ανεστης

Το πολιτικό μας σύστημα πιάστηκε αδιάβαστο.

2012-01-24T12:51:00.002+02:00

Σε περίπτωση που σας διαφεύγει το πως ασκείται σήμερα η πολιτική έρχεται ο Μιχαλης να σας το θυμήσει.

Όχι δεν έχει γίνει κανένα λάθος και δε λέει κανένα ψέμμα. Ούτε τα νομοσχέδια και οι τροπολογιες που ψηφίζονται στη βουλή διαβάζονται. Οι ψηφοφορίες γίνονται στο όνομα της κομματικής πειθαρχίας, όποιος δεν συντάσσεται μπαίνει στο στόχαστρο, τη δε συγκεκριμένη χρονική περίοδο στο ΠΑΣΟΚ διαγράφονταν. Και δεν είναι μόνο ο Χρυσοχοίδης που δε διάβασε το μνημόνιο. Το ίδιο δήλωνε το προηγούμενο βράδυ και η Λούκα Κατσέλλη.

Το μνημόνιο ε; Όχι ένα "terms and conditions" απ αυτά που προσπερνάμε με ένα απλό "Accept" χωρίς να τα διαβάσουμε ποτέ, γιατί αφορά μόνο εμάς και μια πληρωμή ενός μικροποσού. Αλλά μια βαριά συμφωνία που υποθήκευε το μέλλον της χώρας, τις εξελίξεις στην οικονομία, το επίπεδο ζωής, τις ίδιες τις ζωές των Ελλήνων.

Κι όμως!

"Κυρία ημουν απασχολημένος. Πολεμούσα το έγκλημα. "

Η πολιτική εδώ πιά ασκείται με αυτούς ακριβώς τους όρους.Και σε περίπτωση που και το τελευταίο κομματόσκυλο δεν το έχει αντιληφθεί, αυτές οι κυνικές δηλώσεις υποκρύπτουν το απόλυτο τέλος της πολιτικής, αυτό που οδήγησε μια ανάπηρη και ανίκανη πολιτικά κυβέρνηση του Πασόκ να παραδοθεί την τελευταία στιγμή και με δεμένα χέρια πόδια και άδεια ταμεία στους δανειστές.

Το τέλος της πολιτικής είχε επέλθει απο τη σιγμή που ο δικομματισμός ανίκανος να αντιπαλέψει τον ίδιο του εαυτό που μέσα σε λίγα χρόναι διπλασίασε το ήδη φουσκωμένο δημόσιο, αρνήθηκε να κάνει τομές, να κόψει τα δικά του αγαπημένα καρκινώματα (π.χ.) που το φόρτωναν με ελλείματα και χρέη, που το περίφημο "πολιτικό κόστος" οδηγούσε σε μη-ενέργειες, σε πλήρη απραξία.

Φυσικό λοιπόν δεν είναι να είμαστε σήμερα όμηροι όσων δεν έχουν καμία ευθύνη για τη ζωή του έλληνα πολίτη; Πόσο πιο καθαρά δηλαδή έπρεπε να το πει ο Σαρκοζί από τότε που έλεγε "δεν είμαστε εμείς οι εκλεγμένοι ηγέτες που έχουν την ευθύνη για την Ελλάδα"; (ή κάπως έτσι).

Και τώρα λοιπόν που είδαμε πως διοικούν και πως (δεν) πράττουν οι εκλεγμένοι αυτού του τόπου, ας το πάρουμε απόφαση. το πολιτικό μας σύστημα έχει χρεοκοπήσει, ας το προσπεράσουμε, ας δούμε την επόμενη μέρα, ας στήσουμε το νέο πλαίσιο που θα ενθαρρύνει την ανανέωση του πολιτικού προσωπικού που θα λέει πλέον αλήθειες όσο οδυνηρές κι αν είναι.

Ας βρούμε πολιτικό προσωπικό που να εχει τη γενναιότητα να πάρει αποφάσεις με γνώμονα το γενικό καλό, να μπορεί να στηρίξει αποφάσεις και να μη φοβάται να χάσει εκλογές γιατί δε θα κινδυνεύει το πολιτικό ή επαγγελματικό του μέλλον.

Κι ας αλλάξουμε το πλαίσιο λειτουργίας της κοινοβουλευτικής μας δημοκρατίας που φροντίσαμε να είναι τόσο κακό που να φαίνεται πολύ μικρή απώλεια σε όσους επαγγέλλονται "φωτισμένους πατερούληδες".

Βιβλία και e-books μετά το φετιχισμό του χαρτιού.

2012-01-23T16:46:00.002+02:00

Άκουγα το περασμένο Σάββατο σε ραδιοφωνική συνέντευξη τον συγγραφέα Αλέξη Πανσέληνο να καταθέτει απόψεις μεταξύ άλλων και για τα ηλεκτρονικά βιβλία.

Προηγουμένως είχε καταθέσει την άποψη πως πρέπει να διαβάζουμε περισσότερο, πως πρέπει να απεξαρτηθούμε απο την εικόνα και την οθόνη και πως ακόμα κι ένα κακό βιβλίο είναι προτιμότερο, γιατί γυμνάζει το μυαλό σε αντίθεση με την "έτοιμη" προσλαμβάνουσα της εικόνας (καπως έτσι, όχι με τα ακριβή λόγια, γι αυτό και δε βάζω εισαγωγικά).

Τις συσκευές ανάγνωσης ηλεκτρονικών βιβλίων τις απέρριψε, επειδή φτάνουν -όπως είπε- να μετατρέπουν το βιβλίο σε εικόνα και πως είναι ημιτελής η ανάγνωση ενός ηλεκτρονικού βιβλίου επειδή σε αποστερεί απο την αίσθηση του χαρτιού, τη μυρωδιά του μελανιού.

Δυστυχώς ο δημοσιογράφος ήταν πολύ απασχολημένος με το θαυμασμό του προσώπου και την επαναλαμβανόμενη υπενθύμιση της τιμής του να φιλοξενεί το συγγραφέα, διαφορετικά θα μπορούσε να απαντήσει (ενδεχομένως) πως:

- Η συσκευή ανάγνωσης αναπαράγει την ίδια εικόνα του κειμένου, των λέξεων, που αποτυπώνονται σ' ένα τυπωμένο βιβλίο. Η απόριψη της εικόνας που προέρχεται απο ηλεκτρονικό βιβλίο -λόγω οθόνης- είναι επομένως άνευ ουσίας όταν το περιεχόμενο είναι ακριβώς το ίδιο.

- Το να καταφέρουμε να αγγίξουμε την ουσία του συγγράμματος (και να μας αγγίξει με τη σειρά του), είναι όλο το ζητούμενο. Το εκτυπωμένο βιβλίο ή το ηλεκτρονικό αρχείο είναι απλά εργαλεία. Η μυρωδιά του μελανιού, το άγγιγμα του χαρτιού, το βιβλίο στο ράφι είναι -κατα πάσα πιθανότατα- ένας περιττός φετιχισμός. Το αποτέλεσμα της ανάγνωσης δεν είναι διαφορετικό σε κάθε περίπτωση.

-Κι όμως υπάρχουν πολύ κακά αναγνώσματα και πολύ καλά θεάματα. Επίσης άστοχη και απόλυτη η αγιοποίηση του -κάθε είδους- βιβλίου και η συλλήβδην απόρριψη ενός κατατοπιστικού τηλεοπτικού ντοκυμαντέρ ή ενός κινηματογραφικού αριστουργήματος απλά επειδή απευθύνεται σε περισσότερες αισθήσεις. Οι εμπειρίες μας, η σκέψη μας, η κριτική μας ικανότητα διαμορφώνονται απο οποιοδήποτε ερέθισμα. Η ανάγνωση απαιτεί περισσότερη πνευματική λειτουργία απο την εικόνα , αυτό είναι αλήθεια, αλλά είναι άσχετο της κρίσης και των ερεθισμάτων.

Προφανώς ο συγγραφέας εννοούσε πως η διαρκής προσύλωσή μας στην εικόνα μας έκανε να ξεχάσουμε το διάβασμα κι αυτό σε ένα μεγάλο βαθμός είναι αλήθεια. Αλλά αυτή ακριβώς η πραγματικότητα θα έπρεπε να του κάνει τα ηλεκτρονικά βιβλία συμπαθέστερα αφού τα κάνει πιο προσβάσιμα και μερικές φορές πιο φθηνά.

Η τεχνολογία θα προχωρά είτε μας αρέσει, είτε όχι. Η δυνατότητα να έχεις σε ελάχιστα γραμμάρια και σε άμμεσο χρόνο διαθέσιμο οποιοδήποτε βιβλίο είναι απο μόνη της επανάσταση. Ο πρόσφατος εμπλουτισμός βιβλίων με διαδραστικό περιεχόμενο (τρισδιάστατοι πίνακες, βίντεο, ήχοι) που ενσωματώνονται πλέον στα βιβλία του ηλεκτρονικού βιβλιοπωλείου της Apple αλλάζουν θεαματικά τη μεταδοτική δυνατότητα των βιβλίων, ιδιαίτερα αυτών με επισημονικό, μαθησιακό περιεχόμενο.

Είναι πολύ κρίμα, άνθρωποι του χώρου της σκέψης να μην είναι σε θέση να εκτιμήσουν τα τεράστια πλεονεκτήματα που μποορύν να προκύψουν απο αυτές τις εφαρμογές και να παραμένουν υπερασπιστές συμβόλων.

(τη φωτογραφία τη βρήκα στο Bookriot.com)

Ο υπουργός-πρίγκηψ, οι Ρώσοι και μια συλλογή ζωγραφικής

2011-12-20T14:59:00.000+02:00

Μια που σήμερα ήρθε στη δημοσιότητα η υπόθεση Γερουλάνου και του υπηρεσιακού του τηλεφώνου και είχε την τιμητική του στις τουιτεροκουβέντες, να πούμε και κάτι ακόμα για τον υπουργό.

Η ακόλουθη ιστορία είναι 100% αληθινή.

Πριν απο λίγο καιρό έφτασε στην πόρτα του υπουργείου του, το ενδιαφέρον Ρώσων (συγκεκριμένα του διευθυντή του BBC Ρωσίας) να αγοράσουν απο το ελληνικό δημόσιο την περίφημη συλλογή Κωστάκη με έργα Ρώσων πρωτοπόρων ζωγράφων.

Η συλλογή αγοράστηκε το 2000 απο τον τότε ΥΠΠΟ Ευάγγελο Βενιζέλο ο οποίος ως καλός σαλονικιός παράγων, έστειλε τη συλλογή στη Μονή Λαζαριστών της Θεσσαλονίκης, ιδρύοντας παράλληλα και ένα "Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης" που απασχολεί περί τους τριάντα εργαζόμενους(!) κάνοντας γύρω στα 3 εισητήρια ημερησίως(!).

Οι Ρώσοι που προσπαθούσαν για πολύ καιρό να μιλήσουν για το θέμα αυτό με τον υπουργό Γερουλάνο έτρωγαν μονίμως πόρτα απο τον σύμβουλο επικοινωνίας του και δεν δόθηκε μέχρι τώρα η ευκαιρία ούτε καν να μάθουμε για το τι ποσό προσφέρεται για την απόκτηση της συλλογής.

Να υπενθυμίσουμε εδω πως στη Ρωσία βρίσκεται ήδη η μισή συλλογή καθώς ήταν μια απαραίτητη προυπόθεση για την έξοδο απο τη χώρα της άλλης μισής αλλά και των κλήρονόμων της.
Η Ρωσία τώρα επιθυμεί να χτίσει ένα μεγάλο και πολυτελές μουσείο για να φλοξενήσει πλέον ενιαία τη συλλογή καθώς την αντιμετωπίζουν ως μέρος της πρόσφατης πολιτιστικής ιστορίας τους.
(Σας θυμίζει κάτι μάρμαρα η υπόθεση;)

Φυσικά είναι μεγάλο απόκτημα για το ελληνικό δημόσιο και τους εν Ελλάδι φιλότεχνους η κατοχή αυτής της συλλογής αλλά μέρες που είναι, θα είχε ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον να μάθουμε τα εξής:

-Ποιά θα ήταν η προσφερόμενη τιμή απο τους Ρώσους για τη συλλογή; Τι ποσό θα ερχόταν στα κρατικά ταμεία σ' αυτή την περίοδο κρίσης;

-Ποιό είναι το παθητικό, το κόστος της λειτουργία του μουσείου που φιλοξενεί σήμερα τη συλλογή; Πόσο μας στοιχίζει;

-Ποιά είναι η δική μας θέση απέναντι στο αίτημα των Ρώσων τη σιτγμή που κι εμείς έχουμε βάλει ένα παρόμοιο αίτημα για τα μάρμαρα του Παρθενώνα; (δε συγκρίνω φυσικά τις δύο υποθέσεις, καθώς η μία είναι νόμιμη κατοχή και η δεύτερη κανονική λεηλασία, αλλά η επιθυμία μιας χώρας να διαθέτει στο έδαφός της τα κομμάτια της ιστορίας της είναι ένα θεμιτό αίτημα).

και τέλος:

-πόσο δικαιολογείται το πείσμα του πρίγκιπος-υπουργού που ούτε καν καταδέχεται να συναντήσει κάποιον απο τους ενδιαφερόμενους για "ακρόαση";

Πάει κι αυτός ο τιμονιέρης

2011-12-19T12:03:00.000+02:00

Θρήνος σήμερα στην Πιονγιάνγκ για το θάνατο του μεγάλου ηγέτη.
Ευτυχώς είχε απόγονο κι έτσι η φωτισμένη δυναστεία θα συνεχίσει να οδηγεί τη χώρα της οικογένειας.

Υ.Γ. : Τελικά το καλάθι με τα τρόφιμα το κέρισε ο κυριούλης που χτυπιέται στο 1:24

Αριστερά μπαίνοντας ή βγαίνοντας;

2011-12-08T11:29:00.001+02:00

Ένα πολύ εύστοχο κείμενο του Κώστα Βαξεβάνη

Angry Birds performed by the London Philharmonic Orchestra

2011-11-22T09:17:00.001+02:00

Οι εθνικοί μας κλέφτες (του Κώστα Γιαννακίδη)

2011-11-18T12:08:00.001+02:00

Τα πράγματα είναι σχετικά απλά: Η φοροδιαφυγή μας γονάτισε.

Ο Κ. Γιαννακίδης λέει πως είναι "εξοργιστικά απλά". Και μάλλον έχει περισσότερο δίκιο.

Σε αντίθεση με τους φίλους μου της φανατικής αριστεράς πτέρυγας (κοινοβουλευτικής ή μη) που θεωρούν πως το "μαζί τα φάγαμε" είναι ταξικό θέμα και πως το "φάγαμε" πρέπει να παραπέμπει υποχρεωτικά σε πούρα και κότερα, τα νούμερα είναι αμείλικτα και δείχνουν πως το θέμα είναι διαταξιακό.

Διαβάστε το άρθρο του Γιαννακίδη κι εδώ είμαστε να το συζητήσουμε.

Παράδειγμα κρατικής οργάνωσης

2011-11-18T10:33:00.001+02:00

Τυχαίες φθινοπωρινές διαπιστώσεις

2011-10-25T14:20:00.000+03:00

Η βόρεια Ευρώπη έχει ήδη γεμίσει ανεμογεννήτριες.
Η Γερμανία είναι διάσπαρτη με εγκαταστάσεις που έγιναν μέσα στα τελευταία δύο χρόνια.
Στη Μ. Βρετανία οι μελέτες ήδη δείχνουν πως μέσα στα επόμενα είκοσι χρόνια το μεγαλύτερο μέρος της ενέργειας μπορεί να προέρχεται από εναλλακτικές πηγές ενέργειας.
Εδώ δεν έχουμε δει ακόμα σημαντικές επενδύσεις, ακόμα και οι λίγες ανεμογεννήτριες που έχουν τοποθετηθεί είναι οι περισσότερες ανενεργές.

Μια τεράστια ποσότητα ελληνικών πορτοκαλιών θάβεται αδιάθετη ή σαπίζει κάτω από τα δέντρα, με τους παραγωγούς να βρίσκονται σε καφετέριες και σε καφενεία επειδή τα εργατικά της συλλογής τους, η μεταφορά με ολιγοπωλιακά φορτηγά (γιατί δίκτυο σιδηροδρόμων που παντού είναι οικονομικότερο, δεν υπάρχει) αλλά και τα κέρδη των -απαραίτητων- μεσαζόντων, κάνουν την τελική τιμή τους απαγορευτική.
Αντίθετα σε όσα λίγα ξενοδοχεία παρέχουν στο πρωινό τους φρέσκο χυμό πορτοκαλιού, βρίσκεις εύκολα πορτοκάλια από το Ισραήλ.

Πολύ μεγάλη παραγωγή ελληνικού ελαιόλαδου πωλείται σε χαμηλές τιμές χονδρικής στην Ιταλία, όπου συσκευάζεται και πωλείται με σωστό marketing σε πολύ υψηλότερες τιμές.Ποιοτικά ελληνικά τρόφιμα, βιολογικά ή μη, που παράγονται από νέους παραγωγούς σε πολλά μέρη στην Ελλάδα, δεν έχουν ακόμα όχι σωστό marketing αλλά ούτε μια αξιόπιστη ενιαία πιστοποίηση που να επιτρέπει στα τρόφιμα αυτά να μπουν στη διεθνή αγορά με αξιώσεις. Ακόμα και εδώ, στην εσωτερική αγορά πληρώνουμε πολύ ακριβά αγροτικά προϊόντα που είναι κυριολεκτικά σκουπίδια.

Τα ιδιωτικά πανεπιστήμια είναι η προσωποποίηση του κακού. Απαγορεύονται με απόφαση του καθηγητικού κατεστημένου όπως και η απελευθέρωση των επαγγελμάτων ταξιτζήδων, φορτηγατζήδων κλπ. Όλο αυτό πλασάρεται καλυμμένο πίσω από πομφόλυγες για την «κακιά» επίσης σύνδεση εκπαίδευσης-εργασίας (διότι πιθανότατα φιλοδοξούμε να παράγουμε άνεργους). Έτσι δεν έχουμε τη δυνατότητα να δημιουργήσουμε μια νέα βιομηχανία σε ανερχόμενα επαγγέλματα με υψηλή ζήτηση που πιθανά θα μπορούσε να ελκύσει σπουδαστές από Βαλκάνια, ανατολική Μεσόγειο κι αλλού.

Η Λάρισα αναδεικνύεται σε παγκόσμια πρωτεύουσα των Porsche Cayenne με τη μεγαλύτερη αναλογία των συγκεκριμένων αυτοκινήτων σε σχέση με τον (αγροτικό κατά βάση) πληθυσμό.
Όλα τα κιλά, όλα τα Καγιέν.

Πρόσφατο άρθρο των ΝΕΩΝ μας υπενθυμίζει πως ακόμα, παρά την κρίση που στέρησε αρκετό εισόδημα από τις πιο αδύναμες τάξεις των Ελλήνων, οι πολυεθνικές εταιρίες πωλούν στην Ελλάδα ακριβότερα τα ίδια προϊόντα. Ένα αναψυκτικό π.χ. είναι ακριβότερο εδώ κατά 16% απ ότι στην Ισπανία. Σε πείσμα όμως της τόσο εύκολης ακρίβειας ΚΑΜΙΑ ενέργεια, μποϋκοτάζ ή άλλη κινητοποίηση δεν αποφασίζεται από τους Έλληνες καταναλωτές.

Μετά απ όλα αυτά τα όμορφα, απλά και καθημερινά, και την πραγματικότητά μας να αλλάζει προς τα χειρότερο αποφασίζεται στην επέτειο του «ΟΧΙ»,
1. Οι καθηγητές να παρελάσουν με μαύρα περιβραχιόνια
2. να αναρτηθεί από τους πιο οργισμένους συμβολικό πανό στο μπαλκόνι με το ΟΧΙ να απευθύνεται σε όλους αυτούς που ευθύνονται για το ότι φτάσαμε ως εδώ.

Όχι εμάς ανόητε, τους άλλους!

Μια "εφ όλης της ύλης" συζήτηση στο Radiobubble με τις Timeliners (22/10/2011)

2011-10-23T11:44:00.000+03:00

Η περίεργη παραίτηση του Δ. Σπινέλλη.

2011-10-21T15:15:00.000+03:00

Η παραίτηση του Διομήδη Σπινέλλη απο την κεφαλή της Γραμματείς Πληροφοριακών Συστημάτων προκάλεσε αρκετή δυσαρέσκεια, γιατί επρόκειτο για έναν άνθρωπο που έκανε τη δουλειά του σωστά και αποτελεσματικά.
Την ιστορία ξεκίνησε η εφημερίδα "Παρασκευή και 13" με ανυπόγραφο άρθρο.

Ακολούθησε η "Καθημερινή" με ένα άρθρο του Σωτήρη Νίκα που κάνει ξεκάθαρα λόγο για "φάγωμα του Δ. Σπινέλλη απο τους λαθρέμπορους πετρελαιοειδών που έχουν απ ότι φαίνεται ερίσματα και στο "βαθύ Πασόκ"

Σημερινό άρθρο του Κυριάκου Μητσοτάκη στο protagon.gr (με τίτλο "Καπελέρης-Σπινέλλης : Σημειώσατε 1"), επίσης κάνει λόγο για φάγωμα του δεύτερου απο τον πρώτο τον οποίο δείχνει και σαν "βαθύ Πασοκικό φορολογικό κατεστημένο" (που εξυπηρέτησε τη μαφία των πετρελαιάδων).

Με δεδομένο οτι την εφημερίδα που ανακίνησε το θέμα εκδίδει ο όμιλος Βαρδινογιάννη (απ ότι τουλάχιστον φαίνεται εδώ), οι συσχετισμοί και οι ευθείες που ενώνουν τις τελείες δείχνουν πως μπορούν να προκύψουν εξαιρετικά ενδιαφέρουσες αποκαλύψεις για όλοιπον έχει τα άντερα να ασχοληθεί.
Και ιδιαίτερο το ενδιαφέρον όταν ένας πολιτικός της ΝΔ δείχνει τους σκοτεινούς συνδέσμους!

Ο Κώστας Βαξεβάνης προς τον Ευάγγελο Βενιζέλο

2011-10-19T12:24:00.001+03:00

Από την αλήθεια της ρητορείας προτιμώ τη ρητορεία της αλήθειας

Feist - Anti-Pioneer

2011-10-17T21:35:00.001+03:00

Guardian: Steve Jobs, a stylist for a consumer society

2011-10-07T20:13:00.002+03:00

"We die not wishing we owned more gadgets, Apple or otherwise. We die wishing we had more time for the people we loved".

Να ενας τύπος που λέει τα πράγματα καλύτερα. Διαβάστε το, είναι πολύ διεισδυτικό σε σχέση με τις σημερινές ψυχώσεις μας.

Ο Wilhelm, ο Jonas κι ο Steve

2011-10-06T18:08:00.000+03:00

Ποιός ήταν ο Edward Jenner;

Ένας γιατρός σε μια επαρχία της Αγγλίας, που ανακάλυψε το εμβόλιο κατα της ιλαράς. Αρήθηκε να κατοχυρώσει το εμβόλιο σαν πατέντα γιατί αυτό θα το έκανε ακριβό και άρα δυσπρόσιτο στο φτωχό πληθυσμό της Αγγλίας του 19ου αιώνα.

Δε θα σας κατηγορήσει κανείς που δεν τον ξέρετε.

Ποιός ήταν ο Wilhelm Conrad Röntgen;

Είναι ο άνθρωπος που ανακάλυψε τις ακτίνες Χ. Χάρη στην εφεύρεσή του που βοήθησε τη διάγνωση για ένα σωρό παθήσεις, κέρδισε το πρώτο Νομπελ Φυσικής το 1901. Παρά τη φήμη που κέρδισε, επέλεξε να χαρίσει την ανακάλυψή του στην ανθρωπότητα με το να μη την κατοχυρώσει με πατέντα ενώ χάρισε και τα χρήματα του βραβείου Νόμπελ στο πανεπιστήμιο όπου φοίτησε για να βοηθήσει την έρευνα

Με το δίκιο σας δεν τον ξέρετε.

Ποιός ήταν ο Jonas Salk;

Είναι ο ερευνητής γιατρός που ανακάλυψε το εμβόλιο κατα της πολυομυελίτιδας. Δεν είχε κανένα ενδιαφέρον για προσωπικό κέρδος, δεν έκανε καμία πατέντα για την ανακάλυψή του.

Όταν σε μια συνέντευξη τον ρώτησαν για το ποιός έχει την πατέντα του φαρμάκου, απάντησε: "Κανένας. Μπορείς να βάλεις πατέντα στον ήλιο;"

Τα χρόνια πριν πεθάνει, τα αφιέρωσε για να ερευνά θεραπεία για το AIDS.

Ε, δε χάλασε ο κόσμος που δεν τον ξέρετε.

Ποιός ήταν ο Νικολά Τέσλα;

Ε, οι περισσότεροι τον ξέρετε. Έκανε ένα σωρό ανακαλύψεις. Ποτέ δεν προσπάθησε να τα κλειδώσει με πατέντες. Σαν ποτέλεσμα, παρα το γεγονός οτι οι ανακαλύψεις του σήμερα χρησιμοποιούνται σε ένα σωρό εφαρμογές, πέθανε πάμφτωχος.

Ποιός ήταν ο Steve Jobs;

Ο άνθρωπος που έφυγε σήμερα είναι αυτός που έκανε επιτυχία το iphone, το ipad, το ipod, τα Mac.

Στις περισσότερες των περιπτώσεων πήρε ήδη διαδομένες τεχνολογίες, τις "ανασυσκεύασε" σε ένα ιδιοφυές ελκυστικά design και δημιούργησε ένα κλειστό και χιλιοπροστατευμένο με πατέντες οικοσύστημα εφαρμογών και συσκευών που έκανε την Apple την πρώτη παγκόσμια οικονομική δύναμη σήμερα.

Έκανε τον κόσμο στις δυτικές πλούσιες κοινωνίες να ακριβοπληρώνει μια συσκευή και να είναι και πανευτυχής. Σε βαθμό του να γίνεται και φανατικός οπαδός(!) της μάρκας.

Κάθε του ομιλία και παρουσίαση ανέβαζε μετοχές, χρηματιστήρια, κινούσε μια ολόκληρη μηχανή χρήματος.

Άφησε πίσω του μια περιουσία πάνω απο 7 δις δολάρια.

Τον ήξεραν όλοι.

Ρόμπες 902

2011-09-07T17:52:00.004+03:00

Όταν οι υπερασπιστές των εργαζόμενων πρέπει να κάνουν απολύσεις, τα αποτελέσματα είναι τραγικελαφικά. Ή και ενδεικτικά αν χρειάζεσαι ακόμα ενδείξεις.

Περι (υπερ)αριθμων δημοσίων υπαλλήλων

2011-09-05T11:37:00.004+03:00

Σ' αυτό το αναλυτικό και τεκμηριωμένο post ο γνωστός (και σοβαρός) twitterer LOLGREECE, δίνει μια επαρκέστατη απάντηση στο εάν οι δημόσιοι υπάλληλοι στην Ελλάδα είναι υπεράριθμοι ή λιγότεροι από τον Ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Ως γνωστόν τα στερεότυπα θέλουν τους πιο αριστερά διακείμενους να θέλουν και μεγάλο κράτος. Και γι αυτό το λόγο η συζήτηση εδώ και καιρό προδίδει την ιδεολογική ταυτότητα των επιχειρηματολογούντων ανάλογα με το αν βρίσκουν μικρό ή μεγάλο τον αριθμών των δημοσίων υπαλλήλων.

Το γεγονός πάντως πως μέχρι πρόσφατα αγνοούσαμε τον ακριβή αριθμό των εργαζομένων στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, δείχνει αν το δημόσιο είναι μικρό ή μεγάλο. Μεγάλο δημόσιο -για να εξηγούμαστε- δεν είναι το "γίναμε πολλοί και χαθήκαμε στο μέτρημα" αλλά έχει να κάνει με το πως είναι οργανωμένο αυτό το κράτος.

Όταν δηλαδή δεν είσαι σε θέση να έχεις οργανόγραμμα, πλήρεις και ενημερωμένους αριθμούς και στατιστικά, τότε αποκλείεται εκ των πραγμάτων να έχεις σύστημα που να καθιστά αποτελεσματικούς και παραγωγικούς τους εργαζομένους σου. Αυτό το επικαλούμαι για όσους ακόμα -και παρά την ίδια πείρα- διστάζουν να αποφανθούν για την παραγωγικότητα των δ.υ. , που μπορεί να επικαλούνται ακόμα και τον "ηρωισμό" ή το φιλότιμο κάποιων εργαζομένων.

Με δύο λόγια: Όσα κι αν λένε οι αριθμοί, τελικά μικρή σημασία έχουν.

