwniatikhliakada είπε...

Αμ δε ! Σιγά μην σ'αφήσουν να αγιάσεις!
Πέτα τη γιαγιά από το τρένο ( κατά το ΑΝέκδοτο με τον Εγγλέζο)!
ΤAKE CARE : don;t through THE WRONG BITCH! :D
Την καλησπέρα μου αγαπητέ ΑΝέστη
Eλπίζω να σε πετύχω "μέσα"
:)

Khlysty είπε...

@Ανέστης
Δε θα πω άλλα, διότι θα αρχίσω να μιλάω με ονόματα και δεν τους ξεπλένει ούτε ο Ιορδάνης! Μερικές παρεούλες έχουν μοιράσει την μουσική και τη διαχειρίζονται λες κι είναι το σαντζάκι τους, με τις εταιρείες να παίζουν το ρόλο του προαγωγού και το κοινό -και του "λαϊκού", και του "έντεχνου", και του "ποπ"- να χάφτει ό,τι του πασάρουν. Διέξοδος; ΠΟΥΘΕΝΑ! (βλέπεις, δεν είμαστε Αγγλία, ΗΠΑ ή Γαλλία, νά'χουμε τη δυνατότητα διάσπασης του φαύλου κύκλου μες από "εναλλακτική" προώθηση της μουσικής και ισχυρές ανεξάρτητες εταιρείες). Και αυτά που λέω ισχύουν και για τους "έντεχνους", οι οποίοι έχουν φτιάξει το "γκέτο" τους και γουστάρουν μόνοι τους...
@ Α. Πολιτάκης
Ξέρεις, το πιο αστείο είναι ότι αυτές οι κλοπές γίνονται σε μια εποχή που -σχεδόν θες δε δες- θα ακούσεις το πρωτότυπο. Γεια, είμαι ένας ροζ ελέφαντας, κρυμμένος πίσω από μια παπαρούνα. Με βλέπετε;...

rodoula-kelly είπε...

Xa xa Em καλά κάνω κι'εγώ και ακούω Ινδικά άμα πιά!
Τα φιλιά μου Ανέστιε.

ράγες είπε...

Τρένο άκουσα και ήρθα!
Λοιπόν εμένα αυτό που με ενοχλεί, δεν είναι το τραγούδι, όσο η υποκρισία της κουλτούρας! Τι θέλω να πω; Ότι επειδή είναι η Πρωτοψάλτη μπορεί να λέει ότι θέλει, να διαφημίζει τράπεζες και επιτόκια, χωρίς να χάνει ίχνος από το κουλτουριάρικο ύφος της!
Αντίθετα μια λαϊκή τραγουδίστρια, που φοράει μίνι, τραγουδά σουξέ, όμως μπορεί να έχει δυο-τρία καλά τραγούδια στη δισκογραφία της, αντιμετωπίζεται με ρατσισμό!
Ενώ στην Πρωτοψάλτη δικαιολογείται να λέει " πήρα μπρατσάκια, μαγιώ σε ωραίο χρώμα, με 30 δείχτη κρέμα προστασίας για το χρώμα" Και δεν το λέω επειδή είναι οι λέξεις αυτές!
Ο Γιάννης Ρίτσος στην ποίηση του, χρησιμοποιούσε λέξεις της πιάτσας, όμως αν η Πρωτοψάλτη θεωρεί ότι έχει προσεγγίσει το Ρίτσο και την κουλτούρα του, τότε τι να πω... είναι ηλίθια!
Και πάλι λέω ότι δεν με ενοχλεί το τραγούδι! Όποιος θέλει το ακούει! Η μουσική είναι ελεύθερη και ο καθένας κάνει τις επιλογές του! Δικαίωμα του! Αλλά μη μου το παίζεις κουλτούρα αγάπη μου!

Και αφού άφησα το σεντόνι μου, παίρνω το τρένο μου, τις ράγες μου και φεύγω! Καληνύχτα!
Να έχεις μια ξεκούραστη Κυριακή!

ανεστης είπε...

@khlysty
Διάβαζα για νέους καλλιτέχνες που κάνουν τη δική τους προσπάθεια στα Myspace κλπ. Θα δούμε.
Το πρόβλημα περισσότερο το δημιουργούν οι δισκογραφικές εταιρίες και λιγότερο οι παρέες των καλλιτεχνών. Βλέπεις για λόγους logistics είναι καλύτερα να μην έχεις κατακερματισμένη μουσική σκηνή (κέρδος=μεγάλες πωλήσεις συγκεκριμένων CD).

@ράγες
Εμένα δε με ενοχλεί τόσο πολύ αυτή η ίδια η ελαφρύτητα του στίχου αν φέρνει κάτι νέο μουσικά (Wha bam balooma wham bam boom που φέρνει επανάσταση στη μουσική).
Ούτε η ψιλομάπα μουσική που φέρνει την ποίηση στο τραγούδι. Μη πω ονόματα (Θ. Μικρούτσικος κλπ), γιατί θα με μισήσετε.
Με ενοχλεί η διασκευή γιατί είναι ευκολία απίστευτη, γιατί σε κρατάει "στη αγορά" ανέξοδα χωρίς να κουνήσεις δαχτυλάκι.