Παρά το διαφορετικό τρόπο που είναι οργανωμένο το "δημόσιο" σε κάθε χώρα της ευρωζώνης, τελικά αυτό που κάνει ολιγάριθμους ή υπεράριθμους τους εργαζόμενους, είναι το πως τους χρησιμοποιείς και ποια είναι η αποτελεσματικότητα του έργου τους. Και για τα ελληνικά δεδομένα, με κριτήριο το χάος που επικρατεί στη διάρθρωση των οργανισμών, φορέων, υπουργείων, γραμματειών, τοπικής αυτοδιοίκησης κλπ, ακόμα και 5.000 δημόσιοι υπάλληλοι μπορεί τελικά να είναι υπεράριθμοι.

Αποχαιρετισμός του Φώτη Κουβέλη στον Λεωνίδα Κύρκο (tvxs)

2011-08-31T15:12:00.001+03:00

Ο επικήδειος λόγος του προέδρου της ΔΗΜΑΡ για το Λεωνίδα Κύρκο

Τι είναι για το Ριζοσπάστη, ο θάνατος του Λεωνίδα Κύρκου; (απο τη Lifo)

2011-08-31T08:52:00.001+03:00

“Ψιλά” γράμματα...

Πάει και το άσυλο (με τη αμέριστη συμβολή της αριστεράς).

2011-08-25T10:41:00.005+03:00

Άντε λοιπόν, η μηχανή πήρε μπρος. Εννοώ την ψήφιση του σ/ν για την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Μια κατάσταση που δεν υπήρχε περίπτωση να πήγαινε χειρότερα, μια κατάσταση στον πάτο του βαρελιού.

Κι επιτέλους μια προσπάθεια να αλλάξει μια σάπια κατάσταση που περιλάμβανε από συναλλαγές καθηγητών και φοιτητών (θέματα αντί ψήφων), άσυλα που αξιοποιούσαν σε κάθε περίπτωση κουκουλοφόροι (και για πλιάτσικο, εκτός του αγώνα κατά της καταπιεστικής εξουσίας)... ευδοκίμησε.

Κι ευδοκίμησε επειδή ακόμα και η βουλή, αυτή η απομονωμένη κάστα ανθρώπων που ελάχιστη διάθεση είχε διαχρονικά να αναλάβει να βγάλει κάστανα απ' τη φωτιά, να υπερβεί το μικροπολιτική ωφελιμιστική τακτική της, κατάλαβε επιτέλους πως δεν πάει πιο κάτω.

Και αυτή η απλή διαπίστωση, η απλή λογική του οτι πρέπει επιτέλους τα κόμματα να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να αναλάβουν να φέρουν τα πράγματα σε μια ισορροπία, μεταφράζεται από ορισμένους ως πρόβα συγκυβέρνησης, ως δεξιά επίθεση, ως γάμο-ύβρι κλπ.

Το φεγγάρι παιδιά κοιτάμε, αφήστε το δάχτυλο.

Κι επίσης ας σταματήσουν οι ψεύτικοι θρήνοι για την κατάργηση του ασύλου.

Αυτού του συμβολικού άχρηστου ασύλου. Που ναι μεν είναι μια δημοκρατική κατάκτηση, ναι είναι ένα πολύτιμο εργαλείο διαμόρφωσης συνείδησης της ακαδημαϊκής αξίας και της διακίνησης ιδεών, αλλά λόγω των κομματικών παντοκρατοριών που μεταβίβαζαν τη μηδενική πολιτική κρίση, κατέληξε να προστατεύει οτι πιο σκοταδιστικό και αναχρονιστικό είχε απομείνει από φασίζουσα νοοτροπία, έφτασε να αντιμάχεται τον ίδιο τον πλουραλισμό που υποτίθεται πως προστάτευε.

Με ποιο κουράγιο να αναλάβει κάποιος στα λογικά του να υπερασπιστεί σήμερα πια αυτό το σκύβαλο που κατ' ευφημισμό πια λεγόταν "άσυλο";

Οι ίδιοι αυτοί που είχαν κάθε λόγο να το υπερασπιστούν, το υπονόμευσαν, το απαξίωσαν και το κατάργησαν Και τώρα θρηνούν πάνω από το χυμένο γάλα. Αλλά δεν πειράζει, καλό θα κάνουν όλα αυτά στην αριστερούλα μας, που ήταν η μόνο στο κοινοβούλιο που υπερασπιζόταν το χρεοκοπημένο σύστημα.

Ίσως τώρα χωρίς άσυλο να αυξηθεί ο πλουραλισμός των διακινούμενων απόψεων. Ίσως να μη ξαναδούμε καδρόνια να κινούνται κατά κεφαλιών 80χρονων ομιλητών, ίσως να ξαναμπούν οι προβληματισμοί, να αρθρωθεί λόγος με επιχείρημα σε προσφορότερους καιρούς, που οι συμβολισμοί μπορεί να έχουν και πραγματικό αντίκρυσμα.

Ίσως αυτά που κληροδοτήθηκαν ως αυτονόητα αλλά ποτέ δεν εξηγήθηκαν τώρα να ξαναχτιστούν ουσιαστικότερα

Υ.Γ. Ιδέα μου ήταν ή είδα χτες στη φοιτητική διαδήλωση πανό που ανέγραφε κάτι για "ΜΠΛΑΚ ΟΥΤ";

Αναζητώντας τις "Πύλες του Άδη".

2011-08-23T14:40:00.010+03:00

Σχετικά πρόσφατα εμφανίστηκαν πινακίδες "Πύλες του Άδη" λίγο έξω απ' το χωριό "Λούρος" της Πρέβεζας. Όσο κι αν έψαξα για αναφορές που να τοποθετούν μία από τις πέντε μυθολογικές πύλες του Άδη (σε ισάριθμα ποτάμια) στην συγκεκριμένη περιοχή του Αχέροντα, δε βρήκα κάτι.

Αντίθετα όλες οι αναφορές για τις "Πύλες του Άδη" σχετίζονται με το μέρος όπου ο βαρκάρης Χάρων περνούσε τις ψυχές "απέναντι" κι αυτό το μέρος τοποθετείται στην αποξηραμένη λίμνη Αχερουσία που είναι σήμερα ο κάμπος που περιβάλει το ύψωμα του Νεκρομαντείου στο χωριό Μεσοπόταμος.

(περισσότερα θα βρείτε κι εδώ).

Σύμφωνα πάντως με κάποιες άλλες αναφορές η Αχερουσία τοποθετείται και κοντά στο χωριό Πολυστάφυλο (λίγο πιο πάνω), αλλά οι καπάτσοι ιερείς που έστησαν το Νεκρομαντείο εκεί που ανακαλύφθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα πρέπει να είναι πιο έγκυρη πηγή.

Αλλά ήθελα να πάω να δω το μέρος από κοντά, γιατί μόνο οι φωτογραφίες από το Google Earth δεν μου έφταναν. Ήθελα σα ρομαντικός μαλάκας που είμαι, να πάω εκεί να δω αν συνταιριάζει το τραγούδι αυτό της Anais Mitchell απο το Hadetown με το τοπίο. Να το ακούσω εκεί.

(Για τους μη-μυημένους στο Hadestown, ο Ορφέας ψάχνει στο τραγούδι αυτό την είσοδο του Άδη για να πάει να φέρει πίσω την Ευρυδίκη). Παραθέτω και τους στίχους για να μπείτε στο νόημα.

HERMES
How to get to Hadestown
You'll have to take the long way down
Through the underground, under cover of night
Laying low, staying out of sight
Ain't no compass, brother, there ain't no map
Just a telephone wire and the railroad track
Keep on walking and you don't look back
'til you get to the bottomland

ORPHEUS
Wait for me, I'm coming
Wait, I'm coming with you
Wait for me, I'm coming too
I'm coming to

HERMES
River Styx is high and wide
Cinderbricks and razorwire
Walls of iron and concrete
Hound dogs howling round the gate
Them dogs 'll lay down and play dead
If you got the bones, if you got the bread
But if all you got is your own two legs
You best be glad you got 'em

ORPHEUS
Wait for me, I'm coming
Wait, I'm coming with you
Wait for me, I'm coming too
I'm coming to

HERMES
You're on the lam, you're on the run
Don't give your name, you don't have one
And don't look no one in the eye
That town will try to suck you dry
They'll suck your brain, They'll suck your breath
They'll pluck the heart right out your chest
They'll truss you up in your Sunday best
And stuff your mouth with cotton

ORPHEUS
Wait for me, I'm coming
Wait, I'm coming with you
Wait for me, I'm coming too
I'm coming
Wait, wait, wait, wait

Ωραία; Μπήκατε στην ατμόσφαιρα;

Ελάτε τώρα να κάνουμε τη διαδρομή. Εδώ υπάρχουν και χάρτες και πυξίδες και πινακίδες. Και μάλιστα πυροβολημένες με ντεκόρ αφίσες για τα πανηγύρια.

Οι πρώτες εικόνες που συναντάς στη διαδρομή είναι αυτή.

Σε κάθε πλάτωμα, έχει διαμορφωθεί ένας κανονικός σκουπιδότοπος.

Δε μπορείς να μπερδέψεις το τοπίο με τίποτα. Τόσο σκουπίδι πάνω στη διαδρομή δεν μπορεί να είναι σε άλλο τόπο.

Κάποια στιγμή, ο δρόμος αρχίζει να ανεβαίνει σε υψόμετρο, το πράσινο πυκνώνει, διασχίζεις ένα όμορφο τοπίο σε ένα ήσυχο δρόμο με ανύπαρκτη κίνηση, περνάς πάνω απο τον Αχέροντα και μετά φτάνεις σε ένα πλάτωμα - πάρκινγκ.

Ακολουθώντας το πάνω μονοπάτι φτάνεις σε ένα ωραίο πέτρινο "μπαλκόνι" που έχει δημιουργηθεί πολύ πρόσφατα.

Αλλά φυσικά οι ελληνικές δουλειές πρέπει να το γράφουν στην ούγια το Made In Greece. Το μπαλκόνι χτίστηκε αλλά κανείς δεν προέβλεψε πως θα έπρεπε να απομακρυνθούν τα μπάζα απο τις πέτρες που χρησιμοποιήθηκαν στο χτίσιμο. Έμειναν λοιπόν πάνω στο μονοπάτι που πρέπει να διασχίσεις!

Η θέα απ' το μπαλκόνι είναι αυτή:

Το λίγο νερό του καλοκαιριού δεν παράγει πολύ ενδιαφέρουσες εικόνες αλλά το στένωμα και η πίεση των νερών του χειμώνα έχει δημιουργήσει αρκετό βάθος που επιτρέπει και βουτιές (το νερό είναι αρκετά κρύο).

Είναι προφανές πως το στενό φαράγγι που διασχίζει το ποτάμι προσφέρεται για να ονομαστεί το μέρος "Πύλες Άδη" και είναι πραγματικά όμορφο μέρος όπως και η μεριά όπου ξανα-πλαταίνει η κοίτη, κοντά στο χωριό Γλυκή και τις πηγές του Βουβοπόταμου.

Και θεμιτό είναι μέχρι ένα σημείο να δημιουργείς σημεία "ιστορικού" ενδιαφέροντος σε όμορφες μεριές και αξιοθέατα. Αν όμως κάποιος ανυποψίαστος τουρίστας, έλληνας ή ξένος αποφασίσει να κάνει τη διαδρομή, θα δει εικόνας βρωμιάς, προχειρότητας και εγκατάλλειψης ενώ δε θα βρει κανένα απολύτως βοήθημα με σχετικές αναφορές που να εξηγεί το μύθο ή την ονομασία της περιοχής. Ούτε στο σημείο όπου έγινε το πέτρινο μπαλκονάκι, ούτε κάπου αλλού.

Τελικά το μόνο που μένει ως σκέψη είναι το πως μια τόσο όμορφη χώρα κατέληξε να κατοικείται απο βαρβάρους που θα τους άξιζε -το πολύ- μια αδιάφορη στέπα.

Το άλμπουμ της Anais Mitchell πάντως θα εξακολουθήσω να το ακούω έχοντας κατά νου τις δικές μου φανταστικές εικόνες.

Αυτό το βίντεο το βρήκα ανεβασμένο στο youtube και νομίζω πως αποτυπώνει μερικές απο τις ομορφιές της περιοχής στο Γλυκή (κάτω απο το Σούλι).

Ασπρόμαυρες ταινίες, θερινά σινεμά, γιασεμί...

2011-07-15T11:27:00.006+03:00

Al Bowlly & Ray Noble Orchestra

Αυτό το vintage σύνολο το βρήκα κάποτε σε ένα δισκάδικο στην Αγγλία σε περίοπτη θέση. Ήταν δεκαετία του 80 (βινίλιο βέβαια) και ψαχνόμουν τότε με διάφορα τρελά ακούσματα.

Το ξαναθυμήθηκα χτες που προσπαθούσα να κάνω μια playlist με πολύ όμορφες μελωδίες που πέρασαν απαρατήρητες, που να θυμίζουν καλοκαίρι, αεράκι που να κυματίζει κουρτίνες ανοιχτών παραθύρων, θερινό σινεμά, γιασεμί...

Είναι αυτό

Η Rodia που το άκουσε και της άρεσε, το έψαξε και έφτιαξε ένα πολύ ψαγμένο post για το σύνολο αυτό.

Μετά λέω να συνεχίζω με Mancini. Ένα καθαρά κινηματογραφικό...

κι ένα που γίνεται κινηματογραφικό απο μόνο του και χωρίς ταινία, γιατί είναι τόσο "καλοκαίρι" που αν κλείσεις τα μάτια βλέπεις παραλίες, φοίνικες και τυρκουάζ νερά. Πολυακουσμένο βέβαια και πολυδιασκευασμένο, αλλά η αυθεντική του μορφή είναι πολύτιμη. (αργότερα ο τίτλος έγινε "Slow Hot Wind" Και το τραγούδησε το Πάνθεον των Jazz ερμηνευτών).

Και το απόλυτο καλοκαιρινό σάουντρακ των θερινών σινεμά.

Α ναι, και μια που είμαστε Ιταλία, πρέπει να αναφερθώ σε μια απο τις καλύτερες ταινίες που είδα ποτέ. Το Kaos των αδελφών Taviani.
Στον επίλογο τηα ταινίας, η σεκάνς των παιδιών που κουτρουβαλούν αμέριμνα στους αμμόλοφους του νησιού όπου καταφεύγει η προσφυγική βάρκα τους είναι τόσο όμορφη που σε κάνει να δακρύσεις.
Αυτό είναι το κύριο θέμα της ταινίας. Επική μουσική του Nicola Piovani.

Καλό Σαββατοκύριακο

Κάψε το manual και πάμε για reboot

2011-07-13T11:22:00.003+03:00

Σκόρπιες ασύντακτες και γρήγορες πιθανές απαντήσεις σε ρητορικά σχήματα των τελευταίων ημερών.
Θα χαρώ αν συνεισφέρετε με αντιρρήσεις ή πρόσθετα ερωτήματα.

-Να πληρώσουν αυτοί την κρίση τους. Δε χρωστάμε, δεν πληρώνουμε, δεν πουλάμε.

Καλό ακούγεται αλλά η κρίση τους είναι και κρίση μας. Με ένα τρόπο που μπορεί να μη μας αρέσει αλλά δεν έχουμε ακόμα εφεύρει άλλον. Έχουμε καπιταλισμό και κοινοβουλευτισμό. Κι αυτά έχουν προκύψει μετά από εκλογές. Δημοψηφίσματα, μεταπολίτευση κλπ. Κι όπως πάντα στις περιπτώσεις αυτές, έχεις κυβερνήσεις που παίρνουν αποφάσεις με συνέπειες και αντίκτυπο στην κοινωνία. Όταν δε σου αρέσει μια κυβέρνηση ψηφίζεις κάποια άλλη.

-Έχουμε χούντα!

Όχι δεν έχουμε χούντα. Θα έχουμε όταν απαγορευτούν αυτά που λες, όταν εξαφανίζονται όσοι κάνουν κριτική, όταν καταργούνται τα κόμματα και οι εκλογές. Έχουμε μια αστική δημοκρατία στριμωγμένη και πανικόβλητη αλλά και ποιοτικά κακή. Αλλά όχι χούντα.

-Μα εγώ δεν έφαγα, δεν είμαι κομματικός, δεν είμαι δημόσιος υπάλληλος, δε πήρα φακελάκι. Γιατί τώρα μου κουνάνε το δάχτυλο και μου λένε να αλλάξω; Τι να αλλάξω, αφού δουλεύω σαν σκυλί;

Κατ αρχήν το δάχτυλο δεν σου το κουνάνε οι πολιτικοί, κουνιέται από μόνο του.

Οι παρόντες πολιτικοί δεν είναι σε θέση, δεν έχουν το ειδικό βάρος να προβούν σε κριτική αλλά και σε οποιαδήποτε αλλαγή στο βάθος και την έκταση που χρειάζεται. Η πλειοψηφία τους είναι ανίκανη και απρόθυμη. Το δάχτυλο κουνιέται (και είναι κι ο παράμεσος!) επειδή ψήφιζες όπως παλιά έσπαζαν πιάτα. Ξένοιαστα και γλεντώντας. Μια φορά σε κάθε εκλογές και μετά

1. τους άφηνες σε πλήρη ασυλία και ποτέ δεν ζήτησες (με ένταση και διαδηλώσεις) την κατάργησή της,

2. δεν παρακολουθούσες τι περνούσε από τη βουλή (με αποτέλεσμα να έχεις Βατοπέδια που έρχονταν στο φως μόνο μετά από εκδοτικο-κυβερνητικές βεντέτες),

3. δεν είχες επικοινωνία με το βουλευτή που «σταύρωνες» για να του ζητάς λογαριασμό και να εκφράζεις την δική σου άποψη για τη στάση του στα κοινοβουλευτικά θέματα,

4. δεν απαίτησες ποτέ τη διαφάνεια, το ουσιαστικό «πόθεν έσχες», τη λογοδοσία

-Μα ήμουν ενεργός πολιτικά, τα κατέκρινα όλα αυτά!

Τότε κάτι δεν πάει καλά με τη ρητορική που επέλεξες εσύ ή το κόμμα σου, γιατί απέτυχε ο λόγος σας. Ο πολιτικός λόγος έχει χρεοκοπήσει πολύ καιρό πριν γίνει το οικονομικό κράς (γνωστό και ως κράχ).

Τα απόνερα της τελματωμένης ήσσονος αντιπολίτευσης είναι ιδιαίτερα ορατά σήμερα που η εύκολη κριτική γίνεται ασφαλές προκάλυμμα στη συνενοχή.

-Ε όχι και συνενοχή...

Συνενοχή ναι, γιατί πέρα από τον εύκολο λαϊκισμό που έφερνε περιστασιακά ψηφαλάκια, σοβαρή πολιτική αντιπρόταση δεν υπήρξε. Στα περισσότερα κόμματα οι σοβαροί παραμερίστηκαν, και τις περισσότερες φορές αποβλήθηκαν (να μη λέμε τα γνωστά παραδείγματα του Μπένου, του Παπαγιαννάκη κλπ). Πολιτικό πρόγραμμα που να φέρνει βιώσιμο κοινωνικό και οικονομικό μοντέλο δεν ήρθε ποτέ στη συζήτηση. Αντίθετα είχαμε άπειρες δόσεις υπεράσπισης

1. Των κρατικοδίαιτων συνδικαλιστών που έφερναν αντίσταση σε κάθε αλλαγή ακόμα και προς το παραγωγικότερο ενώ σε πολλές περιπτώσεις οδήγησαν σε κλείσιμο υγειών εργοστασιακών μονάδων. Ιδιαίτερη ευθύνη έχουν και οι αριστεροί συνδικαλιστές που έκαναν πλάτες (με το αζημίωτο) για να οργανωθεί το φαγοπότι στις ΔΕΚΟ και άλλους οργανισμούς.

2. «πανεπιστημιακό άσυλο» που στέγαζε πρόθυμα κάθε αντίδραση και σκοταδισμό που απαγόρευε την αντίθετη άποψη και εκφόβιζε τις αρχές των ιδρυμάτων

3. απέραντο αντιπαραγωγικό και διεφθαρμένο δημόσιο των κομματόσκυλων που βάραινε όλους μας

4. κομματοκρατία σε όλα τα επίπεδα, σε όλους τους θεσμούς,

5. παραοικονομία που θεωρήθηκε (και θεωρείται ακόμα) θεμιτό συμπλήρωμα στις αποδοχές των δημόσιων υπαλλήλων, δασκάλων, πολεοδόμων, εφοριακών).

Ειδικά αυτή η τελευταία «εκπαίδευση στη διαφθορά» όλων αυτών οδήγησε στην κάθετη και οριζόντια διαφθορά όλης της κοινωνίας που συμμετείχε στο λάδωμα, στην εμπέδωση της «κοινής πρακτικής». Και ως γνωστόν όταν είσαι εσύ διεφθαρμένος δεν έχεις τη δυνατότητα να ξεχωρίσεις και να απαιτήσεις και αδιάφθορους ηγέτες. Τους αποδέχεσαι γιατί είναι «ένας από εμάς».

Αυτά τα άβατα, τα τοτέμ που αναφέρονται πιο πάνω, βοήθησαν στην ατροφία και το μηδενισμό του πολιτικού λόγου. Αυτό πληρώνουμε σήμερα με τη μορφή του «πολέμου» που γίνεται στην ελληνική κοινωνία. Η βία, η ένδεια από επιχειρήματα, το τέλος του διαλόγου οφείλεται στο ότι πολλά "κεκτημένα" θεωρήθηκαν δεδομένα χωρίς να θυμόμαστε τους λόγους ύπαρξής τους.

-Και τώρα τι γίνεται;

Το πολιτικό προσωπικό (σε όλα τα κόμματα) είναι τελειωμένο. Οι λίγοι νηφάλιοι που υπάρχουν είναι παραμερισμένοι και σιωπηλοί. Αλλά υπάρχουν. Χρειάζεται όμως πολύ νέο αίμα στο δημόσιο βίο, όχι από επαγγελματίες της πολιτικής.

Χρειαζόμαστε ορθό λόγο, καλές πρακτικές από άλλες κοινωνίες. Πολιτικές θέσεις που να εξυπηρετούν την κοινωνία και τα δεδομένα κι όχι ιδεολογίες. Χρειαζόμαστε ανθρώπους με αίσθημα ευθύνης και ανιδιοτέλεια που να μπορούν να κάνουν σύνθεση απόψεων μακριά από χρεοκοπημένους «-ισμούς» και πάνω απ όλα χρειαζόμαστε να νοιώσουμε και πάλι κοινωνία με συνοχή και συμμετοχή.

Δεν ξέρω αν υπάρχουν, αλλά κι αν υπάρχουν χρειάζονται απέραντα ψυχικά αποθέματα για να αναλάβουν τώρα που το σκατό έφτασε στο λαιμό μας. Ας ηρεμήσουμε λοιπόν, ας αφήσουμε την ευκολία, ας κάνουμε αυτοκριτική, ας αναλάβουμε όποιες έστω ελάχιστες ευθύνες έχει ο καθένας μας κι ας δούμε πως μπορούμε να ξαναοργανώσουμε τη ζωή μας. Μαζί.

Καλή μας τύχη.

Πάει και ο Manuel Galbán

2011-07-09T17:56:00.005+03:00

Απο την αρχή της πορείας του

μέχρι πρόσφατα

η μουσική του ήταν ιδιαίτερη. Γεμάτη συναίσθημα.

Αν θες τα τυπικά:
Manuel Galbán (January 14, 1931 – July 7, 2011)was a Grammy winning Cuban guitarist, pianist and arranger, most notable for his work with Los Zafiros, Ry Cooder and the Buena Vista Social Club. The last surviving member of Los Zafiros, he passed away on July 7, 2011 of cardiac arrest at his home in Havana, Cuba

3/3 - Συνέταιρος στην τσέπη μας η εφορία (του Θάνου Τσίρου - Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία)

2011-07-04T12:20:00.001+03:00

Να σας γνωρίσουμε τον κ. Μιχάλη. Τίμιος φορολογούμενος, οικογενειάρχης με ένα παιδί. Μισθωτός στον ιδιωτικό τομέα με 20 χρόνια προϋπηρεσίας στην πλάτη του, κατόρθωσε να ανεβάσει το μισθό του στα 2.500 ευρώ μεικτά ή περίπου 1.770 ευρώ καθαρά, αν αφαιρεθεί φόρος εισοδήματος και ασφαλιστικές εισφορές. Είναι «προνομιούχος» για τα ελληνικά δεδομένα, καθώς με αυτό το μισθό κατατάσσεται στους 626.000 πλουσιότερους (βάσει δηλωθέντος εισοδήματος) Ελληνες.

(Συνέχεια...)

2/3 - Η Ελλάδα του μπαρμπα-Κώστα φεύγει… (του Θανάση Παπανδρόπουλου)

2011-07-04T12:16:00.002+03:00

Τον συνάντησα στην Ανδραβίδα, τον μπαρμπα-Κώστα, ύστερα από 20 και πλέον χρόνια. Ήταν στο καφενείο όπου είχαμε πρωτοβρεθεί. Κομματάρχης στην περιοχή ο ογδοντάρης σήμερα αγρότης και, όπως μού είπε, οι καιροί αλλάζουν.

Ο ίδιος έκανε μια μικρή περιουσία με τις γεωργικές επιδοτήσεις από την ΕΟΚ. Η μία κόρη του διορίστηκε από τοπικό βουλευτή στην Αγροτική Τράπεζα και η άλλη εργάζεται σε μία Εφορία του Πύργου. Τον γιό του κατάφερε να τον βάλει στην ΔΕΗ της Πάτρας, όπου, μού είπε, ότι «διαπρέπει ως συνδικαλιστής». Οι δύο γαμπροί του είναι δικηγόρος ο ένας και γεωπόνος ο άλλος με απασχόληση στο πρώην υπουργείο Γεωργίας. Η δε νύφη του είναι δασκάλα στο Δημοτικό Σχολείο της Γαστούνης.

(συνέχεια...)

1/3 - Der Spiegel: Πελατειακή οικονομία και νεποτισμός κατέστρεψαν την Ελλάδα (απο το "Βημα")

2011-07-04T12:12:00.001+03:00

Άρθρο στο περιοδικό DER SPIEGEL φέρει τον τίτλο «Φεουδαρχικοί δημοκράτες» και τον υπότιτλο «Με την απόφαση της Αθήνας για το πρόγραμμα λιτότητας τα κράτη της Ευρωζώνης κέρδισαν χρόνο. Αλλά έτσι οι Έλληνες δύσκολα θα καταφέρουν να σταθούν στα πόδια τους: Τρεις οικογένειες κατέστρεψαν τη χώρα»:

Αστυνομικές τακτικές και πως να μη τις εφαρμόζεις.

2011-06-30T10:42:00.008+03:00

Φωτογραφία: Aris Messinis/AFP/Getty Images

Στη φωτογραφία διακρίνεται το όργανο (ο μπάτσος ντε!) να επιλέγει για στόχο το φωτογράφο. Γιατί όμως; Γιατί ίσως αποτυπώνει την αντιεπαγγελματική ή αντικανονική αντιμετώπιση των διαδηλωτών.

Όπου υπάρχει πολιτική θέληση και οργανωμένη αστυνομία τα πράγματα λειτουργούν κάπως διαφορετικά.

Υπάρχει -ας πούμε- πάντα ένας αστυνομικός με βιντεοκάμερα, συλλαμβάνεται ο "ταραξίας" κουκουλοφόρος που έχει αποτυπωθεί να "προβαίνει σε αξιόποινες πράξεις", αποκαλύπτεται το πρόσωπό τους επίσης στην κάμερα και οδηγείται στη δικαιοσύνη με αποδεικτικά στοιχεία.

Όταν δεν υπάρχει πολιτική θέληση αλλά η αστυνομία χρησιμοποιείται με σκοπιμότητες, με συμψηφισμούς, με τακτικές "γιούργια" και κυρίως ανάλογα με την ατζέντα του εκάστοτε κόμματος και του εκάστοτε υπουργίσκου (Χρήστο Παπουτσή πως πάει; Όλα καλά;), τότε και σχέδιο δεν θα υπάρχει και λάθος κόσμος θα συλλαμβάνεται και τα "μπάχαλα" που συλλαμβάνονται θα αφήνονται ελεύθερα λόγω έλλειψης στοιχείων.

Το δε γεγονός οτι ούτε μία (1) φορά δεν έχει πιαστεί ένας απο αυτούς που εκσφενδονίζουν μολότοφ ή σπάνε μαγαζιά αλλά έχουμε πολλές περιπτώσεις συλλήψεων με ταυτόχρονη κλήρωση σακιδίου με ενοχοποιητικά στοιχεία, καθίσταται ιδιαίτερα διαφωτιστικό για τις προτιμητέες τακτικές.

Αλλά κυρίως η έλλειψη των παραπάνω (που φυσικά δεν οφείλεται σε άγνοια και έλλειψη know-how), επιτρέπει και την τακτική χρήσης ασφαλιτών προβοκατόρων σε κάθε δύσκολη περίσταση.

Τις τελευταίες δύο μέρες ήταν προφανές πως οι εντολές ήταν να διαλυθούν οι "αναγνακτησμένοι", να λυθεί η πολιορκία της βουλής που είχε να πάρει σημαντικές αποφάσεις. Άλλωστε ο χρόνος για να χρησιμοποιηθεί η καθημερινή διαμαρτυρία ως ελάχιστος μοχλός πίεσης στην Τρόικα για ελάφρυνση των μέτρων, ήδη πέρασε.

Έτσι είχαμε μια άνευ προηγουμένου χρήση χημικών. Ως "απάντηση" στη "βίαιη" επίθεση των μπάχαλων. Πολυπαιγμένο το έργο και γι αυτό η κατάχρηση των εισαγωγικών.

Απίστευτες ποσότητες χημικών! Κι όχι μόνο στην πλατεία Συντάγματος αλλά μέχρι και στο Μοναστηράκι. Ακόμα και μέσα στο σταθμό του Μετρό. Δεν γνωρίζω επίσης αν τα δακρυγόνα και τα άλλα χημικά είναι πιο δόκιμος τρόπος να διαλυθούν διαδηλώσεις. Έχω δει κανόνια νερού ας πούμε που έχουν επίσης ικανό για την αστυνομία αποτέλεσμα.

Αλλά από το απλό νεράκι τι προμήθειες να γίνουν ας πούμε;

Η κρίση μας αγγίζει όλους. Εκεί που πρέπει.

2011-06-28T12:05:00.002+03:00

Πως το δυναμιτάκι Πάγκαλου έγινε πυρηνική έκρηξη

2011-06-22T11:06:00.009+03:00

Μια "μινέρβα" (ή μήπως ήταν "γουρούνα";) του Πάγκαλου, για το πότε ήρθε η δημοκρατία της μεταπολίτευσης, ήταν αρκετή για να κάνει τα πράγματα λαμπόγυαλο χτες στη βουλή.

Η συζήτηση ήταν για ψηφο εμπιστοσύνης. Και το αδέσποτο πυροτέχνημα, η κροτίδα μετατράπηκε απο την αντίδραση της ΝΔ σε πυρηνική έκρηξη.

Ενδεικτικό της χρεοκοπίας του πολιτικού λόγου; Ίσως. Γιατί ένας ξεκάρφωτος και ίσως αυθαίρετος ισχυρισμός, μπορεί να αντιμετωπιστεί με ισχυρό αντεπιχείρημα, με χιούμορ, με απαξίωση, με ένα σωρό τρόπους. Αλλά με αποχώρηση σύσσωμης σχεδόν της Ν.Δ.; Για να επιστρέψουν στα έδρανά τους μετά απο λίγο; Αστειότητες ανάξιες ενός κοινοβουλίου και ανάξιες των στιγμών που αυτό το ρημάδι καλείται να αντιμετωπίσει.

Αλλα ποτέ άλλοτε δεν κόλλαγε καλύτερα το "έχουμε την εξουσία που μας αξίζει". Κάθομαι και κάνω ολόκληρες κουβέντες (χαρά στο κουράγιο μου!) με όσους δηλώνουν πως καθόλου δεν στεναχωρήθηκαν με την τραμπούκικη πισώπλατη επίθεση ενός λεβεντομαλάκα στον Τάσσο Τέλλογλου.

Ναι, δεν είναι και τόσο σημαντικό γεγονός απο μόνο του, αλλά για να ιχνογραφήσεις και να αποκτήσεις εικόνα της κοινωνίας σου πρέπει να μπορείς να διαβάζεις τις κουκίδες που θα ενώσεις. Και η φθηνή βία, είναι μια κουκίδα σε πολύ κεντρικό και κρίσιμο σημείο. Ο Χατζηδάκης χτες, ο Τέλλογλου σήμερα, ποιός ξέρει ποιός αύριο και για ποιόν λόγο. Ο συγκεκριμένος έγινε αριστερός στόχος επειδή -λέει- σε κάποιο κείμενό του υποστήριξε πως ίσως να είναι μια λύση η αναστολή κάποιων άρθρων του συντάγματος, που πιθανότατα σημαίνει δικτατορία.

So fucking what;

Σε ποιά φάση της αυτή η αριστερή (του κώλου) μερίδα συμπολιτών μας ξέχασε να απαντά με ίσης αξίας κείμενα ή λόγο; Να επιχειρηματολογήσει για το πως μια τέτοια άποψη είναι είτε αστεία είτε επικίνδυνη; Απο πότε ο χώρος που -όπως βαρέθηκα να λέω- παραδιακά στέγαζε τη διαννόηση, ξέχασε να διαννοείται και πρέπει να απαντά με πισώπλατες επιθέσεις ή να μένει απαθής σ' αυτές και να μη τις καταδικάζει;

Ας παραδεχτούμε λοιπόν τη μαύρη αλήθεια: Είμαστε πολιτικά και διαννοητικά όχι απλά βρέφη. αλλά ανύπαρκτοι! Όχι μόνο μας λείπει η πολιτική σκέψη αλλά πέσαμε απο μικροί στη χύτρα όπου ο λαϊκισμός ανακατευόταν με την εμφύλια χουλιγκάνικη αντιπαλότητα. Η πρώτη αντανακλαστική αντίδαση στα δύσκολα, δεν είναι αντίλογος στο λόγο αλλά βίαιη συνολική απόρριψη διαλόγου.

Αν αυτό το κομμάτι των συμπολιτών μας που αυτοαποκαλείται "προοδευτικό" και "δημοκρατικό" μισεί το φασισμό αλλά γοητεύεται απίστευτα απο τα θέλγητρά του (την συνοπτική στοχοποίηση δηλαδή και την απόρριψη διαλόγου που οδηγεί στην ατροφία του προβληματισμού), τότε σε τι κατάσταση διαλλεκτικής ικανότητας πρέπει να βρίσκεται ο ψηφοφόρος της ΝΔ και του ΛΑΟΣ;

Γιατί να είναι διαφορετική η αντίδραση της ΝΔ στη βουλή όταν είναι πρόσφορη η πιο "φαντεζί", ακραία και μηντιακά δόκιμη λύση της "βίαιης" αποχώρησης; Πάλι καλά που δεν έπεσε και ξύλο δηλαδή όπως Ταιβάν. Αν και δεν απέχουμε πολύ απο τη στιγμή εκείνη.

Κατα τα άλλα, η υπόλοιπη ομιλία του Πάγκαλου ήταν εύστοχη και πολιτική.

Ούτε πόκερ, ούτε μπλόφες. Μόνο αδιέξοδο.

2011-06-16T09:05:00.005+03:00

Ήμουν πάντα της αρχής " η πιο απλή εξήγηση είναι η πιθανότερη". Αλλά μετά από τα χτεσινά είμαι ακόμα πιο φανατικός οπαδός της θεωρίας.

Ο Γιώργος εδώ και καιρό ξέρει πως δεν πάει πουθενά το τραίνο. Συνειδητοποίησε μάλλον αργά πως έγινε πρωθυπουργός από αφέλεια, επειδή οι άλλοι την έκαναν με πηδηματάκια κι αυτός έμεινε με το μουτζούρη.

Και διαπίστωσε επίσης αργά πως δεν έχει το ειδικό βάρος για να παίξει το ρόλο της μηχανής και να τραβήξει τόσα βαγόνια που απ΄ τη στασιμότητα έχουν γίνει ένα με τις γραμμές.

Κανένα πόκερ λοιπόν και κανένα μπλάκτζακ. Καμία μπλόφα και κανένας τακτικισμός. Θα ήταν ευτυχής ο Γιώργος αν είχε κληρονομήσει τα γονίδια του πατέρα του. Αλλά τα χτεσινά ήταν απελπιστική έλλειψη σχεδίου.

Επιχείρησε λοιπόν ο ΓΑΠ να βρει διέξοδο μέσω συγκυβέρνησης, ο Σαμαράς του έβαλε όρους που ήταν αδύνατον να δεχτεί χωρίς να εξευτελιστεί ή τέλος πάντων να δηλώνει την απελπισία του (και φυσικά ο Σαμαράς δεν είναι κορόιδο να θέλει να καεί με τέτοιες συνθήκες στη χώρα), έπεσαν και οι Πασόκοι από πάνω του φωνασκούντες (γιατί ξέρουν βασικά πως το κόμμα απόθανε και προσπαθούν να καθυστερήσουν την κηδεία) και κάνοντας την ανάγκη φιλότιμο, έκανε το μόνο που του απέμεινε: Θα συνεχίσει με ανασχηματισμό. Wow.

Και επειδή πρέπει να εξασφαλίσει την ψήφο εμπιστοσύνης θα πρέπει να ικανοποιήσει το κομματικό του πεδίο, ξεχνώντας πιθανότατα τις λύσεις με πολλούς εξωκοινοβουλευτικούς, τεχνοκράτες κλπ. Άρα μια από τα ίδια...

Η χώρα δεν είναι μόνο οικονομικά χρεοκοπημένη, αλλά και πολιτικά και κοινωνικά. Καμία επιχειρούμενη λύση δεν πρόκειται να ευδοκιμήσει με το υπάρχον πολιτικό, ηγετικό δυναμικό. Η μισή τελματωμένη κοινωνία μας περιμένει να ξαναγυρίσουν οι παλιές καλές μέρες της αφθονίας και της ρεμούλας που έθρεψε το σύστημα και την παραοικονομία, ενώ η άλλη μισή περιμένει να αλλάξει δραματικά το τοπίο, η δημόσια διοίκηση και να γίνουμε μια χώρα με δυτικότροπες δομές και χρηστή διακυβέρνηση.

Αδιάφοροι πάντως πλέον δεν υπάρχουν.

Η ηγεσίες του Κώστα, του Γιώργου και η επόμενη του -εν αναμονή- Αντώνη, αποδεικνύουν την απόλυτη γύμνια των σημερινών πολιτικών, που γαλουχήθηκαν σε εποχές μηδενικού πολιτικού προβληματισμού και περισσότερο μας απασχολούν παραπολιτικά, παρά με την πολυαναμενόμενη παραγωγή έργου.

Αυτές οι ηγεσίες αδυνατούν να εμπνεύσουν οποιοδήποτε από τα δύο κομμάτια του "λαού", αδυνατούν να δώσουν όραμα, να καταρτίσουν σχέδιο. Οι πρακτικές τους, μίζερες, μπακάλικες και επομένως ατελέσφορες, περισσότερο αποξενώνουν τους ψηφοφόρους τους παρά τους εμψυχώνουν, η εκλογική παλάντζα έφτασε έτσι να παλινδρομεί σχιζοφρενικά μεταξύ των δύο κομμάτων εξουσίας ενώ η χώρα βυθίζεται συνεχώς και σε πιο βαθιά νερά από όπου η ανέλκυση γίνεται αδύνατη.

Κρίμα, αλλά όπως όλα τα φυσικά φαινόμενα, αναπόφευκτο.

Το Κέντρο (φάντασμα) Ερευνας Μελάσσας και ο πολιτευτής Μ.Παπακώτσος

2011-06-03T10:33:00.002+03:00

Διαβάστε κι αγανακτήστε.

Είναι καπελωμένο το Σύνταγμα;

2011-06-03T10:04:00.004+03:00

Δεν είχα καμία διάθεση να επανέλθω στο θέμα των αγανακτησμένων του Συντάγματος, ήθελα να το αντιμετωπίσω μια και καλή απολογιστικά, μετρώντας το αποτέλεσμα.

Αλλά δεν μπορώ να μη παρατηρήσω την κατάσταση:
Το πάνω μέρος της πλατείας έχει κυριαρχηθεί από το απολίτικο πλήθος με τα τετζερέδια.
Στο κάτω μέρος της πλατείας όμως όπου γίνονται οι συνελεύσεις και που υποτίθεται ξεκίνησε ως χώρος πολιτικού προβληματισμού, έχει διαμορφωθεί μια κατάσταση που πλέον δεν έχει να κάνει ούτε με μνημόνιο ούτε με αγανάκτηση.

Αναρωτήθηκα αρχικά γιατί περνούσαν οι μέρες και δεν μπορούσε να συνταχθεί κάτι σαν αυτό που εξέδωσε η ανάλογη διαμαρτυρία της Μαδρίτης. Και που εκφράζει κατα 95% και την ελληνική πραγματικότητα.

Μάλιστα όταν είδα τον Γ. Βότση να μιλάει εκεί για επιβεβλημένη αναθεώρηση του συντάγματος πίστεψα πως και πάλι η γενιά της μεταπολίτευσης αναλάμβανε να κηδεμονεύσει με σκονάκια το σκεπτικό και το λόγο των «κατωβουλητών» που αδυνατούσαν να πάρουν αποφάσεις, να ορίσουν όργανα.

Αλλά όχι. Τα ψηφίσματα που συντάσσονται δεν είναι κατά τύχη ή από λάθος γενικόλογα κι αόριστα. Κι ας αναρωτιούνται οι ίδιοι οι συμμετέχοντες για τους λόγους.

Αντίθετα αντιπροσωπεύει άριστα την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί και τις συζητήσεις που αναπτύσσονται . Οι απάτσι «κατωβουλήτες» δεν έχουν στόχο το μνημόνιο, αλλά την επιβεβαίωση της ταυτότητάς τους και τη δικαίωση της ιδεολογίας τους. Το κείμενο της Μαδρίτης αντιμετωπίζεται λίγο-πολύ σα νεοφιλελεύθερο(!).

Αυτό στην ουσία δεν έχει καμία διαφορά απο τον κομματικό μεσσιανισμό. Όπως ακριβώς τα κόμματα υπόσχονται πως αν και όταν έρθουν στην εξουσία θα λύσουν τα όποια προβλήματα μέσα απο τον κάθε «-ισμό» που αντιπροσωπεύουν, έτσι και οι "κατωβουλήτες" απορρίπτουν τις διεκδικήσεις αντιμετώπισης ανεργίας, μείωσης μισθών και συντάξεων και κατάργησης συλλογικών συμβάσεων μέσα απ’ το υπάρχον πολιτικό σύστημα. Δεν τους ενδιαφέρει να αποτελέσουν μια οργανωμένη αντίσταση στα ανισσόροπα μέτρα που επιβάλλονται, ούτε καν να είναι ένας διακομματικός παρεμβατικός φορέας πίεσης απέναντι σε κάθε κυβέρνηση.

Η προσέγγισή τους είναι πιο μαξιμαλιστική: Κάτω ο καπιταλισμός, κάτω η εργοδοσία, κάτω ο κοινοβουλευτισμός. Άμεση Δημοκρατία. Πρέπει να έρθει στην εξουσία η ουτοπία που φαντασιωνόμαστε για να βρουν λύση τα προβλήματα (και να δημιουργηθούν άλλα, ίσως μεγαλύτερα αλλά αυτό θα το δούμε τότε, η μάλλον δε θα το δούμε γιατί στην ουτοπία δεν υπάρχουν προβλήματα).

Απ’ αυτή την άποψη, το χάπενινγκ του Συντάγματος μπορεί να είναι ενδιαφέρον, να βοηθά στη ζύμωση, την άρθρωση πολιτικοειδούς (κι όχι πολιτικού) λόγου από μια παραπεταμένη –πολιτικά- γενιά που δεν έμαθε να διαλλέγεται και να εντοπίζει στόχους, μπορεί να βοηθήσει να διαμορφωθεί τουλάχιστον ένας λόγος εκεί που μέχρι σήμερα υπήρχε η βίαιη αυτόματη ανακλαστική αντίδραση.

Αλλά και πάλι ο διαμαρτυρόμενος για το χειρισμό του μνημονίου που δεν ενδιαφέρεται να αλλάξει το πολίτευμα, είναι άστεγος.

Ιαπωνία: Ηλικιωμένοι "καμικάζι" στη μάχη με τη ραδιενέργεια Πηγή:www.capital.gr

2011-06-01T16:37:00.000+03:00

Πηγή: www.capital.gr

"Δεν κάνει για τίποτα, βολέψτε τον κάπου".

2011-05-31T11:16:00.006+03:00

Αυτή η φράση που πιθανότατα συνοψίζει τη νεότερη ιστορία μας και εξηγεί τη χρεοκοπία μας, προέρχεται απο σημείωμα σε βιογραφικό που πέρασε απο το γραφείο του Σουφλιά.

Η φράση θα πρέπει να γραφτεί με χρυσά γράμματα σε αψίδες που πρέπει να τοποθετηθούν στις εισόδους της χώρας, πάνω απο τη ένδειξη "Passport Control".

Σήμερα το πρωί έμαθα επίσης πως ένας μηχανικός πολεοδομίας των βορείων προαστίων που συνελήφθη να λαδώνεται -επ' αυτοφόρω- με τρεις χιλιάδες ευρώ προσημειωμένα, αφέθηκε ελεύθερος (αφού ορίστηκε δικάσιμος) καταβάλλοντας εγγύηση 15.000€. Διαθέτει οικία 600μ2 με εσωτερική πισίνα. Ο μηχανικός της πολεοδομίας.

Δεν είμαστε ο πιο διεφθαρμένος λαός, είμαστε όμως ο πιο ανεξέλεγκτος.

Αν ο Γερμανός ή ο οποιοδήποτε βορειοευρωπαίος αφηνόταν να λειτουργήσει με ελληνικούς όρους, θα έκανε ακριβώς τα ίδια. Είναι η ανθρώπινη φύση αυτή. Οι κανόνες και οι διαδικασίες που επιβλέπουν τη τήρησή τους όμως, είναι στη θέση τους και λειτουργούν για να φρενάρουν αυτή την τάση.

Στο Βέλγιο δεν επείγονται να εκλέξουν κυβέρνηση, αλλά τα πάντα λειτουργούν κανονικότατα. Δεν είναι περισσότερο πατριώτες. Αλλά λειτουργούν θεσμοί και κανόνες χωρίς πελατειακή σχέση.

Στις καθημερινές συγκεντρώσεις στο Σύνταγμα, ακούγεται το "κλέφτες", βλέπουμε κρεμάλες(!) αλλά ακόμα δεν έχουμε δει συγκεκριμένα αιτήματα για άρση της βουλευτικής ασυλίας, για μη παραγραφή των αδικημάτων. Δεν έχει μπει ακόμα στο αυλάκι η κοινωνική πίεση για αυτούς ακριβώς τους κανόνες και τις διαδικασίες που θα επιτρέψουν τη διαφάνεια και τη λογοδοσία. Σα να μη το πιστεύουμε, σα να μη το θέλουμε.

Λες κι έχουμε βολευτεί όλοι μας σε μια κατάσταση, λες κι έχουμε βρει τις "μόντες" για να τα βγάζουμε πέρα στη συναλλαγή. Κι αν αλλάξουν οι όροι δε θα βολευτεί το πράμα. Ούτε αυθαίρετα θα έχουμε για να εισπράξει μετά το κράτος "αντίτιμο νομιμοποίησης", ούτε "περαίωση", ούτε φακελάκια για να αντισταθμίζουν τις λειψές επίσημες αποδοχές.

Για την ιστορία: αυτός που "δεν έκανε για τίποτα", βολεύτηκε κάπου (φυσικά). Στο Μετρό. Και απεργούσε μετά, με όλους τους άλλους εργαζόμενους. Με αιτήματα.

Ανικανότητα ή φόβος;

2011-05-27T14:04:00.008+03:00

Γράφω ενώ στο προεδρικό μέγαρο συναντώνται οι αρχηγοί των κομμάτων. Για να αναλάβουν τις ευθύνες τους για το μέλλον της χώρας.

Μάλιστα. Αλλά ποιές ευθύνες;

Την ευθύνη της απλής ανικανότητάς τους; Τη γνωρίζουν άραγε;

Τη βαριά ευθύνη της εσκεμμένης απραξίας για να καρπωθούν την αποτυχία του αντιπάλου τζογάροντας πάνω απο το πτώμα της χώρας;

Της εύκολης λεηλασίας που απαιτούν οι δανειστές;

Τι σκατά φταίει επιτέλους που μια κυβέρνηση που ήταν η τελευταία εφεδρεία γκρεμίζεται απο μόνη της σας πύργος απο τραπουλόχαρτα; Τι φταίει που δεν μπορεί να παρθεί η παραμικρή απόφαση, που δε συμβαίνει απολύτως τίποτα απο αυτά που θα μπορούσαν ή που θα έπρεπε να γίνουν;

Ανικανότητα ή φόβος πολιτικού κόστους είναι η αιτία που τόσο καιρό τώρα δεν έχει γίνει το παραμικρό για να αξιοποιηθούν τα περίφημα "Ολυμπιακά ακίνητα"; Θυμηθείτε οτι τα πρώην στελέχη του οργανισμού έπαιρναν ακριβοπληρωμένες θέσεις τη μία μετά την άλλη ως "πετυχημένα". Τόσο πετυχημένα τα στελέχη που σήμερα δεν ξέρουμε τι να κάνουμε τα πανάκριβα κουφάρια που ρημάζουν και λεηλατούνται.

Ανικανότητα ή φόβος πολιτικού κόστους που τόσο καιρό τώρα η κυβέρνηση αδυνατεί να ιδιωτικοποιήσει, να χαρίσει, να κάνει κάτι, οτιδήποτε με τον ΟΔΙΕ έστω που "μπαίνει μέσα" μερικά εκατομμύρια ευρώ κάθε μήνα; Ούτε κοινή ωφέλεια, ούτε ζωτικό κοινωνικό αγαθό είναι, όπως το νερό ή το ρεύμα, κι όμως ακόμα κι αυτό είναι αδύνατον να διεκπεραιωθεί.

Ανικανότητα ή φόβος πολιτικού κόστους το να προχωρήσουν οι παραγγελίες του υλικού για να γίνουν οι προεκτάσεις του Μετρό, να γίνει η συντήρηση των φαναριών; Αν η αμαρτωλή Ζίμενς είναι η αιτία που ο Ρέππας τρέμει να υπογράψει μπας και κατηγορηθεί, ας επιβάλλουν επιτέλους ένα γενναίο πρόστιμο όπως έκαναν και οι άλλοι κουτόφραγκοι κι ας προχωρήσουν να τελειώνουμε επιτέλους!

Ανικανότητα ή φόβος πολιτικού κόστους (ή μήπως είναι "πολλά τα λεφτά") που δεν προχωράνε ηλεκτρονικές συνταγογραφήσεις, μηχανογράφηση οργανισμών κι όλες οι άλλες απαραίτητες ενέργειες που θα επιτρέψουν την παρακολούθηση και το φρένο στις κλεψιές;

Ανικανότητα ή φόβος πολιτικού κόστους να αντιμετωπιστούν οι εργατοπατέρες που εκβιάζουν ολόκληρη την κοινωνία (σήμερα οι ΟΤΕτζήδες έκλεισαν την Κηφισίας επειδή πουλιέται άλλο ένα 10% του οργανισμού που ήδη διοικείται από τους Γερμανούς!). Η τρέλα των εκβιασμών έχει ξεπεράσει τις ταινίες του Θου Βου σε τέτοιο σημείο που για να γίνουν τελικά τα δρομολόγια από Κόρινθο των πλοίων που είχαν μπλοκάρει, υπάρχουν πληρώματα 40 ατόμων σε πλοία που χρειάζονται 8 άτομα!

Ανικανότητα ή φόβος πολιτικού κόστους που αδυνατούν να κάνουν την αναθεώρηση ή οτιδήποτε άλλο που θα καταργήσει την ασυλία, την ασυδοσία και τον παράνομο πλουτισμό των επαγγελματιών λωποδυτών της πολιτικής; Πότε θα δούμε να δημεύεται μια περιουσία φτιαγμένη απο μίζες και μαύρο κομματικό χρήμα;

Ανικανότητα ή φόβος πολιτικού κόστους να καθαρίσουν το τοπίο από τους εκβιαστές εκδότες που ξεκινάνε κανονικό επικοινωνιακό πόλεμο κάθε φορά που μια απόφαση δε τους επιμοιράζει και τα κουκούτσια του καρπουζιού; Ως πότε θα χαράσουν πολιτική οι αυθάδεις άνκορμεν και σχολιαστές και οι θρασύτατοι νεόκοποι "εκδότες" που θα έπρεπε απο καιρό να βλέπουν μόνο τον τοίχο του κελιού τους;

Ανικανότητα ή φόβος πολιτικού κόστους που οι ηγεσίες διακομματικά αδυνατούν να βρουν τα σημεία στα οποία συμφωνούν και να πράξουν άμεσα όσα μπορούν και πρέπει να γίνουν και να αντιμετωπίσουν σε δεύτερο χρόνο -με κάποιο πλειοψηφικό τρόπο ίσως- τα σημεία στα οποία διαφωνούν;

Πως διάολο φτάσαμε να είμαστε καταδικασμένοι να διοικούμαστε από ανίκανους από άτολμους κι απο διεφθαρμένους;

Για τη σημερινή συγκέντρωση

2011-05-25T16:38:00.003+03:00

Έγραψα μια απάντηση για τη σημερινή συγκέντρωση στο blog "Reason" αλλά επειδή μου βγήκε σεντονοειδής και επιθυμούσα να πάρω και θέση για το θέμα, παραθέτω κι εδώ ελαφρώς ανασυνταγμένη την άποψή μου. Αν και συμμερίζομαι τις θεμιτές αντιρρήσεις που καταγράφονται στο blog (η συγκέντρωση είναι ασύντακτη χωρίς συγκεκριμένα αιτήματα) ελπίζω πως κάποια κίνηση με τέτοια χαρακτηριστικά είναι πολλαπλά χρήσιμη.

Κατ' αρχήν θα δώσει ένα επιχείρημα στην κυβέρνηση (εάν αυτή θέλει να το χρησιμοποιήσει σε κάποιο τραπέζι διαπραγματεύσεων) για να αποφευχθούν οι πιο ανάλγητες αξιώσεις των δανειστών μας. Διότι κοινό μυστικό είναι πως στην Ελλάδα επιχειρείται να επιβληθούν πρωτοφανείς πρακτικές ερήμην των Ελλήνων (δίκαιες ή άδικες δεν έχει και τόση σημασία απο τη στιγμή που καμία απόφαση δεν περνάει απο κάποιου είδους "διαβούλευση").

Δεύτερον θα ασκηθεί ο κόσμος στο να εκδηλώνεται χωρίς κομματικά πανό και μικροκομματικές ατζέντες σκοπιμότητας. Δεν είναι λίγο αυτό στην ασφυκτική μεταπολιτευτική κομματοκρατία. Θα δοκιμαστούν επίσης τα αντανακλαστικά μιας αυτο-οργάνωσης στο να αρθρώνει επιχειρήματα και διαμαρτυρία που να μπορούν να εκφράσουν πολυσυλλεκτικό κοινό (όπως Ισπανία).

Αντιλαμβάνομαι πως η συστηματική εκδήλωση διαμαρτυριών (226 μέρες του 2010 στο κέντρο γινόταν κάποια πορεία ή διαδήλωση, δηλαδή σχεδόν κάθε εργάσιμη), έχει αδυνατίσει πάρα πολύ τη δυναμική μιας τέτοιας (ή κάθε) εκδήλωσης και διαδήλωσης. Αλλά κάποτε πρέπει να βρει στέγη και χώρο και ο ιδιωτικός (σιωπηλός πάντα) υπάλληλος που είναι στο "αμήν" και πασχίζει να παραμείνει εκτός κομματικών μαντριών. Που πασχίζει να ξεφωνίσει το "ξεσταύρι" του στους αδιάφορους και τελματωμένους εθνοπατέρες, εργατοπατέρες και πατερούληδες που τον τραβάνε απ το μανίκι.

Ξέρω πως λίγοι τέτοιοι θα βρίσκονται στη συγκέντρωση, ξέρω πως η σημερινή κινητοποίηση γίνεται απο το θιγμένο φιλότιμο μπροστά στη μεγαλειώδη διαμαρτυρία των Ισπανών που είχε και άριστα διατυπωμένα αιτήματα. Ξέρω πως οι τραμπούκοι προβοκάτορες κουκουλοφόροι και τα γνωστά αντιεξουσιαστικά γραφικά στοιχεία της λατρείας των μολότοφ, έχουν φροντίσει να φοβίσουν τον κόσμο και να ενοχοποιήσουν τις κινητοποιήσεις.

Αλλά το να στέκεσαι βουβός μπροστά σε ένα διεθνές σύστημα εξουσίας που φροντίζει να επιβάλει απάνθρωπους κανόνες κουκουλώνοντας και τις τεράστιες δικές του ευθύνες στη σημερινή κατάσταση, να έχεις να αντιμετωπίσεις σιωπηλός μια ανίκανη διαπραγματευτικά κυβέρνηση ανάξια ακόμα και να υπερβεί το ίδιο της το κομματικό κατεστημένο στέλνοντας το λογαριασμό στο αδύναμο κρίκο-πολιτη κι απ' την άλλη να πρέπει να επιχειρηματολογήσεις και εναντίον της διαμαρτυρίας, πάει πολύ.

Να συζητήσουμε την κατάργηση πολιτικών νεολαιών;

2011-05-23T15:17:00.008+03:00

Ο μεταπολιτευτικός κύκλος έκλεισε. Τα κόμματα καλώς ή κακώς κυριάρχησαν σε στην πολιτική και κοινωνική ζωή, ρυθμίζοντας μια τεράστια γκάμα καθημερινών ζητημάτων.

Αλλά εδώ και κάμποσο καιρό η παραγωγή πολιτικής έχει ανασταλεί.

Στα δύο μεγάλα κόμματα έχουν ξεμείνει ακόμα και απο ουσιαστικές ιδεολογικές διαφορές, που θα δικαιολογούσαν έστω μια κάποια πόλωση, επι του πιο κατάλληλου σχεδίου για τη σωτηρία της χώρας (λεμε τώρα).

Δείτε τώρα αυτό (αν και πιθανότατα το έχετε δει):

Απο την ευρύτερη αριστερά η θέση που αρθρώνεται "μεταξύ μας", δηλαδή το να καταργηθούν οι κομματικές νεολαίες χαρακτηρίζεται (φυσικά) φασιστική. Σιγά το δύσκολο άλλωστε. Διότι αν κάποιος θα ήθελε να δει τα πράγματα αποστασιοποιημένα, θα έλεγε πως (στη θεωρία), μιά χαρά είναι η ύπαρξη κομματικών νεολαιών, φοιτητικών, μαθητικών κλπ. Άλλωστε στις δικές μου μέρες ήταν η απαραίτητη δημοκρατική κατάκτηση για να μάθει ο νεολαίος να σκέφτεται πολιτικά, να λειτουργεί συλλογικά.

Αρχίδια μάντολες! (x'cuse my french).

Σήμερα δεν καταλαβαίνω για ποιό λόγο πρέπει να υπάρχουν οι κομματικές νεολείες. Και δεν το λέω αυτό λόγω του αίσχους των πανηγυρισμών των «παιδιών» της Ν.Δ. για κάποιες εκλογές (ούτε καν με ενδιαφέρει να μάθω λεπτομέρειες). Δεν είναι καν αποκλειστικό προνόμιο των γαλάζιων αυτό το κατάντημα. Το λέω επειδή πέρα απο τη στρατολόγηση και εκπαίδευση κομματικών κλώνων, οι νεολαίες δεν έχουν πια κανένα λόγο ύπαρξης πέρα απο τα δείχνουν την κατάντια του πολιτικού μας κατεστημένου, της κομματικής αφασίας και διαφθοράς μέσω του τρόπου που διαλλέγονται τα κομματικά του τέκνα. Και να θέτουν υπο ομηρία ολόκληρη τη λειτουργία των ΑΕΙ.

Μα... το δικαίωμα του πολιτεύεσθαι;

Βεβαίως! Όταν κάποιος είναι σε φάση να αναμιχθεί στα κοινά και επιθυμεί να ταυτιστεί με πολιτικό σχηματισμό, μπορεί κάλλιστα να συμμετέχει στα κανονικά κομματικά όργανα (αυτά των ενηλίκων). Στο κάτω-κάτω μόνο καλό μπορεί να κάνει αυτή η ομογενοποίηση με τους ενήλικους κομματικούς. Ή θα γίνει «νεανικός» ο λόγος των πολιτικών ή θα ξυλοποιηθεί αυτών των νεολαίων. Ο ισχυρότερος θα επικρατήσει.

Αλλά σίγουρα το αίσχος των κομματικών νεολαιών που μέχρι στιγμής δεν έχει συνεισφέρει σε τίποτα θετικό πρέπει να σταματήσει. Δεν έχει κανένα νόημα να προσπαθήσω να αραδιάσω τα χάλια που παρατηρούνται στα ΑΕΙ από τις φοιτητικές νεολαίες: Στρατολόγηση των φοιτητών σε επίπεδο υποδοχής και εγκατάστασης των φοιτητών (πλήρης υποκατάσταση του ιδρύματος), συναλλαγές στις εκλογές, αδυναμία συνεννόησης στα αποτελέσματα των φοιτητικών εκλογών, ξύλο (πολύ) και πάει λέγοντας.

Αν πιστεύουν τα κόμματα πως μια τέτοια εκδοχή θα ήταν ανατριχιαστική για την ποιότητα της δημοκρατίας μας, ας δουν αυτά που βλέπουμε εμείς οι υπόλοιποι, ας βάλουν το χέρι στην καρδιά και ας ομολογήσουν πως οι μόνες πιθανότητες είναι οι παρακάτω:

1. Απαγόρευση κομματικής δραστηριότητας εντός των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων (φασίστα, μεταξικέ Ανέστη!)

2. Διάλυση των κομματικών νεολαιών και λειτουργία αποκλειστικά των "κανονικών" κομμάτων.

3. Διάλυση των νεολαιών και επαναδημιουργία με αυστηρότατους και απαρέγκλητους κανόνες λειτουργίας που να διασφαλίζουν την ανεμπόδιστη διεξαγωγή εκπαιδευτικού έργου των ΑΕΙ.

4. [συμπληρώστε το κενό]

Οποιαδήποτε προσπάθεια να παρουσιαστεί η κατάσταση που επικρατεί τώρα ως "βατή" και "υποφερτή" θα είναι απόδειξη της έλλειψης επαφής με την πραγματικότητα (το μικρότερο κακό), έως βαθύτατα ύποπτη υποκρισία (που είναι και η βεβαιότητά μου).

Πάντως το κόμμα που θα κάνει πρώτο το βήμα, θα είναι σίγουρο πως θα προσφέρει μεγάλη υπηρεσία στον τόπο.

Υ.Γ Μετά τις φοιτητικές εκλογές ο Αντώνης Σαμαράς, επισκέφθηκε τα γραφεία της ΔΑΠ για να τους συγχαρεί για τη νίκη και είπε “Αποδείξατε ότι η νεολαία είναι σκεπτόμενη”.

Οι δηλώσεις Σαββόπουλου και αυτοί που ξεχάσαμε να ρωτήσουμε.

2011-05-19T14:32:00.003+03:00

Το πανελλήνιο έφριξε χτες με τις δηλώσεις του Σαββόπουλου που μίλησε σε κάποια ραδιοφωνική εκπομπή. Για όσους δεν παρακολούθησαν το θέμα, το αναδημοσιεύω απο το ΣΚΑΙ:

"Αντιδράσεις έχει προκαλέσει η δήλωση του Διονύση Σαββόπουλου, περί μεταφοράς των μεταναστών σε αραιοκατοικημένα νησιά με χαμηλό πληθυσμό, υπό την επίβλεψη του ΟΗΕ, όπου θα μπορούν να καλλιεργούν τη γη. Πρότεινε επίσης να κηρυχθεί η Αθήνα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και τον καθαρισμό των κτιρίων της Αθήνας από τοξικομανείς και τη μεταφορά τους σε μέρη όπου δεν θα έχουν πρόσβαση οι έμποροι ναρκωτικών."

Δεν καταλαβαίνω την κατακραυγή που σήκωσαν οι δηλώσεις αυτές. Και μιλάω σοβαρότατα. Ούτε για ξερονήσια μίλησε, ούτε για εξορίες.

Μία αντίρρηση έχω μόνο: Το "υποχρεωτικό" της μετακίνησης που υπαινίσσεται. Δεν μπορείς να υποχρεώσεις σε μετακίνηση, είναι προφανώς σα να δημιουργείς στρατόπεδα συγκέντρωσης. Αν ειδικά μιλάμε για αραιοκατοικημένα νησιά (και όχι ερημονήσια, επαναλαμβάνω), αυτό έχει και συγκεκριμένες προϋποθέσεις: Δικαιώματα ελεύθερης μετακίνησης π.χ.

Αν λοιπόν πάρουμε αφορμή απο τις μισο-άστοχες δηλώσεις μπορούμε να φτάσουμε να συνθέσουμε κάποιες καλές ιδέες. Όπως να διατεθούν σε χωριά που ερημώνουν ή που ερήμωσαν σπίτια και αφημένα χωράφια για καλλιέργεια με τη προϋπόθεση μόνιμης διαμονής στον τόπο, με υποχρεωτική χρήση καλλιέργειας για βιοπορισμό, με πολιτικά δικαιώματα, με δανεικό εξοπλισμό. Με συμβουλές και επιτήρηση απο ειδικούς και γεωπόνους.

Να διατεθούν ακόμα και μοναστηριακές εκτάσεις. Κι όχι μόνο στους μετανάστες, αλλά και τους Έλληνες ακτήμονες που θέλουν να καλλιεργήσουν τη γη.

Οι τιμές των τροφίμων είναι συνεχώς ανοδικές, ψάχνουμε τρόπους για περισσότερη παραγωγή. Το "περίσσευμα" σε ανθρώπους γιατί να μη μετατραπεί σε θετικό κεφάλαιο;

Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί η προοπτική του να καθαρίζουν τα παρμπρίζ στα φανάρια του κέντρου, να δουλεύουν στα φραουλοχώραφα άλλων σαν σκλάβοι ή να σκυλοπνίγονται στο Ιόνιο προσπαθώντας να φτάσουν στην Ιταλία (για να γίνουν κι εκεί ανθρώπινα σκουπίδια), είναι καλύτερη προοπτική για τους ανθρώπους αυτούς. Γιατί να μη τους προσφερθεί η δυνατότητα να γίνουν νοικοκύρηδες;

Ειδικά την ίδια στιγμή που μεγάλο μέρος της ελληνικής επικράτειας χρειάζεται να αναζωογονηθεί, να κατοικηθεί να δώσει δουλειές. Να σταματήσει και η μόνιμη γκρίνια για τον μειούμενο πληθυσμό της χώρας.

Στην Ιταλία ήδη έγινε κάτι ανάλογο και τα αποτελέσματα προς το παρόν είναι μόνο θετικά. Ναι, φυσικά και θέλει πολύ μελέτη, θέλει πολιτική βούληση και δουλειά, προϋποθέτει εμπλοκή πολλών φορέων. Αλλά ο τζάμπας πέθανε, ήγουν: αν δε βρέξεις κώλο ψάρια δεν πιάνεις.

Ας αφήσουμε λοιπόν τις υστερίες κατά μέρος κι ας χρησιμοποιήσουμε μέρη των απόψεων (αν δε μας αρέσουν στο σύνολό τους) για να συνθέσουμε ιδέες. Όχι για εμάς και την εξυπηρέτηση της ιδεοληψίας μας αλλά για αυτούς τους ανθρώπους και τις ζωές τους.

Γιατί όλως τυχαίως, αυτούς ξεχάσαμε να τους ρωτήσουμε.

Αριστερά και αστυνομία

2011-05-16T16:53:00.013+03:00

Ναι, μερικές φορές είναι πράγματι πολύ δύσκολο να βρεις την άκρη σε ένα κουβάρι που μέρα με τη μέρα μπερδεύεται ακόμα περισσότερο. Και στο μπλέξιμο του κουβαριού βοηθούν όσο μπορούν οι ανακοινώσεις των κομμάτων της κοινοβουλευτικής αριστεράς που εκδόθηκαν μετά το θάνατο του οικογενειάρχη στην 3ης Σεπτεμβρίου. Τα μισόλογα και τα ευχολόγια δείχνουν ολοκάθαρα πως έχει χαθεί η επαφή με την πραγματικότητα.

Λέει ο ΣΥΡΙΖΑ: "Εκφράζουμε την ειλικρινή μας θλίψη για τη δολοφονία του 44χρονου συμπολίτη μας στην Αθήνα. Η δολοφονία ενός νέου ανθρώπου στο κέντρο της πόλης δείχνει με τον πλέον τραγικό τρόπο την εγκατάλειψη των γειτονιών της Αθήνας από την κυβέρνηση αλλά και την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Αντί η κυβέρνηση να παίρνει μέτρα που ολοένα και περισσότερο γκετοποιούν τις γειτονιές, χρειάζονται πολιτικές αναβάθμισης τους, καταπολέμησης της εγκληματικότητας, της φτώχειας και της ανεργίας".

Στ' αυτιά μου αυτό ακούγεται τόσο μαξιμαλιστικό, λαϊκίστικο και αφελές όσο και η ευχή για παγκόσμια ειρήνη απο μια ξανθιά bimbo σε κάποια μεσοδυτικά αμερικάνικα καλλιστεία. Αυτό που αρνούνται να ξεστομίσουν οι συμπαθείς σύντροφοι είναι η λέξη "αστυνόμευση". Δεν βγαίνει η κουφάλα η λέξη με τίποτα!

Γιατί βέβαια πως να μιλήσεις για αστυνόμευση όταν η αστυνομία έχει χρησιμοποιηθεί ενάντια σε δίκαιες διεκδικήσεις, έχει σαπίσει στο ξύλο αναίτια ειρηνικούς -και κατά προτίμηση πεσμένους στο έδαφος- διαδηλωτές (ο ένας ακόμα χαροπαλεύει), έχει σηκώσει τα χέρια ψηλά όταν οι μπάχαλοι τα κάνουν γυαλιά - καρφιά, έχει δηλώσει αδυναμία να εξιχνιάσει και να "δέσει" υποθέσεις όπως αυτή της Κ. Κούνεβα (με αποτέλεσμα να καταλήξει στο αρχείο), αφήνει να φύγουν "στη ζούλα" συλληφθέντες χρυσαυγίτες και τέλος πάντων κάνει ότι μπορεί για να φανεί περισσότερο ταξικός ή παραταξιακός εχθρός παρά θεσμός ασφάλειας.

Σ' αυτή την αποκρουστική αστυνομία κυριαρχεί περισσότερο το αυτόματο ανακλαστικό του ματατζή (που θέλει να ξυλοφορτώσει το διαδηλωτή που τον ταλαιπωρεί δυσανάλογα για τις πενταροδεκάρες που πληρώνεται), έναντι οποιασδήποτε ισχνής και υποτυπώδους εκπαίδευσης. Άντε να βάλεις φραγή στο ξύλο και τη βία σ' αυτή την αφημένη στην τύχη της αστυνομία που θα θρηνήσει θύματα απο ποινικούς δολοφόνους ή τρομοκράτες λόγω κακού εξοπλισμού και κακής εκπαίδευσης. Στον πεσμένο διαδηλωτή οι αστυνομικοί (αποφεύγω τη χρήση του όρου "μπάτσος") με την ελάχιστη πολιτική σκέψη, βλέπουν τον δικό τους εχθρό, τον υποψήφιο δολοφόνο τους (ή όχι;).

Άντε να βάλεις όριο στη βιαιοπραγία ενός σώματος που σπανίως τιμώρησε αποτελεσματικά τις υποθέσεις "ζαρτινιέρας" με αποτέλεσμα να έχει εγκαθιδρυθεί η λογική του τρελού συμψηφισμού: "Δε σε πληρώνω καλά, αλλά τουλάχιστον σ' αφήνω να βγάλεις το άχτι σου χωρίς να σε τιμωρώ" (σε πολύ χονδρική διατύπωση).

Ναι, η εγκληματικότητα δεν είναι θέμα μεταναστών ή λαθρομεταναστών ή Ελλήνων, η φτώχεια και η κρίση μπορεί να έχει μεγαλώσει μέσα στον καθένα την ανάγκη για παραβατικότητα. Αλλά αυτό δεν είναι ένα θέμα που μπορεί να περιμένει να λυθεί όταν θα έχει καταπολεμηθεί η φτώχεια και η αδικία και το ψέμα σ' αυτή την κακούργα κενωνία. Ακόμα και ο χειρότερος μαχαιροβγάλτης θα σκεφτεί δύο φορές να διαπράξει έγκλημα όταν ξέρει πως στην επόμενη γωνία πιθανότατα θα πιαστεί.

Πρωτεύει λοιπόν η σωστή αστυνόμευση του πολύπαθου κέντρου της Αθήνας. Πρωτεύει να πιαστούν οι ναρκέμποροι, οι νταβατζήδες, οι έμποροι και οι εισαγωγείς μεταναστών, να βρεθεί χώρος και να αποφασιστεί μια αξιοπρεπής πολιτική για τα πρεζόνια. Πρωτεύει η αστυνόμευση που θα προστατεύσει εξίσου τον οικογενειάρχη αλλά και τον άμοιρο Μπαγκλαντεσιανό που έσφαξαν (μάλλον) οι ανεγκέφαλοι ναζί στα Πατήσια. Πρωτεύει η αστυνόμευση, εκπαίδευση και τιμωρία των ίδιων των αστυνομικών που δεν μπορούν να βάλουν φραγή στην οργή τους όταν πέφτουν κατα μπουλούκια σε διαδηλωτές. Πρωτεύει η αστυνόμευση με μεθοδολογία που θα επιτρέψει επιτέλους τη σύλληψη μερικών πραγματικών μπάχαλων (όχι με "δανεικά" σακίδια με πέτρες και μολότοφ), για να δούμε επιτέλους ποιοί είναι κι απο που παίρνουν εντολές. Πρωτεύει να σταματήσουμε να θρηνούμε νεκρούς λες και είμαστε Καμπούλ και Βαγδάτη.

Αυτά περιμένω να ακούσω απο την αριστερά. Να με πείσει πως έχει επαφή με την πραγματικότητα. Να υπερβεί τις αγκυλώσεις της και να μου δείξει πως θα ήθελε την αστυνομία, να μου εξηγήσει και να υπενθυμίσει το ρόλο της και να με κάνει να διεκδικήσω αυτό το ρόλο μαζί της.

Τη φωτογραφία την πήρα απο το blog του Allou Fun Marx

Λαγοί και κότες

2011-05-10T10:33:00.008+03:00

Συγγνώμη που δεν μπορώ να συμμεριστώ το ενδιαφέρον για το τι λέει ο Λοβέρδος.

Συγγνώμη που βρίσκω αδικαιολόγητη όλη τη φιλολογία που αναπτύσσεται σε ΜΜΕ, σε blogs και στο tweeter για το αν είναι "λαγός" ή "παραιτείται" ή "καλλιεργεί το προσωπικό του προφίλ".

Πριν λίγο καιρό σε ένα post με τίτλο "Τα κορδόνια των παπουτσιών του ΓΑΠ" αναδημοσίευσα ένα κείμενο από την Athens Voice και υποστήριζα πως είναι ίσως η πιο σημαντική είδηση της περιόδου. Έλεγα κι εκεί πως ο Γιώργος Παπανδρέου είναι τελικά ανεπαρκής, πως δεν μπορεί να κυβερνήσει και να είναι αποτελεσματικός από τη στιγμή

που δεν έχει το ίχνος δύναμης να επιβληθεί στους συνεργάτες του υπουργούς.

Την περασμένη εβδομάδα ο Πρετεντέρης στα ΝΕΑ δημοσίευε μια άποψη για μια αναποτελεσματική σύσκεψη που έγινε για τη μόνιμη βία στα γήπεδα. Συγκράτησα την εξής φράση του: "Τι τους έφταιγε ο πρωθυπουργός και τον έσερναν σε μια τέτοια σύσκεψη;" Και σκέφτηκα πως αν αυτή η πρόταση δεν ήταν εσκεμμένη (ώστε να περάσει υπόγεια την αντίληψη περι ανεπάρκειας του ΓΑΠ), τότε έδειχνε ολοκάθαρα το πως έχει παγιωθεί η άποψη μέσα μας πως ο πρωθυπουργός είναι μια άβουλη μαριονέτα που σύρεται σε φλύαρες και αναποτελεσματικές συναντήσεις.

Η φιλολογία πως ο Λοβέρδος επίσης είναι "λαγός" του ΓΑΠ επιβεβαιώνει μια επίσης κοινή υποψία πως ο ηγέτης του Πασόκ είναι ανίσχυρος να καθαρίσει το τοπίο και απαιτείται η φωνή του σπασίκλα της τάξης που επιβάλλει την ησυχία εκ μέρους του δάσκαλου. Διότι τους "λαγούς" στην πολιτική τους χρειάζονται μόνο οι "κότες".

Μοιραίο δεν είναι να είμαστε σαν χώρα αναποτελεσματικοί ακόμα και με τέτοιου μεγέθους οικονομική αιμορραγία μισθών και συντάξεων σαν αυτή που ζούμε τον τελευταίο χρόνο; Μοιραίο δεν είναι να έχει ήδη διαλυθεί και το τελευταίο απομεινάρι κρατικής οργάνωσης, μοιραίο δεν είναι το οτι σε μια περίοδο γενικευμένης παράλυσης ο κάθε υπουργός, θα φροντίσει απλά να επιβιώσει περιμένοντας στην όχθη του ποταμιού να δει να παρασύρεται το πτώμα του αντιπάλου του;

Δεν ξέρει ο ΓΑΠ ένα χρόνο τώρα ποιός μπορεί, ποιός θέλει και ποιός όχι; Δεν ξέρει πως λύσεις για συνεργάτες και υπουργούς υπάρχουν και πέρα από τους κοινοβουλευτικούς και τα κομματόσκυλα; Φυσικά και το ξέρει, η περίπτωση Μπιρμπίλη είναι χαρακτηριστική. Αλλά όταν η εξωκοινοβουλευτική υπουργός επιχείρησε να φέρει ένα σωστό νομοσχέδιο για την προστασία των περιοχών Natura έγινε το σύστριγκλο απ' όλους όσους είχαν προτεραιότητα τα ψηφαλάκια κι όχι το "που θα πάει να γεννήσει ο πελαργός".

Αυτή η είναι η κατάσταση στα κόμματα. Το βαθύ Πασόκ, η βαθιά Νουδού εγγυώνται πως οι παράγοντες δεν έχουν πάρει μυρωδιά από τις προκλήσεις και το διακύβευμα των ημερών, εγγυώνται πως η κομματική και μικροπολιτική ατζέντα παραμένει αλώβητη. Και χρειάζεται να είναι κάποιος Γιωργάκης ή Κωστάκης για να μην το αντιληφθεί.

Μηδέν!

Γειά σου καλέ μου άνθρωπε, σ' ευχαριστούμε

2011-05-03T10:58:00.003+03:00

"Είκοσι ερωτήσεις για τον ΓΑΠ"

2011-04-28T14:17:00.001+03:00

Για σήμερα το ανάγνωσμα που θα σας προτείνω είναι αυτό του Φώτη Κ.

Να το διαβάσετε απαραιτήτως!

ΔΕΘ-έλουμε να αλλάξουμε

2011-04-27T14:21:00.003+03:00

Διαβάστε εδώ την εξιστόρηση των απίθανων καταστάσεων που συμβαίνουν στο Δ.Σ. της Δ.Ε.Θ απο τον εξαναγκασθέντα σε παραίτηση πρώην προέδρου της εταιρίας Γιάννη Κωνσταντίνου.

Δεν υπάρχει καλύτερο παράδειγμα για το πως αντιλαμβανονται το ρόλο τους στη σημερινή Ελλάδα τα κομματόσκυλα.

Σκάνδαλα, ρεμούλες, κουμπαριές, υπόγειες διαδρομές, εσωκομματικές συγκρούσεις, συνεχίζουν κανονικότατα και απτόητα σα να μη συμβαίνει τίποτα στη χώρα.

Η χαριτωμένη λεπτομέρεια που βρήκα κι εδώ λέει:

"Ωστόσο, η παραίτηση του προέδρου της ΔΕΘ Γιάννη Κωνσταντίνου φέρνει στην επιφάνεια διαπλοκή στελέχους του οργανισμού, υποστηριζόμενο από υπουργικό στέλεχος της παρούσας κυβέρνησης, που δείχνει προτίμηση σε εταιρεία – υποψήφιο ανάδοχο του έργο και ανάμειξη στενού οικογενειακού προσώπου. Ο λόγος για το εκτελεστικό μέλος της ΔΕΘ Κώστα Μαυράκη, ο οποίος ήταν προσωπική επιλογή της Υπουργού Εργασίας Λούκας Κατσέλη σύμφωνα με το «Βήμα», και έδινε πρόκριση στον διαγωνισμό για το εκθεσιακό κέντρο στην Ernst & Young ΑΕ, στην οποία είχε νωρίτερα προσληφθεί η κόρη του."

Πως το είχε πει ο ΓΑΠ; Αλλάζουμε για να μη βουλιάξουμε;

Πετυχημένο!

Κωλοελλήνων Πάσχα

2011-04-26T08:23:00.009+03:00

'Ενα παιδί επτά ετών χαροπαλεύει επειδή ένας εικοσιπεντάχρονος κρετίνος δεν κατάφερε να αντισταθεί στην επιθυμία να ρίξει φωτοβολίδα.

Άλλοι δύο είναι τώρα νεκροί επειδή έσκασε η αποθήκη όπου ετοίμαζαν τα "βαρελότα". Τέσσερις άνδρες τραυματίστηκαν, κατασκευάζοντας αυτοσχέδιες κροτίδες στην Καλαμάτα.

Ενα σωρό νεκροί και φέτος και κάθε χρόνο επειδή κάποιοι άλλοι ηλίθιοι "οδηγάρες" δε μπορούν να αντισταθούν στη νεοελληνική τούρμπο μαγκιά τους.

Ατέλειωτες ουρές στις εθνικές οδούς επειδή κάποιοι ανεγκέφαλοι θεωρούν πως ο Κ.Ο.Κ. προέβλεψε μια λωρίδα, τη ΛΕΑ, ειδικά γι αυτούς που θέλουν να αποδείξουν στους άλλους πόσο κορόιδα είναι.

Εκατοντάδες εμφράγματα κάθε Κυριακή του Πάσχα επειδή κάποιοι δεν μπορούν να μετριάσουν τον όγκο των αμνοεριφίων που καταβροχθίζουν.

Αυτές οι μαζικές έξοδοι που συνοδεύονται από επίσης μαζική τήρηση "εθίμων" είναι ένας κανονικός τραγέλαφος. 'Ενας λαός που ποτέ δεν ενέταξε στην παιδεία του την πρόβλεψη ή έστω τη στάθμιση του αποτελέσματος μιας ενέργειας, δηλαδή μια σεβαστή μερίδα συμπολιτών μας που δεν έμαθε ούτε αυτό το βασικό πράγμα μεγαλώνοντας, καλείται να μετακινηθεί, να συνυπάρξει, να αυτο-οργανωθεί, να "διασκεδάσει" και να επιστρέψει.

Να καταφέρει έναν άθλο κανονικό δηλαδή σε σχέση με τις ικανότητές του.

Κάθε χρόνο τα ίδια, όπως και οι μόνιμες οδηγίες στα κανάλια για πεντάχρονα: "Οι οδηγοί να σέβονται τον κώδικα" λέει ο αξιωματικός της Τροχαίας "και να μην οδηγούν υπο την επήρεια αλκοόλ!".

'Ελα!

"Να προσέχετε που ρίχνετε τις κροτίδες και τα βαρελότα", "να φάτε με μέτρο".

Τι είπες τώρα...

Και γιατί να σταματήσουμε εκεί δηλαδή; Γιατί να μη εκδοθούν περισσότερες οδηγίες; Να σκουπιστούμε καλά μετά την τουαλέτα; Να μαγειρέψουμε την τροφή ή να την καταναλώσουμε ωμή; Τι θα συμβεί αν τραβήξουμε τη σκανδάλη του δίκαννου κοιτάζοντας μέσα στην κάννη για να δούμε αν είναι γεμάτο;

Γιατί όχι δηλαδή; Πόση σοφία χρειάζεται να κατακτήσει ένας εικοσιπεντάχρονος για να προβλέψει πως η φωτοβολίδα με αλεξίπτωτο είναι έρμαιο του ανέμου και πως είναι πολύ πιθανό να καταλήξει στα κεφάλια του κόσμου που είναι παντού τριγύρω στη Μητρόπολη;

Πόση ευρυμάθεια και εκπαίδευση σε νόμους της φυσικής χρειάζεται για να προβλέψεις πως η καγκούρικη οδήγηση θα έχει τραγικά θύματα στην πρώτη απρόβλεπτη στιγμή; Κι αν όχι εσένα κάποιον ανυποψίαστο, κάποια οικογένεια;

Πόσους γιατρούς χρειάζεται ο καθένας δίπλα του να τους εξηγήσουν πως τα πέντε κιλά αρνιού στο στομάχι θα προκαλέσουν πυρηνική έκρηξη στην καρδιά του όταν θα πασχίζει να τροφοδοτήσει με αίμα αυτό το σιλό με τα κρέατα και τα λίπη;

Πόση επιστημοσύνη είναι αρκετή για να σε πείσει πως η χρήση της ΛΕΑ θα προκαλέσει χειρότερο μποτιλιάρισμα όταν θα χρειαστεί να φύγεις αριστερά; (Άν θεωρήσουμε πως σε νοιάζει, γιατί βασικά στα παπάρια σου, το ζητούμενο είναι να βρεθείς μπροστά απο τους υπόλοιπους).

Ογκώδης άγνοια λοιπόν σε θανατηφόρο συνδυασμό με αδιαφορία -αν όχι έχθρα- για τους άλλους. Αυτός είναι ο ίδιος κόσμος που θέλει συνολική απαγόρευση του τζόγου για να μη χρεοκοπήσει από τα τυχερά παιχνίδια, και πιθανόν συνολική απαγόρευση του κρασιού για να μη μεθάει, σε τούτους κλείνουν το μάτι τα προστατευτικά ΜΜΕ που φωνάζουν λες και κάποιος δίνει γεμάτο περίστροφο σε πεντάχρονο. Πιθανότατα είναι και ο ίδιος κόσμος που την τήρηση των νόμων (ακόμα κι αυτών που λίγο-πολύ μας προστατεύουν απο την ίδια τη μαλακία μας) τη θεωρεί αντιδραστική και αντιλαϊκή.

Αυτοί είναι οι ίδιοι που καταφέρνουν να βρουν το δρόμο για την κάλπη κάθε που έχουμε εκλογές. Και μετά αναρωτιόμαστε πως διάολο φτάσαμε σαν κοινωνία εκεί που είμαστε...

Τη φωτογραφία τη δανείστηκα απο το blog zeidoron.blogspot.com. Διαφωτιστική;

Γειά σου Νίκο...

2011-04-17T13:57:00.000+03:00

Οι αγαπημένοι μου Stateless μας έχουν μια έκπληξη

2011-04-16T20:05:00.000+03:00

Η αριστερά της μεταπολίτευσης (απόσπασμα απο το "Απο τη χρεοκοπία στην αυτογνωσία")

2011-04-15T17:47:00.004+03:00

Αντιγράφω απο το καταπληκτικό κείμενο "Από τη χρεοκοπία στην αυτογνωσία"

Από τη μεταπολίτευση και μετά, με την καθοριστική αλλά όχι αποκλειστική συμβολή του ΠΑΣΟΚ, η Αριστερά υπέστη μία μετάλλαξη. Από την Αριστερά της θυσίας, της ατομικής θυσίας, για χάρη των μεγάλων πολιτικών και συλλογικών προταγμάτων, είτε αυτά ήταν ο σοσιαλισμός είτε η δημοκρατία, προταγμάτων που κάθε αριστερός ήταν διατεθειμένος να καταβάλει ατομικό κόστος για να τα διεκδικήσει, περάσαμε, με την εδραίωση της δημοκρατίας, σε μια άλλου τύπου Αριστερά, του εν τη παλάμη και ούτω βοήσωμεν. Μια Αριστερά που, ίσως και λόγω της στέρησης και της κακουχίας του παρελθόντος, αισθάνεται ότι τώρα ήρθε πια η ώρα να διεκδικήσουμε τη ζωή, ο καθένας για τον εαυτό του, ή τον κλάδο του (αλλά και πάλι με την έννοια του εαυτού του). Περάσαμε δηλαδή από μια πολιτική Αριστερά σε μιαν οικονομίστικη Αριστερά, από μιαν Αριστερά που διεκδικεί το συνολικό, δηλαδή το όλον, σε μιαν Αριστερά που εντός του συστήματος διεκδικεί το ατομικό, το μερικό, μια πιο εγωιστική Αριστερά. Ας το πούμε κυνικά: αυτή η Αριστερά είναι ακίνδυνη για το σύστημα, αλλά ζητάει «οικονομικό αντάλλαγμα» ώστε να είναι ακίνδυνη για το σύστημα. Λέμε όλοι ότι οι πρώτες δεκαετίες της μεταπολίτευσης είναι περίοδος ηγεμονίας των αριστερών ιδεών. Αλλά αυτές οι ιδέες πλήρωσαν ένα τίμημα ώστε να μπορούν να ηγεμονεύουν μέσα σε μιαν αδιαλείπτως καπιταλιστική κοινωνία.

Τούτη η ιδεολογική διεργασία (στην οποία οφείλεται η μεγάλη πολιτική επιτυχία του ΠΑΣΟΚ) συνοδεύτηκε και από μιαν αντίστοιχη οικονομική διεργασία, την οποία έχουμε ήδη υπαινιχθεί προηγουμένως: το Δημόσιο, προκειμένου να εξασφαλίσει το «αντάλλαγμα», αρχίζει να τυπώνει χρήμα αλλά και να δανείζεται χρήμα (ειρήσθω εν παρόδω: το τύπωμα, δηλαδή ο πληθωρισμός οδηγεί σε μαζική φυγή εγχωρίων κεφαλαίων στο εξωτερικό προς εξασφάλιση της αξίας τους κι αυτό πέραν του ότι στερεί πόρους για την ανάπτυξη, δημιουργεί ανάγκη περαιτέρω εξωτερικού δανεισμού οδηγώντας σε έναν φαύλο κύκλο). Αυτή η συνεχιζόμενη κατάσταση του δανεισμού από το κράτος προς εξυπηρέτηση ατομικών αναγκών δημιουργεί στους Έλληνες μιαν αντίστοιχη ιδεολογία. Την ιδεολογία ότι το κράτος ορίζει το χρήμα σε τέτοιο βαθμό, ώστε να θεωρείται μια απέραντη πηγή πλούτου από την οποία μπορεί να διεκδικήσει κανείς το μερτικό που αναλογεί στις ανάγκες του. «Δεν θα κερδίσεις αν δεν διεκδικήσεις» έγραφε ένα πανό των περσινών (και τελευταίων) αγροτικών κινητοποιήσεων, εκφράζοντας με τον πιο λακωνικό τρόπο τη διάχυτη ιδεολογία που στο μεταξύ είχε εδραιωθεί όχι μόνο στους εργαζομένους στον ευρύτερο δημόσιο τομέα αλλά στο σύνολο σχεδόν του πληθυσμού, ότι δηλαδή δεν κερδίζουμε (ή δεν κερδίζουμε μόνο) πουλώντας τα προϊόντα και τις υπηρεσίες μας στην αγορά, αλλά διεκδικώντας μαχητικά μερίδια από τον απέραντο δημόσιο κορβανά. Υπερβάλλοντας κάπως μπορούμε να πούμε ότι στην Ελλάδα δημιουργήσαμε έναν δεύτερο, παράλληλο προς τον καπιταλιστικό, τρόπο παραγωγής που συνίσταται στην ατομική (ή και κλαδική) ιδιοποίηση δημόσιου χώρου, με τη έννοια όχι μόνο του δημόσιου χρήματος ή της δημόσιας γης, αλλά της δημόσιας σφαίρας γενικότερα. Γιατί αυτό που ξεκίνησε ως οικονομική συνδρομή του κράτους σε έναν ταλαιπωρημένο πληθυσμό, πολύ σύντομα κατέληξε σε ένα γενικευμένο πλιάτσικο των ατόμων εναντίον της δημόσιας σφαίρας, σε ατομική εδώ και τώρα κατανάλωση της δημόσιας σφαίρας.

Διαβάστε το ολόκληρο, αν και μεγάλο αξίζει τον κόπο και τα ξαναλέμε.

Δεν πάει άλλο!

2011-04-14T18:29:00.003+03:00

Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι φτιαγμένοι για να ζουν μαζί σε μια κοινωνία.

Δε γίνεται.

Δεν είναι δυνατόν.

Δε μπορείς να πάρεις τόσους πολλούς Έλληνες και να τους βάλεις να ζήσουν ο ένας δίπλα στον άλλο. Μισιούνται μεταξύ τους με τόσο πάθος που είναι αδύνατο να συνυπάρξουν.

Διαβάστε το

"Αμα σε λέγαν Βάσω..."

2011-04-09T10:24:00.003+03:00

Απο προχτές μούρχεται αυτό το τραγουδάκι του Νικόλα Άσιμου. Προχτές έμαθα για το χαμό που έγινε στην κοινοβουλευτική ομάδα εργασίας με καπετάνισσα τη Βάσω Παπανδρέου.

Ακούστηκαν πολλά και χαριτωμένα όπως αυτό το τριπλό σάμερσολτ λογικής που εξίσωνε τα τυχερά παιχνίδια με την πορνεία και τα ναρκωτικά(!). Προφανώς οι βουλευτές δεν είναι τόσο βλάκες για να κάνουν αυτές τις απλοϊκές συγκρίσεις. Προφανώς ξέρουν πως το "πρόβλημα του ελέγχου" έχει να κάνει με το αν διαθέτεις ρυθμιστική αρχή και με τι εξουσίες.

Προφανώς και ξέρουν πολύ καλά πως αυτή τη στιγμή οι ιντερνετικοί στοιχηματζίδες και καζινάδες αλωνίζουν στην ελληνική αγορά και διαφημίζονται κανονικότατα στα νεανικά ραδιόφωνα του Κωστόπουλου και του Λυμπέρη. Και φυσικά το ζητούμενο κατά τη λογική τους δεν ήταν να μπουν κανόνες με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, αλλά να φύγει ηττημένος απο το αντάρτικο ο Παπακωνσταντίνου.

Η πολιτική καριέρα αγαπητοί μου προϋποθέτει καπατσοσύνη και σημαντικό ποσοστό πουτανιάς. Όταν λοιπόν διαβάζετε ερμηνείες τέτοιων φαινομένων και για πιθανό ανασχηματισμό ή πιθανές εκλογές, για εκβιασμούς και pressing προκειμένου να εξασφαλιστούν ανταλλάγματα, να ξέρετε πως αφορούν αποκλειστικά και μόνο την καπατσοσύνη.

Και η πουτανιά;

Ε, για να ερμηνεύσετε την πουτανιά ψάξτε στα ιντερνέτια να δείτε ποιοί μεγαλοεπιχειρηματίες / εργολάβοι / εκδότες ετοιμάζονται να μπουν με άδειες για τυχερά παιχνίδια, πόσα χρήματα θα διακινηθούν για εξασφάλιση αδειών και ίσως βγείτε σοφότεροι.

Ανακαλύψτε την πολιτική σας ταυτότητα

2011-04-06T11:45:00.009+03:00

Δεν ήξερα πως υπήρχε αυτό. Το είδα στο προφίλ του Alexandros στο τουίτερ.

Έχει τοποθετήσει μια εικόνα που απεικονίζει ένα διάγραμμα με μια κουκίδα που αντιπροσωπεύει το που "στέκεσαι" σε σχέση με αριστερές / δεξιές απόψεις και ολοκληρωτική / φιλελεύθερη νοοτροπία.

Πολύ έξυπνο!

Αποφάσισα να κάνω κι εγώ το test. Αυτό που χρειάζεται να κάνει κάποιος είναι να απαντήσει σε μια σειρά απο ενδιαφέρουσες ερωτήσεις -που μπορεί να είναι και αφορμή για εξαιρετικά παραγωγικό προβληματισμό- και στο τέλος σου παραδίδεται η "εικόνα" της θέσης σου.

Και ιδού η δική μου:

Φαίνεται πως είμαι κάπου ανάμεσα στο Nelson Mandela και τον Dalai Lama απ ότι μου λέει η ερμηνεία.

Ζυγισμένα αριστερός με αντι-ολοκληρωτικές θέσεις. Άρα είμαι κοντά σ' αυτό που θα λεγόταν "φιλελεύθερος αριστερός" ΑΝ κάτι τέτοιο υπήρχε ως διατυπωμένο πολιτικο/οικονομικό σύστημα.

Να λοιπόν που μάλλον ξεμπερδεύω με το να πρέπει κάθε φορά στα σχόλια να πρέπει να εξηγώ τις πολιτικές μου απόψεις.

Αν θέλετε κι εσείς να χαρτογραφηθείτε, εδώ είναι το site.

Πάντως καλό είναι να μη περιχαρακωθείτε απο το στίγμα σας. Ο άνθρωπος είναι απο τη φύση του προικισμένος με διάννοια που του επιτρέπει να σκέφτεται, να διαλέγεται, να συμμετέχει, να αναθεωρεί και τελικά αυτή η ζύμωση να μας οδηγεί σε πιο σύνθετες σκέψεις που οδηγούν στην διαμόρφωση της αντίληψής μας για την πραγματικότητα και τη συνύπαρξη.

Αυτό λέγεται "ωριμότητα". Και θα με (σας;) ανησυχήσει βαθύτατα αν η κουκίδα σας εφάπτεται στα εξωτερικά πλαίσια του πίνακα.

Υ.Γ. Οι φίλοι με τους οποίους μιλάμε σ' αυτό το blog ή στα δικά τους και που θα το κάνουν ας με ενημερώσουν για το στίγμα τους. Θέλω να δω (αν επιτρέπεται)!

Μάθαν πως διαβουλευόμαστε, πλακώσανε και οι...

2011-04-05T14:53:00.004+03:00

Το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης κατέθεσε σχέδιο νόμου για διαβούλευση με τίτλο: «Για τα δεσποζόμενα και τα αδέσποτα ζώα συντροφιάς και την προστασία των ζώων από την εκμετάλλευση ή τη χρησιμοποίηση με κερδοσκοπικό σκοπό».

Πατήστε σε οποιοδήποτε κεφάλαιο του νόμου κι απολαύστε στα σχόλια το χαμό που γίνεται.

Ο οποιοσδήποτε νοιώθει φιλόζωος αισθάνεται πως είναι σε θέση να προσθέσει τη μοναδική του σοφία στη φιλοσοφία του νομοθέτη. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά αναπτύσσουν και διάλογο με όσους έχουν διαφορετικές απόψεις. Άλλοι καταθέτουν τρυφερές ιστοριούλες.

Πραγματικά τέτοιο χαμό, τόση αμορφωσιά, τόση έλλειψη μέτρου και κοινής λογικής δεν έχω ματαξανασυναντήσει. Θα μου πεις πως έτσι καινούριος όπως είναι ο θεσμός της διαβούλευσης, είναι λογικό να παρατηρηθούν οι παιδικές ασθένειες.

Ναι, αλλά αν ρίξετε μια ματιά θα παρατηρήσετε πως το επίπεδο της διαλεκτικής είναι όχι ανάλογα "παιδικό" αλλά φρικτά παιδαριώδες.

Περάστικά σε όποιον επιχειρήσει να βάλει μια τάξη σε όσα εκτοξεύονται εκεί μέσα και να βρει μέσα σ' αυτό το χαμό τα λίγα πράγματα που οφείλουν να ενσωματωθούν στο τελικό νομοσχέδιο.

Επίδομα ανθυγιεινής εργασίας θα πρέπει να του δοθεί.

Δημόσιος ή Κρατικός υπάλληλος;

2011-04-01T12:32:00.007+03:00

Ποιός αισιόδοξος άνθρωπος ελπίζει πως θα μπορέσουμε κάποτε να συνεννοηθούμε σ' αυτή την κωλοχώρα;

Όχι εγώ πάντως. Η κρίση που περνάμε είναι πρωτίστως κοινωνική και δευτερευόντως οικονομική. Και είναι κοινωνική γιατί όπως έχουμε ξαναπεί χάσαμε τη συνοχή μας, σταματήσαμε να νοιώθουμε αλληλέγγυοι, κλέψαμε φόρους, γίναμε πολλές μικρές μειοψηφίες που αντιπαλεύτηκαν με όλες τις άλλες.

Παράλληλα το τεράστιο "δημόσιο" με τους εκατοντάδες χιλιάδες υπαλλήλους (που δεν ξέραμε για πολύ καιρό πόσοι είναι και που είναι) έδινε ένα ασφαλές καταφύγιο σε πολύ κόσμο που δεν είχε άλλη επαγγελματική προοπτική, σε τεμπέληδες (κοπρίτες) με πολιτικό δόντι, σε ανίκανους εξουσιομανείς και σε μερικούς ικανούς και εργατικούς που στην πορεία "διορθώθηκαν" και ομογενοποιήθηκαν.

Ναι, είναι μεγάλο το δημόσιο και παρα πολλοί οι δημόσιοι υπάλληλοι. Όπως έχουμε ξανασυζητήσει, το "πολλοί" είναι ένα σχετικό μέγεθος. Αν έχεις ακόμα και μόνο 100 άτομα που δεν ξέρεις να να διοικήσεις, δεν έχεις διαδικασίες και αξιοκρατικές δομές, τότε είναι πολλά.

Κυρίως όμως, όλοι αυτοί που δούλευαν για το κράτος είχαν την πολυτέλεια να διαμορφώσουν μια στρεβλή άποψη για την προστατευμένη καθημερινότητά τους.

Μπορούσαν να έχουν ακλόνητα στερεότυπα και ασφαλείς ιδεοληψίες. Δεν κινδύνευαν να διαψευθούν γιατί δεν υπήρχε γύρω τους καμία νομοτέλεια να τους ανατρέψει τις βεβαιότητες. Είχαν μόνο τρεις αλήθειες:

1. οτι δεν θα έχαναν τη δουλειά τους,

2, θα έπαιρναν το μισθό τους στο τέλος του μήνα βρέξει-χιονίσει και

3, είχαν εξουσία απέναντι στον πολίτη.

Γιατί μη μου πείτε πως δε σας έτυχε απέναντί σας ο υπάλληλος που ένοιωθε "κρατικός" κι όχι "δημόσιος"...

"Κρατικός" είναι ο υπάλληλος με το αίσθημα εξουσίας απέναντι στον πολίτη (βλέπε video). "Δημόσιος" είναι ο υπάλληλος που ξέρει πως πληρώνεται για να εξυπηρετήσει ανάγκες, πως είναι στην υπηρεσία του εργοδότη του πολίτη που πληρώνει το μισθό του.

Αυτή η σιγουριά και το προστατευμένο περιβάλλον επέτρεψαν να αναπτυχθεί μια νοοτροπία που δεν έχει σχέση με τους κανόνες οικονομίας όπως ισχύει στην πραγματική ζωή (και πιθανότατα εκεί να οφείλεται και η μεγάλη απήχηση της λαϊκιστικής αριστεράς στο δημόσιο), που δεν έχει μεγάλη σχέση με τη λογική σειρά των πραγμάτων κι έτσι επιτρέπει τις μαξιμαλιστικές προσεγγίσεις σε ΟΛΑ τα θέματα.

Αυτός ο "κρατικός" υπάλληλος που ξέσκισε τη χώρα, που έχει σοδομίσει την ανοχή μας, που έστησε πάρτι με τα κερατιάτικα που πληρώνουμε στην εφορία με τον ιδρώτα μας, σήμερα εμφανίζεται σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια σε κάθε σχετική είδηση:

Οι συνδικαλιστές που τρώνε με χρυσά κουτάλια (υποβρύχια, ΟΣΕ, Ολυμπιακή κλπ), οι του Υπουργείου Οικονομίας που έσβηναν τεράστια χρέη με το αζημίωτο, οι εξαφανισμένοι της ΕΡΤ που έπαιρναν τους μισθούς και δεν πατούσαν το πόδι τους, τα επιδόματα "εργένη" και τα άλλα φαιδρά στα ΕΛ. ΠΕ. των τραπεζοκόμων με τα 5.000€ μηνιαία, οι οδηγοί της Εθνικής Τράπεζας με τα άλλα τόσα (καλά γι αυτό θα μάθετε σε λίγο), οι "εξαφανισμένοι" του Δήμου Θεσσαλονίκης που ψάχνει ο Μπουτάρης, η πολεοδομία (χωρίς άλλα σχόλια)...

H λίστα θα μπορούσε να συνεχιστεί μέχρι να πέσετε για ύπνο (οι πιο χοντρόπετσοι) ή να αυτοκτονήσετε (οι πιο ευαίσθητοι).

Εμείς που είμαστε κάπου στη μέση μπορούμε απλά να πούμε "Άντε γαμηθείτε που μας θέλετε και αλληλέγγυους, ας ιδιωτικοποιηθεί τώρα όλο το δημόσιο μπας και δουλέψει". Και μόλις το αναφωνήσουμε, θα διαπιστώσουμε τα αίτια της διάρρηξης της κοινωνικής συνοχής που λέγαμε πιο πριν

Ο Ριζοσπάστης για τον "Κυνόδοντα".

2011-03-29T12:13:00.007+03:00

Αυτό δεν πρέπει να το χάσετε όσοι έχετε πραγματική αίσθηση του χιούμορ.

Όταν το ΚΚΕ είναι υποχρεωμένο να μιλήσει για τέχνη, τα αποτελέσματα είναι σπαρταριστά.

Υ.Γ. Τη πατήσανε οι φίλοι του Ριζοσπάστη όμως. Ο Κυνόδοντας είναι μια βαθύτατα κομμουνιστική ταινία:

Γιατί μπορεί να υπάρχουν μερικές ελάχιστες αλληγορίες για τη αλλοίωση της πραγματικότητας απο τη σοσιαλιστική ηγεσία της οικογένειας αλλά αυτό γίνεται για ένα απώτερο σκοπό: Την προστασία της εργατιάς και της αγροτιάς απο την πλουτοκρατία που έχει διαμορφώσει μια απάνθρωπη καπιταλιστική πραγματικότητα. Αυτή την πραγματικότητα την υφίσταται ο πατερούλης καθημερινά, τη νοιώθει στο πετσί του με το χειρότερο τρόπο στο χώρο εργασίας του (όπου βλέπουμε πως απουσιάζει κάθε συνδικαλιστική δράση - να τα λέμε αυτά), και γι' αυτό προσπαθεί να την βαστήξει μακρυά απο τα μέλη της -κατα βάθος- σοσιαλιστικής οικογένειάς του.

Όταν λοιπόν ένα μέλος της οικογένειας αψηφάει το ταξικό του καθήκον τι γίνεται; Το τελικό πλάνο υποννοεί το θάνατο της κοπέλας που προσπαθεί να δραπετεύσει απο το προστατευμένο περιβάλον του "πατερούλη" (που σημειωτέον έχει μια γνήσια αγάπη και διάθεση προστασίας για τα τέκνα του) και καταδείχνει με τον καλύτερο τρόπο τι θα συμβεί στην εργατική τάξη όταν αυτή εγκαταλείψει την ταξική της συνείδηση.

Μπράβο σύντροφε Λάνθιμε!

Αμ πως;

Του Έλληνος ο τσούτσουνος αδικία δεν υπομένει!

2011-03-24T12:20:00.006+02:00

Σα κεραμίδα έπεσε στα κεφάλια μας η είδηση πως είμαστε μικροτσούτσουνοι.

Μάλιστα κύριοι. Παραμονές της εθνικής μας γιορτής και σα να μην μας έφτανε η κρίση, η ανεργία, τώρα η διεθνής συνωμοσία με διαβλητούς χάρτες προσπαθεί να καταρρακώσει το ηθικό του Έλληνος κατατάσσοντάς τον σε "μπόι" δίπλα όχι μόνο στους Τούρκους, αλλά και στους Σουηδούς και τους Γερμανούς που παραδοσιακά ξέραμε οτι τους πηδάμε τις γυναίκες όταν έρχονται για διακοπές!

Μεγαλύτεροι απο εμάς οι Γάλλοι; οι Ιταλοί; Είστε καλά;;;

Και για μισό λεπτό: Αυτή η πράσινη νησίδα στην Ουγγαρία τι θέλει να μας πει; Είπαν όχι στο ΔΝΤ και την έχουν ΚΑΙ μεγαλύτερη; Μήπως το ένα είναι συνάρτηση του άλλου;

Τι κάνει η κυβέρνηση; Που είναι το κράτος;

Ευτυχώς όμως είμαστε σε καλύτερη μοίρα απο τους Αμερικανούς παρά το γεγονός οτι εκεί μετριέται και το σημαντικά μεγάλο ποσοστό Αφροαμερικανών (κρύφτε λόγια, μάλλον δεν πήραν είδηση την "απογραφή").

Αυτή η έρευνα είναι η απόλυτη ύβρις! Λοιπόν ή η στατιστική υπηρεσία μας και πάλι μας σαμποτάρησε (όπως όταν έστελνε ψεύτικα οικονομικά στοιχεία στην Ευρώπη), ή κάναμε εισαγωγή χαλκευμένα ελαττωματικά μέτρα και μεζούρες.

Δεν εξηγείται διαφορετικά.

Βγάλτε τες τώρα έξω να τις ξαναμετρήσουμε ρε!

Υ.Γ. Παρατηρήστε πως δεν υπάρχουν στοιχεία για την Κύπρο. Δεν μετρήθηκαν γιατί ήταν όλοι πολύ απασχολημένοι με το να τρέχουν να τραγουδάνε στο Greek Idol;

Ο τσολιάς με τα Nike

2011-03-24T11:22:00.004+02:00

Εξοχος Γιαννακίδης σήμερα στο Protagon.gr

"...η έννοια του πατριωτισμού υπηρετείται εξόχως με το να πληρώνεις φόρους, να προσέχεις το περιβάλλον και να σέβεσαι τη διαφορετικότητα του συμπολίτη σου. Φοβούμαι ότι το να μιλάμε για πατριωτισμό δείχνοντας μόνο προς το 1821, ισοδυναμεί με το να συζητούμε περί αλτρουισμού χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα τον Superman..."

Το βραχυκύκλωμα της ελληνικής αριστεράς με τη Λιβύη

2011-03-22T11:35:00.010+02:00

Η Λιβύη είναι μια περίεργη περίπτωση χώρας. Και πιο συγκεκριμένα για την εξέγερση μιλάω που έχει πολύ ιδιαίτερα χαρακτηριστικά.

Για χρόνια ολόκληρα, ο Γκαντάφι διοχέτευε αρκετό πετρελαϊκό χρήμα σε υποδομές στη χώρα του, είχαν δημιουργηθεί π.χ. τεράστια αρδευτικά projects στην έρημο για καλλιέργειες. Οι πρόσφατες ανατιμήσεις στις τιμές των τροφίμων που προκάλεσαν εξεγέρσεις στον αραβικό κόσμο, στη Λιβύη πέρασαν απαρατήρητες. Κάπου διάβαζα πως η κυβέρνηση απορρόφησε το μεγαλύτερο ποσοστό αυξήσεων. Άλλωστε δεν είναι δύσκολο να μοιράσεις ένα μικρό μέρος των εσόδων του πετρελαίου σε ένα πληθυσμό 6,5 εκατομμυρίων με τα (πολλά) υπόλοιπα να αποθησαυρίζονται απο την οικογένεια Γκαντάφι. Τα διάφορα προνόμια και αξιώματα, νέμονται τα μέλη δύο ή τριών ολιγάριθμων φυλών που αποτελούν και την "ελίτ" της Λιβυκής κοινωνίας.

Δεν μπορεί δηλαδή κάποιος να υποστηρίξει πως στη Λιβύη η εξέγερση είναι η επανάσταση των πεινασμένων. Το θέμα δεν είναι ταξικό λοιπόν. Το κύμα των διαδηλώσεων που ξεκίνησαν στον αραβικό κόσμο για δημοκρατικά δικαιώματα και κατά των μη εκλεγμένων ηγετών με δεκαετίες στην εξουσία, ήταν θέμα χρόνου να ξεκινήσουν και στη Λιβύη. Εκεί λοιπόν υπήρχε μια συνταγή που έκανε τα πράγματα πιο εύφλεκτα: Το ικανοποιητικό μορφωτικό επίπεδο του κόσμου (που τους έκανε να μιλάνε σε κοινωνικά δίκτυα για δημοκρατία και δικαιώματα), η τεράστια διαφθορά και η πολύ μεγάλη ανεργία.

Με το που ξεκίνησε ο συγγραφέας και ακτιβιστής Jamal al-Hajji να μιλάει για διοργάνωση διαδήλωσης, συνελήφθη απ' τους μυστικούς αστυνομικούς του καθεστώτος και άρχισε η βίαιη καταστολή, η λογοκρισία, το μπλακ-άουτ των τηλεπικοινωνιών, που δημιούργησε τη χιονοστιβάδα της εξέγερσης.

Το γεγονός λοιπόν οτι η εξέγερση δεν έχει ταξικά χαρακτηριστικά, εξηγεί σε ένα μεγάλο βαθμό και τη δυσκολία των ελληνικών αριστερών κομμάτων να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων. Οι ανακοινώσεις τους (εδώ κι εδώ) είναι δυστυχώς για κλάματα.

Μιλάνε για "ιμπεριαλιστικό" πόλεμο και αγνοούν ακριβώς αυτό που υποτίθεται οτι πρέπει να αντιπροσωπεύουν: Τη θέληση του Λιβυκού λαού, των εξεγερμένων, που όταν ανακοινώθηκε το ψήφισμα του ΟΗΕ άρχισε να πανηγυρίζει (προφανώς δεν τους είχε ενημερώσει κανείς για τις απόψεις της ελληνικής αριστεράς). Κάποιος λοιπόν πρέπει να τους ενημερώσει τους άμοιρους οτι οφείλουν να πεθάνουν απο τα (δυτικά) όπλα του Γκαντάφι παρά να παρέμβουν τα κακά όπλα των δυτικών υπέρ τους.

Venceremos σύντροφοι!

Η εξέγερση στη Λιβύη είναι μαζικότατη. Η αντίδραση του παράφρονα ηγέτη της χώρας που μιλούσε για κατσαρίδες, Αλ Κάιντα και παραισθησιογόνα έδειχνε πως δεν είχε καμία επαφή με την πραγματικότητα. Και το χειρότερο ήταν οτι άρχισε μια μαζική επίθεση που μέχρι σήμερα μετράει περίπου οκτώ χιλιάδες νεκρούς! Η νομιμοποίηση του καθεστώτος λοιπόν έχει πάψει να υφίσταται απο τη στιγμή που σφαγιάζει το λαό του. Έχει σταματήσει να είναι "εσωτερικό θέμα" κυρίαρχου κράτους. Όπως είχε γίνει και με το Μιλόσεβιτς!

Αντί να δουν λοιπόν αυτά τα ουσιαστικά περιστατικά τα αριστερά κόμματα, δείχνουν τον ΟΗΕ σαν τον "κακό" της ιστορίας, προφανώς γράφοντας στα παλιά τους τα παπούτσια την εξέγερση (που αρχικά οι οπαδοί τους είχαν υποδεχτεί ένθερμα).

Αλλά παιδιά σας έχω νέα: Αυτοί οι εξεγερμένοι είναι οι μόνοι που έχουν λόγο. Αυτοί θα κληθούν την επόμενη μέρα να πάρουν αποφάσεις για το μέλλον της χώρας τους. Είναι αυτοί που θα κάνουν την επέμβαση είτε βήμα για την ελευθερία τους είτε την αρχή της εξάρτησής τους στη Δύση. Δεν έχετε κανένα δικαίωμα να αποφασίζετε πριν απ' αυτούς γι' αυτούς.

Για μια ακόμα φορά η ελληνική αριστερά, φαίνεται πως αδυνατεί να αναλύσει διακριτές περιπτώσεις, βραχυκυκλωμένη απο σταλινικά ή ουγκοτσαβεσικά στερεότυπα.

Κρίμα.

Υ.Γ. Ας ηρεμίσουν οι φίλοι που αναπτύσσουν επιχειρήματα περί πολεμικού κόστους που καλούμαστε να φορτωθούμε σε καιρούς κρίσης και του ΔΝΤ. Τα αεροπλάνα μας και τα πλοία δεν είναι δεμένα και παρκαρισμένα. Περιπολούν και κινούνται είτε ως μέρος της καθημερινής τους ρουτίνας, άρα καταναλώνουν καύσιμα. Τώρα αν τα καταναλώσουν για να περιπολούν στα πλαίσια του ρόλου μας στο ΝΑΤΟ στα νότια σύνορά μας, αυτό δεν αλλάζει τη δαπάνη, μόνο το "κέντρο κόστους" αλλάζει.

Υ.Γ. 2 Προφανώς και το ΝΑΤΟ ή οι Αμερικανοί θα έπρεπε να παρέμβουν και σε πολλές άλλες περιπτώσεις (Ρουάντα, Παλαιστίνη κλπ). Είναι προφανές οτι οι ΗΠΑ με τίποτα δε θέλουν να αποσταθεροποιήσουν τα φιλικά καθεστώτα τους σε Σαουδική Αραβία, Μπαχρέιν, Υεμένη κλπ. Φυσικά και τους "παίρνει" να παρέμβουν τώρα αφού ούτε φιλικές σχέσεις έχουν με τον Γκαντάφι, ούτε πετρέλαια ψωνίζουν απο Λιβύη. Προφανώς είναι φορτωμένοι με αμαρτίες οι πρώην δυτικοί αποικιοκράτες που τώρα πρωταγωνιστούν.

Αλλά δεν μπορεί να είναι αυτό κριτήριο για να αφεθεί στη σφαγή η εξέγερση. Η αλλαγή στο status quo είναι πιθανόν να φέρει τις καλύτερες μέρες που δεν υπήρχε περίπτωση να έρθουν με τη δικτατορία.

"Σκάσε ρε Σούλα"!

2011-03-18T12:46:00.007+02:00

Η φράση ακούγεται στο βίντεο με το επεισόδιο με τον Πάγκαλο έξω απ' την ταβέρνα. Η "Σούλα" ουρλιάζει κάποια πράγματα που δεν ακούγονται ενώ κάποιοι προσπαθούν να συνομιλήσουν με τον Πάγκαλο. Της φωνάζει λοιπόν κάποιος να "σκάσει" γιατί δεν μπορούν να παρακολουθήσουν τη συνομιλία.

Βασικά Σούλα μου, δίκιο έχεις αλλά τέλος πάντων σκάσε, άσε να γίνει η κουβέντα Εντάξει σε κανέναν δεν αρέσει να έρθει να εγκατασταθεί μια χωματερή (ΧΥΤΑ ή ΧΥΤΥ δεν έχει και τόση σημασία), δίπλα στο σπίτι του, ειδικά όταν δεν έχει προηγηθεί ενημέρωση, διαβούλευση, συζήτηση, πλάνο.

Αλλά ρε Σούλα δες το λογικά. Έτσι άναρχα που έχει αναπτυχθεί το αστικό τοπίο, έτσι όπως μπαίνουν στο σχέδιο πόλης περιοχές αφού πρώτα έχουν χτιστεί τα αυθαίρετα, υπάρχει περίπτωση στην Αττική να βρεθούν χώροι που να μην είναι κοντά σε σπιτια ή σε οικόπεδα;

Φυσικό δεν είναι κάποιοι να θιγούν; Κι αν Σούλα μου υποστηρίζεις τη λογική "γιατί δε γίνεται στην Κηφισιά ή στην Εκάλη" να σου πως πως έχεις πέσει θύμα του χειρότρου είδους λαϊκισμού. Γιατί σε καμία χώρα δε θα δεις χωματερή στις "καλές" κι ακριβές περιοχές, γι'αυτό άλλωστε είναι ακριβές. Ούτε στο Μαίηφερ του Λονδίνου, ούτε στη Γκίνζα του Τόκυο, ούτε στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης.

Αλλά ακόμα κι αν γίνει εκεί χωματερή, μην ανησυχείς, η Κηφισιά και η Εκάλη θα μετακομίσουν μέσα σε μια νύχτα στην επόμενη καλύτερη περιοχή (που και πάλι θα ακριβύνει και θα σου ξαναφταίει). Οι "οχληρές" δραστηριότητες βγαίνουν πάντα παραέξω. Όπως στα Λιόσια ας πούμε που τόσα χρόνια Σούλα μου τα είχες αποδεχτεί ως φτηνή και υποβαθμισμένη περιοχή. Κι εκεί ξέρεις, παιδιά μεγαλώνουν.

Πάντως -αν με ρωτάς- εγώ είμαι υπέρ του να έχει κάθε Δήμος τη δική του χωματερή. Αν πρακτικά ήταν δυνατόν να γίνει, θα ήταν ο καλύτερος τρόπος να μειώσουμε τα σκουπίδια μας, είναι διαφορετικό όταν ξέρεις πως θα "φας" ο ίδιος τη συνέπεια της συμπεριφοράς σου. Άλλωστε αυτή είναι γενική μας αρχή. Τα σκουπίδια -με ή χωρίς τον κάδο- πάντα πάνε με κάποιο μυστήριο τρόπο κάτω απ΄ το παράθυρο του "αλλουνού".

Φαντάζομαι όμως οτι τα πράγματα μας βολεύουν όπως ακριβώς είναι, σε όλα τα επίπεδα, γιατί προσωρινά έχει ισορροπήσει η κατάσταση. Έχουμε συμφιλιωθεί με καταστάσεις που

συνηθίσαμε και δεν μπορούμε να δεχτούμε την οποιαδήποτε αλλαγή γιατί κάθε αλλαγή φέρνει διαταραχές. Σε μια κακοφορμισμένη πληγή, όποια και να είναι η επέμβαση, θα υπάρξει πόνος. Το ίδιο ριγμένος με σένα θα πρέπει να νοιώθει κι ένας ευσυνείδητος κι εργατικός δημόσιος υπάλληλος που τώρα πρέπει να πληρώσει την ανύπαρκτη παραγωγικότητα των συναδέλφων του.

Αλλά χωρίς επέμβαση δεν γίνεται πια. Και για να αποκτήσει αποχέτευση η Ανατολική Αττική ας πούμε, θα πρέπει να γίνει ο βιολογικός καθαρισμός στη Λούτσα. Δεν γίνεται τόσα χρόνια γιατί κι εκεί ξεσηκώνονται οι κάτοικοι. Όχι γιατί μένουν τριγύρω αλλά επειδή έχουν κτήματα και θα πέσει η αξία τους. Κι έτσι κρατάνε όμηρο τη μισή Αττική.

Λοιπόν Σούλα, διεκδίκησε το δίκιο σου στα δικαστήρια, στο Σ.Τ.Ε., στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, διεκδίκησε το διάλογο, την ενημέρωση που δεν έγινε, κοίτα να οργανώσετε εκεί στην Κερατέα κάποια επιτροπή επιτήρησης για τις σωστές προδιαγραφές και τη λειτουργία του χώρου, κοίτα να εξασφαλίσετε οτι δε θα υπάρξει ρύπανση σε υπόγεια νερά από στραγγίσματα ή στον αέρα απο καύσεις.

Κοίτα τι θα γίνει την επόμενη μέρα, τι χρήσεις θα εξασφαλίσετε για τα παιδιά σας όταν κορεστεί και κλείσει ο χώρος, αλλά κάνε μου τη χάρη και άσε τις φωνές γιατί με φωνές τόσα χρόνια προκοπή δεν είδαμε.

200 εκατομμύρια για μια πλάκα!

2011-03-17T15:51:00.007+02:00

200 εκατομμύρια ευρώ έφυγαν απο τις ελληνικές τράπεζες λόγω του μαϊμουδένιου email που έστειλαν ένας ψαράς, ένας φαναρτζής και δύο - τρεις άλλοι.

200 εκατομμύρια φοβισμένων συμπατριωτών που πίστεψαν οτι μπορεί και να είναι αλήθεια η κακοστημένη και χοντροκομμένη φήμη.

Οτι μπορεί και να τυπώνονται δραχμές στο Χολαργό, οτι θα δεσμευτούν οι καταθέσεις τους και θα μπορούν να παίρνουν απ' το λογαριασμό τους μόνο 100 ευρώ το μήνα.

Θα μου πεις: δύσκολο είναι να συμβεί; Έτσι απρόβλεπτη όπως είναι σήμερα η κατάσταση δε θέλει και πολύ.

Ναι, ίσως αλλά απο την άλλη, αν αυτός ο κόσμος που τρομοκρατήθηκε φρόντιζε να ενημερωθεί για τις εξελίξεις, να παρακολουθήσει λίγο περισσότερο τι τι λέγεται και γράφεται για την Ελλάδα στα διεθνή Μέσα, θα έβλεπε πως η ολική κατάρρευση δεν είναι και το πιο απλό πράγμα να συμβεί.

Αλλά για μια στιγμή... εδώ δεν είναι που ακόμα ευδοκιμεί το φρούτο όσων επαναπροωθούν το chain mail με τη Microsoft και την Intel που για κάθε αποστολή θα στείλουν 1.800€;

Εδώ δεν είναι που ευδοκιμούν οι πρόθυμοι να στηρίξουν ολόκληρη κοσμοθεωρία τους στην κάθε μαλακία που θα πει ο Λαζόπουλος κι ο Λιακόπουλος; Εδώ δεν είναι που όλοι ψοφάμε για χαβαλέ και επικοινωνούμε με σλόγκαν διαφημιστικών σποτ ενώ είναι αδύνατον να βρούμε το ζητούμενο σε κάθε προκύπτον θέμα;

Εδώ δεν είναι που επιμένουμε να μαθαίνουμε την ιστορία μας μέσω των πατροπαράδοτων μύθων κι όχι μέσα απο ιστορικά συγγράμματα (και ξεσηκωνόμαστε όταν οι μύθοι μας τρίζουν επικίνδυνα απο μια επιστημονική άποψη);

Εδώ δεν είναι που εξαντλούμε όλη μας την ώρα να κάνουμε "like" την κάθε μαλακία στο facebook αλλά είμαστε ανίκανοι να κάνουμε ένα κλίκ παραπάνω και διαβάσουμε ένα άρθρο σε μια ξένη εφημερίδα; Το εθνικό μας κουσούρι δεν είναι που για να επισκεφτούμε ξένη ιστοσελίδα θα πρέπει εκεί να διεξάγεται δημοσκόπηση και να κινδυνεύουμε να χάσουμε απο Τούρκους;

Το έχουμε ξαναπεί: Αυτή τη στιγμή πολύ κόσμος τζογάρει πάνω σε συναλλαγματικές ισοτιμίες (Forex). Ο ανίδεος και ακαλλιέργητος έλληνας, αυτή η μάζα που συνηθίζει να αδειάζει τα ράφια των σουπερμάρκετ μόλις κάποιος υπαινιχθεί απλά έναν υποτιθέμενο κίνδυνο, είναι το καλύτερο υλικό για χειραγώγηση, για να επιτύχουν οι επιτήδειοι εύκολους στόχους.

Πως είπατε; Ναι γίνονται κι αλλού αυτά. Αλλά κατά παράδοση σε άλλες βαλκανικές χώρες όπου ο απαίδευτος κόσμος έχει να καταλογίσει ευθύνες στον κομμουνιστικό πατερναλισμό, στη φτώχεια και την αμορφωσιά.

Εμείς οι ευημερούντες νεοέλληνες με τις 4 τηλεοράσεις και τα τρία πισιά, τι δικαιολογία έχουμε;

Η συλλογικότητα των Ιαπώνων

2011-03-15T12:22:00.006+02:00

Όλοι συμπαραστεκόμαστε αυτές τις μέρες τους καταταλαιπωρημένους Ιάπωνες. Αλλά παράλληλα και θαυμάζουμε απεριόριστα την καρτερικότητά τους, την ψυχραιμία τους και την συλλογικότητά τους. Όχι μόνο εμείς, ο περισσότερος κόσμος.

Στην Ιαπωνία έχω βρεθεί αρκετές φορές αλλά να μη δώσω εγώ την εξήγηση, ας την αναζητήσουμε σε ένα κείμενο μιας Γιαπωνέζας συγγραφέως που δημοσιεύεται σήμερα στα "ΝΕΑ".

Και συγκεκριμένα σ' αυτή τη μικρή πρόταση: "Ημουν σίγουρη ότι δεν θα γίνονταν λεηλασίες, διότι ποτέ δεν έχω αισθανθεί στη χώρα μας να υπάρχει τόσο μεγάλος θυμός ώστε να εκραγεί σε στιγμές χάους."

Και γιατί δεν υπάρχει θυμός; Μα είναι απλό: Η πλειονότητα των Ιαπώνων πολιτικών διαθέτει μια ιδιαίτερη αίσθηση ηθικής, λειτουργεί η λογοδοσία. Παραιτούνται στην παραμικρή υπόνοια σκανδάλου και ενίοτε διαπράττουν και sepuku (εμείς το ξέρουμε ως "χαρακίρι").

Είναι η ίδια αιτία που δημιουργεί αυτή την απέραντη ευγένεια, το σεβασμό στον άλλο.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα: Είστε μπροστά σε μια βιτρίνα, ή σε ένα ράφι αλλά σε κάποια απόσταση. Είναι υποχρεωμένοι να περάσουν απο μπροστά σας. Παρατηρήστε πως θα το κάνουν λυγίζοντας τα γόνατα, χαμηλώνοντας για να μη "διαταράξουν" το οπτικό σας πεδίο.

Έξω απ' τα σουπερμάρκετ (όπου υπάρχει τεράστια έλλειψη τροφίμων και άρα ο πιο πίσω στην ουρά σημαίνει πως θα μείνει χωρίς προμήθειες), σχηματίζονται ουρές εκατοντάδων μέτρων όπου κανείς δεν διανοείται να προσπαθήσει να προηγηθεί, να σπάσει την προτεραιότητα. Δεν έχουν μεγαλώσει σε ένα άναρχο περιβάλον ανομίας και αδικίας όπου το προνόμιο κάποιου έχει αποκτηθεί εις βάρος του διπλανού του.

Πρωτοφανείς εικόνες για τα δικά μας τριτοκοσμικά δεδομένα.

Ουρά στην Ελλάδα σε καιρό "ειρήνης"

Τίποτε δεν είναι τυχαίο, τίποτε δεν είναι αποκομμένο από τα υπόλοιπα φαινόμενα στην κοινωνική ζωή μιας χώρας, ή μάλλον, ενός πολιτισμού.

Διαβάστε κι αυτό.

Η αβάσταχτη ελαφρότητα μιας "αριστερής" ανακοίνωσης

2011-03-14T16:10:00.008+02:00

Θαυμάστε τη σημερινή ανακοίνωση του "Συνασπισμού" για την πυρηνική ενέργεια με αφορμή αυτά που συμβαίνουν τώρα στην Ιαπωνία:

Πυρηνική ενέργεια; Ούτε να το σκέφτεστε!
Ανακοίνωση του Τμήματος Οικολογίας - Περιβάλλοντος του Συνασπισμού

Τα περιστατικά έκλυσης ραδιενέργειας από εργοστάσια πυρηνικής ενέργειας μετά τον μεγάλο σεισμό στην Ιαπωνία με τον τραγικό απολογισμό θυμάτων που τον ακολούθησαν, φέρνουν στην επιφάνεια τους τεράστιους κινδύνους που έχει η λειτουργία παρόμοιων μονάδων.

Αποδεικνύεται ότι, ακόμη και σε μια χώρα που συχνά προβάλλεται από το παγκόσμιο «πυρηνικό λόμπι» σαν πρότυπο εγκατάστασης πυρηνικών μονάδων υψηλής τεχνολογίας, η πυρηνική ενέργεια παραμένει εξαιρετικά προβληματική.

Μετά τα γεγονότα στην Ιαπωνία, όσοι πολιτικοί και επιστημονικοί φορείς εμφανίζονται εσχάτως ως υπέρμαχοι της εγκατάστασης παρόμοιων μονάδων και στην Ελλάδα, τα Βαλκάνια και τη Μεσόγειο οφείλουν να σωπάσουν και να αναθεωρήσουν.

Η πυρηνική ενέργεια είναι κίνδυνος-θάνατος για τους λαούς και το περιβάλλον, με τεράστια προβλήματα και απρόβλεπτα κοινωνικά κόστη που δεν αντιμετωπίζονται ακόμη και από χώρες με πολύ πιο προηγμένη τεχνολογία και συστήματα ελέγχου.

Η απάντηση στη σημερινή ενεργειακή κρίση και την κλιματική αλλαγή μπορεί να προέλθει μόνο από την εξοικονόμηση και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, μέσα από ριζική αλλαγή των παραγωγικών και καταναλωτικών προτύπων.

Τμήμα Οικολογίας και Περιβάλλοντος

Τι μας λέει η ανακοίνωση; Πως η πυρηνική ενέργεια είναι "εξαιρετικά προβληματική" (Σώπα!) κι άρα απορρίπτεται για τα Βαλκάνια κι οτι η απάντηση είναι στην "εξοικονόμηση" (φαντάσου δηλαδή και να είχαμε και σημαντική βιομηχανική παραγωγή), στις ΑΠΕ (όταν όλοι ξέρουμε πως αυτές οι πηγές μόνο συμπληρωματικές μπορεί να είναι στις κύριες), και στην αλλαγή καταναλωτικού προτύπου (δηλαδή; όχι άλλα μηχανήματα του σατανά; Να αφήσουμε τους υπολογιστές και να γυρίσουμε στον άβακα; Να λέμε ιστορίες γύρω απο τη φωτιά;)

Ούτε ένας προβληματισμός απο το "αρμόδιο" τμήμα του Συνασπισμού. Όταν όλη η υφήλιος ψάχνεται να βρει λύση στο τεράστιο ενεργειακό πρόβλημα, όταν όλοι συζητάνε το μοντέλο κόστους/ασφάλειας στα πυρηνικά εργοστάσια (μπορούν να είναι ασφαλή αλλά με τεράστιο κόστος), ο Συνασπισμός βγάζει μια απανταχούσα για να πει ότι η λύση είναι να επιστρέψουμε στον 19ο αιώνα (και την ατμοκίνηση;).

Απλά το βάζω γιατί μου έκανε εντύπωση σε μια περίοδο που ψάχνουμε τι φταίει για την αναξιοπιστία της αριστερής πρότασης.

Υ.Γ. Λίγες ώρες μετά την παραπάνω ανακοίνωση ο "Συνασπισμός" εξέδωσε και δεύτερη ανακοίνωση όπου καλεί σε "εκδήλωση διαμαρτυρίας κατα της πυρηνικής απειλής".

Είναι τόσο φτηνή πια η διαδικασία ενεργοποίησης της "δεξαμενής διαμαρτυρίας" ώστε να την προκαλείς για κάθε άκυρο λόγο;

Και γιατί στο Σύνταγμα η διαμαρτυρία και όχι έξω απο το ίδιο το πυρηνικό εργοστάσιο;

Παιδιά αν δε μας δουλεύετε, τότε το σχέδιό σας είναι σατανικό και πλήρως εναρμονισμένο με την προβοκάτσια των 300 μεταναστών στη Νομική.

Τι εννοώ;

Μετά την κουβέντα που έγινε για περιορισμό των επιτρεπόμενων διαδηλώσεων (Καρατζαφέρης προς Πάγκαλο στη βουλή 11/3/2011) , προσπαθείτε και πάλι να προκαλέσετε τη "συντηρητική" αντίδραση και να ξαναδημιουργήσετε μπάχαλο.

Σας πήραμε είδηση ε;

"Γιατί ανεβαίνει ο ΛΑΟΣ";

2011-03-11T12:31:00.003+02:00

Το σημερινό σχόλιο του Παπαχελά στην "Καθημερινή".

Το οτι ο ΛΑΟΣ ανεβαίνει στις δημοσκοπήσεις το έχετε ήδη πληροφορηθεί. Τις ερμηνείες ψάχνουμε και αυτή του Παπαχελά έχει κάποια σημεία που πρέπει να προβληματίσουν.

Δύο posts πριν, (δεν είχε βγει ακόμα η δημοσκόπηση) έλεγα: " ...να αποφασίσει αυτή η έρμη η αριστερά να αρθρώσει αξιόπιστη πολιτική πρόταση για να γίνει και επιλογή ψήφου για ακόμα μεγαλύτερο ποσοστό ψηφοφόρων; Τα ποσοστά του ΛΑΟΣ είναι αυτή τη στιγμή μεγαλύτερα από τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ που είναι υποτίθεται και η "ευρωπαϊκή αριστερά". Αυτό δεν έχει προβληματίσει τις ηγεσίες; Δεν φανερώνει οτι πέρα από την πανεύκολη καταγγελία απαιτείται και εναλλακτική αξιόπιστη πρόταση;"

Φυσικά ο Καρατζαφέρης είναι γνωστός καιροκόπος και πολιτικός τυχοδιώκτης. Το να αποφασίσουμε όλοι μαζί οτι η ρητορία του και η στάση του είναι σχεδιασμένες για ψηφοθηρικούς λόγους στη βαθμιαία συντηρητικοποιούμενη ελληνική κοινωνία είναι το εύκολο.

Η δύσκολη εξίσωση όμως τώρα είναι να εξηγήσουμε πως η αριστερά που αποτελεί και το φυσικό καταφύγιο της διαμαρτυρίας των αδικημένων, φαίνεται να ξεμένει απο καύσιμα στην δημοσκοπική ανηφόρα.

Σε τέτοια περίοδο κιόλας!

Διαφθορά τέλος! Ήρθε η (ακόμα πιο) νέα ενιαία αρχή.

2011-03-09T18:05:00.009+02:00

Ρισκάρω για άλλη μια φορά να γίνω βαρετός.

Αναγγέλθηκε με τρομπέτες και τύμπανα το νομοσχέδιο για τη Σύσταση της Ενιαίας Αρχής Δημοσίων Συμβάσεων με τη βινιέτα "σεβόμαστε το δημόσιο χρήμα".

Πως το έλεγε μωρέ ένας αθυρόστομος φίλος πριν απο λίγο καιρό; "Στον φούτσο μας λουλούδια και γύρω-γύρω μέλισσες"; Κάπως έτσι αλλά επειδή εγώ δεν είμαι τέτοιος άνθρωπος, δεν θα το επαναλάβω.

Θα επαναλάβω όμως κάτι που είχα πει και παλιότερα: Αν θες να βγάλεις απο τη μέση κάθε προσπάθεια να γίνει "αβαβά" ένας διαγωνισμός, κάνει κάτι πάρα πολύ απλό που δε χρειάζεται ούτε επιτροπές, ούτε Αρχές, ούτε λουλούδια:

Προδιαγράφεις ακριβώς τις ανάγκες σου, θεσπίζεις απλά ένα cheklist συμμόρφωσης "comply yes/no" και κάνεις ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση (έστω απο το internet) της διαδικασίας ανοίγματος των προσφορών. Όπου γίνεται πλέον συγκριτική αξιολόγηση σε προσφορά ομοειδών αντικειμένων χωρίς το "παραθυράκι" του 70/30 (να αξιολογούνται με βαρύτητα 70% οι τεχνικές προδιαγραφές και 30% η οικονομική προσφορά).

Έτσι λοιπόν δεν αγοράζεις περιττές δυνατότητες και χρακτηριστικά που δε χρειάζεσαι και δεν προδιέγραψες. Αν υπάρχουν, καλώς, αλλά δεν μπορούν να επηρρεάζουν την τιμή.

Αυτό έκαναν και οι φίλοι μας οι Τούρκοι που τόσο καιρό είχαν καταταλαιπωρηθεί απο τη διαφθορά των "κοσμικών" κυβερνήσεων. Και ήρθε το "ισλαμικό" κόμμα του Ερντογάν που απλά πήρε απόφαση να κόψει το γόρδιο δεσμό, αφού το πράγμα ήταν στο "μη περαιτέρω".

Και μάλιστα μετά το άνοιγμα των προσφορών ακολουθεί και ρελάνς μετά απο διάστημα μιας ώρας (κάτι σαν μειοδοτικός διαγωνισμός) και το τίμημα κατεβαίνει ακόμα περισσότερο.

Έτσι ζυμώνει όποιος βαρέθηκε να κοσκινίζει (και δευτερευόντως όποιος σέβεται το δημόσιο χρήμα).

Να καεί το "μπουρδέλο" ή να γίνει βουλή;

2011-03-04T10:42:00.011+02:00

Τον τελευταίο καιρό έχω παρατηρήσει μια διάχυτη πόλωση στην ελληνική κοινωνία, που προσωπικά δεν θυμάμαι να έχω ξαναδεί. Οι βίαιη επίθεση στον Χατζηδάκη, η εκδίωξη Πάγκαλου, το γιουχάισμα του ΓΑΠ, η καταδίωξη Κακλαμάνη, όλα δείχνουν πως υπάρχουν όλα τα συστατικά για ένα κανονικό εμφύλιο. Το μόνο που μένει είναι να ανέβει η θερμοκρασία στη χύτρα.

Ακόμα και σε τούτο εδώ το blog που διατηρώ τώρα τέσσερα χρόνια, εμφανίστηκαν για πρώτη φορά αγενή και υβριστικά σχόλια από πρώην συζητητές και (φυσικά) ανώνυμους.

Ο λόγος αυτής της γενικής πόλωσης είναι -προφανέστατα- οτι δε μοιραζόμαστε όλοι τις ίδιες απόψεις για τη σημερινή πραγματικότητα (το μνημόνιο, τις αλλαγές που γίνονται γύρω μας κλπ). Κυρίως όμως φαίνεται να μη συμφωνούμε στο τι φταίει και πως πρέπει να αντιμετωπιστεί

Ενδεικτικά, η συνθηματολογία που προηγήθηκε στης διαδήλωσης της Τετάρτης 24 Φεβρουαρίου, μιλούσε για "χούντα", οραματιζόταν γεγονότα τύπου Ταχρίρ και απ' ότι κατάλαβα μετά το τέλος της διαδήλωσης επιχειρήθηκε να γίνει από κάποιους μια παρόμοια κατάσταση στρατοπέδευσης στο Σύνταγμα. Η ρητορική περί "χούντας" ήταν η κρυφή σπίθα που θα άναβε πολύ εύκολα μια φωτιά βίας που θα φάνταζε σαν αντίσταση.

Ερώτημα: Είναι "χούντα" μια εκλεγμένη κυβέρνηση; "Ναι" λέει μια μερίδα κόσμου γιατί εκλέχτηκε με άλλες προϋποθέσεις και άλλες υποσχέσεις.

Σύμφωνοι, αλλά αυτό δεν είναι πρωτοφανές. Και η προηγούμενες κυβερνήσεις της Ν.Δ. είχαν άλλες προγραμματικές εξαγγελίες από αυτά που τελικά έπραξαν. Δεν έγιναν "χούντα". Αν λοιπόν το ΠΑΣΟΚ καταψηφιστεί στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση -για να διορθωθεί η αδικία- θα αναλάβει ο επόμενος καταλληλότερος που περιμένει στην ουρά. Απλά τα πράγματα.

Ένα άλλο σύνθημα των ημερών είναι το "να καεί το μπουρδέλο η βουλή" (και στην πιο "λάιτ" έκδοση του ΚΚΕ γίνεται κανονική αμφισβήτηση του συντάγματος).

Ας καεί.

Ερώτηση 1η: Μετά τι θα ακολουθήσει; Στρατιωτική κυβέρνηση; Κάποιος φωτισμένος πατερούλης τύπου Κιμ Γιονκ Ίλ;

Ερώτηση 2η: "Να καεί η βουλή" ή μήπως καλύτερα να μάθουμε να ψηφίζουμε; Να καεί το μπουρδέλο ή να κάνουμε παρωχημένη την πορνεία του;

Δηλαδή να απαιτούμε λογοδοσία απο τους εκλεγμένους αντιπροσώπους. Να εκφράζουμε την κάθετη εναντίωσή μας όταν συμβαίνουν αίσχη όπως η πρόσφατη εξαίρεση των δικηγόρων από το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων. Να εναντιωθούμε έντονα στις επαναλαμβανόμενες αρνήσεις άρσης βουλευτικών ασυλιών (για άσχετα με το λειτούργημα) αδικήματα.

Ερώτηση 3η: Ή μήπως να αποφασίσει αυτή η έρμη η αριστερά να αρθρώσει αξιόπιστη πολιτική πρόταση για να γίνει και επιλογή ψήφου για ακόμα μεγαλύτερο ποσοστό ψηφοφόρων; Τα ποσοστά του ΛΑΟΣ είναι αυτή τη στιγμή μεγαλύτερα από τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ που είναι υποτίθεται και η "ευρωπαϊκή αριστερά". Αυτό δεν έχει προβληματίσει τις ηγεσίες; Δεν φανερώνει οτι πέρα από την πανεύκολη καταγγελία απαιτείται και εναλλακτική αξιόπιστη πρόταση;

Και πως θα θεωρηθείς "αξιόπιστη" πρόταση με τους μεν να παραμένουν το μοναδικό σταλινικό κόμμα στην Ευρώπη και τους δε να βλέπουν μόνο μέχρι εκεί που τους επιτρέπει η εξεγερτική σαγήνη της Τζένοβα;

Πως να θεωρηθεί αξιόπιστη μια αριστερή πρόταση αν δεν αναγνωρίσει τις τεράστιες στρεβλώσεις της οικονομίας μας (που είναι πια κοινή διαπίστωση για όλους όσους δεν φοράνε χρωματιστά γυαλιά); Αν δεν καταδείξει τη γενικευμένη διαφθορά ακόμα και στα χαμηλά δημοσιοϋπαλληλικά κλιμάκια (μακρυά απο λαϊκισμούς που θέλουν μόνο την "πλουτοκρατία" διεφθαρμένη); Αν δεν διαχωριστεί απο τα κατεστημένα συντεχνιακά συμφέροντα;

Οι πραγματικά θιγμένοι και ζημιωμένοι απο τα μνημονιακά μέτρα που έχουν δικαίωμα να αντιδρούν και να απεργούν, χάνονται μέσα στη γενικευμένη αντίδραση και όσων τόσο καιρό είχαν σκανδαλώδη προνόμια προστατευμένα απο κάποια κομματική νομενκλατούρα. Τα δίκαια αιτήματα εξαφανίζονται μέσα στη θολούρα της εύκολης συνθηματολογίας, της γενικόλογης και ανιεράρχητης ατζέντας, κάνοντας την παραμικρή σωστή διεκδίκηση να φαίνεται ουτοπία.

Προς το παρόν λοιπόν έχουμε συγκρουσιακή αυτοϊκανοποίηση, όχι συγκεκριμένη πρόταση, άρα ας ηρεμήσουν οι μαξιμαλιστές πρώην σύντροφοι. Χρήσιμοι θα είναι μόνο όταν αποφασίσουν να συμμετέχουν σε μια συζήτηση για νέα αξιόπιστη πολιτική, στηριγμένη σε δημοκρατικές διαδικασίες με στόχο την πραγματική κοινωνική δικαιοσύνη και το κοινωνικό κράτος που απειλείται σε παγκόσμια κλίμακα απο το χρεοκοπημένο καπιταλισμό.

Για την ταμπακιέρα δηλαδή.

Υ.Γ. Να κι άλλος που διαπιστώνει εμφύλιο!

Από πού πάνε προς τ' αριστερά;

2011-03-01T17:42:00.001+02:00

Για σήμερα δεν νομίζω να βρείτε να διαβάσετε κάτι πιο ενδιαφέρον απο αυτό.

Εντωμεταξύ στην απονομή των Oscars...

2011-02-28T11:59:00.004+02:00

...νόμισα πως είδα και τον Κωστόπουλο της Alpha Bank.

Τελικά ήταν ο Elli Wallach. O "άσχημος".

Τα κορδόνια των παπουτσιών του ΓΑΠ (μια ιστορία τρόμου)

2011-02-25T12:10:00.011+02:00

Συγγνώμη που ξαναστέλνω τους λίγους αλλά εκλεκτούς φίλους μου στην Athens Voice αλλά μετά την ανάγνωση αυτού του κειμένου θα αναθεωρήσουν (ή θα επιβεβαιώσουν) πολλές αντιλήψεις τους.

ΠΡΟΣΟΧΗ:

1. Πριν κάνετε κλικ στο σύνδεσμο, πάρτε μερικά ηρεμιστικούλια. αφήστε τα να επιδράσουν και μετά διαβάστε το.

2. Μετά την ανάγνωση ελάτε και συνεχίστε για να καταλάβετε τη συνέχεια.

...............................................

Το οτι ο Γιώργος Παπανδρέου είναι ανεπαρκής το γνωρίζαμε. Ίσως δεν φταίει ο ίδιος. Ίσως ανήκει σε μια γενιά που by default δεν παράγει ισχυρές προσωπικότητες Γιατί λίγο-πολύ το φαινόμενο είναι παγκόσμιο. Μετά το περίφημο "τέλος της ιστορίας", με την κατάρρευση της Σοβιετίας, σταμάτησαν να εμφανίζονται ισχυρές προσωπικότητες στην πολιτική. Τρέχα γύρευε τώρα το γιατί.

Στην Ελλάδα το φαινόμενο είναι λίγο πιο εύκολο να ερμηνευτεί. Η συντεχνιακή και πελατειακή σχέση των πολιτικών με τους ψηφοφόρους τους εδώ και πολλά χρόνια, προσελκύει επαγγελματίες της πολιτικής που ψάχνουν να πλουτίσουν ή να αποκομίσουν άλλα σχετικά οφέλη. Μερικοί το κάνουν απλά επειδή πείστηκαν οτι είναι οι συνεχιστές μιας δυναστείας. Όπως ο ΓΑΠ ή ο Καραμανλής. Το αποτέλεσμα δεν αλλάζει. Είτε απο ανικανότητα και ανεπάρκεια είτε απο το μικροσυμφέρον, κρατάνε όμηρο μια ολόκληρη χώρα.

Οι λίγοι ιδεολόγοι που πέρασαν απο τα δύο μεγάλα κόμματα ή έφυγαν νωρίς απο μόνοι τους ή μπήκαν στο περιθώριο απο τους καπάτσους και τους δικτυωμένους στο σύστημα νομής της εξουσίας που τρώμε στη μάπα εδώ και δεκαετίες.

Μικρή σημασία έχουν τα ονόματα Βενιζέλος, Παπουτσής, Καστανίδης κλπ. Το θέμα είναι οτι όλοι αυτοί οι και οι επόμενοι (που επίσης θα έχουν γαλουχηθεί απο το ίδιο κομματικό κατεστημένο) θα έχουν προτεραιότητα τις εξουσίες τους, το τσιφλίκι τους, το πολιτικό όφελος, την αποφυγή του πολιτικού κόστους.

Γιατί το να αρνείσαι ένα σχήμα που μπορεί να πατάξει τη φοροδιαφυγή, τις απάτες, τα σκάνδαλα και που θα αυξήσει τα κρατικά έσοδα απλά και μόνο επειδή δεν θα μπορείς να το ελέγχεις είναι εθνική προδοσία. Ή κάνω λάθος;

Το να κοιτάς (ως πρωθυπουργός) τα κορδόνια των παπουτσιών σου ενώ γύρω σου γίνεται η μάχη αυτή, τι άλλο δείχνει απο την ελάχιστη προσωπικότητά σου σε τέτοιες κρίσιμες στιγμές;

Είναι φαίνεται πολύ πιο εύκολο να ληστέψεις τη σύνταξη ενός ανθρώπου που δούλεψε μια ζωή πληρώνοντας ένα ανεπαρκές σύστημα περίθαλψης και ασφάλισης, είναι πιο εύκολο να κάνεις μια χώρα αιχμάλωτη των λογιστών του ΔΝΤ, απο το να χωρίσεις δυό γαϊδουριών άχυρα και να βάλεις τάξη στα λαμόγια.

Ότι ακριβώς θα έκανε ένας ελάχιστος, που δεν θέλει να ρισκάρει το κεφάλι του και έχει προτεραιότητα την τήρηση ισορροπιών

Γιατί το να κάνεις ρήξεις, τομές, μπορεί να φέρει πολιτικό κόστος. Η λεηλασία του μικρομεσαίου όμως είναι ανέξοδη. Χωρίς κόστος. Γιατί απο καιρό χάθηκε η ικανότητα αυτού του λαού να απαιτεί, να φωνάζει, να γκρεμίζει.

Γιατί το ίδιο το διακομματικό κατεστημένο απαιτεί να έχεις προσκυνήσει κόμμα για

να έχεις δικαίωμα να οργανώνεσαι. Γιατί ακόμα και για μια διαμαρτυρία, για μια διαδήλωση, θα πρέπει να αποφασίσεις σε τίνος το πανό αποκάτω θα μαντρωθείς. Η ίδια η αριστερά που πλασάρεται ως μοναδικό καταφύγιο διαμαρτυρίας και αντίστασης (και ίσως είναι), έχει προτεραιότητα το να σε κάνει πελάτη της (και όπως αποδείχτηκε προχτές, όποιος είναι έξω απο το μαντρί, τον τρώνε τα δακρυγόνα).

Διαβάστε λοιπόν σήμερα τα μαντάτα απο το μέτωπο της οικονομίας:

Πρόσθετα μέτρα, αδιέξοδη η μέχρι σήμερα οικονομική πολιτική, ακόμα να δούμε αναπτυξιακά μέτρα, ακόμα να παταχθεί η φοροδιαφυγή, η γραφειοκρατία.

Κανένας απο τα ανθρωπάκια που φρουρούν τα μικρά τους βασίλεια δε θα διαμαρτυρηθεί, δεν θα εναντιωθεί, δε θα παραιτηθεί, δε θα βρει λύσεις. Κανείς δεν θα βρει τρόπο να πάρει τα χρήματα πίσω απο Άκηδες, απο το διευθυντή της πολεοδομίας που βρέθηκε με 27 εκ.€ στον προσωπικό του λογαριασμό, απο τους ελεγκτές του ΥΠΟΙΚ που "καθάρισαν" χρέη 1 δις ευρώ με το αζημίωτο, να τους χώσει φυλακή.

Για άλλο λόγο είναι εκεί: είναι υπουργοί. Γιατί υπάρχεις εσύ που πληρώνεις μαλάκα!

Η κατάληψη του διαδικτύου και η νέα θεοκρατία των τοξικών e-βριστών! (εξαιρετικά αφιερωμένο)

2011-02-24T15:25:00.003+02:00

Ο Νίκος Ζαχαριάδης στη σημερινή Athens Voice. Εξαιρετικά τα λέει. Και ότι είχε ξεκινήσει να γράφω για τους e-τραμπούκους

"Στα δίχτυα του μελοδράματος" (και του λαϊκισμού)

2011-02-23T12:08:00.002+02:00

Στα δίχτυα του μελοδράματος (απο την Καθημερινή)

(Του Αποστολου Δοξιαδη)

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ελληνική ψυχή συμπαθεί τα άκρα, και ρέπει περισσότερο από άλλων, δυτικότερων λαών στην υπερβολή. Η καλοπροαίρετη εξήγηση γι’ αυτό είναι ότι είμαστε, όπως είπε κάποτε ένας Αιγύπτιος ιερέας στον Σόλωνα, «αεί παίδες», αιώνια παιδιά, κι έτσι μας ταιριάζει περισσότερο η δική τους, απλουστευμένη ματιά στον κόσμο. Η κακοπροαίρετη, που δεν είναι παρά η άλλη όψη της προηγούμενης, είναι ότι από κάποιο παράξενο εθνολογικό κουσούρι έχουμε κολλήσει, οι περισσότεροι, στην αναπτυξιακή φάση της ανωριμότητας. Και στη μια και στην άλλη περίπτωση, το φαινόμενο είναι αξιοπρόσεκτο(...)

(...) Αν ήθελα να καταγράψω λεπτομερώς τις περιπτώσεις των μελοδραματικών αφηγήσεων ολόγυρά μας, δεν θα ’φτανε ολόκληρη η εφημερίδα. Μα, όπου κοιτάξεις θα τις βρεις, από το μεγάλο στο μικρό: από την ακατάσχετη συνωμοσιολογία για τις ξένες δυνάμεις που μας απειλούν (απόλυτα καλοί=«αληθινοί Ελληνες», απόλυτα κακοί=Μέρκελ, ΔΝΤ και ντόπιοι πράκτορές τους), στη δικαιολόγηση της ανομίας (απόλυτα καλοί=παρανομούντες, απόλυτα κακό=κράτος), και την επίθεση των χούλιγκαν στο Θέατρο Τέχνης (απόλυτα καλό=Ολυμπιακός, απόλυτα κακό=ΠΑΟΚ) – καθώς και τόσες άλλες. Αλλά βέβαια το μελόδραμα δυναστεύει και τις ευρύτερες, εθνικές μας αφηγήσεις. Ετσι, ξεσήκωσε θύελλες η σειρά «1821», του ΣΚΑΪ, καθότι επιχειρεί να πει την ιστορία της Επανάστασης ψύχραιμα, επιτρέποντας και κάποιους τόνους γκρίζου. Ετσι, προκαλούν τη μήνι μερίδας της Αριστεράς όσες αναλύσεις της δεκαετίας του 1940 αρνούνται το σύνηθες μανιχαϊκό σχήμα (απόλυτα καλοί=αριστεροί, απόλυτα κακοί=οι άλλοι).

Ο Αριστοτέλης βέβαια, που πρώτος μελέτησε την αφήγηση, ως γνωσιακό εργαλείο, πίστευε άλλα. Θεωρούσε την πιο πετυχημένη αφηγηματική μορφή την τραγωδία, η οποία, έλεγε, πρέπει να έχει πρωταγωνιστή κάποιον που δεν είναι ούτε απόλυτα καλός ούτε απόλυτα κακός, αλλά «μεταξύ τούτων» – έναν ήρωα δηλαδή τελείως αλλιώτικο από το μελοδραματικό. Και επίσης, τα βάσανα του τραγικού ήρωα πρέπει να οφείλονται όχι σε εξωτερική επιβουλή κάποιων κακών, ή στην κακή του τύχη, αλλά σε δικό του λάθος, κάποιο σοβαρό ξαστόχημα. Μια τέτοια αφήγηση, θεωρούσε ο Αριστοτέλης, δίνει καλύτερη εικόνα της ανθρώπινης αλήθειας, σε μεγαλύτερο βάθος, και άρα μας βοηθά καλύτερα να την καταλάβουμε.

Αλλά, βέβαια, ο Αριστοτέλης ήταν σοφός...

Well said!

Ό αλάνθαστος Λαός

2011-02-21T14:31:00.002+02:00

Απόσπασμα απο το σημερινό άρθρο του Θανάση Χειμωνά στα ΝΕΑ για τον Θ. Πάγκαλο:

Αµφιβάλλω αν υπάρχει άλλη χώρα στον κόσµο όπου να ακούγεται τόσο συχνά τούτη η λέξη: «λαός».
Πρόκειται για λέξη ιερή, για έννοια που αποθεώνεται από όλους τους πολιτικούς χώρους. Ο Ανδρέας έλεγε: «Το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση, ο λαός στην εξουσία». Το ΚΚΕ µιλάει για «λαοκρατία». Ο Καρατζαφέρης έφτασε στο σηµείο να ονοµάσει το ίδιο του το κόµµα «ΛΑΟΣ»!
Από συστάσεως ελληνικού κράτους οι πολιτικοί υµνούν χωρίς σταµατηµό τον «κυρίαρχο λαό», πείθοντάς τον πως αυτός δεν ευθύνεται για τίποτα, πως έχει το αλάθητο του Πάπα και πως θα είναι πάντα στο απυρόβλητο γιατί οι ίδιοι θα τον προστατέψουν από τους «άλλους».
Πολλά από τα κακά αυτού του τόπου ξεκίνησαν από αυτή τη συνεχή θεοποίηση του λαού του. Και σήµερα, ξαφνικά, βγαίνει ένας πολιτικός που επιχειρεί να τον προσγειώσει, έστω και ανώµαλα. Αυτόν τον υπέροχο και παντοδύναµο λαό.
Οσο και αν κάποιες φορές έχω διαφωνήσει µε τις θέσεις του Θεόδωρου Πάγκαλου, µόνο γι’ αυτό τον λόγο τον γουστάρω…

Οπαδέ: ΜΠΑΛΑ!

2011-02-21T12:39:00.007+02:00

Κι όμως, υπάρχει ακόμα κόσμος στην Ελλάδα του 2011 που το μόνο που τον απασχολεί είναι η ΜΠΑΛΑ! Παρά τα τόσα προβλήματα στην οικονομία, παρά την ανεργία, την κρίση, την επιδρομή σε μισθούς και συντάξεις, υπάρχουν αρκετοί μεταξύ μας στους οποίους ο μετωπιαίος λοβός δεν κατάφερε να εξελιχθεί ούτε καν στο επίπεδο του Νεάτερνταλ.

Η μόνη τους συναισθηματική ανταπόκριση είναι μόνο όταν ακούν για ΜΠΑΛΑ! όπως ακριβώς αντιδρά ένας σκύλος όταν βλέπει ΤΟΠΙ που σημαίνει ότι το αφεντικό του θα του κάνει παιχνίδια και θα περάσει καλά. Ή όταν κοιμάται και ονειρεύεται ότι κυνηγάει ΛΑΓΟΥΣ! Ή όπως ο σκύλος στο βίντεο από το Up της Disney που νόμιζε πως έβλεπε ΣΚΙΟΥΡΟ!

Αυτά τα καλόπαιδα που μπορούν να σκέφτονται μόνο με χοντρές έννοιες (πεινάω-διπλόπιτο, νυστάζω-ύπνος, διψάω-φραπόγαλο, καύλωσα-τον παίζω, ΜΠΑΛΑ-......), έχουν στη διάθεσή τους πάνω από δέκα (!) αθλητικές εφημερίδες (στην Αθήνα μόνο, ίσως άλλες 4 ή 5 στη Θεσσαλονίκη που ασχολούνται με τις βορειοελλαδίτικες ομάδες), να φιλολογούν για κάθε παπάρα που είναι δυνατόν να γραφτεί γύρω από τη ΜΠΑΛΑ!, έχουν 4 ή 5 ραδιοφωνικούς σταθμούς για τον ίδιο ακριβώς λόγο (δεν ξέρω πόσοι είναι στη Θεσσαλονίκη). Και καλύτερα ας μη μιλήσουμε για τον αριθμό των sites.

Ένα ολόκληρο σύστημα μερικών δεκάδων Μέσων δηλαδή σε μια χώρα έντεκα εκατομμυρίων κατοίκων. Στην Ισπανία οι αθλητικές εφημερίδες είναι 2 ή 3, στη Γερμανία νομίζω 2 και στην Αγγλία καμία νομίζω, οι καθημερινές εφημερίδες καλύπτουν τις ανάγκες στα αθλητικά τους ένθετα (σκεφτείτε τώρα την ποιότητα του ελληνικού ποδοσφαίρου σε σχέση με το επίπεδο του ποδοσφαίρου στην Ισπανία, Ιταλία, Γερμανία, Αγγλία).

Ποιο είναι το συμπέρασμα;
Έεετσι!

Ότι η ΜΠΑΛΑ στην Ελλάδα είναι σαν την πολιτική μας σκηνή. Πολύ φιλολογία, πολύ μπλα-μπλά για μηδενικό ή αδιάφορο αποτέλεσμα. Με πολλούς τυφλά αφοσιωμένους οπαδούς ακριβώς σαν τους οπαδούς των κομμάτων (αυτά της εξουσίας πάντως). Χτυπιούνται για μια υπόθεση από την οποία κάποιοι άλλοι βγάζουν λεφτά και νομίζουν πως υπερασπίζονται ιδεολογία.

Η αλήθεια είναι ότι η ΜΠΑΛΑ στην Ελλάδα απευθύνεται μόνο στους προαναφερόμενους με το πρόβλημα ανάπτυξης του λοβού που λέγαμε πριν. Είναι αυτοί που στελεχώνουν τις ορδές των «οργανωμένων», που θα δέρνονται ακόμα και αν οι ομάδες τους παίξουν τάβλι, που παίρνουν τηλέφωνο στους σταθμούς για να πουν την φιλοσοφία τους (επιπέδου «Λόλα Να ένα μήλο», που θα πετάξουν φωτοβολίδες στην κερκίδα των απέναντι, κροτίδες στα πόδια του ποδοσφαιριστή που πάει για το «κόρνερ». Που θα μπουκάρουν μετά το τέλος του αγώνα να δείρουν. Είναι αυτοί που έχουν διώξει τις οικογένειες από τα γήπεδα.

Γι' αυτούς ένας πρόεδρο ομάδας που μέχρι πρότινος ήταν έξυπνος επιχειρηματίας, αρχίζει και μιλάει με ρητορική καθυστερημένου κάγκουρα («Δεν ξέρω αν ο Σισέ θα φύγει με φούστα ή με μπλούζα» δήλωσε ο κ. Μαρινάκης και μερικά ανθρωποειδή τριγύρω χαζογελούσαν με τη αρρενωπή λεβεντιά της δήλωσης).

Γι' αυτούς στήνονται παιχνίδια και διαιτητές. Να κερδάει η ομάδα, να μένει ενθουσιασμένος ο υπο-νεάτερνταλ, να δικαιώνεται η πίστη του σκύλου στο αφεντικό.

Γι' αυτούς έχει στηθεί ένα πάρτι επιχορηγήσεων, χορηγιών, επιδοτήσεων, παγωμένων κρατικών οφειλών που σε μεγάλο ποσοστό πληρώνουμε από την τσέπη μας (βάλε και τα γήπεδα, εγκαταστάσεις, αστυνομική παρουσία κλπ κλπ).

Γι' αυτούς, που θα μαζευτούν στο αεροδρόμιο να ζητωκραυγάσουν στην άφιξη του κάθε μεταγραμμένου «αστέρα», στήνονται φουσκωμένα συμβόλαια εκατομμυρίων ευρώ, διακινούνται απίστευτα μαύρα χρήματα.

Γι' αυτούς τους υπο-νεάτερνταλ, πρόθυμοι ανθυπο-πολιτικάντηδες κάνουν ότι μπορούν για να «καθαρίσουν» και να κερδίσουν ψηφαλάκια, μπαίνουν στα γήπεδα και δέρνουν διαιτητές.

Γι' αυτούς έχει ξεπουληθεί, έχει ταπεινωθεί, έχει χάσει κάθε ενδιαφέρον ένα ολόκληρο άθλημα.

Και εμείς τους καμαρώνουμε και πληρώνουμε τη ΜΠΑΛΑ τους.

Διαβάστε επίσης:
Πώς κατέστρεψα το "διαρκείας" μου του Ολυμπιακού

Πως θα φύγει ο Σισέ

Φέρτε τρόικα και στην μπάλα

Souvenir of Gerakas 2011

2011-02-18T13:45:00.005+02:00

Πεζοδρόμιο, οδός Κλεισθένους, Γέρακας 2011. Μια παρακαταθήκη για τον ιστορικό του μέλλοντος.

Α "King of Limbs" is coming

2011-02-18T12:33:00.004+02:00

Σήμερα είναι η μέρα κυκλοφορίας του νέου δίσκου των Radiohead, "King of Limbs".

Όπως και με τον προηγούμενο δίσκο οι Radiohead βασίζονται στην διαδικτυακή αγορά και πουλάνε το δίσκο τους εδώ, προς 7€.

Με το προηγούμενο άλμπουμ "In Rainbows" είχαν κάνει την εξαιρετικά έξυπνη κίνηση να το πουλάνε στο αντίτιμο που θα επέλεγε να καταβάλει ο κάθε αγοραστής.

Σ' αυτό το blog του Guardian μπορείτε να παρακολουθήσετε περισσότερες λεπτομέρειες για την κυκλοφορία του άλμπουμ.

Θα καταλάβατε οτι έχω ιδιαίτερη προτίμηση στη μουσική των Radiohead...

Ποιοί σαρκάζουν τους Atenistas;

2011-02-17T13:16:00.008+02:00

Τον τελευταίο καιρό ευδοκιμεί στα «κοινωνικά μέσα» ένα καινούριο φρούτο.

Είναι η κριτική και ο σαρκασμός στους atenistas.

Αν κάνετε μια αναζήτηση θα βρείτε χωρίς ιδιαίτερο κόπο ένα βουνό από αστείες φλυαρίες κατά της πρωτοβουλίας (να ένα χαρακτηριστικό).

Αυτή η κριτική είναι ιδιαίτερα εμφανής και την παρατήρησε κι ο Στάθης Τσαγκαρουσιάνος που γράφει ένα καλό κείμενο στη Lifo.

Μαζί με τους atenistas φυσικά σαρκάζεται γενικότερα ο εθελοντισμός Πιθανότατα επειδή δεν είναι βολικό να καλύπτονται τα κρατικά κενά και τις αδυναμίες όταν οραματίζεσαι ένα κράτος με τόσα εκατομμύρια υπαλλήλων που θα φτάνουν να φτυαρίσουν το χιόνι μπροστά στη γκαραζόπορτά σου πριν "το στρώσει".

Μέχρι αυτό το παρόν κράτος λοιπόν να ανταποκριθεί στο ακέραιο σ’ αυτό του το καθήκον, θα πρέπει να δεχτούμε τη βρωμιά και -κυρίως- την απαξίωση του δημόσιου χώρου. Προφανώς για να καταδείξουμε το κενό με όσο πιο έντονο τρόπο γίνεται. Για να φωνάζουμε "κοιτάξτε που μας έχουν και ζούμε", "τι κάνει το κράτος"...

Έτσι η εγκατάλειψη και η εξαθλίωση του δημόσιου χώρου μας είναι οικεία εικόνα.

Και όχι μόνο οικεία αλλά και βολική για ένα ολόκληρο σύστημα: δικαιολογεί υποσυνείδητα τα 5 ευρώ που θα πρέπει να πληρώσουμε για ένα καφέ στα καφέ της πόλης αφού αυτά αποτελούν το μοναδικό καταφύγιο της κοινωνικής συναναστροφής.

Υπάρχει όμως κι άλλη μία ανάγνωση που προσωπικά θεωρώ σημαντική: Η δράση των atenistas και οι άλλοι εθελοντισμοί που σαρκάζονται, είναι πολύ συνηθισμένες σε άλλες κοινωνίες όπου ο συνεκτικός κοινωνικός ιστός είναι ακόμα ισχυρός. Πολύς είναι ο κόσμος σε Ευρώπη, Αμερική στον ελεύθερο χρόνο του (ή όντας άνεργος) αποφασίζει να προσφέρουν μερικές ώρες της εβδομάδα εθελοντική εργασία για μετανάστες, άπορους, αδέσποτα ζώα. Για οποιοδήποτε σκοπό. Λέγεται «κοινωνική συνοχή», λέγεται «αλληλεγγύη».

Εδώ όμως τον τόπο του κοινωνικού και πολιτικού παράδοξου, αντί να γίνεται λόγος για αυτή την -από καιρό χαμένη- κοινωνική αλληλεγγύη, αντί να αναζητούνται τρόποι κοινωνικής συσπείρωσης, ευδοκιμεί ο εύκολος σαρκασμός των "γραφικών" atenistas.

Και όπως σωστά καταλήγει ο Τσαγκαρουσιάνος: "Άξιος να κρίνει τους atenistas είναι όποιος έχει πράξει κάτι ελάχιστα χρησιμότερο από αυτούς".

Υ.Γ. Η φωτογραφία δεν είναι απο την αντί-δραση των atenistas αλλά απο τη δράση των "βρωμίστας". Που όμως δεν στηλιτεύονται ούτε σαρκάζονται πουθενά.

Γιατί Μιλένα;

2011-02-14T17:31:00.004+02:00

Διαβάζω εδώ για την υπόθεση της βουλευτού Μιλένας Αποστολάκη του ΠΑΣΟΚ. (κι εδώ)

Είναι μια σκανδαλώδης υπόθεση απόρριψης απο τους βουλευτές συναδέλφους της, της άρσης ασυλίας για ένα δικαστικό θέμα που αφορά προσωπικά της θέματα.

Προφανώς αυτή η νέα ξεφτίλα του κοινοβουλευτικού μας καθεστώτος φέρνει για ακόμα μια φορά στο προσκήνιο τη συντεχνιακή αντιμετώπιση των βουλευτών στο θέμα "δικαιοσύνη". Προφανώς τα ΜΜΕ δεν το έκαναν θέμα γιατί δεν άπτεται της ατζέντας τους. Προφανώς εμάς μας απασχολεί γιατί η δική μας θεματολογία και το ενδιαφέρον δεν συμπίπτει (ευτυχώς) με την αξιολόγηση των διευθυντών ειδήσεων στα κανάλια.

Και μας ενδιαφέρει το θέμα γιατί έχει να κάνει με την ποιότητα της δημοκρατίας μας, έχει να κάνει με τις ευθύνες που πρέπει να αναλάβουν οι ψηφοφόροι όσων πρωταγωνιστούν σ' αυτές τις ιστορίες αίσχους.

Αυτό που εγώ θέλω να ρωτήσω είναι το εξής: Η κυρία Αποστολάκη δεν νοιώθει την ευθύνη που βαραίνει τους τρυφερούς της ώμους; Γιατί δεν παραιτείται απο τη βουλευτική ασυλία για να αντιμετωπίσει το ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ της θέμα (τη διένεξη με τον πρώην σύζυγό της κ. Συγγελίδη);

Πως νοιώθει που χρησιμοποιεί την ελληνική βουλή και τα προνόμιά της ως βουλευτού για να στερήσει το δικαίωμα από τον πρώην σύζυγο να έχει επαφή με τα παιδιά του;

Γιατί κυρία Μιλένα μου δε αφήνεις τα παιδιά σου να δουν τον πατέρα τους;

Ανοίκειο ε; Να μιλάμε μ' αυτό τον τρόπο για προσωπικά θέματα...

Ναι Αλλά ΔΕΝ είναι πια προσωπικά τα θέματά της.

Απ' τη στιγμή που η βουλευτής χρησιμοποιεί το δημόσιο αξίωμά της για να προστατευτεί, τότε το θέμα της γίνεται και θέμα των πολιτών της Ελληνικής Δημοκρατίας. Όλοι εμείς λοιπόν τώρα θα πρέπει να έχουμε άποψη για το θέμα της, αφού δεν είχε την ανδρεία (κι ας είναι γυναίκα) να παραιτηθεί από την ασυλία.

Κατά τα λοιπά η Ελλάδα καταδικάστηκε από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο επειδή στέρησε από τον κ. Συγγελίδη την πρόσβαση σε δικαστήριο για το θέμα του και το Ελληνικό δημόσιο καλείται να του καταβάλει το ποσόν των 19.000 Ευρώ ως αποζημίωση. Αφού όλοι εμείς λοιπόν πληρώσαμε, να μη κάνουμε και τη σχετική πλάκα μας να το διασκεδάσουμε; Το κατακτήσαμε το δικαίωμα.

Ρόμπα!

"Αυτή η πλειοψηφία σπάνια κατεβαίνει στους δρόμους"

2011-02-09T10:27:00.003+02:00

Απο το σημερινό κείμενο του Παπαχελά στην "Καθημερινή"

"...Δυστυχώς οι μόνοι που έχουν στόχο είναι η μειοψηφία αριστεριστών, λακιστών και βεβαίως και απελπισμένων που θέλει να βάλει φωτιά στον τόπο είτε με τη μορφή της ανυπακοής είτε με την αναρχία και τη βία. Το ψευδοκατεστημένο αυτής της χώρας, νεοπλουτίστικο, χυδαίο και ανεύθυνο κοιτάει να κρυφτεί μαζί με τα λεφτά του ή και να πάει μαζί με το ρεύμα... Τόσο ανάξιο ήταν πάντα και γι’ αυτό κατάντησε έτσι τη χώρα.

Τι απομένει;

Η μεγάλη πλειοψηφία μιας σκληρά εργαζόμενης, δημιουργικής μεσαίας τάξης που δεν θέλει να καταστραφεί ο τόπος. Θέλει νόμο και τάξη, και απέναντι στους κλέφτες που λεηλάτησαν τη χώρα και απέναντι στους χούλιγκαν της βίας όπου και αν δρουν.

Το κακό βεβαίως είναι ότι αυτή η πλειοψηφία σπάνια κατεβαίνει στους δρόμους ή φωνάζει δυνατά..."

Ελάτε τώρα, χώστε τα στο "κουμάσι" τον Παπαχελά.

Μα τι λέτε κύριε Μάνο;

2011-02-08T11:24:00.005+02:00

Σε σημερινό άρθρο του στην "Καθημερινή" ο Στέφανος Μάνος (που κατά καιρούς έχει πει σωστά πράγματα αλλά όταν πατάει πεπονόφλουδα του δίνει και καταλαβαίνει), υποστηρίζει οτι η είσπραξη διοδίων πριν την ολοκλήρωση της κατασκευής ενός έργου είναι σωστή, γιατί είναι ένας τρόπος να γίνουν έργα σε μια χώρα με οικονομικό πρόβλημα όπως η σημερινή Ελλάδα.

Μάλιστα ψέγει τον Κυριάκο Μητσοτάκη που υποστηρίζει οτι η πρακτική αυτή είναι "παγκόσμια πρωτοτυπία".

Κατ αρχήν που ήταν ο Κυριάκος όταν ο Σουφλιάς υπέγραφε αυτή την "παγκόσμια πρωτοτυπία" και δεν μπόρεσε να πει κάτι; Τώρα είναι πιο εύκολο να κάνει κριτική;

Και συνεχίζει ο Στέφανος Μάνος απαντώντας στον Κυριάκο: "Μα καλά, όταν έχτιζε το σπίτι του ο κ. Μητσοτάκης δεν πλήρωνε για την κατασκευή πριν ολοκληρωθεί το σπίτι";

Ακλόνητο επιχείρημα!

Ναι κύριε Μάνο μας, πληρώνουμε για την κατασκευή του σπιτιού μας αλλά μετά δεν πληρώνουμε ΚΑΙ ενοίκιο. Το σπίτι μας ανήκει. Αντίθετα η είσπραξη διοδίων για ένα δρόμο που είναι "υπό κατασκευή", εκτός από το οτι είναι ενάντιο στο Ευρωπαϊκό δίκαιο είναι και αντίθετο στη λογική.

Και τι λέει η λογική;

Οτι αν πληρώνω τρία ευρώ για να περάσω από ένα δρόμο επικίνδυνο και κακοφτιαγμένο, θα συνεχίσω να πληρώνω τα ίδια 3 ευρώ κάθε φορά μετά, όταν ο δρόμος θα έχει ολοκληρωθεί. Με τη διαφορά οτι ο κατασκευαστής θα έχει αποπληρώσει το κόστος με την προκαταβολή μου αλλά θα απολαμβάνει ΚΑΙ φουσκωμένο κέρδος αργότερα.

Αν λοιπόν υπάρχει τρόπος να μου γίνει έκπτωση αργότερα επειδή προ-πλήρωσα νωρίτερα, θα μπορούσαμε να το συζητήσουμε. Μέχρι να βρεθεί εκείνος ο τρόπος όμως, δεν μπορεί να καλύπτει ο αδύναμος κρίκος την όποια έλλειψη ρευστού.

Φίλοι σας οι κατασκευαστές πιθανόν αλλά φιλτέρα η λογική.

Για το κίνημα "Δεν Πληρώνω"

2011-02-07T15:56:00.004+02:00

Όχι δεν έχω μετοχές στις κατασκευαστικές που εισπράττουν διόδια για να κατασκευάσουν ή να βελτιώσουν αργότερα τους δρόμους. Ούτε με ενδιαφέρει η "νομιμότητα" με την εισαγγελική έννοια του όρου.

Έχω μερικά απλές βασικές απορίες όμως που δεν απαντώνται:

1. Γιατί να εξισωθεί η πληρωμή των διοδίων της εθνικής Αθηνών - Θεσσαλονίκης (όπου οδηγείς με υψηλές ταχύτητες για πολλά χιλιόμετρα) με τα ουσιαστικά παράνομα διόδια της Αθηνών - Πατρών όπου στο σύνολο της διαδρομής γίνονται έργα και άρα οδηγείς με χαμηλές ταχύτητες; Είπαμε πως είναι παράνομο να εισπράττεις διόδια για δρόμο που ακόμα δεν έχεις κατασκευάσει, που δεν τηρεί τα στάνταρ ασφάλειας. Αλλά όταν ο δρόμος είναι κατασκευασμένος και σωστός, γιατί να μην πληρώσεις;

Επίσης απο που κι ως που εξισώνεται ο αγρότης που δίκαια διεκδικεί παράδρομους που να εξυπηρετούν την καθημερινότητά του, με όποιον κάνει διαδρομή σε όλο το μήκος του αυτοκινητόδρομου;

2. Γιατί εξισώνεται η πληρωμή διοδίων με τα εισιτήρια των ΜΜΜ; Ποια είναι η σχέση τους; Σαφώς οι αυξήσεις είναι εξοργιστικές, σαφώς οι χαμηλόμισθοι επιβάτες δεν μπορούν να επιβαρυνθούν τις καταστροφικές επιλογές των πολιτικών ηγεσιών (που έκαναν βαρύτατα προβληματικές τις συγκοινωνίες), αλλά από το να διεκδικήσεις φτηνό εισιτήριο ή κλιμακωτό ανάλογα με την διανυόμενη απόσταση, μέχρι να καταστρέψεις τα ακυρωτικά και εκδοτικά μηχανήματα και να βανδαλίσεις τους σταθμούς του μετρό, η διαφορά είναι τεράστια.

Οι πολιτικοί σχηματισμοί της αριστεράς που βρίσκονται πίσω απ' το κίνημα "δεν πληρώνω" έχουν τεράστια ευθύνη που όλα αυτά τα μεταπολιτευτικά χρόνια δεν θέλησαν (παρά την αυξημένη επιρροή τους) να δημιουργήσουν στον κόσμο καταναλωτική συνείδηση.

Είναι 100% υπεύθυνη η αριστερά που δεν δίδαξε το "λαό" να οργανώνει μποϋκοτάζ, να βρίσκει τις διαδρομές που μπορούν να καταργούν παράλογες εισπρακτικές τακτικές μέσα απο συντεταγμένα όργανα. Να διδάξει δηλαδή πως λειτουργεί η δημοκρατία. Είναι πλήρως υπεύθυνη η αριστερά που δεν εκπαίδευσε τους χαμηλόμισθους ψηφοφόρους της πως να στελεχώσει και να οργανώσει αξιόπιστες καταναλωτικές οργανώσεις με ατζέντα και συγκεκριμένους στόχους που οδηγούν την ακρίβεια.

Αντίθετα είναι τραγικά μικροπολιτικό το να αποφεύγεις να φέρεις αποτέλεσμα μέσα απο καταναλωτικό κίνημα για να δικαιωθεί η θέση "δημοκρατία=καπιταλισμός=ακρίβεια και εκμετάλλευση".

Είναι τραγικά σόλοικο το να δείχνεις πως μόνο οι ζηλωτές "φρουροί της επανάστασης" είναι επιφορτισμένοι με την αποκατάσταση της κοινωνικής δικαιοσύνης μέσα από βία, βανδαλισμούς, παρανομίες αλλά και παραβίαση των ατομικών δικαιωμάτων (στην περίπτωση του καπνίσματος όπου όλοι σχεδόν οι αριστεροί θεριακλήδες γραφιάδες έδωσαν ρέστα).

Έμαθαν την κοινωνία να κάνει σημαία τον νεοελληνικό τσαμπουκά, την έμαθαν να είναι όμηρος της πολιτικής σκοπιμότητας και -φυσικά- του ισοπεδωτικού λαϊκισμού (π.χ. "να καταργηθούν όλα τα διόδια"), που καταργεί την ικανότητα να διακρίνονται οι κατά περίπτωση διαφορές.

(Θεωρώ εδώ πως για τους φίλους που με διαβάζουν είναι περιττό να επιχειρηματολογήσω πως για την κατασκευή ενός δρόμου θεωρώ δίκαιο το να πληρώνουν οι χρήστες του και όχι όλοι οι φορολογούμενοι).

Εγώ λοιπόν τώρα κατέληξα να φοβάμαι αυτούς τους ακτιβισμούς της πορδής, γιατί οργανώνουν όχλο που ενεργεί τυφλά και ανεξέλεγκτα. Με τέτοιο όχλο δεν μπορείς να συζητήσεις, δε μπορείς να διαφωνήσεις. Η όποια διαφοροποίησή σου θα καταλήξει σε λιντσάρισμα ή προπηλακισμό (όπως έγινε σε κάποιους σταθμούς μετρό με ορισμένους επιβάτες που συνειδητά ήθελαν να ακυρώσουν εισιτήρια).

Τους φοβάμαι γιατί ο τραμπουκισμός τους θρέφεται και από την ηλιθιότητα της κυβέρνησης που μόνο μετά τον "τσαμπουκά" κάθεται να ξανασυζητήσει τις τιμές των διοδίων, επικυρώνοντας το "ακτιβισμό" τους.

Και φοβάμαι γιατί θα τους βρούμε απέναντι και σε περιπτώσεις όπου η λογική (και όχι η "νομιμότητα") θα είναι ακόμα πιο κραυγαλέα εναντίον τους.

Υ.Γ. Η φωτογραφία είναι απο τα σημερινά ΝΕΑ και απ ότι φαίνεται αναρτήθηκε πρώτα στο indymedia. Πως σας φαίνεται;

Τσάι

2011-02-04T11:21:00.009+02:00

Δηλώνω οπαδός του τσαγιού.

Δεν έχω χαλάσει τις σχέσεις μου με τον καφέ, ειδικά όταν εδώ κοντά στο γραφείο ένας χονδρέμπορος καβουρδίζει τους καφέδες του, μου σπάει τη μύτη και κάνω μια εξαίρεση για ένα στιβαρό εσπρέσο.

Αλλά τις περισσότερες φορές μου αρέσει να καταναλώνω ενδιαφέροντα τσάγια που αγοράζω συνήθως σε ταξίδια μου(έχω ασχοληθεί και παλιότερα με το θέμα). Η αγορά του καλού τσαγιού στην Ελλάδα είναι δύσκολη υπόθεση, είναι εξαιρετικά περιορισμένη η προσφορά τους.

Έχει πήξει ο κόσμος (και τα μαγαζιά) από τις μαζικές και αδιάφορες μαζικούρες της Lipton που ποτέ δεν κάνει κουβέντα για τις ποιότητες του τσαγιού που χρησιμοποιεί.

Εκτός λοιπόν απο τα πολύ καλά χύμα τσάγια που βρίσκω σε τειοπωλεία στην Ευρώπη, έχω εντοπίσει και μια μάρκα που έχει μια καταπληκτική γκάμα τσαγιών, τη Blend.

Η Blend διαθέτει όμως τα προϊόντα της μόνο σε καφέ και παρόμοια μαγαζιά, δεν πουλάει δηλαδή σε λιανική τα τσάγια της, δεν μπορείς να τα βρεις σε ράφι μαγαζιού. Ίσως επειδή η λίγο ακριβότερη τιμή τους θα έκανε ασύμφορη τη διάθεσή τους ειδικά σε ένα κοινό όπως το Ελληνικό, που δεν έχει αναπτύξει "κουλτούρα" τσαγιού και δεν ενδιαφέρεται να ξεχωρίσει το ποιοτικό τσάι.

Επειδή όμως κάποτε δοκίμασα το "Truffle Blanc" κι έπαθα πλάκα (Μαύρο τσάι, κακάο, άσπρη σοκολάτα και βανίλια), έστειλα ένα email στην εταιρία και με έφερε σε επαφή με τον αντιπρόσωπο, οπότε αγόρασα ένα κουτί από όλη τους τη γκάμα. Εκεί παρατήρησα οτι στις ετικέτες των πυραμίδων τους (που είναι από μουσελίνα παρακαλώ!), υπήρχαν οι ενδείξεις FTGFOP1, BOP κλπ.

Αν κάνετε μια αναζήτηση σε sites που εξηγούν τις ποιότητες του τσαγιού, όπως εδώ, θα δείτε όλη την επεξήγηση των όρων αυτών. Το FTGFOP1 για παράδειγμα είναι το Fine Tippy Golden Flowery Orange Pekoe, πρώτης ποιότητας που χρησιμοποιείται απο τη Blend για το Darjeeling.

Το Earl Grey Special, που είναι τσάι με άρωμα εσπεριδοειδών είναι μια πολύ παλιά κινέζικη συνταγή που απαιτεί ωρίμανση του μαύρου τσαγιού με φλούδες περγαμόντου. Η Blend λοιπόν χρησιμοποιεί για το τσάι αυτό, αιθέρια έλαια περγαμόντου και πέταλα λουλουδιών.

Έψαξα και στο "Τσάι" που είναι το "εξειδικευμένο" κατάστημα στο Κολωνάκι, αλλά ο τρόπος που παρουσιάζονται τα προϊόντα τους και το site τους με ψιλο-απογοήτευσε σε σχέση με άλλα εξειδικευμένα μαγαζιά άλλων χωρών που δίνουν αξιοπρεπή πληροφόρηση), δε βρήκα πουθενά κάποια σήμανση ποιότητας αλλά κρατάω μια επιφύλαξη να το ψάξω καλύτερα για όταν κάνω το μεγάλο ταξίδι μου και κατέβω στο κέντρο απο τα προάστια.

Γενικά πάντως διαπιστώνω οτι ο περισσότερος κόσμος καταναλώνει οτιδήποτε μπορεί να βρει στα σουπερμάρκετ όπου φυσικά δε βρίσκονται ψαγμένες επιλογές. Αν κάποιος ξέρει κάποια καλή μάρκα που να διατίθεται στην Ελλάδα, ας αφήσει ένα σχόλιο.

Αφιερωμένο εξαιρετικά

2011-02-02T11:48:00.003+02:00

Και πάλι αναδημοσιεύω Μανδραβέλη απο τη σημερινή Καθημερινή.

Και το αφιερώνω σε όλους τους σχολιαστές των blogs (και του δικού μου) που βρίζουν, χλευάζουν ή απλά απορρίπτουν πρόσωπα επειδή εκφράζουν απόψεις διαφορετικές απο τις παγιωμένες δικές τους (γειά σου Δημήτρη).

Εγώ μια παρατήρηση θα κάνω μόνο: Απο τη στιγμή που σταματάμε να συζητάμε, να ανταλλάσουμε (και να κρίνουμε) απόψεις, να υιοθετούμε το λογικό και να απορρίπτουμε το παράλογο, όταν οχυρωνόμαστε στις ιδεοληψίες μας, σταματάμε να έχουμε τη δυνατότητα να ολοκληρωθούμε ωε προσωπικότητες, να ωριμάσουμε ως πολίτες.

"...Με την κ. Ιωάννα Κούρτοβικ μπορεί κάποιος να διαφωνήσει σε πολλά. Οι απόψεις της σε πλείστα όσα θέματα δεν είναι, ούτε πρέπει να είναι, σεβαστές. Είναι προς αντίκρουση με τον σκληρότερο δυνατό τρόπο. Παρ’ όλα αυτά, όμως, το πρόσωπο της κ. Κούρτοβικ είναι σεβαστό. Αυτή είναι η πεμπτουσία του δημοκρατικού διαλόγου. Κατεδαφίζεις τις απόψεις με τις οποίες διαφωνείς, αλλά όχι το πρόσωπο που τις εκφέρει. Αντιμάχεσαι σκληρά όσα λέει, αλλά σέβεσαι το άνθρωπο που τα λέει. Ετσι κι αλλιώς, κανείς δεν είναι τέλειος στους συλλογισμούς του, πόσω δε μάλλον η κ. Κούρτοβικ.

Γι’ αυτό, τουλάχιστον στον γράφοντα, προκάλεσε αλγεινή εντύπωση η προσωπική επίθεση που εξαπέλυσε κ. Μάκης Βορίδης στη δικηγόρο και πολιτική ακτιβίστρια Κούρτοβικ. Στην εκπομπή «Ανατροπή» που είχε θέμα το μεταναστευτικό (Mega 31/1/2010) ο γνωστός βουλευτής του ΛΑΟΣ άρχισε να ανακρίνει τη δικηγόρο γιατί «υπεράσπισε τρομοκράτες» και αν και κατά πόσο διαφωνεί ιδεολογικά με τους έγκλειστους της «17 Νοέμβρη».
Κατ’ αρχήν, η νομική παιδεία του κ. Βορίδη -αν δεν την έφαγε η πολιτική αντιπαλότητα- θα έπρεπε να τον προστατεύσει από διάφορες κακοτοπιές. Οχι μόνο για το ιερό έργο του δικηγόρου υπεράσπισης, για το οποίο δεν οφείλει να δώσει λογαριασμό σε κανένα, αλλά και για το τεκμήριο της αθωότητας που πρέπει να διδάσκεται στον δημόσιο λόγο. Δεν υπάρχουν «τρομοκράτες», υπάρχουν «καταδικασθέντες για τρομοκρατία». Αυτή είναι μια μεγάλη διαφορά και ο μόνος που μπορεί να την εξαλείψει είναι μόνο ο Θεός στη Δεύτερη Παρουσία. Αν υπάρχει Θεός και αν υπάρξει Δεύτερη Παρουσία. Υπάρχει και ένα δεύτερο ζήτημα. Ακόμη και αν η δικηγόρος Κούρτοβικ ταυτίζεται ιδεολογικά με τους πελάτες της, αυτό τι μαρτυρεί για το μεταναστευτικό ζήτημα; Υπάρχει κάποια «υπόγεια και σκοτεινή οδός» που συνδέει τα δύο προβλήματα; Ή απλώς οι παραλληλισμοί έγιναν για το θεαθήναι και τα νούμερα της AGB; Αν ισχύουν αυτοί οι κανόνες, τότε ο λόγος του κ. Βορίδη τοις πράγμασι ακυρώνεται, εξαιτίας της συμμετοχής του σε ομάδες «μαύρης τρομοκρατίας» (έστω χαμηλής) που βρέθηκε όταν ήταν στα νιάτα του.
Το θέμα είναι ότι κάποια στιγμή σ’ αυτόν τον τόπο πρέπει να μπουν κανόνες, ξεκινώντας από τον διάλογο, όποιον διάλογο, τέλος πάντων, μπορεί να γίνει σ’ αυτό το πράγμα που λέγεται τηλεόραση. Αυτό είναι το μόνο όπλο που έχουμε για να λύνουμε προβλήματα. Οσοι δεν κατανόησαν το όπλο του διαλόγου και ασπάστηκαν τον «διάλογο των όπλων» έκαναν το ίδιο λάθος με τον κ. Βορίδη. Μπέρδεψαν τα πρόσωπα με τις απόψεις και τελικά εξόντωσαν τα «αντίπαλα» πρόσωπα και συκοφάντησαν τις δικές τους ιδέες.
Η μεγαλύτερη αρετή της συκοφαντημένης αστικής δημοκρατίας είναι ότι μας επιτρέπει να διαφωνούμε σκληρά, χωρίς να σκοτωνόμαστε. Αυτό που εντυπωσιάζει πολλούς στη Βουλή -«πώς μπορείτε να μαλώνετε στα έδρανα και να πίνετε μαζί καφέ στο εντευκτήριο»- δείχνει το μεγαλείο μιας κοινωνίας που μπορεί να ξεχωρίσει τα πρόσωπα από τις προσωπικές απόψεις. Ας ελπίσουμε ότι το ίδιο θα γίνει κτήμα και όσων μετέχουν στα τηλεοπτικά πάνελ."

Ο Γεωργελές για το λαϊκισμό

2011-01-27T16:04:00.004+02:00

Να θες να αγιάσεις και να μη μπορείς.

Να θες να φύγεις απο το θέμα "λαϊκισμός" και να πέφτεις πάνω σε κείμενα που σου εξαφανίζουν κάθε επιφύλλαξη οτι έχει γίνει καθολική η μετάσταση.

Σήμερα 0 Φώτης Γεωργελές στην Athens Voice γράφει:

Αποσπάσματα:

...Έχουν πάντα απόλυτο δίκιο. Ο λόγος τους δεν έχει καμία ρωγμή. Δεν μιλάνε για τον εαυτό τους, για την επαγγελματική τους ομάδα, μιλάνε πάντα και μόνο για τον Λαό. Με κεφαλαία. Ό,τι κάνουν, για το λαό το κάνουν, για τις συγκοινωνίες του λαού, για τα φαρμακεία του λαού, είναι οι φίλοι του λαού. Στο λόγο τους δεν υπάρχει καμία αυτοκριτική, δεν έχουν κάνει κανένα λάθος, δεν τους βαραίνει καμία ιδιοτέλεια, έχουν κάθε δικαίωμα στον εισαγγελικό λόγο. Γιατί αυτοί και μόνο αυτοί, υπηρετούν τον Λαό. Κι αυτό τους τα επιτρέπει όλα. Είναι όπως με τη θρησκεία. Αν κάνεις κάτι εν ονόματι του Θεού, τότε επιτρέπεται. Ο λιθοβολισμός μέχρι θανάτου, η πυρά, η Ιερά Εξέταση, οι Σταυροφορίες, η Τζιχάντ, η καταπίεση των ανθρώπων που δεν είναι σαν κι εσένα.

Βαθμιαία η πολιτική υποχωρεί, γίνεται πρωτόγονη, αντικαθίσταται με την πολιτική των αγράμματων: τις θεωρίες συνωμοσίας. Είμαστε ένας ηρωικός λαός που υποφέρει, οι ξένοι που μας ζηλεύουν, που θέλουν να σβήσουν την ηρωική κληρονομιά μας, το αδούλωτο φρόνημα, μας χρησιμοποιούν σαν πειραματόζωα, κερδοσκοπούν εις βάρος μας. Με συμμάχους κατοχικές κυβερνήσεις, προδότες και δοσίλογους που θα φύγουν με ελικόπτερο. Κι εμείς, όλοι εμείς, ο Λαός, δεν χρειάζεται να κάνουμε τίποτα, μόνο να «αντισταθούμε», να «εξοντώσουμε το τέρας της ξένης εξάρτησης».

Ο λαϊκισμός είναι συντηρητική ιδεολογία. Δεν ψάχνει λύσεις στα προβλήματα, αναζητά ενόχους. Ψάχνει ένα εξιλαστήριο θύμα, έναν αποδιοπομπαίο τράγο να του φορτώσουμε την ενοχή, να επενδύσουμε επάνω του την οργή, τους φόβους, τις αδυναμίες, για να συνεχίσουμε ξανά στα ίδια, να μην αλλάξουμε τίποτα. Να μη βρούμε τις αιτίες, να μην αποκαλυφθούν οι κοινωνικές σχέσεις, οι ανισότητες, τα προνόμια, να μην αντιμετωπίσουμε τις αιτίες της καθυστέρησης.

Δεν προσθέτω τίποτε περισσσότερο. Διαβάστε το ολόκληρο.

Ο λαϊκισμός με τους μετανάστες στη Νομική

2011-01-25T16:00:00.003+02:00

Αυτό τώρα πως λέγεται;

Αν πρόκειται να παρακολουθούμε την επικαιρότητα, φαίνεται πως θα παραμείνουμε στο κεφάλαιο «λαϊκισμός» για πολύ καιρό.

Το νέο φρούτο είναι αυτό που προέκυψε τώρα με διακόσιους περίπου μετανάστες να έχουν καταλύσει σε κτίριο της Νομικής.

Πως θα υπερασπιστείς την "ευταξία" της παραχώρησης ασύλου αν δεν υπερασπιστείς πρώτα την ευταξία της δικής σου κοινωνίας, τα δικαιώματα του εκπαιδευτικού ιδρύματός σου; Πως αποτρέπεις τη δυνατότητα του επόμενου που η δική του κοσμοθεωρία θα του υπαγορεύσει να χρησιμοποιήσει το Πανεπιστήμιο για επίσης άλλους στόχους, να το κάνει;

Πως γίνεται ρε παιδά και όλη η παράνοια, η ισοπέδωση κι ο λαϊκισμός που θα κάνει τον κόσμο να πει "αμάν πιά" ξεκινάει απο αριστερά;